. . .

Het was midden in de nacht toen er een geluidje klonk dat zijn telefoon bijna leeg was. Slaapdronken tastte hij ernaar, totdat hij ontdekte dat er een vrouw tussen hem en het nachtkastje lag. Omdat hij die niet wakker wilde maken, gleed hij zijn bed uit en sloop eromheen totdat hij bij het nachtkastje was. Hij rommelde in zijn laatje tot hij de oplader had gevonden en plugde die in het stopcontact, wetend dat ze het hem niet in dank afnamen als hij morgen ineens een lege telefoon had.
      Het schermpje lichtte op zodra de stroom het ding bereikte en hij zag dat hij een berichtje van Abigail had. Direct bonkte zijn hart in zijn borstkas. Hij twijfelde of hij het moest openen – hij was best in een goed humeur geweest nadat het meisje dat nu in zijn bed lag hem de beste blowjob ooit had gegeven.
      Ach, als het een vervelend bericht was kon hij haar zo opdragen om het opnieuw te doen. Hij klikte het envelopje open en liet zijn ogen over de drie regels glijden.
      Ze had het kerstcadeautje ontvangen en was hem er dankbaar voor. Uit de zinnen die volgden proefde hij zelfs dat ze spijt had van haar gedrag en dat ze betwijfelde of hij nog wel een keer wilde afspreken.
      Misschien was hij een rotzak, maar ze had hem zo lang laten wachten dat hij geen zin had om meteen te antwoorden. Natuurlijk wist hij wel dat hij fouten had gemaakt, maar hij was net zo goed teleurgesteld in hun vriendschap. Hij dacht dat die sterker was, dat ze hier al een maand geleden overheen hadden gestapt.
      Bovendien voelde hij nog een beetje scepsis – wat als ze straks weer boos op hem werd? Hij besloot er niet te veel van te wachten maar zou morgen wel voorstellen om eens ergens wat te gaan eten.

Door clubzaken moest Juice de afspraak twee keer verzetten, maar uiteindelijk stond hij na een week voor een eettentje aan de zee. Hij was aan de vroege kant, dus hij leunde tegen zijn motor terwijl hij een sigaret opstak.
      Een paar minuten voor zes parkeerde ze de auto op de parkeerplaats. Toen ze op hem afliep, voelde hij zich een beetje opgelaten. De lucht voelde opeens heel beladen.
      Ze begroette hem met een kus op zijn wang.
      ‘Hé,’ zei ze zacht. ‘Uhm… heb je misschien zin in een strandwandeling?’
      Juice haalde zijn schouders op. Hij wist niet goed wat ze van hem verwachtte. Zijn excuses had hij al aangeboden en ze had ze geen enkele keer geaccepteerd. Hij voelde er niet veel voor om dat weer te doen. ‘Best.’
      Hij liet zijn handen in zijn handen zakken glijden en slenterde het strand op. Het weer was druilerig, dus het was niet zo druk. Het waaide stevig, maar dat vond hij juist wel lekker.
      Een lange tijd zeiden ze niets tegen elkaar. Abigail staarde vooral naar de grond en Juice zuchtte.
      ‘Misschien kan ik beter naar huis gaan. Als je niks tegen me zegt wordt dit ook geen gezellige avond. Misschien moeten we maar gewoon accepteren dat onze vriendschap niet meer te herstellen is.’
      Abigail keek op. ‘Nee, dat wil ik nog niet accepteren. Ik weet gewoon niet zo goed hoe ik mijn gevoelens onder woorden moet brengen.’
      ‘Nou al die keren dat je tegen me snauwde of me probeerde te verleiden had je daar anders geen moeite mee.’
      Ze haalde een hand door haar haren. ‘Het spijt me. Dat ik je heb laten vallen. Tot ik de video zag realiseerde ik me niet dat ik zo veel voor je betekende. Natuurlijk – ik wist wel dat je gevoelens voor me had maar niet dat ik de enige was die… ervoor zorgen dat je je hier thuis voelde.
      ‘Dus dat is de werkelijke reden dat ik hier ben? Omdat je medelijden met me hebt?’
      Onrust woekerde door zijn lijf en hij versnelde zijn pas. Zijn voeten voelden loodzwaar.
      ‘Nee, geen medelijden… Ik dacht gewoon alleen maar aan mijn eigen gekwetste gevoelens, niet aan hoezeer je ook jezelf had gekwetst. En ik stond er ook niet bij stil dat je door je laatste beste vriend verraden bent.’
      Hij ging nog harder lopen. Hij wist niet waarom, hij wilde gewoon lopen.
      Toen ze hem niet kon bijhouden, greep ze zijn arm. Het was zo onverwacht dat hij bijna omviel. Haar blauwe ogen staarden in die van hem. ‘Juice het spijt me.’ Er gleed een traan van haar wimper en ze knipperde hem vlug weg. ‘Onze relatie was gewoon… ingewikkeld door onze gevoelens voor elkaar. Niet alleen die van jou voor mij, ook andersom. Ik wist gewoon niet wat ik ermee aan moest. Maar tegelijkertijd was het ook een vriendschap die anders was dan alle andere vriendschappen die ik heb en ik mis het. Ik mis jou, Juice.’
      Een week geleden zou hij meteen overstag zijn gegaan. Nu hij zich prima met andere meiden had vermaakt, voelde hij zich minder van haar afhankelijk.
      ‘Ik mis jou eigenlijk niet meer zo,’ gaf hij toe. ‘Ik denk dat ik over je heen ben.’
      ‘Dat is… goed,’ zei ze aarzelend. ‘Heb je… heb je ook geen behoefte meer aan een vriendschap?’
      Juice tuurde naar de zee. Natuurlijk had hij ook veel goede herinneringen.
      ‘Ik heb je eenhoorn nog steeds.’
      Hij wist niet waarom hij dat zei. Misschien meer tegen zichzelf dan tegen haar, als een herinnering aan hoeveel ze voor hem betekende, zelf al probeerde hij instinctief zijn hart te beschermen.
      ‘Ik heb jouw pruik nog steeds.’
      ‘Wat?’ Verdwaasd keek hij haar aan.
      Er rode gloed kroop over haar wangen, waardoor de kriebels in zijn buik op slag terugkwamen.
      ‘Toen ik terugkwam uit het ziekenhuis herinnerde ik me dat hij op het dak lag. Ik wilde… iets van je mee naar huis nemen denk ik. Een aandenken aan die nacht. Iets om te hebben als ik jou zou missen.’
      Hij staarde haar aan. Toen ze terugkeek en hij zijn eigen verlangen erin weerspiegeld zag, wist hij dat hij helemaal niet over haar heen was. Niet eens een klein beetje.
      Als magneten werden hun gezichten naar elkaar toe getrokken. Heel kort, héél kort, nog niet eens een fractie van een seconde, dacht hij haar lippen tegen die van hem te voelen, daarna draaide ze haar hoofd weg en gaf hem een knuffel.
      ‘Ben je echt over mij heen, Juice?’ vroeg ze zacht.
      Nu ze zo dicht tegen hem aan stond, ging zijn hart als een wilde tekeer. Hij dacht niet dat liegen zin had, op de een of andere manier was hij bang dat zijn hart hem zou verraden. ‘Nee,’ antwoordde hij even zacht – beschaamd bijna. ‘Ben jij over mij heen?’
      Haar handen gleden over zijn rug alsof ze daar het antwoord kon ontdekken. ‘Nee,’ mompelde ze tegen zijn schouder. ‘Maar ik vind Davey heel leuk.’
      Hij sloot zijn ogen even. Het voelde zo oneerlijk. Hoe een toffe gast Davey ook was, Juice kon niet ontkennen dat hij stikjaloers was.
      ‘Als mijn leven er niet van afhing, zou ik uit de club zijn gestapt voor jou.’
      Abigail liet hem los en keek hem geschokt aan. ‘Wat?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Het is nou niet dat ik me daar zo thuis voel. Eerlijk gezegd ben ik er niet echt van overtuigd dat ik voor dat leven gemaakt ben. Maar ik heb niet zoveel keus.’
      ‘Je zult er je plekje vinden. Heus.’
      Hij sloeg zijn ogen neer. ‘Je zei zelf dat geen van de Sons een normale relatie heeft, een normaal gezin. Ik – ik wil dat wel.’
      Ze pakte zijn hand. ‘Als je het echt wilt, dan zul je daar je weg in vinden.’
      Een beetje triest glimlachend op. ‘Dat geloof je niet echt. Anders zou je me niet om die reden afwijzen.’
      Ze liet haar hoofd hangen. ‘Dat ligt misschien meer aan mijn eigen onzekerheden dan aan jou. En ik ben nu met Dave, Juice. Ik vind hem echt leuk. Zelfs als je zou stoppen, zou ik hem niet meteen opgeven.’
      Het verbaasde hem niet. Ze had hem tenslotte al verteld dat hij ze alleen een relatie aanging als ze serieus een toekomst zag.
      ‘Vind hij het oké? Als we elkaar weer gaan zien?’
      ‘Hij heeft me nogal gepusht dat berichtje te sturen. Omdat hij zag hoeveel ik je miste.’
      ‘En ondanks dat hij van je gevoelens voor me weet is hij niet bang dat er wat er gebeurt?’
      Ze schudde haar hoofd. ‘Hij vertrouwt me. En hij is nogal zeker van zichzelf.’
      Hij grinnikte zacht. Ja – dat laatste verbaasde hem niet. ‘Hij is een goeie gast. Ik kan niet zeggen dat ik niet jaloers op hem ben, maar ik ben blij dat je iemand gevonden hebt. Al eh – viel het nogal rauw op m’n dak.’
      ‘Ik had nooit naar Charming toe willen gaan, maar ik wist niet hoe ik eronder uit moest komen. Ik wilde hem niet over de filmpjes vertellen.’ Ze trok een gezicht. ‘Maar blijkbaar had jij daar minder moeite mee.’
      Hij grijnsde schouderophalend. “Mannen onderling hè?’
      Ze grinnikte zacht, daarna haakte ze haar arm langs die van hem. ‘Laten we gaan eten. Ik heb honger van de stress.’
      Juice keek vanuit zijn ooghoeken naar haar ontspannen gezicht. Ook zijn mondhoeken krulden op. Nee, hij was nog lang niet over haar heen.
      Maar zolang ze hem niet haatte, kon het hem niet schelen. Eén ding had hij wel geleerd; voortaan hield hij zijn fantasieën voor zichzelf.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen