Dana zat onderuitgezakt op de bank, haar voeten op de salontafel. Haar hoofd leunde tegen Koziks schouder terwijl ze samen naar de nieuwste Harry Potter-film keken. De eerste had ze gemist, maar het was niet zo heel moeilijk om te begrijpen en veel kon het haar ook niet schelen. Het voelde vertrouwd om hier gewoon naast hem te zitten. Naast iemand die geen conflicterende gevoelens opriep. Het was nu een week geleden dat ze was teruggekeerd, maar alles voelde nog nieuw, het was alsof ze iedereen weer moest leren kennen. Juice had ze al dagen niet gesproken, ze had ook bewust het clubhuis gemeden. Gisteren was ze bij Kip blijven eten, waarna Casper daar was blijven slapen.
      Ze had spijt van die kus op het dak.
      Niet omdat ze zich schuldig voelde tegenover Juice, maar omdat ze het de dingen moeilijker had gemaakt. Ze wist niet hoe ze haar gevoelens voor Kip moest definiëren; als ze diep in haar hart keek was Juice nog steeds degene met wie ze samen wilde zijn. En hoewel ze tegen Kip had gezegd dat hij niet een soort vervanger was, was hij dat in wezen wel.
      Als ze al een relatie met hem wilde, kon ze daar pas in investeren als ze over Juice heen was, anders voelde het oneerlijk. Als ze voor hem ging, wilde ze ook helemaal voor hem gaan. Ze had er met hem over gepraat en hij was het met haar eens geweest; zeker omwille van Casper was het belangrijk dat ze goed met elkaar omgingen, dingen met elkaar bespraken en open naar elkaar waren. Natuurlijk merkte ze wel dat het hem niet koud liet; zijn gevoelens voor haar waren er nog steeds en daarnaast voelde ook hij ook wel haar hunkering aan. Weten dat iemand naar je liefde verlangde en er toch niet aan toegeven, was niet makkelijk. Dana was nu echter op een punt dat ze eerst aan zichzelf wilde werken voordat ze zich in een relatie ging storten – een relatie met wie dan ook. Ze moest een baan zoeken, zodat ze zelf een woning kon huren en weer echt haar eigen leven kon gaan leiden.
      Maddox was dood, maar ze was nog niet vrij.
      Kozik duwde tegen haar schouder. ‘Kijk je überhaupt nog?’
      ‘Mijn hoofd is te vol,’ zuchtte ze.
      ‘Dat was ook de reden dat we een film gingen kijken. Zodat je wat afleiding hebt.’
      ‘Het helpt niet.’
      Hij draaide zich wat meer naar haar toe. ‘Waar zit je over te piekeren?’
      Ze haalde haar schouders op. ‘Wat ik nu wil met mijn leven. Weet je – ik heb tien jaar lang onder Maddox’ invloed geleefd. Ik weet niet eens meer wie ik zonder hem ben, wat voor werk ik zou willen doen, wat ik had willen studeren als…’ Zuchtend boog ze haar hoofd. ‘Weet je, het voelt alsof ik ook een deel van mezelf vermoord heb.’
      Kozik trok haar naar zich toe en kuste haar slaap. ‘Dat is niet zo gek. Het kost tijd om te ontdekken wat je wil als mens, Deen. Om doelen te stellen. Je hebt er zo lang naar toegewerkt om jezelf van die klootzak te bevrijden en nu moet je dat afsluiten.’ Hij streek even door haar haren. ‘Slaap je al beter?’
      Ze sloeg haar ogen neer. ‘Nee.’
      Nachtmerries had ze altijd al gehad, maar juist nu Maddox niet meer leefde werd ze er elke nacht door geplaagd. Dan droomde ze over Tabitha, zag ze wéér hoe hij haar hoofdje fijnkneep. Of ze droomde dat hij het overleefd had en nu Casper vermoordde. Iedere keer dat ze wakker schrok, lag ze als verlamd naar het bed. Door een waas van tranen kon ze alleen maar naar boven staren tot ze zachtjes begon te huilen en zo erg naar Juice’ armen verlangde dat ze in staat was geweest om hem op te bellen.
      ‘Als je nou weer een nachtmerrie heb… weet dat je ook bij mij in bed mag kruipen, meis. Als dat je minder angstig maakt.’ Hij trok een mondhoek op. ‘Ik beloof je dat ik mijn handjes boven de lakens houd.’
      Ze lachte zachtjes. ‘Anders hakt Amy ze eraf?’
      ‘Die is niet zo gewelddadig,’ grinnikte hij.
      ‘Vindt zij het niet erg als ik bij je in bed kruip? Je zei dat ze rustig aan wilde doen dus ik neem aan dat jullie het nog niet gedaan hebben… Ik wil niet dat ze denkt dat je vreemdgaat.’
      Ze was nog niet vergeten wat Juice daarover had gezegd.
      ‘Ze begrijpt het heus wel. Ze weet wat je allemaal hebt meegemaakt.’
      Dana knikte langzaam, al was niet van plan om van het aanbod gebruik te maken. Het was lief – en Kozik was echt een schat, maar als ze straks alleen woonde dan kon ze ook bij niemand in bed kruipen. Behalve bij haar zoon dan, maar die wilde ze niet wakker houden met al haar gedraai.
      Er werd op de deur gebonsd en Kozik kwam overeind. ‘Ik dacht dat ie nooit meer zou komen.’
      Een tel later kwam hij samen met Happy de woonkamer binnen. Dana trok haar neus op toen ze zag dat hij drie pizzadozen bij zich had. Wie ging dat nou nog eten om elf uur ’s avonds?
      Deze twee mannen – realiseerde ze zich toen ze direct begonnen te kanen.
      ‘Ik dacht dat je in slaap was gevallen,’ zei ze. ‘We zijn maar een film gaan kijken.’
      Happy grijnsde. ‘Ik heb vijf jaar lang geen seks gehad man. Ik heb nog flink wat in te halen en d’r zijn heel wat nieuwe wijfies.’
      Dana rolde met haar ogen. Ze dacht terug aan de laatste keer dat ze zelf seks had gehad – vlak voordat ze Maddox doodde. Het feit dat hij haar laatste was geweest, gaf haar een bittere smaak in de mond.
      Het was alsof Happy haar gedachten kon horen toen hij vroeg: ‘Ga je ons nou eindelijk vertellen hoe je die klerelijer hebt omgelegd?’
      ‘Ik wil er niet over praten,’ zei Dana kortaf.
      Ze ging haar broer echt niet vertellen dat ze bondage aan het doen waren, dat ze hem eerst nog bereden had en daarna een mes in zijn keel had gestoten.
      ‘Praten is goed.’
      Ze maakte een spottend geluidje. ‘Alsof jij ooit érgens over praat. Je hebt fucking vijf jaar met pa in een gevangenis gezeten en je hebt er geen woord over gezegd.’
      ‘Er valt niet veel te zeggen,’ snoof Happy.
      ‘Nou, bij mij valt er ook niet veel te zeggen. Hij is dood, ik ramde een mes in zijn strot.’
      Happy snoof en trok met zijn tanden een stuk pizza los. ‘En dat moet familie van mij zijn. Kom op man, ik heb vijf jaar vastgezeten vanwege die lul, ik verdien toch op z’n minst te weten hoe het is gegaan?’
      Dana voelde de tranen in haar ogen springen. ‘Ik wil er niet over praten oké? Laat me gewoon met rust.’ Ze schoot overeind en beende naar haar kamer toe. Nooit had ze met haar problemen bij hem terecht gekund en nu moest hij opeens overal het fijne van weten? Zelfs na haar eerste ontsnapping had hij amper drie gesprekken met haar gevoerd en nu wilde hij details over een van de heftigste dagen van haar leven?
      Ze zakte op het bed neer en veegde langs haar ogen. Plotseling heel eenzaam sloeg ze haar armen om haarzelf heen.
      “Mis je me, lieverd? Ik zei toch dat wij bij elkaar horen.”
      Kippenvel raasde over haar rug toen ze zijn stem in haar hoofd hoorde. Het was nog waar ook. Rubens armen om haar heen waren nog altijd beter dan geen armen om haar heen. Het plotse gemis stak haar en riep een heftige misselijkheid op. Ze boog voorover en gaf over, snikkend kamde ze met haar vingers door haar haren.
      Ze hoorde het amper toen de deur openging en Kozik achter haar kwam zitten en zijn armen om haar heen sloeg. Huilend leunde ze tegen hem aan.
      ‘Hé… wat is er allemaal aan de hand? Ben je ziek?’ Hij streek door haar haren.
      ‘Ik walg van mezelf,’ fluisterde ze.
      ‘Waarom?’
      Ze kneep haar lippen op elkaar, ze kon het niet zeggen. Ze was gek, ze was compleet gestoord.
      Kozik wreef over haar schouders. ‘Waarom, Deen?’
      Voor Kozik had ze nooit iets verborgen kunnen houden, alle keren dat Happy er niet voor haar was geweest, was hij er wel. Ze kromp iets je in elkaar en fluisterde beschaamd: ‘Omdat ik hem mis.’


Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Hmmm jaa de laatste maanden was hij dan ook wel 'lief' voor haar geweest. En was er iemand echt voor haar dus ik snap Dana wel

    1 maand geleden
  • VampireMouse

    Oneee arme Dana!!!!! ❤ ❤

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh Dana!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen