. . .


Vanuit haar ooghoeken keek Mila naar de man naast haar op de bank. Ze waren een aflevering van The Shield aan het kijken, iets waar ze pasgeleden mee begonnen waren. Het was vooral grof en Mila vond er niet zo veel aan, maar ze vond het fijn om bij hem te zijn en het kon haar eigenlijk niet zo veel schelen wat ze keek. Eigenlijk hoefde ze hier niet zo veel te zijn. Koziks revalidatie ging best goed, hij was een doorzetter en kon zichzelf aardig redden in huis.
      Ze wist niet precies wanneer haar gevoelens voor hem begonnen waren. Het leek gewoon langzaam gegroeid te zijn, op een gegeven moment had ze zich gerealiseerd dat ze eigenlijk wel erg goed met elkaar overweg konden.
      ‘Heb je er spijt van dat je hier bent komen wonen?’ vroeg Mila na een tijdje.
      Ze wist dat hij vond dat hij “Shane” erg belastte, maar meestal zei hij er niet zo veel over. Mila had echter het gevoel dat er meer speelde. Alex was nou eenmaal niet de vrolijkste huisgenoot die je je kon indenken en aangezien Juice en zij weer eens een break hadden, was ze al helemaal niet te genieten.
      Kozik keek haar van opzij aan, voordat hij zijn blik weer op het tv-scherm vestigde. Aan zijn gezichtsuitdrukking zag hij dat hij niet echt bezig was met wat daar gebeurde, maar dat hij in gedachten was. Aarzelend legde Mila een hand op zijn bovenbeen. ‘Je kan eerlijk tegen me zijn. Ik weet dat Shane niet altijd de vrolijkheid zelve is.’
      Kozik boog zijn hoofd en staarde naar haar hand. Mila twijfelde. Moest ze hem weghalen? Ze wist dat de meisjes in het clubhuis nogal handtastelijk waren, maar ze was zich er ook wel bewust van dat zij niet echt met een Croweater vergeleken kon worden. Haar hand weghalen was echter ook een beetje vreemd, het was als een vriendschappelijk gebaar bedoeld.
      Kozik slaakte een zucht en leunde iets naar achteren in de bank. ‘Het is nogal dom.’
      Mila haalde haar schouders op. ‘Dat vinden we vaak van onze eigen gedachten.’
      Hij trok een mondhoek op, daarna verscheen er weer een peinzende frons op zijn voorhoofd. ‘Soms – ben ik bang dat Shane gevoelens voor me heeft.’
      Mila wist niet wat ze verwacht had – maar dit niet. Ze kon het dan ook niet helpen dat ze in de lach schoot – veel harder dan normaal was. Op de een of andere manier was het gewoon hilarisch en ze wist honderd procent zeker dat Alex er zelf geen weet van had.
      ‘Sorry,’ hikte ze en ze veegde langs haar ogen. Haar wangen kregen een kleur door de schaamte die haar plots overviel; hij had haar iets toevertrouwd wat hem dwarszat en ze lachte hem vierkant in z’n gezicht uit. ‘Ehm… waarom denk je dat?’
      Kozik trok een schouder op en keek weg. ‘Laat maar.’
      ‘Nee!’ Ze schoot rechtop. ‘Nee sorry, het spijt me. Ik weet niet waarom ik zo moest lachen, ik had het gewoon niet verwacht. Kom op, vertel me wat er is Koz.’
      ‘Ik weet het niet zo goed. Een paar keer dacht hij waarschijnlijk dat ik sliep, maar toen streek ie opeens door mijn haren of zelfs een keer langs mijn wang. En soms – kijkt ie gewoon zo eigenaardig. En zeker nu het uit is met Juice ben ik bang dat het door mij komt ofzo.’
      Oh Alex… Je maakt er een potje van. Ze onderdrukte een zucht. Blijkbaar kwam Alex’ moederinstinct af en toe naar boven, zeker op de dagen dat het slecht met haar sponsor ging. Maar ja, hoe moest ze dat uitleggen?
      ‘Ik weet niet, misschien is ie soms bezorgd ofzo. Hij is al zoveel mensen kwijtgeraakt en jij bent hier toch een beetje een vaderfiguur voor hem. Ik kan er weleens met hem over praten als je wil? Tegen mij is hij wel eerlijk. Het is toch zonde als je je zo opgelaten voelt vanwege een misverstand.’
      Kozik snoof. ‘Als je ernaar vraagt wordt het al helemaal een rare boel.’
      ‘Hé ik ben een vrouw. Ik kan heel subtiel vissen hoor.’ Ze gaf hem een plagerig elleboogstootje. ‘Hij vertelt me altijd alles, ik was de eerste die over zijn gevoelens voor Juice wist. Dus neem maar van mij aan dat je je druk maakt om niets.’
      ‘Wel een beetje lullig dat hij dat allemaal tegen zijn ex vertelt. Zeker omdat jullie zo lang met elkaar hebben gehad. Iets van vijf jaar ofzo toch?’
      ‘Ja…’
      ‘Hoe oud ben je dan eigenlijk? Aangezien je je diploma’s al hebt gehaald en in het ziekenhuis werkt.’
      Oh kut. Ze kon wel zeggen dat ze negenentwintig was, maar dan kwam ze als een of andere pedofiel over. Vanwege haar eigen gevoelens voor hem wilde ze ook niet dat hij dacht dat ze veel jonger dan hij was – tien jaar was zat – en eigenlijk wilde ze überhaupt niet dat hij dacht dat ze Shanes ex was.
      Misschien was het egoïstisch, maar ze dacht niet dat Alex ermee in de problemen zou komen. ‘Ik ben negentwintig. Maar uhm – Shane is niet echt mijn ex.’ Ze vouwde haar handen in haar schoot. Oh wat zou het makkelijk zijn om hem over Alex te vertellen… Maar het was niet aan haar. ‘We zijn al wel een tijdje met elkaar bevriend. Het was altijd al een beetje een gekke vriendschap door het leeftijdsverschil. We woonden bij elkaar in de buurt en ik weet eigenlijk niet eens zo goed hoe het gegroeid is. Anyway, ik wist al een tijdje dat hij gay was en hij was bang dat zijn geaardheid ervoor zou zorgen dat hij geen Son kon worden. Dus stelde ik voor om zijn vriendin te spelen. Maar ja – toen werd hij wel echt verliefd…’
      ‘Nee joh, dat meen je niet!’ Hij staarde haar verbijsterd aan.
      ‘Ja ja. Hij wilde het zo graag, bij de club horen. En nou ja, jullie bikers hebben toch een reputatie. Ik snap wel dat hij bang was dat jullie geen gay lid wilden – zelfs al hadden jullie er daar blijkbaar al een van.’
      Kozik grinnikte. ‘Ja, dat was voor Juice zelf ook een verrassing geloof ik.’
      ‘Hij heeft nooit een relatie gehad,’ zei Mila. ‘En dat combineren met de club… dat gaat geloof ik een beetje moeizaam. Maar – en dit bedoel ik niet lullig – ik denk niet dat hij op jou valt.’
      Kozik boog zijn hoofd en staarde naar het missende deel van zijn been. Gedachteloos gleed hij met zijn hand over zijn knie. ‘Was ook een stomme gedachte.’ Hij snoof een beetje spottend. ‘Niemand zit op een partner met maar één been te wachten.’
      ‘Hé kom op, dat moet je niet zeggen. Je bent een geweldige man, Koz. Er zijn genoeg vrouwen die jou willen. In het clubhuis kunnen ze niet van je afblijven.’
      ‘Omdat ik een freak ben. Omdat ze het wel interessant vinden om te neuken met iemand die maar één been heeft. Alsof ik een of ander fucking circusact ben.’
      ‘Heus niet iedereen denkt zo.’ Mila slikte. Moest ze het hem zeggen? ‘Ik denk niet zo,’ zei ze toen kleintjes.
      Toen hij zijn gezicht naar haar toe draaide, slikte ze.
      ‘Dat zeg je alleen maar om me op te vrolijken.’
      Langzaam schudde ze haar hoofd. ‘Nee. Dat zeg ik omdat ik op je verliefd ben.’ Ze leunde dichter naar hem toe en drukte haar lippen tegen die van hem.
      Even leek hij te aarzelen, toen gleed zijn hand in haar haren en kuste hij haar terug. Haar lippen tintelden, haar hart maakte overuren. Haar hand gleed naar zijn nek terwijl ze de kus verdiepten. Hoe vaak ze ook het feit verwenst had dat ze Shane’s Old Lady was – die van Kozik wilde ze wel zijn.

. . .


Alex’ hoofd bonkte toen ze de sleutel in de voordeur stak. Wat een dag was het weer geweest. Tig, Chibs en Jax hadden zichzelf aangegeven nadat er gisteren een opsporingsbevel voor hen was uitgegaan. De precieze reden was haar niet verteld, alleen dat het iets te maken had met de dood van Tigs dochter en ze had via via vernomen dat er ook een schietpartij op de snelweg was geweest waar Chibs en Jax bij betrokken waren geweest. Vandaag hadden de mannen blijkbaar bescherming in de bak kunnen regelen, want ze hadden maar één dag ondergedoken gezeten geweest in Diosa, een escortservice waarvan Alex niet eens wist hoe ze daar terecht waren gekomen. Alsof drie afwezige Sons nog niet genoeg waren, had Opie opeens een agent in zijn gezicht geslagen waardoor ook hij in het politiebusje moest stappen.
      Nadat dat was gebeurd was Alex er al aan toe geweest om naar huis te gaan. Clay had dit echter hét moment gevonden om hen naar een drietal adressen te sturen om daar de boel kort en klein te slaan. Eén was een monteur uit hun eigen garage, de ander Wayne Unser en Alex had geen flauw idee wie de ander was. De twee Nomads hadden niet veel tegen haar gezegd. Haar hele doel was geweest om indruk op hen te maken, maar toen het puntje bij paaltje kwam had ze nog niet eens een dreun uitgedeeld.
      Misschien was het laf, maar zodra een van hen had gebaard dat ze op de uitkijk moest staan had ze dat gedaan. Ze had alleen wat spullen omgegooid, maar geen van de drie met de hand aangeraakt. Ze had het gewoon niet in zich. Terwijl de andere twee hun slachtoffers te lijf gingen, had het haar alleen maar moeite gekost om hen niet te stoppen. Nu had ze er spijt van dat ze zichzelf zo overschat had en dat ze het ook nog eens achter de rug van haar president om deed. Als het níét uitpakte zoals Clay haar gezegd had, dan hing ze al helemaal. Maar het was nu al te laat.
      Ze geloofde niet dat haar geweten de twee Nomads iets kon schelen. Uiteindelijk was ze een prospect, dus op de uitkijk staan was prima. Het feit dat Clay haar had opgedragen om mee te gaan, was blijkbaar al genoeg om er geen opmerkingen over te maken.
      De televisie stond aan toen ze de huiskamer binnenkwam. Zodra haar ogen de bank hadden gevonden, keek ze even verbaasd naar Mila en Kozik, die elkaars mond uitgebreid aan het verkennen waren. Het zorgde ervoor dat ze zich iets opgewekter voelde en met een grijns sloeg ze haar armen over elkaar.
      ‘Nou, dat werd tijd. Steeds maar in het clubhuis blijven zitten in de hoop dat een van jullie eindelijk eens een move zou maken, begon me behoorlijk de keel uit te hangen.’
      Ze keerde zich naar de koelkast en plofte op een stoel vlak naast het stel neer. Hun wangen waren een beetje rossig door hun zoenpartij en ze vond het er schattig uitzien. Ergens knaagde er ook een beetje jaloezie omdat ze wenste dat ze straks zelf niet naar een leeg bed hoefde te gaan, maar dat duwde ze weer weg. Ze was er klaar voor om voor hun relatie uit te komen. Doordat de drie Sons ondergedoken hadden gezeten en de rest zich druk over de veiligheid in de gevangenis had gemaakt, was er niet echt een goede gelegenheid geweest. Bovendien wilde ze het niet gewoon in de groep gooien; liever liet ze het op een subtiele manier weten door zijn hand te pakken waar de anderen bij waren. Maar misschien was het handig om van tevoren van hem te horen of hij haar nog steeds wilde. Want hoewel hij haar gisteren avond wel getroost had, was hij niet bijster enthousiast geweest toen ze zei dat ze hem terug wilde.
      ‘Zijn de jongens opgehaald?’ vroeg Kozik – die als iedere Son moeiteloos kon omschakelen naar clubzaken.
      ‘Ja.’ Ze zuchtte. ‘Maar Opie is met hen meegegaan.’
      ‘Wat?’ vroeg Kozik verdwaasd.
      ‘Jep. Hij dacht vast dat ze met zijn vieren een betere kans hadden.’
      Kozik zuchtte. ‘Wat we ook doen, de shit waarin we zitten lijkt alleen maar erger te worden.’

Die woorden hadden niet meer van toepassing kunnen zijn. Tegen het einde van de volgende dag, kreeg de club een telefoontje dat Opie was omgekomen in de gevangenis.

Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Sooww ff dat einde joh 😱😱

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Wow die laatste zin was te heftig voor even tussendoor..

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    jooo.... die laatste zin is zo niet cool hea! kon dat niet gewoon in het volgende hoofdstuk?
    Zodat ik je nu kon vertellen hoe leuk dit hoofdstuk is en hoe lief het is dat ze elkaar eindelijk gezoend hebben.. maarja dat kan dus niet en dat ga ik dus nu ook niet zeggen...
    Wel sneu voor Alex dat ze zich zo verrot voelt wat ze voor Clay moet doen...

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen