. . .


Abigail keek verstoord op toen de deur van haar kamer openging en Ashley naar binnen walste. Ze dropte een envelop op Abigails bed.
      'Ben je nou alweer met Juice aan het bellen?'
      Met een gebaar van haar hand maakte ze duidelijk dat haar vriendin haar mond moest houden, maar dat hielp natuurlijk niet.
      Ashley zakte naast haar op het bed. 'Hé Juicy! Wanneer kom je weer eens langs!' Ze brulde zo hard in Abigails oor dat ze haar hoofd een stukje wegtrok.
      Inmiddels was hij al een paar keer langs geweest. De eerste keer had hij zich erg opgelaten gevoeld toen hij Ashley onder ogen moest komen, die hem nog eens fijntjes herinnerde aan het feit dat ze hem helemaal los had zien gaan op de camera. Toen hij gemerkt had dat Abigail er een beetje om had moeten grijnzen, had hij het ongemak van zich afgeschud en grappend gezegd dat hij ook wel zo'n filmpje voor haar wilde maken.
      Het zou haar niet eens verbazen als hij het had gedaan ook.
      Hun geflirt was haar niet ontgaan. Ergens vroeg ze zich af of hij dat bewust deed, of hij haar jaloers wilde maken. Maar ze moest ook eerlijk toegeven dat Ashley een leuke meid was. Haar relatie met Daveys vriend had niet heel lang geduurd, al bij de nieuwjaarsborrel was ze vreemdgegaan met een jongen die tot haar schaamte minderjarig bleek.
      Toen ze het toestel niet op de luidspreker zette, trok Ashley de telefoon uit haar handen, stond op en plofte op haar eigen bed neer.
      'Weet je, je kan hem ook zelf bellen in plaats van mijn telefoon steeds te jatten,' merkte Abigail op.
      'Nah.' Ze grijnsde en ging met haar rug tegen de muur aanzitten. 'Hé maar ben je inmiddels al toe aan een hete date met mij?'
      Abigail rolde haar ogen, blij dat ze zijn antwoord niet kon horen. Ze wist dat Ashley haar gewoon aan het treiteren was; ze wist dat ze gevoelens voor Juice had gehad en zou heus niet zelf met hem aan de haal gaan. En als het voor één nacht was – wel dan hoopte ze dat ze er gewoon nooit wat van zou vernemen.
      Een beetje sikkeneurig omdat haar gesprek met Juice zo abrupt afgekapt was, graaide Abigail naar de envelop die op haar bed lag. Behalve haar naam stond er niets op. Fronsend trok ze het papier open en keek erin. 'Wat de hel?' Ze trok er een zwarte roos uit. De blaadjes waren verschrompeld en het kopje hing naar beneden.
      Ashley hield haar hoofd schuin. 'De fuck?'
      Ze hoorde Juice' stem door de telefoon heen zonder hem te kunnen verstaan en Ashley gooide het toestel naar haar terug.
      'Hé?' klonk zijn stem. 'Wat is er?'
      'Ik kreeg eh, vreemde post.' Ze keek naar de scherpe doorns die nog aan de steel zaten. 'Een roos.'
      Hij grinnikte. 'Je hebt er een stalker bij?'
      'Een zwarte roos, inclusief doorns. Ik vind het een beetje creepy eigenlijk.'
      'Misschien gewoon een geintje van iemand?'
      'Misschien...' Al zou ze niet weten van wie. Bovendien was het geen toeval dat de band van haar vriend net een hit had gescoord met 'Black Rose'. Was het een of ander geintje van Davey? Dat leek haar ook wat vergezocht, maar ze zou hem straks wel even bellen. 'Ach, het is gewoon wat stoms...' Ze probeerde het van zich af te schudden. Inmiddels wist iedereen in het gebouw wel dat haar vriend in een band zat, dus iedereen kon het in de brievenbus hebben gedaan.
      'Ik moet gaan. Bardienst.'
      Abigail voelde haar schouders naar beneden zakken. Hoewel ze al zeker een half uur hadden gepraat, voelde het alsof ze pas net begonnen waren. 'Succes. Ik mis je.'
      'Ik mis jou ook. Tot snel!' Hij verbrak de verbinding.
      Abigail merkte pas hoe diep de zucht was die ze slaakte toen Ashley haar met opgetrokken wenkbrauwen aankeek.
      'Wat?' vroeg ze lichtelijk geïrriteerd.
      Ze haalde haar schouders op. 'Ik vraag me gewoon af hoelang je dit gaat volhouden. Al meer dan een halfjaar schreeuwt je hele lijf 'Juice'.'
      Abigail rolde met haar ogen. 'Zulke gevoelens zijn allang over.'
      Haar vriendin schoot in de lach. 'Right. Je zou eens in de spiegel moeten kijken als je met hem praat. Het is best schattig, die glanzende ogen en mega grote glimlach. Dat zie ik nooit wanneer je Dave belt.'
      Abigail sloeg haar armen om haar knieën. Dat was omdat de telefoongesprekken met Davey altijd hetzelfde waren. Vaak zorgden stiltes ervoor dat ze zich ongemakkelijk voelde en wanneer ze hem wat vertelde klonk hij vaak afwezig, alsof hij met vier andere dingen bezig was. Hij was nu weer aan het touren en ze had hem al bijna twee weken niet gezien. Ze miste hem, hem niet spreken maakte het ietsje dragelijker. Juice miste ze ook, maar zijn telefoontjes gaven haar altijd juist energie – in ieder geval zolang Ashley hen niet onderbrak.
      'Ik hou van Davey,' zei ze koppig. Met haar kin leunde ze op haar knieën.
      'Ik heb nooit gezegd dat je dat niet doet. Maar het is wel een beetje vreemd dat je Juice altijd belt als je ergens mee zit en niet je vriend.'
      'Hoezo? Hij is mijn beste vriend. En hij – luistert gewoon altijd als ik wat zeg, in plaats van maar wat te hmm-en.'
      'Wat jij wilt, Abby. Maar ik vind Juice nog steeds een betere match voor je.'
      'Vandaar dat je zelf zo hard met hem flirt?' snoof ze.
      Onschuldig haalde Ashley haar schouders op. 'Hé, het is een lekker jong. Als jij 'm wilt trek ik me meteen terug, maar zo niet? Ga ik zo'n hapje echt niet laten lopen.'
      'Ook niet als het me kwetst?' mompelde ze.
      Ashley zwichtte er niet voor en trok alleen haar wenkbrauwen nog wat hoger op. 'Als jij je daardoor gekwetst voelt, ligt het niet aan mij maar aan jou. De knul aanbidt je, Abby. Hij zou een fucking bank voor je beroven.'
      Ze zuchtte zachtjes. Weer knaagde de twijfel. Iedere keer als ze zichzelf ervan overtuigd had dat ze achter haar relatie met Davey stond, begon ze toch weer te twijfelen. Meestal door Ashley. Maar ze vond Davey écht leuk. Natuurlijk – hun relatie was niet ideaal omdat hij zo vaak weg was, maar hij liep in elk geval niet elke dag de kans een kogel in zijn hoofd te krijgen of in de gevangenis te belanden. Bovendien was de vriendschap tussen Juice en haar eindelijk weer hersteld, ze wilde dat niet weer verpesten.
      'Ik ga Dave even bellen,' mompelde ze.

Ze kreeg hem niet te pakken. Pas om één uur 's avonds, toen ze al had liggen slapen, belde hij terug. Wetend dat Ashley nog doorsliep als er een bulldozer door de kamer zou rijden, ging ze rechtop zitten. 'Hé.'
      'Hé schat. Ik zag dat je gebeld had? Alles goed?'
      Ze kneep haar ogen dicht terwijl ze het achtergrondgeluid wat probeerde weg te filteren. Aan zijn toon hoorde ze dat hij niet meer nuchter was, maar dat gold voor ieder optreden.
      Plotseling zat er een brok in haar keel. 'Ik mis je.'
      Haar buik kromp samen toen ze een meisje vlak naast hem hoorde lachen. Ze wist dat ze geen reden had om hem te wantrouwen, maar omdat ze weinig mannen kenden die níét eens waren vreemdgegaan, gaf het toch een naar gevoel in haar buik.
      'Ik mis jou ook, mop. Over vier dagen ben ik weer thuis, voor een week. Dan ben ik all yours.'
      'Van wie ben je nu dan?' vroeg ze met een flauw grijnsje.
      Juice zou er een grapje om hebben gemaakt; iets over de talloze knappe meiden die hem omringden maar op een manier dat het haar geruststelde dat hij er niets mee zou doen.
      'Je weet dat ik van je hou, Abby.'
      Ze sloeg haar ogen neer. Haar toon was luchtig geweest, maar hij deed het klinken alsof het claimerig over was gekomen. Niet bewust – haar gezicht kon hij immers niet zien en ze wist dat de constante jaloezie van zijn ex ook een stempel op hun relatie had gedrukt.
      Ongemakkelijk schraapte ze haar keel. 'Iemand heeft me een roos gestuurd.' Het kwam nogal uit het niets. 'Een zwarte.'
      'O ja? Nou – van mij was het niet. Loopt je bikervriendje je weer te stalken?' Hij grinnikte, soms had ze het gevoel dat hij hun nog harder shipte dan haar vriendin deed.
      'Nee. Het zag er eerlijk gezegd niet echt romantisch uit.' Ze was even stil terwijl ze overwoog of ze haar gedachten moest uitspreken. Ze deed het toch maar. 'Denk je dat een fan het gestuurd heeft? Dat ze heeft uitgevonden waar ik woon? Ik weet niet – ik vind het een beetje creepy.'
      Hij lachte zachtjes. 'Ach, ze sturen mij aan de lopende band van dat soort rommel. Maak je niet druk, schat. Het hoort er nou eenmaal bij. Ik hou van je, Abby. Zie het maar als een bewijs daarvan.'
      In gedachten kon ze hem zien knipogen.
      'Oké,' antwoordde ze zacht, zelfs al voelde ze zich er nog steeds niet gerust over. Waarom zou een fan haar zo'n roos sturen? Was het een dreigement? Het was vast niet omdat ze haar zo'n leuk meisje vond. Misschien kwam het doordat ze bij de club was opgegroeid, maar ze was gewend om dreigementen serieus te nemen terwijl Davey ze altijd weg lachte.
      'Ga lekker slapen, lief. Over een paar dagen ben ik weer thuis.' Hij grinnikte kort. 'En ik zal een bos rooie rozen voor je meenemen.'
      Ze glimlachte een beetje waterig en zei gedag. In haar buik voelde ze nog steeds een venijnige steek. Misschien was ze paranoïde... maar misschien had de jaren dat ze door geweld omringd was geweest haar een instinct gegeven dat ze beter niet kon negeren.

Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Die roos komt vast van een of andere stalkigerige fan die jaloers is op haar ofzo(cool)

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    O nee, dit klinkt nier goed..

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Och! Je maakt het zo spannend! Om een roos!!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen