. . .

Haar lichaam voelde niet hetzelfde. Hoewel ze niet loskwam van de grond was het wel alsof de zwaartekracht minder vat op haar had, ze voelde zich licht en een beetje afwezig. Amber had geen flauw idee hoe ze hier terecht was gekomen, opeens had ze op een bankje gezeten. Een tijdje had ze door Charming gezworven, hopend een geniale ingeving te krijgen. Die was tot nu toe uitgebleven.
      Naarmate ze door de straten struinde, deed ze wel andere ontdekkingen. Ze had honger noch dorst, had het warm noch koud en ondanks de vele vele stappen die ze gezet had deden haar voetzolen niet pijn.
      Voor een etalageraam bleef ze staan en staarde naar de weerspiegeling. Ze zag gewoon zichzelf, niets wees uit dat ze dood was. Ze schudde haar hoofd om het gekke hersenspinsel. Natuurlijk was ze niet dood en ze was al helemaal niet naar de aarde teruggestuurd om een moordenaar verliefd te laten worden.
      Toch verklaarde dat niet hoe ze hier in deze stad terecht was gekomen en waarom ze zich zo onvredig, zo incompleet voelde. Haar handen gleden over haar armen en ze drukte tegen haar huid. Haar huid was niet doorschijnend, maar tegelijkertijd voelde ze haar eigen aanraking ook bijna niet.
      Het geronk van een paar motors klonk op, drie mannen scheurden door de straat. De motorclub waar Happy deel van was. Dat kon geen toeval zijn. Met een zucht draaide ze zich in hun richting en begon te lopen. Ze had nog nooit van Charming gehoord, dus zo groot kon het hier niet zijn.
      Toen ze de hoofdweg bleef volgen, kwam vanzelf de garage in zicht. Het clubhuis zou daar ook wel ergens zijn. Juist en wat nu? Ze kon moeilijk naar binnen lopen en Happy vertellen dat ze nog doder ging dan ze al was als hij niet verliefd op haar werd. Een auto had ze ook niet, dus ze kon ook niet doen alsof de wagen kapot was.
      Ze groef in haar geheugen, op zoek naar herinneringen die haar konden helpen. Maar welke het was niet alsof ze ooit eerder in zon situatie was geweest Bovendien was het alsof er een dikke mist over haar gedachten lag die alle belangrijke details uit haar vorige leven bedekte.
      Wel hoorde ze een knal, zo luid en echt dat ze omkeek.
      Er was niets, alleen een zeurend gevoel in haar buik.
      Een geweerschot er was iets met een geweerschot. Was ze zo om het leven gekomen? Opeens schoot haar iets te binnen. Die bikers blaakten ongetwijfeld van het zelfvertrouwen, als ze nou deed alsof ze hun bescherming nodig had dan mocht ze vast blijven. Of gaven ze niets om een vrouw die ze niet kenden? Ze dacht weer aan de man die Happy had doodgestoken. Hij was nog niet eens dertig geweest.
      Het was het proberen waard. Ze zouden haar heus niet doden omdat ze hun clubhuis binnen rende. En ach ze was al dood, dus zoveel verschil maakte het niet. Deze hele opdracht sloeg toch nergens op, de tijd die ze nog had gekregen was als de blessuretijd bij een voetbalwedstrijd.
      En dus begon ze te rennen, niet gelijk naar de garage maar eerst een andere straat in, zodat ze er hopelijk een beetje moe uitzag tegen de tijd dat ze daar aankwam. Maar terwijl ze rende, kwamen de zweetdruppels niet, voelde ze geen steek en hijgde ze ook niet. Het kostte haar geen enkele moeite. In de hoop op zijn minst een béétje kleur op haar gezicht te krijgen kneep ze in haar wangen.
      Nou, hier moest ze het maar mee doen.
      Ze zette nog een tandje bij en sprintte de hoek om, rende over het terrein van de garage en recht het clubhuis in. De eerste de beste man die ze tegenkwam greep ze bij de onderkant van zijn motorjack. Ze zitten achter me aan!' gilde ze. 'Alsjeblieft hou ze tegen! Ze gaan me vermoorden!
      Aangezien haar acteertalent niet zo denderend was dat ze dacht te kunnen huilen, begon ze maar hysterisch te gillen. De gedachte dat ze dood was en dat ze dat bleef als ze die griezel van een Happy niet om haar vinger kon winden, maakte dat een stuk makkelijker.
      Hé hé, rustig. De man legde een hand tegen haar wang en keek haar met vriendelijke, bezorgde ogen aan. Zijn vriendelijkheid was een beetje onverwacht in het clubhuis van een motorbende, waardoor ze hem overdonderd aanstaarde. Je bent hier veilig, oké? Er overkomt je niets.
      Zijn stem was daadwerkelijk rustgevend en een beetje hoopvol nam ze zijn gezicht in zich op. Hoe veel makkelijker zou het zijn als ze recht in Happys armen was gerend? Maar nee hoewel hij nauwelijks meer haar had dan haar doelwit, was hij beduidend jonger en had zijn gezicht zachte trekken.
      Kijk, niemand komt langs die deur. Hij wees over haar schouder. Toen ze omkeek, zag ze dat er zeker vijf gewapende mannen stonden.
      Oei wat zouden die met haar doen als ze erachter kwamen dat er niemand was? Zouden ze haar voor gek verklaren? Omdat ze niet wist wat ze anders moest doen, staarde ze met hangende schouders naar de grond. Kom op een paar tranen kan je toch wel produceren!
      Maar helaas, er kwam helemaal niks. Geen druppeltje.
      Dan maar doen alsof ze in shock was. Ze begon te beven.
      Wil je je ergens verbergen? Voel je je dan geruster? Zijn hand kneep bemoedigend in haar schouder.
      Ze was volslagen verbijsterd door zijn lieve houding dat had ze niet van zon crimineel verwacht. Ze knikte zonder hem aan te kijken en hij sloeg een arm om haar heen en leidde haar een gang in. Ze trok haar wenkbrauwen op toen ze een slaapkamer binnenkwamen hij was opeens wel heel voortvarend maar hij zag het gelukkig niet en drukte haar zachtjes op het bed terwijl hij naast haar ging zitten. Als om een punt te maken, legde hij een pistool in zijn schoot.
      Amber keek er met grote ogen naar. Weer hoorde ze het schot in haar hoofd, en de gedachte dat zon ding een einde aan haar leven had gemaakt maakte haar kotsmisselijk.
      Ik ben Juice, praatte de man verder. En jij?
      Haar naam lag op het puntje van haar tong.
      Maar nee, ze kon haar echte naam niet gebruiken. Als ze haar opzochten, ontdekten ze dat ze dood was.
      Ik weet het niet, zei ze daarom. Ik herinner me niets meer van voor vandaag.

En zo breidde het web van haar leugens zich verder uit.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen