De gesprekken waren al door verschillende ouderen opgang gebracht, David, de vader van Emma zat met de man in de rolstoel te praten. Terwijl Hook zijn armen rond Emma had geslagen bekeek hij de groep met een kritische blik. Nog altijd begreep ik niet wat Emma in de piraat zag.
"We blijven een paar dagen" was de smoezende stem van Henry, verbaasd keek ik op, recht in zijn warme tinkelende kijkers. Een grijns sierde zijn lippen, "Ruby, iedereen die is meegekomen?" mijn wenkbrauwen gerezen. Henry begon te grinniken en te lachen, "ja, Ruby, Hook, mijn moeders en David" ik volgde de verdere beweging van Henry hij boog zich naar het vuur en gooide er vervolgens een verfrommeld papiertje in.
"Wat is dat" was mijn schelle stem.
"Niet belangrijk meer" mompelde Henry zuchtend.
"Wat is niet belangrijk meer" als het mogelijk was, en het had gekund hadden er nu allemaal vraagtekens boven mijn hoofd gestaan.
"Hij zal niet veranderen dus een Happy End zal hij niet krijgen, schurken krijgen geen goed einde" sprak Henry zijn hoofd schuddend. Bedenkelijk begon ik te brainstormen over wie de jongen het kon hebben.
"Oké," sprak ik achterdochtig.
"Zeg vertel is hoe is het eigenlijk afgelopen met dat meisje" het onderwerp wisselend, keek ik Henry afwachtend aan. Zijn wangen begonnen licht te gloeien en ongewild gleden zijn ogen naar zijn moeders. Die duidelijk met elkaar en enkele vrouwen van de stam in gesprek waren geraakt.
"Goed, we hebben gepraat" hij bladerde afwezig door het boek.
"Gepraat" ongelovig keek ik hem aan, "tuurlijk, heb je wat ontdekt" Henry haalde zijn schouders op. "Ik, ik kom niet uit haar realm, niet uit haar wereld, hoe moet ik het haar laten merken dat ik haar mag" het geratel van Henry volgend begon ik licht te giechelen. "Zeggen dat je haar aardig vind, dat je haar mag" Henry schudde zijn hoofd.
"Nee, zo wil ik het dus niet" mopperde hij hoofdschuddend verder.
"Ik wil indruk op haar maken" knikte hij ter verduidelijking.
"Neem haar mee rijden" opperde ik, "ik kan geen paard rijden" was de eerste smoes van Henry.
"Dan leer je het" giechelend stak ik een stok met een marshmallow in het vuur.
"Leren paard rijden, wat nou als ze het ziet, ze lacht me uit" de jongen schudde zijn hoofd, begon dramatisch te zuchten en op dat keken zijn beide moeders op. "Henry alles goed" was gelijk de bezorgde stem van Emma. De jongen keek op, "prima, mams" grijnsde hij, zijn ogen naar mij aflaten glijdend.
"Waarom dan zo'n treurig gezicht, de missie is geslaagd, wellicht met schade" Regina keek mij kort onderzoekend aan "het is iets om te vieren" glimlachte ze verder.
"Nymphadora" was ineens een warme mannenstem, verbaasd gleden mijn ogen door de grote groep mensen rondom het vuur. Ze bleven steken op de man in de rolstoel, "vader" was er een stem, de stem van een van de maten van Seth, Jacob. Langzaam drukte ik mij recht, stapte voorzichtig over de slapende schildpad heen en schuifelde naar de man toe.
"Ze is bijzonder" glimlachte de man zijn blik naar Sue sturend.
"True Believer" lachte Henry, waarop ik mij ruw omdraaide en door de snelheid mijn evenwicht verlies en in het zachte zand beland. "Heb het niet van een verkeerde geleerd".

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen