Foto bij 080 • Juice

Juice staarde in zijn mok koffie. Vannacht had hij geen oog dichtgedaan. Lang had hij lopen malen over wat hij de dag daarvoor te weten was gekomen. Tegen de ochtend was de heftigste woede bedaard. Nog steeds vond hij het moeilijk dat ze haar dood in scène had gezet en dat ze hem bewust zoveel pijn had gedaan, maar als dat de enige manier was waarop ze Maddox ervan kon overtuigen dat ze niet meer wilde terugkeren, dan begreep hij dat. Waarschijnlijk wilde ze liever dat hij haar tijdelijk kwijtraakte dan voor altijd.
      Dus ja – hij begreep haar, zelfs al nam dat de boosheid en het verdriet niet weg. Hij was gewoon zo’n puinhoop. Dat was hij al vanaf het moment dat ze weg was gegaan en diep vanbinnen was hij bang dat hij nooit meer de oude zou worden. Hoe kon hij ook? Het verminkte lichaampje van zijn dochter, Dana’s ontvoering, de moord op Lotte en daarna op Cherry – het had allemaal zijn sporen op hem nagelaten. Hoe gebroken hij diep vanbinnen ook was, hij wilde niet dat zij hem ging proberen te helen. Eerlijk gezegd zag hij gewoon niet in hoe hij haar ooit nog gelukkig kon maken. Hij was een monster. Ze was net aan een psychopaat ontsnapt, moest ze zich nu echt weer met de volgende binden? Hij was niet meer wie ze dacht dat hij was.
      Het was over tussen hen, haar vriend was dood. Die was nog slechts een geest; een geest die influisterde dat hij zielsveel van Dana hield en dat hij haar daarom moest loslaten. Ze moest een leuke kerel vinden, een normale man.
      Woorden zou ze nooit van hem aannemen, het moesten daden zijn. Hij moest zijn gedrag van gisteren aanhouden, zelfs als dat haar pijn deed. Uiteindelijk zou ze genoeg van hem krijgen, zou ze inzien waar hij in veranderd was. Dan zou ze hem ook laten gaan.
      Was het helemaal eerlijk tegenover Fye?
      Misschien niet.
      Maar zijn gevoelens voor Dana waren er altijd al geweest, dat was nooit anders geweest. En hij hield van Fye – op een bepaalde manier. Niet zoveel als Dana – maar zoveel wilde hij ook niet meer van iemand houden. Het had hem kapotgemaakt. Zijn liefde voor haar had hem kapotgemaakt. Als dat hem nog een keer overkwam dan bleef er niets van hem over.
      De deurbel liet hem opkijken. Het was nog voor negen uur, wie kwam er zo vroeg? Voor hij kon opstaan, deed Fye dat al. Haar krullen dansten om haar schouders terwijl ze naar de deur liep.
      Er klonken zachte stemmen, daarna voetstappen.
      Toen Dana de kamer binnenkwam, kon hij haar even alleen maar aanstaren. Het was nog steeds ongelofelijk dat ze terug was en hij voelde zijn hart opspringen. Ze droeg een groene blouse die hem deed denken aan het kledingstuk dat ze aan had gehad toen ze zo lang geleden strippoker speelden. Man, wat wilde hij haar graag op de bank trekken, weer negenentwintig zijn en haar uitkleden. Hij voelde de tranen in zijn ogen prikken toen hij haar onzekere blik zag. Hoe graag had ze wel niet naar hem terug gewild? En nu deed hij haar alleen maar pijn.
      Maar het was beter dat ze er nu doorheen beet dan dat ze het echt weer samen gingen proberen en ze ontdekte dat ze weer samen met een monster was. Ze verdiende nu een lieve, leuke man. Niet eentje die zonder gewetenswroeging haar beste vriendin door haar hoofd geschoten had.
      ‘Wat kom je doen?’ vroeg hij haar.
      Wonder boven wonder lukte het hem om zijn stem onder controle te houden. Hij beefde niet en klonk ongeïnteresseerd.
      ‘Ik wilde je iets vertellen. Kunnen we ehm – kunnen we even praten? Onder vier ogen?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Wat het ook is, Fye kan het ook horen.’ Met zijn ogen gebaarde hij zijn vriendin om naast hem te gaan zitten.
      Dana leek even in de war, maar knikte toen en ging aan de andere kant van de tafel zitten. Hoewel hij merkte dat Fye het ongemakkelijk vond, pakte hij haar hand en legde die op de tafel, hopend dat de affectie die hij daarmee toonde Dana afschrikte.
      Zijn hart huilde echter toen hij haar droevige glimlach opving. Zelfs al provoceerde hij haar, ze raakte niet van slag, was niet boos op hem. Ze was zo lief, zo vriendelijk. Hij was haar zo onwaardig.
      ‘Goed ehmm… ik wilde het je zelf vertellen voordat je iets in het clubhuis opvangt.’ Dana slaakte even een zucht. Haar hand bewoog over de tafel alsof ze die over die van hem heen wilde leggen, toen trok ze hem een beetje beduusd terug en bloosde.
      Het zien van de blos op haar wangen liet hem sneller ademhalen. Hij wilde zijn hand tegen haar warme wang leggen, wilde haar kussen, wilde… Focus. Hij schoof de gedachten aan de kant zoals hij zichzelf de afgelopen jaren had aangeleerd en zocht de kille stilte van zijn geest op; daar waar hij zich altijd bevond wanneer hij dingen voor de club moest doen en er geen ruimte was voor een geweten of zelfs maar voor twijfel.
      ‘Nou? Waar wacht je nog op?’
      Ze haalde diep adem. ‘Oké. Ehm… die laatste keer dat we met elkaar belden… toen je over Lotte vertelde en ik over… die bewaker waar ik gevoelens voor had?’
      Even drongen de emoties tegen hem aan; dat was een van de meest heftige dagen uit zijn leven geweest. Gauw beukte hij zijn gevoelens weg. ‘Ja.’
      ‘Oké. Nou – dat was dus geen bewaker. Het eh, het was Kip.’
      Juice staarde haar aan. Het was zo compleet onverwacht dat zijn muur heel even instortte. De bakstenen zwiepten in zijn gezicht. ‘Heb je hem geneukt?’
      Zijn stem klonk laag en dreigend – hij hoefde er niet eens zijn best voor te doen.
      Ze kromp echter niet in elkaar en keek hem rustig aan. ‘Ja. Kip werd maandenlang in een kamer opgesloten, ik werd maandenlang verkracht. Toen we een moment alleen waren, hadden we elkaars liefde nodig. We hadden één keer seks, daarna voelde Kip zich zo schuldig tegenover jou dat hij het niet meer wilde, zelfs al vertelde ik hem dat jij allang met een ander meisje naar bed ging. Dat liet Maddox me maar al te graag zien.’
      Juice voelde Fye naast zich verstijven. Verdomme, hij wilde helemaal niet dat ze dit allemaal hoorde. Straks zei Dana nog iets over wat hij met Lotte had gedaan. ‘Ga naar boven.’
      ‘Maar –‘
      ‘Ga verdomme naar boven!’
      Stilletjes schoof ze haar stoel naar achteren en trok haar hand onder die van hem vandaan. Zonder iets te zeggen liep ze weg. Juice ademde zwaar in en uit; hij haatte zichzelf omdat hij nu de enige twee vrouwen pijn deed om wie hij iets gaf. Hij voelde de behoefte om zich tegenover Dana te verontschuldigen, maar hield zijn kiezen snel op elkaar. Dit was goed. Zo zag ze wat voor een eikel hij was.
      ‘Ik heb haar niets verteld,’ verklaarde hij kort aan Dana. ‘Dus? Je hebt Kip een keer geneukt. Dat moest je me echt komen vertellen? Probeer je te zeggen dat je mij niet meer hoeft en met hem verdergaat? Mijn zegen heb je, mij boeit het geen ruk wie je nog neukt.’
      ‘Ik hou van jou, Juice. Dat wil niet zeggen dat ik niets om Kip geef, maar jij bent degene voor wie mijn hart altijd heeft geklopt en dat zal hij waarschijnlijk altijd blijven doen.’
      Nee nee nee! Zulke dingen wilde hij niet horen. Ze moest hem haten, háten.
      ‘Whatever,’ snoof hij.
      Ze zuchtte. Haar blauwe ogen rustten in die van hem en hij voelde een rilling langs zijn rug kruipen. Wat als ze het doorhad? Ze kende hem zo goed… Of nee – ze kende alleen de oude Juice. Die er niet meer was.
      ‘Maddox wist er niets van,’ begon ze weer te vertellen. ‘Op een gegeven moment wilde hij dat ik opnieuw zwanger raakte. Zelf kon hij me daar niet mee helpen, dus dwong hij me om seks te hebben met Kip. Dat was niet helemaal onvrijwillig, maar dat wist hij niet.’ Ze hield zijn blik weer even vast. ‘Casper is van hem. Kip is Caspers vader. Dat heb ik hem gisteren verteld, want daar wist hij niets meer van. Ik wilde niet dat jij het straks in het clubhuis zou horen, Juice.’ Dit keer reikte ze wel over de tafel naar zijn hand. ‘Ik weet dat het moeilijk is voor je. De afgelopen vier jaar waren zo fucked-up, ik…’
      ‘Ga weg,’ onderbrak hij haar ruw. Plotseling voelde hij zich kotsmisselijk. Kip en Dana hadden elkaar geneukt. Ze hadden verdomme een kínd. Zijn eigen dochter was dood, maar die van Kip was wel in leven gebleven? Maddox had fucking gewild dat hij een kind bij Dana verwekte?! ‘Ga weg Dana. Ga weg of ik doe je wat. Je hebt gezegd wat je wilde zeggen, sodemieter nou op. Ik hoef je niet meer te zien. Nooit meer.’
      Toen ze niet reageerde, schoof hij woest de tafel naar achteren. Hij wilde dat ze wegging, hij wist dat hij haar nooit fysiek pijn zou doen maar dat mocht ze niet doorhebben.
      ‘Ik heb vier jaar met een monster samengeleefd, Juice,’ antwoordde ze kalm. ‘Ik ben verkracht en geslagen, denk je nou echt dat jij me bang kan maken? Als je wil dat ik wegga, kun je dat gewoon op een nette manier vragen.’
      De teleurstelling in haar ogen voelde als een trap in zijn maag.
      Maar dat was goed. Dat was wat hij wilde.
      Stijfjes stond ze op en liep ze naar de voordeur toe. Juice keek haar na.
      Zodra de deur in het slot viel, begon hij te huilen.
      Hoe goed hij zichzelf het afgelopen jaar ook in de hand had gehad – nu was hij weer een puinhoop. Een zielig hoopje mens.


Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Damnn volgens mij kan er niks meer fucked up zijn dan dit 🤔😕

    2 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Arme Juice en arme Dana. Hij is wel echt onredelijk en stiekem behoorlijk zwak... Dana is echt veel sterker dan hij is..

    2 maanden geleden
  • VampireMouse

    Ik werd wakker om half 4 en kon het niet laten om te lezen. Wst onwijs mooi geschreven. Hoe je Juice en Dana neerzet, wauw ze zijn echt een eigen leven aan leiden als ik het zo lees, alsof seze fuckup wereld echt bestaat!

    Snel verder

    Xxxx

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen