Dana staarde Kip aan. ‘Heb je echt een herinnering?’
      Toen hij glunderend knikte, vloog ze hem om de hals. Het was geweldig dat hij niet álles kwijt was en het feit dat zij degene was die de herinnering had teruggehaald, gaf haar een heel speciaal gevoel.
      ‘Wat voor herinnering had je?’ Ze trok zich ietsje terug om hem weer aan te kunnen kijken.
      Er verscheen een blos op zijn wangen. ‘Uhm… delen van je lichaam die ik nog niet heb gezien sinds ik hier ben. Het waren een soort van… flitsen.’
      Zijn rode wangen maakten haar aan het grinniken. Wat een schatje was het toch. ‘De allereerste herinnering die je terugkrijgt is er een van mijn naakte lijf? Nou dat moet dan wel indruk hebben gemaakt.’
      Hij haalde een beetje opgelaten zijn schouders op. Hoe moest het voor hem zijn, met een meisje zoenen waarvan je je tot een paar geleden niet kon herinneren dat je er ooit verder mee was gegaan dan zoenen alleen?
      In de hoop dat hij een beetje zou relaxen, streek ze plagerig over zijn borst en gaf hem een vederlicht kusje. ‘Ik kan je wel iets meer laten zien?’ Ze speelde met de zoom van haar shirtje. ‘Misschien komen er wel meer herinneringen terug.’ Ze bewoog haar wenkbrauwen op en neer. ‘Deze lijken me in ieder geval niet vervelend.’
      Schichtig keek hij haar aan, net als de eerste keer dat ze het met elkaar gedaan hadden leek hij niet goed te weten of hij het tegenover Juice kon maken. Zoenen was één ding, maar meer… Ja, ze begreep zijn twijfels wel.
      Maar tegelijkertijd verlangde ze naar zijn warmte, naar zijn handen over haar lijf. Juice en zij hadden maar een beetje gevreeën die nacht dat ze terugkeerde en hoewel ze Ruben niet meer gehaat had de laatste maanden, was het toch anders dan met iemand als Kip of Juice zijn.
      ‘Weet je zeker dat je dat wilt?’ vroeg hij zacht.
      ‘Waarom niet? Ik heb gevoelens voor jou, jij hebt ze voor mij en zelfs als dat niet zo was dan zijn we types die vaker seks hebben gehad zonder in een relatie te zijn.’
      ‘Maar Juice…’
      Ze zuchtte. Eigenlijk wilde ze even niet aan Juice denken, zeker omdat die nu waarschijnlijk diep in Fye zat om van zijn frustraties af te komen. Ze hoopte maar dat het meisje sterk genoeg was om het aan te geven wanneer hij een grens passeerde. Dat ze Juice wilde helpen was duidelijk, maar het vroeg toch ook wel om een zekere standvastigheid en ze hoopte dat Fye weerbaar genoeg zou blijken.
      ‘Juice hoeft het niet te weten,’ zei ze zacht. Ze boog haar hoofd toen de schaamte op haar wangen prikte. Wat was ze egoïstisch. Ze wilde Kip niet met een schuldgevoel opzadelen, maar het voelde maar als een klein stapje verder van wat ze net nog gedaan hadden. ‘Sorry,’ mompelde ze. ‘Ik – ik wil je gewoon graag.’
      Zijn blauwe ogen pinden zich vast in die van haar en terwijl ze elkaar aankeken, hoorde ze zijn ademhaling versnellen.
      ‘Ik wil het ook,’ zei hij opeens schor. Zijn hand streek door haar golvende haar, zijn vingers kietelden nog net haar nek. ‘Je bent zo verdomd mooi, Dana. En zo – zo lief.’
      Volslagen onverwacht begon haar onderlip te trillen. Na alles wat Juice tegen haar gezegd had, voelden zijn woorden als een balsem op haar wonden. Hij pakte haar hand en drukte een kus op de rug ervan.
      ‘Kom met me mee naar huis,’ zei hij. ‘Kom samen met Casper mee naar mijn huis.’

Dana rilde toen zijn vingertoppen onder haar shirtje gleden en hij het over haar hoofd trok. Zodra ze weer toegang tot zijn lippen had, kuste ze hem vurig terwijl haar hand zich om zijn nek geklemd had. Zijn stoppels schuurden langs haar hals toen hij haar lippen verliet, op haar rug kropen zijn vingers naar de sluiting van haar beha en ze slaakte een verlichtende zucht toen de cups naar beneden zakten. Zijn handen vingen het gewicht van haar borsten meteen op en ze beet op haar lip bij het voelen van zijn eeltige monteurshanden die de gevoelige huid streelden. Een heftig verlangen vlamde in haar buik op en ze drukte haar nagels lichtjes in zijn schouders toen hij zijn lippen om haar tepel sloot en begon te zuigen. Dana sloot haar ogen en kreunde zachtjes.
      Toen het te gevoelig werd wilde ze een kus op zijn hoofd drukken zoals ze altijd deed wanneer de zoete pijn te fel werd, maar in plaats van een gladde hoofdhuid was er een bos haar dat haar gezicht kietelde.
      Een steek trok door haar heen toen ze aan Juice dacht, en schuldgevoel bracht haar in de war omdat ze heel even had gedacht dat ze hier met hem zat in plaats van Kip.
      ‘Hé, gaat het?’
      Kip keek naar haar op. Nu pas merkte ze dat er tranen in haar ogen stonden.
      ‘Sorry,’ zei ze zacht en ze veegde langs haar ogen. ‘Ik dacht dat ik er klaar voor was.’
      ‘Hé, het geeft niet.’ Hij gaf een kus en streelde haar wang. ‘Komt het door Juice?’
      Ze boog haar hoofd. ‘Ik hou echt van jou, Kip. Dat moet je geloven. Maar Juice… Ik dacht dat wij samen oud zouden worden. Dat we zouden trouwen en kinderen zouden krijgen.’ Haar ogen liepen weer vol tranen. ‘En toen ik Maddox eindelijk gedood had, dacht ik dat ik eindelijk gelukkig kon worden. Maar nu – nu voelt het alsof mijn hele toekomst uit elkaar spat en hoe hij… hoe hij geworden is… het doet zo’n pijn. Mijn hart voelt gewoon gebroken.’
      Het verdriet brandde in haar keel, maar ze wilde zichzelf niet weer in een huilbui verliezen en bleef diep ademhalen.
      ‘Geef het een beetje tijd.’ Kip sloeg zijn armen om haar heen en liet zich achterover op het bed zakken. Ze kroop dicht tegen hem aan, het voelen van zijn warme huid kalmeerde haar ietsje. Kon ze ook gelukkig worden met Kip? Ze wist niet of ze ooit écht gelukkig kon worden zolang Juice dat niet was. Het voelde alsof hun zielen aan elkaar verbonden waren, zelfs al had Juice geprobeerd die van hemzelf los te scheuren.
      De liefde tussen Kip en haar was gewoon zo anders dan die tussen Juice en haar. De eerste was geboren uit troost, als een manier om elkaar te laten genieten van het leven. Hun vriendschap was zo hecht geweest dat ze elkaar meer hadden kunnen geven dan normale vrienden. Tussen Juice en haar… dat was romantisch geweest, hun verliefdheid heel heftig. Ze dacht terug aan hoe zenuwachtig ze was geweest toen Chibs haar naar Juice’ huis had gebracht, hoe lief hij was geweest toen ze een paniekaanval kreeg en hoe zij elkaar totaal ongepland naakt hadden gezien omdat hij zichzelf had neergeschoten. Ze dacht aan hun date bij de drive-in bioscoop, waarbij hij zijn naam niet had willen zeggen voordat ze hem kuste. De herinneringen eraan lieten haar ledematen tintelen. Ze kon zich iedere blik, iedere lach nog herinneren alsof het gisteren was.
      Ze zag weer voor zich hoe ze de liefde bedreven op het strand onder de sterrenhemel, hoe ze hun kleren daar kwijtraakten, hoe ze praatten over kinderen. Opeens schoten zijn halfdronken woorden door haar heen.
      ’Ik wil kindjes met je maken. Heel veel. Ik heb altijd een grote familie gewild.’
      Dana grinnikte zachtjes. ‘Dat zeg je alleen maar omdat je aangeschoten bent.’
      Juice keek haar verrassend serieus aan. ‘Op een dag gaan we terug naar Californië en dan gaan we trouwen en baby’s maken en dan kan je nooit meer bij me weg.’
      Met een grijns gaf ze hem een kus. ‘Gekkie. Ik ga nooit bij je weg.’

      Ze bracht haar hand naar haar mond en beet op haar knokkels om de tranen te verbijten. Zou hij zich dat nog herinneren? Was die lieve, goedlachse jongen dan helemaal afgestompt of had hij zich in een hoekje teruggetrokken en wachtte hij wanhopig totdat ze hem weer naar de voorgrond zou trekken?
      ‘Ik mis hem,’ fluisterde ze. ‘Ik mis hem, Kip.’ De tranen rolden over haar wangen. ‘Ik mis hem nog erger dan toen we nog gevangenzaten.’
      Kip sloeg zijn armen stevig om haar heen. ‘Het spijt me voor je. Voor jullie allebei.’ Hij gaf haar een kusje op haar sleutelbeen. ‘Maar ik weet zeker dat hij tot inkeer komt, Deen. Het is gewoon om onmogelijk om niet van een vrouw als jou te houden.’



Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen