. . .

Eigenlijk waren er veel te veel prikkels voor haar. Overal denderde harde muziek en flitsten lichten, klonk gejoel en gelach. Zelf werd ze er ook druk van, ze bewoog de joystick wild heen en weer en schreeuwde tegen de speelkast waar ze mee bezig was. Iedere keer dat ze onverhoopt op een geest stuitte was het even alsof ze zelf door een monster achterna werd gezeten.
      Een arm gleed om haar heen en vlak naast haar verscheen een glas. Met een handgebaar liet ze Esai weten dat ze nu bezig was, ze ging net zo lekker.
      'Oh nee!' Boos gaf ze een klap op de kast toen ze game over was.
      'Je bent wel echt bloedfanatiek hè?' Ze wilde alweer opnieuw beginnen, maar zijn vingers gleden om haar pols en hij draaide haar iets om. 'Drink eerst wat, chiqui.'
      Jamie knikte braaf en nam het glas aan. Met een paar grote slokken was de cola op, ze had zo snel gedronken dat ze moest boeren. Haar gezicht werd knalrood terwijl ze een verontschuldiging murmelde.
      Esai toonde een jongensachtige grijns terwijl hij zijn schouders ophaalde, daarna legde hij losjes een arm om haar middel en liep een stukje met haar opzij. 'Heb je al Donkey Kong gespeeld?'
     
Ze schudde haar hoofd – veel verder dan Pac-Man was ze niet gekomen. Toen ze twee lege speelkasten naast elkaar hadden gevonden, deed Esai in beide een muntje.
      'Winnaar kiest het volgende spel?'
      Jamie knikte zonder opzij te kijken – ze wilde niet dat hij haar afleidde en begon het spel.

De twee vermaakten zich twee uur lang terwijl ze alle spellen uitprobeerden. Jamie vond het geweldig – als kind had ze deze spellen op de computer gespeeld. Nooit had gedacht dat een date zo leuk zou zijn! Wel zorgde alle drukte ervoor dat haar hoofd vol voelde en dat ze moe begon te worden.
      Esai pikte dat moeiteloos op. 'Tijd voor een frisse neus?'
      Ze knikte terwijl ze even over haar slaap wreef.
      'Of wacht!' Zijn hand gleed in die van haar en trok haar mee naar een hoek waar een stel grijpmachines stonden. 'Mijn meisje gaat hier natuurlijk niet weg zonder zo'n cadeautje.'
      Jamie bloosde toen hij haar zijn meisje noemde. Warme bubbels stegen op vanuit haar buik en ze werd zich nog bewuster van de greep van zijn hand.
      'Welke wil je winnen?'
      Ze keek naar de knuffels in de bak en drukte daarna bijna haar neus tegen het glas aan. 'Pikachu!'
      Ze vergat Pikachu abrupt toen hij zo dicht tegen haar aan stond dat hij met zijn borst tegen haar rug leunde. Zijn armen gleden om haar heen naar de knoppen, zodat ze gevangen zat in zijn omhelzing. Jamie dacht dat ze zou gaan flauwvallen toen hij met zijn kin op haar schouder rustte en het grijpertje naar de juiste plaats manoeuvreerde.
      Jamie had geen flauw idee hoeveel pogingen hij deed. Stiekem hoopte ze zelfs iedere keer dat hij miste zodat hij langer zo tegen haar aan zou blijven staan. Zijn warme ademhaling langs haar huid liet haar huiveren en toen zijn stoppelige wang op een gegeven moment langs haar wang streek voelden haar benen week.
      Toen hij de knuffel eindelijk gewonnen had, juichte ze echter even enthousiast. Ze pakte hem uit het valluik en draaide zich naar Esai om terwijl ze haar armen om de pluchen pikachu vouwde. Kriebels dansten door haar lijf terwijl ze in zijn blauwe ogen keek en in een opwelling gaf ze hem een heel snel kusje op zijn wang.
      'Dank je wel,' zei ze zacht.
      Het was zo lief – en zo romantisch! – dat hij een knuffel voor haar had gewonnen!
      Hij gaf haar een knipoog. 'Kom, we gaan de rust opzoeken.'
      Die woorden lieten de hitte door haar heen golven. Betekende dat dat hij alleen met haar wilde zijn? Misschien zou hij wel met haar gaan zoenen! Ze wist niet of ze dat zou durven, wat als ze hem per ongeluk beet?
      'Heb je al trek?'
      Jamie haalde haar schouders op. 'Eten gaat er bij mij altijd wel in.'
      Hij trok een mondhoek op. 'Nou, dat is niet aan je te zien.'
      Blozend drukte ze Pikachu wat dichter tegen zich aan. Wat ze daarop moest antwoorden wist ze niet.
      'Waar heb je zin in?'
      'Hmm...' Jamie dacht even na en zei toen zoals gewoonlijk het eerste wat in haar opkwam. 'Pannenkoeken!'
      Hij grinnikte. Even voelde ze zich onzeker – dat was zeker niet heel date-waardig?
      'Perfect. Ik weet al wat.'
      Hij pakte haar hand vast en liet haar weer zo'n glimlach zien die haar ingewanden door haar buik lieten klotsen. Hij spreidde zijn vingers zodat ze tussen die van haar vielen en haar hart ging nog sneller kloppen. Overkwam dit echt haar? Haar zelfvertrouwen groeide toen ze de jaloerse blikken van sommige meiden opving. Behalve dat Esai zo knap was, was het ook zijn houding die alle aandacht naar zich toetrok en ze moest tegenover zichzelf toegeven dat hij een soort bad boy vibe had die haar het hoofd op hol bracht.
      Ze gingen een supermarkt binnen. Bij de koelvakken pakte Esai een pak voorgebakken pannenkoeken en onderweg naar de uitgang nam hij een fles rode wijn en een fles stroop mee.
      'Oeh, gaan we picknicken?' vroeg ze enthousiast.
      Met een grijns knikte hij.

Esai nam haar mee naar zijn motor en zei dat hij een bijzonder plekje wist. Jamie ging achter hem zitten. Hoewel ze het liefst zo dicht tegen hem aan kroop dat ze zijn gespierde rug kon voelen, had ze nu haar Pikachu die te groot was voor in het bagagevak en die ze daarom tussen hen in moest klemmen.
      Het was een ritje van vijftien minuten dat hen tot buiten Oakland bracht. Op een overwoekerde parkeerplaats zette hij zijn motor neer en Jamie liet zich weer naar de grond glijden.
      'Vroeger kwam ik hier heel vaak,' zei hij. 'Maar het is echt al jaren geleden dat ik hier voor het laatst kwam.' Zijn lippen krulden om in wat een nostalgische glimlach leek.
      Hun vingers verstrengelden toen ze verder het terrein op liepen, naar wat een verlaten treinstation bleek te zijn.
      'Oh wauw!' Verlaten gebouwen hadden haar altijd al aangetrokken en ze keek enthousiast rond. Vogels vlogen op terwijl ze onder grote bogen door liepen. De muren waren beklad met graffiti en ze bekeek gefascineerd de afbeeldingen. Ze passeerde een paar gekleurde doodshoofden en streek met haar hand over een prachtige tekening van Gizmo. 'Prachtig...'
      Terwijl ze de details van de schattige Gremlin in zich opnam, gleden zijn armen om haar heen. Even raakten zijn lippen haar schouder, waardoor ze bijna naar adem snakte. Een plotse angst dat hij haar nu wilde gaan zoenen sneed haar de adem af, zonder te weten waarom ze daar zo van in paniek raakte. Hij liet het echter bij die ene kus en liet zijn kin op haar kruin rusten.
      'Het is al jaren geleden dat ik een spuitbus heb aangeraakt.'
      'Wat?' vroeg ze verbijsterd. 'Heb jíj dit gemaakt?'
      Ze draaide zich om. Tot haar verbazing leek zijn zelfvertrouwen ietsje minder aanwezig en ze besefte dat hij hiermee een deel van zichzelf getoond had dat misschien niet veel mensen gezien hadden – zeker aangezien het al jaren geleden dat hij hier was geweest.
      'Zo'n tien jaar geleden,' vertelde hij. 'Zestien, zeventien was ik toen. We hingen hier toen altijd met onze vriendengroep rond.'
      'Het is echt heel mooi. Doe je het nu helemaal niet meer? Ook niet – tekenen ofzo?'
      Hij schudde zijn hoofd. 'Geen tijd voor zulke ongein, vond mijn vader. Ik moest mijn tijd in de club investeren.'
      Ze wandelden naar het spoor toe en gingen aan de rand ervan zitten, hun benen bungelden naar beneden.
      'Nou het is geen romantische picknick in het bos maar dit heeft ook wel wat toch?' vroeg hij met een grijns. Zijn arm gleed om haar heen, waardoor zijn motorjack ietsje opzij kroop. Met grote ogen staarde ze naar het pistool waar ze een glimp van opving.
      Opeens schoten er allerlei donkere beelden door haar heen. Zo afgelegen zou niemand haar ooit vinden, hij kon met haar doen wat hij wilde – hij kon haar zomaar doodschieten en niemand zou erachter komen!
      'Ga je me vermoorden?' piepte ze.
      'Wat?'
      Ze staarde verstijfd naar het geweer. Toen hij zag wat haar aandacht opslokte, trok hij het wapen tevoorschijn.
      'Rustig maar, chiqui.' Hij lachte zacht. 'Natuurlijk ga ik je niet vermoorden. Waarom zou ik dat in vredesnaam willen?'
      Beschaamd haalde ze haar schouders op. 'Waarom zou je er anders één meenemen naar een date.'
      'Ik zit bij een motorclub, meis. Ik ga nergens ongewapend naartoe, dat doet niemand van ons. Je huisgenoot heeft ook altijd een geweer op zak. Heb je dat nooit gemerkt?'
      Ze schudde langzaam haar hoofd.
      'We hebben gewoon een hoop vijanden en aangezien mijn vader de voorzitter is van onze club, heb ik al heel vroeg een wapen gekregen. Het is ter bescherming van mezelf...' Hij strekte zijn vingers naar haar wang uit en streelde lichtjes haar huid. 'Of om degenen om wie ik geef te beschermen.'
      Het blauw van zijn ogen leek haar op te slokken. En toen, volkomen plotseling, begon ze te lachen. Had ze nou écht gedacht dat hij haar wat zou aandoen? Hij was veel te lief!
      'Sorry,' hikte ze. 'Ik denk dat ik gewoon te veel enge films heb gekeken.' Langs hem heen gluurde ze toch naar het wapen. 'Ik heb er nog nooit een gezien.'
      'Wil je hem vasthouden?'
      Ze aarzelde. 'Straks schiet ik mezelf of jou per ongeluk neer.'
      'Welnee. Zolang je de veiligheidspal erop laat gebeurt er niets.' Hij stak het zwarte wapen naar haar uit.
      Ze pakte het aan en draaide het in haar handen, haar vingers gleden om het koude staal. Een stoot adrenaline schoot door haar heen terwijl ze het ding naar de overzijde van het spoor richtte en deed alsof ze een monster neerschoot.
      Toen ze het wapen iets later weer weglegde, voelde ze zich weer op haar gemak bij hem. Hij trok zijn tas naar zich toe om de pannenkoeken eruit te halen en scheurde verpakking open.
      'Ik ging er in elk geval van uit dat je ook koude pannenkoeken lust?'
      'Zoals ik al zei – ik eet alles!' Ze pakte de stroop, slingerde die over de pannenkoek en rolde hem daarna op, hopend dat het er niet uit zou lopen. 'Dit is vast je eerste date waarbij je zonder bord en bestek eet,' grinnikte ze toen ze de pannenkoek met twee handen vastpakte en ervan begon te eten.
      Hij grijnsde. 'Nee mijn ex was gillend weggerend als ze zo moest eten.'
      Ook hij rolde een pannenkoek op en begon ervan te eten. Het had iets ontspannends, zo samen eten in plaats van in een of ander fancy restaurant. Het nam een beetje ongemak weg die ze anders wel verwacht zou hebben.
'Al mis ik wel een beetje achtergrondmuziek.' Hij haalde zijn telefoon uit zijn broekzak vandaan. 'Van wat voor muziek hou je?'
      'Niet iets wat bij een romantisch diner past,' grinnikte ze.
      Hij haalde zijn schouders op. 'Als we het dan anders aanpakken, doen we gewoon álles anders.'
      Zijn ogen ontmoetten die van haar en ze vergat even te ademen. Hij was zo leuk – zo zo leuk. 'Nou mijn favo band is Hollywood Undead.'
      Een tel later klonk 'We are' uit de speakers van zijn telefoon. Ze beet een beetje nerveus op haar lip terwijl ze zijn reactie afwachtte, diep vanbinnen wilde ze graag dat hij haar muzieksmaak zou waarderen. Het was een mix van metal en rap en de teksten waren soms nogal expliciet – al paste dat waarschijnlijk wel bij zijn leefstijl.
      'Ik vind het wel lekker klinken,' zei hij. 'Niet iets wat ik eerder heb gehoord. Maar dat past wel bij je. Ik heb nooit een meisje als jij ontmoet.' Hij dropte de pak pannenkoeken op haar schoot. 'Eet er nog één. Dan ga ik eens kijken of ik die fles wijn kan openmaken zonder kurkentrekker.'
      Terwijl Jamie nog een pannenkoek oprolde, keek ze toe hoe Esai een zakmes uit zijn broekzak vandaan haalde en die in de kurk stak, waarna hij hem begon rond te draaien. Toen hij het mes weer wegstak, reikte ze hem een opgerolde pannenkoek aan.
      'Nou, we hebben alleen geen wijnglazen om te klinken dus we moeten maar uit de fles drinken.' Hij bood haar de fles aan.
      Jamie nam een slok en was blij dat hij een lekkere zoete had uitgekozen. Toen hij zijn arm weer om haar heen sloeg, liet ze haar hoofd op zijn schouder zakken. 'Ik wist niet echt wat ik van de date moest verwachten, maar het is echt perfect.'
      'Bijna perfect...'
      Vragend hief ze haar hoofd op. Ook hij draaide zijn gezicht opzij en een paar tellen staarde hij haar aan. Haar hoofdhuid begon te tintelen toen hij zijn hand uitstak en haar wang streelde. Toen leunde hij dichter naar haar toe en voelde ze een zachte druk tegen haar lippen. Zenuwen golfden door haar heen. Wat nu, wat nu?! Ze probeerde zich alles te herinneren wat ze over zoenen wist, maar de tedere manier waarop zijn duim over haar wang gleed leidde haar compleet af. In een reflex tastte ze ook zijn lippen af. Toen het puntje van zijn tong langs haar onderlip gleed, weken haar lippen iets zodat hij zijn weg naar binnen kon vinden.
      Hoe aanwezig de zenuwen ook waren geweest, hij nam het initiatief terwijl zijn tong zich langs de hare wond. Hitte pulseerde door haar hele lichaam. Haar hand schoof naar zijn achterhoofd en door zijn haren terwijl hun kus voortduurde en intenser werd totdat ze beiden een beetje buiten adem waren.
      'Nu is het perfect,' fluisterde hij.

'Ik wil niet naar huis,' verzuchtte Jamie. Het was al bijna middernacht, maar er was geen plek waar ze liever wilde zijn dan hier in Esais armen. De hele middag en avond waren zo perfect geweest, het voelde allemaal als een sprookje.
      'Dan blijven we toch hier?' Zijn handen die op haar schoot hadden gerust, gleden iets omhoog, streken over de dunne stof van haar jurk waardoor er iets heftigs in haar binnenste ontbrandde. Ze wilde weten hoe het zou voelen als zijn handen over haar borsten gleden, maar tegelijkertijd was ze ook blij dat hij die stap nog niet had gezet.
      'Je bedoelt gewoon hier slapen?' vroeg ze lachend.
      'Ja. Waarom niet? Het is een warme avond en anders bouwen we gewoon een kampvuurtje.' Hij knikte naar de donkere overzijde. 'Daar is genoeg gras.'
      Ze keek over zijn schouder en zag dat hij het meende. Vlinders prikkelden in haar buik – samen naar de sterren kijken, hoe romantisch was dat? 'Oké,' grijnsde ze.
      Hij grijnsde breed terug en gaf haar een kus. 'Ik vind het heerlijk dat je overal voor in bent. Ik ken maar weinig meiden die samen in het gras slapen een goed idee hadden gevonden.' Met zijn duim streek hij langs haar onderlip. 'Ik vind je echt heel leuk, Jamie. Je bent zo anders dan alle meiden die ik ken.'
      Ze kneep haar lippen een beetje verlegen op elkaar. 'Ik vind jou ook heel leuk.'
      Hun lippen versmolten weer. Toen ze haar ogen even later weer opendeed, was het alsof de hele wereld uit goud bestond.

. . .


Voor Juice had de wereld een veel donkerdere kleur. Hij had zichzelf gedwongen om op de bank te gaan zitten, maar iedere paar minuten stond hij toch weer op om de straat door te kijken om te zien of ze er al aankwam. Toen het één uur werd, besloot hij haar te bellen.
      Ze nam niet op.
      Om twee uur nog steeds niet.
      'Fuck,' gromde hij en hij beet op zijn knokkels. 'Fuck!'
      Wat moest hij nu doen? Die fucker had haar wat aangedaan – hij wist het gewoon zeker, hij had het al die tijd aangevoeld. Zijn ademhaling ging ongecontroleerd snel en weer stond hij op en ijsbeerde door zijn appartement.
      Opnieuw draaide hij haar nummer en drukte het toestel tegen zijn oor. 'Alsjeblieft James, neem op, neem alsjeblieft op.'



Reacties (2)

  • Long

    Oké, ik moet toegeven, die date is echt heel leuk! Dat klinkt zelfs nog iets als wat ik zou willen hebben haha. Het is ook lief dat Juice zo bezorgd om haar is.. ben benieuwd hoe hij gaat reageren als Jamie thuis komt. :')

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    Hmm ik heb dubbelgevoelens over Esai
    IK WIL GEEN DUBBELGEVOELENS HEBBEN OVER ESAI
    Maar de date is té perfect.. dat is ergens best verdacht
    Wel lief dat Juice zich zo'n zorgen maakt
    Hopelijk neemt Jamie alsnog haar telefoon op. Anders gaat Juice haar zoeken en kan het nog weleens spannend gaan worden... 😏

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen