. . .

Juice wist dat het geen zin had om voor de vijfde keer een voicemailbericht in te spreken, maar toch kon hij zich er niet van weerhouden. Op de een of andere manier luchtte het hem ietsje op, alsof hij tot haar kon doordringen als hij maar genoeg gedachten haar kant op stuurde. Steeds opnieuw zag hij die grijnzende kop van Esai voor zich, de spot in zijn ogen alsof hij iets wist wat Juice ontging.
      Omdat Juice het gevoel kreeg dat al zijn gedachten hem verstikten en de drukkende pijn op zijn borst hem beangstigende, besloot hij dat hij zijn zorgen van zich af moest praten. De enige andere opties om de talloze donkere scenario's te stoppen, was een fles drank of een paar pillen. En die zouden hem niet helpen om Jamie te vinden.
      Maar wiens hulp moest hij inschakelen? Hij kon haar broer bellen, misschien dat die hem ervan zou overtuigen dat Jamie helemaal niet zo onschuldig was als ze beweerd had, of dat ze stiekem bekwaam was in een vechtsport waardoor ze zichzelf zou kunnen verdedigen. Hij achtte de kans echter groter dat Roman uit zijn slof zou schieten als Juice toegaf dat het verkeerd had gevoeld toen hij haar date ontmoette en hij dacht dat de schaamte zijn brein alleen maar verder in de war zou schoppen.
      Naar Daphne gaan was het tweede wat in hem opkwam. Na hun ruzie krenkte het echter zijn ego om nu voor hulp bij haar aan de deur aan te kloppen. Waarschijnlijk zou ze alleen maar beweren dat hij gevoelens voor zijn huisgenoot had en ze had al eerder laten merken dat ze er niet zo veel problemen mee had als het meisje verkracht werd. Zijn schouders verstrakten toen hij zich afvroeg of Daphne soms in het complot zat. Vond ze Jamie zo'n onaangename verandering dat ze haar het liefst gewoon weg wilde hebben?
      'Jemig doe normaal,' mopperde hij tegen zichzelf. Nu begon hij echt paranoia te worden. Hij beende naar de keuken toe, draaide de kraan open en plensde twee handenvol water in zijn gezicht. Hij was een Son, hij kon met stressvolle situaties omgaan. Mensen opsporen was zijn táák.
      Hij ging achter zijn laptop zitten en hackte in Jamies bankaccount om te zien of ze onlangs nog ergens wat gekocht had. Haar laatste transactie was al van een paar dagen geleden, daar had hij niks aan. Esai zou wel voor alles betalen. Dan moest hij die maar zien te vinden.
      Een halfuur lang bestudeerde hij de inwoners van Oakland, maar Esai dook nergens op. Even staarde hij naar de foto van Esai Alvarez toen hij die wel in de politiedatabase tegenkwam. De naam was waarschijnlijk maar een toevalligheid, maar hij bleef er toch wat langer naar staren dan bij de andere foto's. Wat als er wel een Mayan was geweest die had gezien dat hij haar had afgezet? Of wat als haar date zelf banden met de motorclub had? Hij had geen tatoeages gezien die hem aan de club linkten en hij had ook geen motorjack gedragen. Maar de arrogantie in zijn ogen – het liet hem niet helemaal los.
      Toch schudde hij het idee van zich af. Wat moest een Mayan met Jamie? Ze wist niets van de club, had nauwelijks banden met de leden... En zelfs als ze haar ontvoerden om iets van de club gedaan te krijgen dan had hij dat nu ook wel gehoord. Nee, hij moest buiten de box denken, buiten de paden die hij gebruikelijk volgde en allemaal dwars door de wereld van bendes en motorclubs voerden.
      Je moet met iemand anders praten, Juice. Voordat hij helemaal verstrikt raakte in zijn gedachten. Dan had Jamie helemaal niets aan hem.
      Juice wist dat hij bij ieder van zijn broeders midden in de nacht kon aankloppen, maar het was Chibs bij wie hij het makkelijkst zijn hart luchtte. Als het serieus was, zou die er niet lacherig over doen. Bovendien had de man een stuk meer levenservaring dan hij, dus misschien kon hij hem geruststellen of hem vertellen wat hij nu moest doen.

Nadat hij op de bel had gedrukt, duwde hij zijn handen diep in zijn zakken om te voorkomen dat hij ergens aan ging zitten frunniken. Hij wist niet of het hem zou lukken zijn onrust onder woorden te brengen. Hij kon niet uitleggen wat hij had gevoeld toen Esai en hij elkaar hadden aangekeken, het was gewoon een soort instinct dat hij de jaren dat hij op straat leefde had opgedaan.
      Er werd niet opengedaan. Juice greep naar zijn telefoon en belde zijn vriend, wensend dat hij dat al eerder had gedaan. Het was alsof hij gewoon niet meer helder kon nadenken.
      'Aye? Alles oké Juicy?' klonk het een beetje afwezig was – hij was duidelijk net wakker.
      'Ben je thuis? Ik sta uh – ik sta voor de deur.'
      'Wat? Waarom?'
      Voordat Juice iets kon zeggen, klonk er een grom en een krakend bed, daarna werd de verbinding verbroken. Een paar tellen later ging de deur open.
      'Nou? Kom naar binnen jongen.' Chibs gebaarde een beetje ongeduldig de hal in.
      Juice knikte en stapte vlug naar binnen.
      'Het is Jamie,' zei hij, hij was amper in de woonkamer. 'Ze is niet thuisgekomen. Ik probeer haar al uren te bellen en ze neemt niet op...'
      'Ging het meissie ergens naartoe?'
      'Naar Oakland. Ze had een date.' Hij zakte op de bank neer en probeerde zijn voet stil te houden, die nerveus op en neer blijf deinzen.
      Chibs zakte naast hem op de bank neer. Hij droeg alleen een boxer, maar de twee mannen kenden elkaar te lang om daar überhaupt bij stil te staan. 'Juicy... Een date. Kun je je er dan echt geen voorstelling van maken wat ze nu aan het doen is?" Een grijnsje speelde om Chibs' mondhoeken.
      'Nee zo is ze niet,' antwoordde Juice vastberaden. 'Ze is nog maagd, ze had nog niet eens gezoend.'
      Chibs haalde zijn schouders op. 'Misschien besloot ze dat het tijd werd om daar wat aan te veranderen? Ik zou me niet zo druk maken jongen. Ze heeft het waarschijnlijk gewoon te erg naar haar zin om zich om een bezorgde huisgenoot druk te maken.'
      Juice onderdrukte een zucht. 'Ik heb haar date gezien, toen ik haar naar Oakland bracht nadat ze de bus gemist had. Hij was niet oké, Chibs. Jamie is te verliefd om het te zien, maar ik zag aan zijn gezicht dat hij niet zulke gevoelens had. En ik kan hem in geen enkel systeem vinden, d'r is gewoon echt wat mis.' Hij kwam weer overeind en begon te ijsberen. 'Ik weet niet wat ik moet doen. Fuck man. Het voelde zó fout toen die flikker me aankeek maar ik deed niks en...'
      'Hé, rustig aan jongen. Je bent dan wel haar huisgenoot, maar ze is niet jouw verantwoordelijkheid, oké?' Chibs hield hem staande aan zijn arm en keek hem toen aandringend aan. 'Ben je heel zeker dat er niet iets anders aan de hand is? Misschien was er een andere reden dat haar date als een bedreiging voelde?'
      De indringende blik in de ogen van zijn vriend gaf hem een ongemakkelijk gevoel. 'Hoe bedoel je?'
      'Misschien vind je het onbewust vervelend dat ze tijd met een andere man doorbrengt?'
      Irritatie vloeide door zijn aderen. Begin jij nou ook al? 'Ik ben niet jaloers man. Dat is het echt niet het probleem. Ik zag gewoon in z'n ogen dat het een klootzak was en ze is zo... goedgelovig – hij kan haar van alles op de mouw spelden. En haar broer – haar broer zei dat hij expres voor een Son had gekozen zodat die een oog in het zeil kon houden omdat ze er een gave voor heeft in de problemen te komen en...' Hij was even stil. 'Denk je dat er meer achter zit? Hij deed zoveel moeite om zijn zusje naar binnen te loodsen – wat als ze wel in de problemen zit, als er iemand achter haar aan zit?'
      'Dan laat hij zijn zusje heus niet bij een wildvreemde biker achter,' redeneerde Chibs.
      'Waarom niet? Hij weet misschien heus wel dat we volgens een bepaalde code leven en dat we onschuldige meisjes die in de problemen zitten niet aan hun lot zouden overlaten.'
      Hij had Roman ontmoet – hij zag eruit als een sociale kerel maar niet iemand die over lijken kon gaan als dat nodig was.
      'Misschien weet ze er wel niet eens vanaf... misschien is hij wel degene die in de shit zit en zijn zusje uit de buurt wilde hebben...'
      'Ik denk dat je je iets meer op feiten moeten concentreren in plaats van wilde theorieën, Juicy.'
      'Nou het feit is dat ze weg is, haar telefoon niet opneemt en dat ze aan het daten is met een eersteklas klootzak,' gromde hij. Hij rukte zijn telefoon uit zijn broekzak vandaan. 'Ik ga niet weer mijn voorgevoel negeren.'
      Hij zocht naar Roman in zijn telefoon, drukte op de groene knop en wachtte gespannen af. Na drie keer opnieuw proberen werd de man eindelijk wakker; een tel later klonk er een slaperig 'ja?'
      'Met Juice.' Hij haalde diep adem.
      'Hoi. Het is drie uur 's nachts, vriend... Is er wat met Jamie aan de hand?'
      'Ja. Ze had vandaag een date en ze is nog steeds niet thuis, ze neemt haar telefoon ook niet op. Ik zag haar date en ik vertrouw hem voor geen cent... maar er was nou niet veel wat ik eraan kon doen.' Hij wreef over zijn voorhoofd, hij baalde er niettemin als een stekker van dat hij niet ingegrepen heb. 'Ik moet weten of ze gevaar loopt, Roman. Waarom wilde je per se dat ze bij een gewapend man ging wonen? Waarom zo ver weg van je eigen woonplaats? Probeer je haar voor iemand te verbergen? Loopt ze gevaar?'
      Het was even stil.
      De aarzeling zei Juice al genoeg; er was inderdaad iets wat hij achterhield.
      'Roman? Als je wil dat ik haar bescherm dan moet ik wel weten waartegen. Fuck – als ik dit had geweten had ik haar nooit alleen laten weggaan!'
      'Ze weet het zelf niet – ze mag het niet weten.'
      'Wat niet?' snauwde hij.
      'Ze heeft een tattoo met geheime informatie erop.'
      Juice kneep zijn ogen dicht. 'Wát?! Denk je dat ik een fucking grap maak?!'
      'Nee.'
      'Informatie over wat dan? Hoeveel mensen weten daarvan af? Hoe komt ze eraan?' Vragen bleven maar in hem opkomen – het was bizar, veel te bizar.
      'Ik kan hier niet over de telefoon over praten.'
      Gefrustreerd kneep Juice zijn hand tot een vuist. Wat was dit voor achterlijk gedoe? Zijn zusje was verdwenen, hoe kon hij in vredesnaam zo rustig zijn?!
      'En nu? Wat moet ik nu in vredesnaam doen?!' schreeuwde hij.
      'Afwachten. De kans is groot dat de date echt een date is en ze is blijven slapen.'
      'Geloof je echt dat ze dat zou doen?' snoof hij. 'Zo is ze niet...'
      'Wie weet, als hij erg charmant is. Het is niet heel moeilijk om haar in te pakken, Juice.'
      Juice klemde kiezen op elkaar. Daar zat een nare waarheid in.
      'En als het wel die tattoojagers zijn?'
      De klank van Romans stem veranderde en overtuigde Juice ervan dat hij de man totaal verkeerd ingeschat had. 'Dan is een van hen minder dood dan de bedoeling was.'

Reacties (3)

  • Long

    Oh god!!!!!!

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    Awh zo lief dat Juice bezorgd is
    Al ben ik dat nu ook wel
    Ik vond Esai leuk maar ik ga steeds meer aan hem twijfelen. Ik weet niet wat het is
    En Daphne om hulp vragen? HAHAHAHA
    Gelukkig heeft hij dat niet gedaan
    Ban dat mens uit je leven Juice. Je kan beter dan "dat."
    Aan haar heb je toch niet zoveel
    (Ik kan eindeloos door ranten over Daphne maar dat is ze eigenlijk niet waard(cat)
    Maar wow wel een plottwist hoor!
    Laten we hopen dat het "gewoon" een date is en dat ze zichzelf niet in de problemen werkt

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Jo.... Plottwist!!!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen