. . .


Juice was bang geweest dat hij de hele tijd aan Abigail zou denken wanneer hij seks met iemand had, maar de Croweater die hij mee naar zijn kamer had gekomen was zo geoefend en het was zo lang geleden dat hij iemand geneukt had dat hij helemaal niet meer aan Abigail dacht. Het werd een wilde, hete nacht en het enige wat hij zich afvroeg, was waarom hij dit in vredesnaam niet eerder had gedaan. Allemaal voor die arrogante trut.
      De volgende ochtend waren zijn gedachten iets minder rancuneus. In één onbewaakt moment dacht hij zelfs dat het Abigail was die naast hem lag, totdat hij zijn ogen opende en blond haar zag.
      Onmiddellijk voelde hij zich leeg.
      Met een zucht rolde hij zich op zijn rug en staarde naar het plafond. God, wat was hij wanhopig. Hij wilde haar nog steeds. Hij dacht terug aan de vorige nacht en schaamde zich toen hij zich herinnerde hoe hij zichzelf aan haar opgedrongen had. Man, had hij dan helemaal geen eer?
      Dingen zouden alleen maar meer ongemakkelijk worden hierdoor. – En had ze nou ook nog gezegd dat hij haar aangerand had? Kut – hij moest echt zijn excuses aanbieden. Straks was ze zo boos dat ze het tegen haar vader zei en trapten ze hem zo het clubhuis uit.
      En dan kwam hij er waarschijnlijk nog goed van af.
      In een poging zijn hoofd wat helderder te krijgen, stapte hij onder de douche. Het duurde niet lang voordat hij gezelschap van het meisje kreeg. Er lag een wat onzekere uitdrukking op haar gezicht. De reden was niet zo moeilijk te begrijpen, waarschijnlijk wist ze dat ze de eerste slet was die hij naar zijn kamer had meegenomen en was het maar gissen naar zijn wensen. Zijn eerste instinct was om haar weg te sturen – douche-seks deed hem denken aan de droom die hij over Abigail had gehad terwijl ze naast elkaar op het dak hadden gelegen. Toch bedacht hij zich; het was tijd dat hij daar overheen kwam. Ze had nu een vriend, het had geen zin om langer om haar te blijven kniezen. Met zijn ogen droeg hij het grietje op om op haar knieën te gaan zitten en tevreden leunde hij naar achteren terwijl ze hem begon te pijpen. Ja – hier kon hij best aan wennen.

De rest van de dag hing hij een beetje in het clubhuis rond en deed hij de taken die hem werden opgedragen. Abigail liet zich niet zien, waarschijnlijk troonde ze haar vriend rond in Charming. Pas tegen het einde van de middag kwamen de twee weer hand in hand binnenlopen. Juice had net even tijd voor zichzelf en hij besloot maar gelijk van de gelegenheid gebruik te maken, zelfs al deed ze net alsof ze hem niet zag.
      ‘Hé.’ Hij liep naar het tweetal toe. ‘Abigail… kunnen we even praten?’
      Haar kaak verstrakte. Voordat ze nee kon zeggen, gaf Davey haar een duwtje. ‘Dat lijkt me een goed idee.’
      Hoewel Juice hem dankbaar aankeek, zond Abigail haar vriend een dodelijke blik. En daarna Juice ook één.
      ‘Ga je mee naar het dak?’ vroeg hij.
      ‘Waarom?’
      Juice trok een schouder op. Daar hadden ze mooie momenten gehad. Misschien dat ze zich er iets van herinnerde als ze daar waren. ‘Hier is het zo druk en ik neem aan dat je je ook uit de buurt van mijn slaapkamer wilt houden.
      ‘Best,’ zuchtte ze.
      Zonder er nog iets aan toe te voegen, draaide ze zich om en liep naar buiten toe. Juice volgde haar. Zijn handen klemde hij stevig om de leuning van de brandtrap heen terwijl hij omhoog klom. Weer naar beneden vallen was wel het laatste wat hij wilde.
      Hij ging naast haar zitten. Toen het blijkbaar te dichtbij was, schoof ze een stukje opzij. Hij slikte een zucht weg. Ze deed wel heel kinderachtig.
      ‘Het spijt me van gisteren. Dat ik je probeerde te zoenen.’
      Ze snoof. ‘Tegenwoordig is ‘het spijt me’ het enige wat je tegen me zegt.’ Hardnekkig tuurde ze vooruit. Met haar boze frons en strakke kaken leek ze nauwelijks op het meisje op wie hij een halfjaar geleden verliefd was geworden.
      ‘Nou je geeft me ook niet de kans om een hoop andere dingen te zeggen,’ reageerde hij een beetje gepikeerd. Hij wreef in zijn gezicht en zuchtte, hij wilde niet wéér ruziën. ‘Dit is superongemakkelijk. Je wilde niet eens Kerst met je vader vieren vanwege mij.’
      Ze snoof. ‘Je geeft jezelf wel heel veel eer. Het had niets met jou te maken.’
      ‘Dat geloof ik niet.’
      ‘Ik heb je gisteren al verteld dat het me geen moer kan schelen wat jij wel of niet gelooft.’ Ze kwam overeind.
      ‘En nu loop je weer weg?’ merkte hij hoofdschuddend op. ‘Waarom kunnen we dit niet als twee normale volwassenen uitpraten?’
      ‘Omdat je geen normale volwassene bent,’ siste ze. ‘Je bent net een hitsige tiener.’
      Hij rolde met zijn ogen. ‘De vorige keer dat we hier zaten wist je zelfs anders ook niet hoe snel je je ondergoed moest laten zien.’
      ‘Ik was dronken.’
      ‘Ik ook.’
      Ze draaide zich naar hem toe. ‘Wat wil je nou, Juice? Wil je weer vrienden worden? Dat kan ik niet, oké? Je hebt me te hard gekwetst. Vermaak je gewoon met een van die hoeren hier.’
      ‘Dat heb ik vannacht gedaan en dat beviel me best, dus maak je daar maar niet druk om. Weet je, je doet wel alsof jij hier het enige slachtoffer bent maar mijn hart was evengoed gebroken hoor. Het heeft me twee maanden gekost voor ik überhaupt seks met iemand anders wilde dan met jou.’
      ‘Dat was je eigen schuld.’
      ‘Kunnen we ophouden met elkaar de schuld in de schoenen schuiven? Ik wil gewoon dat we weer normaal tegen elkaar doen. Dat je niet net doet alsof ik een bak stront ben als je het clubhuis binnenkomt. We zitten nu eenmaal met elkaar opgescheept. Je hebt je punt gemaakt oké, en het goed onder m’n neus gewreven. Je wilt me niet. Best. Ik zal wat minder drinken als ik weet dat jij er bent en me met andere wijven vermaken als je daar blij van wordt.’
      ‘Whatever. Ik heb het gevoel dat je steeds hetzelfde zegt. Ik wil dat je me gewoon met rust laat. That’s it. En ik ga niet faken dat ik blij ben om je te zien. Gisteren heb je me aangerand, ik moest je een knietje geven om je te stoppen. Denk je nou echt dat je zoveelste sorry daar wat aan gaat veranderen? Je moet gewoon eens leren wanneer je moet ophouden.’
      Juice wilde een boos antwoord geven, maar uiteindelijk liet hij zijn hoofd hangen. Hij had zich gisteren misdragen, daar kon hij niet omheen. Misschien moest hij het inderdaad maar loslaten, accepteren dat er geen enkele manier was om haar vergeving te krijgen.
      ‘Oké,’ zei hij zacht. ‘Ik geef het op.’

. . .


Juice hield zich aan zijn woord. De daaropvolgende dagen dat ze in Charming was, hield hij zich uit haar buurt vandaan. Zei niets tegen haar, keek haar niet eens aan. Het zorgde er niet voor dat Abigail zich beter voelde. Nog steeds had ze het gevoel dat ze ieder moment in huilen kon uitbarsten. Uiteindelijk zei ze tegen Davey dat ze zich niet lekker voelde en gingen ze eerder naar huis.
      Toen ze thuiskwam, zag ze een dvd tussen de post zitten. Op de voorkant stond een groepsfoto van de Sons van een paar jaar geleden, waarop kerstmutsen waren gefotoshopt. Fronsend ging ze met haar laptop op bed zitten.
      ‘Kijk dan.’ Ze gaf de hoes aan Davey, die naast haar kwam zitten en een arm om haar heen sloeg.
      Grinnikend keek hij naar de foto, daarna gaf hij haar een kus op haar kaak. ‘Blijkbaar een cadeautje omdat je er niet bij kon zijn.’
      Nieuwsgierig stopte ze de dvd in de drive. Het scherm werd eerst zwart, waarna er sneeuwvlokjes naar beneden begonnen te dwarrelen op het ritme van een kerstmelodietje. ‘A HAPPY SAMCRO X-MAS ABBY’ stond er uiteindelijk in witte letters, voordat het beeld verdween en haar vader op het scherm verdween.
      ‘Aye lovey! Kerst zonder je pappie vieren, ga je dat wel volhouwen? De prospect denkt blijkbaar dat je gaat vergeten hoeveel we allemaal van je houden, dus pak je tissues er maar bij.’
      Stilletjes luisterde ze naar de rest van Chibs verhaal. Uit principe wilde ze het uitzetten zodra ze wist dat Juice hierachter zat, maar ze kon het niet. Woorden van liefden stroomden naar haar toe, van alle Sons, van Gemma, van Michelle, van Donna… iedereen die ze in Charming had achtergelaten. De afgelopen dagen had ze het gevoel gehad dat ze er niet meer tussen paste, maar al deze lieve berichtjes zorgden ervoor dat ze waterige ogen kreeg.
      Toen zelfs Opie in beeld kwam, rolden de tranen over haar wangen. Zelfs hij was niet vergeten. Ze snikte zachtjes terwijl ze naar zijn woorden luisterde en was dankbaar toen Davey haar dicht tegen zich aan trok.
      Ze was emotioneel al behoorlijk uitgeput toen Juice zelf in beeld sprong.
      ‘Hé Abby,’ begon hij. Zijn stem trilde, en Abigail voelde een steek in haar buik. Zich zo kwetsbaar op video opstellen kon nooit makkelijk zijn geweest. ‘Ik eh – ik hoop dat je het tot het einde hebt gekeken en het niet hebt afgezet zodra je doorhad dat het van mij kwam.’
      Net als hij, slikte Abigail. Ze wilde niet verder kijken. Haar hand stak ze al uit, maar Davey greep hem vast en kuste haar slaap. ‘Hij heeft dit allemaal voor je gedaan, schat. Luister op z’n minst ook zijn boodschap af.’
      Ze boog haar hoofd zodat ze hem in elk geval niet hoefde te zien. Ze wenste dat Davey een hekel aan hem had, maar hij leek hem wel te mogen.
      ‘Ik dacht ehm… ik dacht dat je het misschien wel leuk zou vinden om iets tastbaars te hebben van je familie en vrienden hier. Omdat je er niet bij kan zijn. En ergens ben ik een beetje bang dat het door mij komt.’
      Schichtig keek Abigail opzij. Het was nogal gênant om dit samen met haar vriend te kijken. Wie weet wat Juice zou gaan zeggen.
      ‘Ik weet dat mijn gevoelens voor je onze vriendschap hebben verpest. Maar weet dat ik je nooit voor schut heb willen zetten. Jij was… de enige waar ik die avond aan kon denken. Waar ik eigenlijk al sinds een lange tijd aan kan denken.’
      Toen hij begon te hakkelen, keek ze toch schichtig op. Hij bloosde, en haar buik ontwaakten dezelfde vlinders die er in het begin waren geweest. Hij is lief. God hij is zo lief.
      ‘Ik weet dat je ook wat voor mij voelde. Al vanaf het begin. Het was nooit een geheim tussen ons, ook al wilde je nooit meer. Maar die keer op het dak… toen we… nou je weet wel wat we toen deden… Het maakte me in de war, gaf me denk ik de moed om je die berichtjes te sturen. En ik weet… dat ik dat filmpje nooit had moeten sturen.’
      Ze klemde haar kiezen op elkaar. Weer begon hij over die stomme filmpjes, over de keer op het dak… Natuurlijk – dit was verzonden voor Kerstavond, maar ze vond het niettemin vervelend dat hij dat wéér aanhaalde.
      ‘En dat spijt me echt.’ Hij haalde diep adem. ‘Ik ben nog steeds verliefd op je. Ik denk nog steeds de hele dag aan je. Maar ik heb je geen onbehoorlijke teksten meer gestuurd de afgelopen weken. Dus ik heb geleerd van mijn fouten. Het zal nooit meer gebeuren, dat beloof ik je. Ik hoop gewoon dat je nu, na bijna twee maanden, me opnieuw een kans wil geven. Je vriendschap betekent veel voor me Abigail. Ik heb hier gewoon met niemand zo’n band als ik met jou had.’
      Toen er tranen in zijn ogen verschenen, voelde ze ze ook weer in haar eigen ooghoeken kriebelen. Het greep haar aan dat ze zoveel voor hem betekende en ze besefte hoe eenzaam hij zich voelde en dat hij alles en iedereen achter zich had gelaten.
      ‘Ik mis je. Ik voel me zo rot over wat ik heb gedaan en dat ik je zo gekwetst heb. Ik wil het zo graag goedmaken maar ik weet gewoon niet meer hoe.’
      Abigail slikte en veegde langs haar ogen.
      Plotseling miste ze hem.
      Die kwetsbare, eerlijke Juice. Degene die ze alles had kunnen vertellen, met wie ze urenlang kon praten zonder dat zijn stem ooit verveelde. Die haar iedere dag iets gaf om naar uit te kijken.
      ‘Maar hij heeft niet van zijn fouten geleerd,’ zei ze tegen zichzelf. Ze veegde langs haar ogen terwijl ze terugdacht aan Kerstavond, toen hij haar klemgezet had tegen de muur.
      En toch – toch waren het zijn betraande ogen die ze voor zich bleef zien. Natuurlijk had ze geweten dat hij er spijt van had, dat hij wenste dat hij het niet gedaan had. Maar nu pas begreep ze hoeveel hij er zelf onder geleden had.
      ‘Al die uren die hierin zitten… Hij heeft echt zijn best gedaan, Abby. Dit doet hij echt niet omdat hij gewoon met je naar bed wil. Hij heeft een clubhuis vol met vrouwen met wie hij dat kan doen.’
      Abigail beet op haar lip.
      Davey pakte haar hand en streek langs haar duim. ‘Soms doen mensen stomme dingen, lief. Zeker als ze verliefd zijn en al helemáál als ze dronken zijn. Waarom vind je het zo moeilijk om hem te vergeven? Als het een van de andere jongens was geweest, had je alleen je middelvinger naar hen opgestoken.’
      Abigail haalde haar schouders op. Ze had er geen antwoord op.
      ‘Waarom wilde je eigenlijk niets met hem?’
      ‘Ik wil geen Son als vriend. Ik weet dat ik dat altijd op de tweede plaats kom.’
      En het was een veel te gewelddadig leven met oog op kinderen, maar dat durfde ze niet te zeggen. Straks dacht hij dat ze daar binnenkort al mee wilde beginnen.
      ‘Ik kan het niet uitleggen, je moet er deel van zijn om het te begrijpen. Weet je – al die mannen daar… er is er niet één met een normale relatie. Dat zegt genoeg.’
      Davey knikte langzaam. ‘En als gewone vriend?’
      Abigail verstijfde. ‘Waarom blijf je zo pushen dat ik het goedmaak met Juice?’
      ‘Omdat je hem mist,’ antwoordde hij eenvoudig.
      ‘Dat slaat nergens op.’
      ‘Jawel. De reden dat je zo boos op hem bent, is niet omdat hij je een filmpje heeft gestuurd. Het is omdat je niet tegenover jezelf kan toegeven hoeveel hij voor je betekent.’
      ‘En dat zit jou niet dwars?’ Ze kon het niet helpen dat ze snauwerig klonk. Op een jaloerse vriend zat ze niet te wachten, maar dit was wel weer het andere uiterste. Hij was hen nog net niet aan het koppelen.
      ‘Nee, waarom? Als je met hem samen had willen zijn, had hij hier nu naast je gezeten. Maar dat betekent niet dat jullie verbroken vriendschap je geen pijn doet. Jullie allebei. Geloof me Abby… iemand die dít voor je over heeft? Die vind je echt niet nog een keer.’
      Ze boog haar hoofd. Tranen prikten in haar ogen. Ze dacht terug aan gisteren, aan wat ze hem toegesnauwd had.
      ‘Ik heb het al bij hem verkloot,’ mompelde ze.
      ‘Welnee. Zeg hem dat je hem mist en hem vergeeft en hij vergeeft jou ook alles. Zo simpel zijn mannen als wij.’ Hij trok een mondhoek op en kuste haar wang. ‘Vraag of hij morgen komt.’
      ‘Ik zal er over nadenken.’
      ‘Nee. Je denkt al veel te veel. Hup, stuur hem dat berichtje.’ Zijn hand gleed naar haar bovenbeen en hij bracht zijn lippen naar haar oor. ‘En als je nu een braaf meisje bent, zal ik je eens goed verwennen.’
      Een rilling ging door haar heen toen zijn lippen haar oorlel raakten. Kriebels schoten door haar buik en ze leunde tegen hem aan. ‘Kan dat niet eerst?’
      ‘Nee.’ Zijn hand gleed richting haar lies. ‘Als ik met je klaar ben kun je de komende uren alleen nog maar aan vunzige dingen denken. Dat hoef je nou ook weer niet te sturen.’
      Ze grinnikte zacht en kuste zijn stoppelige kaak. ‘Ook niet als ik het naar jou stuur?’
      ‘Nee, straks druk je op de verkeerde geadresseerde.’ Hij streek een pluk haar achter haar oor. ‘Maar je mag het me wel influisteren.’
      Abigail wilde haar hand onder zijn shirt laten glijden, maar hij pakte plagend haar pols vast. ‘Nope. Eerst sms’en.’
      Gefrustreerd zuchtend haalde ze haar telefoon uit haar broekzak en begon een berichtje te typen. Hee. Ik heb je kerstcadeautje ontvangen. Heel erg bedankt. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen na hoe ik de afgelopen dagen tegen je heb gedaan. Laat me maar weten of je nog een keertje wat wil afspreken of dat je klaar met me bent. X
      Zodra ze op verzenden had gedrukt, sloop de nervositeit haar lijf binnen.
      ‘Dat was stom,’ bromde ze. ‘Nu ben ik zenuwachtig.’
      ‘Het komt heus wel goed.’ Hij pakte haar telefoon uit haar hand en zette hem uit. ‘Ik leid je wel af.’
      Hij zette de laptop de grond en trok haar boven op zich. Abigail sloot haar ogen en liet zich door hem kussen. Zodra zijn handen onder haar shirt gleden, dacht ze niet meer aan Juice.
      Of nou ja, misschien nog in een hoekje van haar geest.
      Zelfs al wilde ze het niet.

Reacties (1)

  • NicoleStyles

    Ja ik zou Juice ook zo 1,2,3 niet vergeven na z'n acties. Maar ik ben wel blij dat ze hem toch ge-sms't heeft(lol)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen