Het was nog niet zo lang geleden dat ze bij hem ingetrokken was, slechts een paar weken. Destijds had ze geen moment getwijfeld. Nu haalde ze toch een stap kleren uit haar kast en legde die in haar reistas. Ze was al bijna klaar met pakken toen ze voetstappen hoorde die achter haar tot stilstand kwamen.
      ‘Wat ben je aan het doen?’
      Zijn stem klonk emotioneel. Toen ze zich omdraaide, zag ze dat zijn ogen rood waren. Hij had gehuild. Direct voelde ze de neiging om haar armen om hem heen te slaan, maar ze wist dat het niet haar armen waren die hij nodig had.
      ‘Ik ga een tijdje naar mijn zus.’
      Hij stapte de kamer in. ‘Het spijt me Fye. Dat ik tegen je schreeuwde. Ik was – het is allemaal gewoon…’ Hij zuchtte diep.
      ‘Ja, het is allemaal heel ingewikkeld. Daarom ga ik een tijdje weg. Je moet dit samen met Dana uitzoeken, Juice.’
      ‘Er valt niets uit te zoeken. Ik wil jou, Fye.’ Hij kwam dichter naar haar toe en pakte haar hand. ‘Fye ik wil jou.’
      Ze keek hem in de ogen. Het bruin ervan glansde door de emoties die erin woedden.
      ‘Maar waarom, Juice? Ik heb je zien rouwen om Dana, ik heb je aan haar graf zien zitten. Ik weet dat je van haar houdt. Ik hoor hier niet, jullie horen samen.’
      ‘Maar ik wil jou,’ herhaalde hij koppig. ‘Het kan me niet schelen wat Dana wil. Ik heb dat afgesloten.’
      ‘Je hebt dat helemaal niet afgesloten. Ik zie aan je ogen dat je net gehuild hebt. Waarom ging je zo tegen haar tekeer? Ik kon je hier horen schreeuwen en het zijn echt kwetsende dingen die je tegen haar zei. Waarom doe je zo?’
      ‘Ze heeft een fucking kind van Kip!’
      Fye zuchtte. Het waren almaar nieuwe excuses die hij zocht. Ze begreep het gewoon niet. Ze had Dana net heel redelijk gevonden, als ze eerlijk was leek ze een type dat wist hoe ze met Juice moest omgaan.
      ‘Wat wil je daar nu mee zeggen?’ vroeg ze. ‘Het feit dat ze in de vier jaar dat ze weg was met iemand anders is geweest is nu de reden dat je wil dat ik blijf? Omdat je boos op haar bent? Ik zag wat je probeerde Juice. Je probeerde haar te kwetsen door de hele tijd mijn hand vast te houden. Zo’n relatie wil ik niet. Je kunt me niet gebruiken om een ander meisje pijn te doen en zeker niet eentje dat zoveel heeft doorgemaakt als Dana. Ik ga een paar weken weg en ik hoop dat jullie in de tussentijd kunnen uitzoeken hoeveel jullie nog van elkaar houden. Ik wil geen vijfde wiel aan de wagen zijn en ik wil al helemaal niet dat je me als een slaaf loopt te commanderen.’
      Hij liet zijn hoofd hangen. ‘Ik vond het fijn wat wij hadden Fye,’ zei hij zacht. ‘Ik wil dat niet kwijt. Ik kan er ook niets aan doen dat mijn borst zich met woede vult zodra ik Dana zie. Ze wilde dat ik verderging met mijn leven, nu heb ik dat gedaan en dan komt ze als nog aanwandelen. Samen met haar zijn zou alleen maar pijn doen. Het zou een constante herinnering zijn aan al die klotejaren. Ik heb jou nodig Fye.’ Hij sloeg zijn ogen op en legde een hand tegen haar wang. ‘Ik heb jou nodig. Jij staat los van al die ellende.’
      Een tijdje keek ze hem aan. Ze kon niet goed bepalen of dat de volledige waarheid was, maar zijn woorden lieten haar niet koud. Zijn blik gleed weg alsof hij zich er ongemakkelijk onder voelde en weer wreef hij over de tatoeage onder zijn duim, alsof het een vlek was die hij probeerde weg te vegen. ‘Als je me echt nodig hebt, dan moet je ook hulp toelaten. Dan moet je met me praten. Dan moet je me bijvoorbeeld vertellen wat die tattoo betekent.’
      En daar ging hij weer. Zijn vingers balden zich weer tot een vuist, de spieren in zijn armen zwollen op. Weer verwachtte ze de zoveelste ‘ik wil er niet over praten’-sneer, maar tot haar verbazing zakte hij op het bed neer en trok haar aan haar hand mee. ‘Oké,’ zei hij zacht. ‘Je hebt gelijk.’ Hij boog zijn hoofd en staarde naar de inkt. ‘De eerste weken nadat Dana weg was… deed ik bijna niets behalve drinken en pillen slikken. Ik zat maar op de grond in mijn kamer, Kozik was de enige die ik zag omdat hij nog weleens langskwam. Op een gegeven moment trok hij me uit die sleur en zei hij dat ik me moest vermannen. Dat Dana op me rekende.’ Hij zuchtte. ‘Dana hield van boogschieten, vlak na onze verloving gaf ze me een ring met pijlen.’
      Die had ze gezien. Het was haar nog niet opgevallen dat hij die had afgedaan.
      ‘Ze zei dat het symbool stond voor bescherming. Dat we elkaar als man en vrouw zouden beschermen. Voor mij stond de pijl ook symbool voor een kompas, voor het volgen van een doel… Het was een herinnering aan het feit dat ik de zoektocht naar haar nooit mocht opgeven, dat ik niet meer mocht wegkwijnen in zelfmedelijden.’
      Fye kneep in zijn hand. ‘Maar waarom geef je het dan op het laatste moment toch nog op?’
      ‘Omdat ik haar nooit terugkrijg. Niet echt. Ik zal iedere dag denken aan de pijn die achter ons ligt, aan de dingen die we zijn kwijtgeraakt. Waaronder onze dochter. Ik wil niet proberen iets wat zo kapot is te repareren. Met jou ben ik opnieuw begonnen Fye. Met jou wil ik doorgaan.’ Hij keek op. ‘Wil je – wil je alsjeblieft blijven?’
      Het was lang geleden dat ze deze zachte, emotionele en hulpbehoevende kant van hem had gezien en het maakte haar week vanbinnen. Ze kon er geen weerstand tegen bieden, zelfs al wist ze diep vanbinnen dat Juice misschien van gedachten zou veranderen als hij gewend raakte aan het idee dat Dana weer terug was. Hem nu al opgeven voelde echter te vroeg. Hem over hun baby vertellen ook. Ze was geschrokken van zijn uitbarsting en omdat ze in het clubhuis weleens had opgevangen hoe gewelddadig hij in het verleden was geweest, wilde ze eerst nog wat langer zijn emotionele buien meemaken voor ze kon beslissen of hun kindje überhaupt veilig in zijn bijzijn was.

Een paar dagen gingen voorbij. Het leek redelijk rustig te zijn. In het clubhuis werden versieringen opgehangen, vanavond was er een feest omdat Happy en Tig aan het eind van de dag werd vrijgelaten. Juice en Fye waren beiden bezig met het opblazen van ballonnen toen Dana binnenkwam. Een verrassing was het niet; ze had al gezien dat ook Casper in het clubhuis rondbanjerde en samen met zijn vader een paar klusjes uitvoerde. Dana glimlachte naar haar toen ze haar blik opving, maar ze kwam niet naar hen toe. Voor Juice was het genoeg om afgeleid zijn, alleen aan de manier waarop hij ademhaalde merkte ze al hoe gestrest hij was en ze wreef even over zijn rug. In stilte werkten ze verder. Toen ze na een uurtje naar buiten gingen om even een biertje te drinken, kwam Dana naar hen toe. Aan haar houding merkte Fye dat ze het moeilijk vond, maar toch zette ze door.
      ‘Hé.’ Ze zakte op het bankje van de picknicktafel neer terwijl Juice en zij erbovenop zaten. Haar ogen schoten van Fye naar Juice. Fye kon haar nervositeit voelen. ‘Ik vroeg me af eh – wil je misschien een keer met me mee naar Tabitha’s graf?’
      Naast zich voelde Fye haar vriend verstijven. Ze legde een hand op zijn knie en gaf een geruststellend kneepje. Ze dacht dat het goed voor hen was om dat samen te doen. Hij kon haar wel botweg negeren, maar ze kenden wel een pijn die ze alleen met elkaar deelden.
      ‘Of me in elk geval aanwijzen waar het is?’ probeerde Dana voorzichtig.
      Ze beet op haar lip toen Juice haar weigerde aan te kijken en hardnekkig naar de grond bleef staren.
      ‘Vraag het maar aan Koz. Die weet net zo goed waar het graf is,’ zei hij uiteindelijk. Hij stond op en liep weg.
      Fyes hart brak toen Dana een beetje verloren haar handen om haar schouders sloeg. Ze begreep wel waarom ze dat niet de eerste keer alleen wilde doen en ze vond het harteloos hoe Juice ermee omging.
      Ze stond op en draaide zich een beetje opgelaten naar Dana toe. ‘Uhm… ik wil wel met je meegaan als je dat fijn vindt?’
      Ze kleurde een beetje toen Dana haar aankeek.
      Was dat een hele stomme suggestie? Kwam dat gemeen over, doordat zij nu met Juice samen was?
      Tot haar opluchting bogen Dana’s lippen om in een klein glimlachje. ‘Ja, dat zou ik fijn vinden. Dank je wel.’ Ze pakte Fye’s hand en gaf er een kneepje in. ‘Ook bedankt dat je zo’n steun voor Juice bent. Ik weet dat dat niet altijd makkelijk is.’
      ‘Ik doe mijn best.’ Een beetje verlegen glimlachte Fye terug. Dana was zo oprecht en zo zacht voor iemand die jarenlang misbruikt en mishandeld was… Ze dacht niet dat ze ooit zo’n sterke vrouw had ontmoet. Ze gaf een kneepje terug, vermoedend dat Dana wel een vriendin kon gebruiken.
      En zij ook – als ze eerlijk was.
      Af en toe zou het een opluchting zijn om met iemand te kunnen praten die Juice beter begreep dan zij. Zelfs als het zijn ex was.

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Awh Fye is echt een schatje!

    2 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Ik vind het geweldig hoe je Fye neerzet als een slimme en gevoelige vrouw. Vooral in de gesprekken zoals in dit hoofdstuk tussen haar en juice! ♥️

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen