Zodra Dana op de gang stond, leunde ze verslagen tegen de muur aan. Ze hoorde hem schreeuwen, hoorde de klap van iets wat hij tegen de muur gooide. Ze had zo met hem te doen.
      Natuurlijk begreep ze hem.
      Misschien dat ze zelf ook wel boos was geweest. Hij had tijd nodig om dit alles te verwerken en die tijd zou ze hem geven. Met het feit dat ze misschien wel nooit meer een stel zouden worden, hield ze ook rekening. Het was goed mogelijk dat er al te veel was gebeurd. Ze dacht wel dat ze daar vrede mee kon hebben, maar hem zo horen tekeergaan… Nog steeds was hij zo beschadigd en dat was de reden van de tranen die nu in haar ogen liepen.
      Wetend dat alles alleen maar erger zou worden als hij nu zijn kamer uit stormde en haar vlak bij zijn deur zag staan, liep ze verder de gang door. Ze deed de deur van Koziks kamer op een kier en keek naar binnen. Casper en Charley leken beiden nog te slapen. Hoewel er nog wel wat ruimte vrij was op het bed, besloot ze niet het risico te nemen hen te wekken. Ze hadden beiden hun slaap nodig.
      In plaats daarvan liep ze naar de keuken en maakte een ontbijt voor zichzelf. Een pot koffie was al gezet, wat betekende dat er al iemand anders was. Met een kom ontbijtgranen en yoghurt in haar ene hand en koffie in haar andere hand liep ze naar het zitgedeelte toe. De somberheid die ze gevoeld had, klaarde op toen ze Kozik op de bank zag zitten.
      ‘Hé. Wat ben jij vroeg op.’ Ze nam naast hem plaats.
      Hij keek haar kort aan. ‘Jij ook.’
      ‘Verbaast dat je?’ vroeg ze. Iets vertelde haar dat dat precies de reden was dat hij hier nu was.
      ‘Nee,’ gaf hij toe. ‘Nou ja – ik had gehoopt dat jullie niet meteen ruzie zouden krijgen. Maar het was eigenlijk onvermijdelijk hè?’
      ‘Ik denk het.’ Ze haalde haar schouders op. ‘Hij trekt wel bij. Zijn brein slaat gewoon even op tilt.’
      ‘Hij heeft je toch niet… pijn gedaan?’
      Ze schudde haar hoofd. ‘Nee. Toen ik hem uitlegde waarom ik ervoor gekozen had mijn dood te faken, begon hij te schreeuwen, maar hij begon pas met dingen te gooien toen ik weg was.’
      Vanuit haar ooghoeken zag ze Kozik peinzend voor zich uit kijken. ‘Clay heeft hem vlak na je dood tot SAA bevorderd,’ vertelde hij toen. ‘Sindsdien is er niet veel meer van de oude Juice over, Deen. Je hebt geen idee wat voor dingen hij heeft gedaan.’
      ‘Ik weet meer dan je denkt,’ antwoordde ze. ‘Maddox heeft me een hoop laten zien. Ik weet wat er met Lotte is gebeurd. Geloof me, ik heb de laatste jaren wat ervaring opgedaan met zeer gecompliceerde mannen. Als ik Maddox aankan, overleef ik Juice z’n buien ook wel. Hij heeft gewoon tijd nodig om dingen te verwerken.’
      ‘Volgens mij is dat precies zijn probleem,’ zei Kozik met een zucht. ‘Hij verwerkt helemaal niets. Al zijn pijn, zijn verdriet, zijn haat… het blijft allemaal rauw. Het vervaagt niet.’
      ‘En zijn vriendin? Lotte hielp hem destijds… zij ook?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik weet het niet. Ik ken haar niet zo goed. Vaak heb ik het gevoel dat hij gewoon niet alleen wil zijn. Hij kijkt nooit naar haar zoals hij naar jou kijkt. Eigenlijk verwaarloost hij al zijn relaties een beetje. Met Fye, met ons… met zijn neefje.’
      ‘Zijn neefje?’
      Kozik knikte langzaam. ‘Die stond hier op een dag op de stoep. De knul is nu een jaar of zeven. Juice’s zus zit in de gevangenis en het kind kon nergens anders naartoe. Mijn Old Lady heeft een zoontje van dezelfde leeftijd, dus eigenlijk scheept Juice haar met de opvoeding op.’
      ‘Zo zo? Heb je een Old Lady?’ Plagerig duwde ze haar schouder tegen die van hem. ‘Vertel!’
      Een glimlach schoot over zijn lippen. ‘Ze heet Amy. Het is nog best pril, ze heeft een moeilijke relatie achter de rug en alles moet met kleine stapjes. Ik zou best wat sneller willen gaan maar…’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Het is belangrijker dat zij zich op d’r gemak voelt.’
      Ze leunde met haar hoofd tegen Koziks schouder. ‘Ik ben blij voor je, Koz. Je verdient een lief meisje.’
      ‘Nou niet te sentimenteel gaan worden hè?’ Hij sloeg een arm om haar heen. ‘Wat wil je vandaag doen? Heb je specifieke plannen?’
      ‘Eigenlijk wilde ik vragen of Casper en ik voorlopig in jouw logeerkamer terecht kunnen, maar nu met Amy zit je daar misschien niet echt op te wachten. Ik wil me alleen niet aan Juice opdringen, dus in het clubhuis blijven lijkt me niet zo’n goed idee.’
      ‘Ben je gek, natuurlijk kan je bij mij terecht.’ Even viel hij stil, toen keek hij haar peinzend aan. ‘Al vraag ik me wel af wat Juice ervan vindt.’
      ‘Ik moet toch ergens naartoe. Het is maar voorlopig.’ Ze haalde haar schouders op. Hoezeer ze ook van Juice hield – de wereld draaide niet alleen om hem. Ze wilde niet dat haar zoon in een clubhuis opgroeide. Later vandaag zou ze Kip vertellen dat hij een zoon had, maar ze twijfelde er niet aan dat hij ook tijd nodig zou hebben om dat te verwerken. Dat vertelde ze Kozik echter niet, ze vond dat Kip het recht had om de waarheid over Casper als eerste te horen.

Omdat het nog vroeg was, besloten Kozik en Dana om alvast wat spullen over te brengen naar Koziks appartement. Dan had ze in elk geval een plek om zich naar terug te trekken, mocht Juice haar helemaal niet meer kunnen luchten of zien.
      Toen ze weer terug was en Juice buiten een peuk zag roken, besloot ze toch naar hem toe te gaan. Er waren bepaalde zaken die ze met hem moest bespreken.
      Ze ging naast hem zitten. Hij draaide zijn hoofd in protest opzij en deed net alsof ze er niet was. Hoelang zou hij dit volhouden? Ze hadden vroeger niet veel ruzies gehad, en meestal was zij de koppigste geweest. Geduld was echter iets waar ze tegenwoordig in uitblonk en dus dwong ze zichzelf zich niet te druk te maken. Daar was niemand mee geholpen. Er kwam heus wel een dag waarop hij haar zou vergeven, daar was ze van overtuigd. Hij hield van haar, zelfs al voelde hij op het moment alleen maar boosheid.
      ‘Ik heb Maddox’ laptop meegenomen,’ liet ze hem weten. ‘Ik denk niet dat hij heel goed beveiligd is, er was buiten mij om nooit iemand in de buurt. Ik twijfel er niet aan dat er gegevens opstaan over de bordelen die hij beheerde en de meisjes die hij ontvoerd had. Als je toegang tot zijn bestanden kan krijgen, kunnen we vast een deal met de politie sluiten en hun de informatie geven in ruil voor Hap en Tig’s vrijlating.’
      Juice draaide zijn hoofd nu wel opzij en keek haar kort aan. Er schemerde verwarring in zijn ogen, alsof hij verwacht had dat ze iets over hun relatie zou gaan zeggen. Dana liet dat echter voorlopig aan hem over. Het was de chaos in zijn hoofd die hij moest uitsorteren. Daar wilde ze hem bij helpen als hij het toestond, maar ze ging er niet om smeken. Ze ging gewoon normaal tegen hem doen, hoe rot hij ook terugdeed. Door sterk te zijn, hoopte ze dat hij daar ook kracht uit kon putten.
      Hij knikte langzaam. ‘Oké.’
      Hij keek naar zijn schoenen, peinzend alsof hij overwoog of hij weg wilde gaan of niet.
      ‘Heb je Lottes ouders ooit ontmoet?’ vroeg ze na een tijdje.
      Zijn schouders spanden zich toen ze de naam van zijn ex noemde. Voordat hij boos kon worden, praatte ze verder.
      ‘Charley is Lottes zusje. Ik heb haar verteld dat Lotte dood is door Maddox’ toedoen. Vandaag gaan we contact met hen opnemen. Ik dacht… misschien handig om te weten als ze straks ineens voor de deur staan.’
      Hij antwoordde niet. Ze maakte maar van zijn stilte gebruik om meteen alles tegen hem te zeggen wat ze op haar hart had.
      ‘Ik ga een tijdje bij Kozik wonen. Ik wil niet dat Casper in het clubhuis opgroeit en ik wil jou ook wat ruimte geven. Neem de tijd om dit allemaal te verwerken, Juice. Ik begrijp het als je niet meer met me verder kunt en misschien kun je juist iets moois met Fye opbouwen nu je… weet wat er met mij gebeurd is. Maar als je na een tijdje wel weer wilt ontdekken of wij samen nog wat kunnen worden, dan zou ik dat fijn vinden. Misschien kunnen we dan een paar keer uitgaan, gewoon iets laagdrempeligs…’
      Toen hij niet reageerde, legde ze aarzelend haar hand over die van hem.
      Hij trok hem weg en weigerde haar aan te kijken. Ze twijfelde er niet aan dat hij weg was gelopen als hij niet gedacht had dat hij daardoor een lafaard leek.
      ‘Ik zal zo de laptop aan je geven. Als je me niet wilt spreken, kun je Kozik altijd laten zien wat je gevonden hebt, dan stappen wij wel naar de politie.’
      Hij snoof. ‘Wat vindt Koziks Old Lady ervan dat je bij haar vriend intrekt? Denk je dat je nog niet genoeg harten hebt gebroken?’
      Ze fronste. ‘Je weet dat Kozik en ik alleen vrienden zijn.’
      Hij gooide zijn peuk op de grond en vermorzelde hem onder zijn laars. ‘En toch is er geen hogere wiskunde voor nodig om in te zien wat er gaat gebeuren als jullie twee samen gaan wonen.’ Hij stond op. ‘Ik geloof niet dat hij niets voor je voelt. En zelfs als ik er volkomen naast zit – iedereen wil een lichaam als dat van jou neuken, Kozik is daar heus geen uitzondering op. Dat weet zij ook.’
      Zonder haar nog een blik waardig te keuren, stampte hij weg.
      Dana slaakte een zucht en probeerde zijn stekelige opmerkingen te negeren. Het was maar een façade, een vastklampen aan zijn boosheid om andere emoties waar hij minder raad mee wist te blijven onderdrukken.


Reacties (3)

  • AmeranthaGaia

    Ik begin het echt een beetje zat te raken dat Juice alsmaar ruimte krijgt en vergeven wordt. Laat hem maar in zijn eigen sop gaarkoken. Mijn medelijden heeft hij niet meer.

    5 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Wow, Juice is echt mijn minst favoriete personage aan het worden 😂

    5 maanden geleden
  • VampireMouse

    Mooooooooooi
    En juice... Serieus?

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen