Ik ga stuk om deze gif. Het matcht te goed.

Naar aanleiding van deze prompt:

"i have constant nightmares and i've always had someone to cuddle with. now, i realize we're not on that level but you're the only one here and i'm really scared to go to sleep."
AND
"we fell asleep on the couch together on accident, how did my hand end up in your hair? were you breathing on my neck?! (why did i get tingly?????)"

JE KAN ZE COMBINEREN!!! OF EEN VAN DE TWEE KIEZEN TBH BC I LOVE IT

De laatste tijd verstreek de tijd tergend langzaam. Sinds Lieke Tennant Leonard Snart was kwijtgeraakt aan de Legends, had ze nooit meer goed kunnen slapen. Toen ze hoorde dat hij was overleden echter, ging het nog slechter. Ze wist niet meer wat ze met haarzelf aan moest, omdat Leonard haar hele leven was. Uit medelijden had Sara haar gevraagd of ze bij de Legends wilde. Om Leonards naam na te leven. Hem in leven te houden onder de rest van de groep. Maar eigenlijk werd ze alleen maar behandeld alsof ze glas was en binnen enkele seconden uit elkaar kon vallen. Ze haatte het. Maar had daarentegen ook niks anders verwacht.
Sinds kort was John Constantine bij de groep gekomen. Ze waren vrienden geworden, maar close waren ze niet met elkaar. Lieke wist niet zo goed hoe ze met hem om moest gaan. Af en toe deed hij zo raar. De enigste bij wie ze af en toe haar gevoelens kon uit spreken was Sara, omdat zij ook heel close met Leonard was geweest. Ray wilde er liever niet over praten, zei hij vaak als hij erover begon.

Maar nu lag Lieke op de bank ergens in de openbare ruimt van de Waverider en kon weer niet slapen, bang voor de nachtmerries die ze zou krijgen. Het hield haar wakker.
En als het kon had ze iemand bij haar gehad, al was het maar Constantine. Maar iedereen lag te slapen en ze was alleen.
Ze wilde niet gaan slapen. Ze lag onder haar favoriete dekentje die ze ooit van Leonard had gekregen en een eenzame traan gleed langs haar wakker. Ze trok het dichter tegen zich aan en schrok toen op. Ze had zojuist iets horen vallen in de keuken.
“Hallo?” riep ze. Hoe dom het ook was en hoe makkelijk dit haar dood zou kunnen zijn, toch wist ze niks anders te verzinnen.
“Lieke?”
Johns accent klonk door in zijn stem en opgelucht haalde ze adem.
“Oh, gelukkig. Ik dacht dat er iemand op het schip was.” zuchtte ze, terwijl John de kamer in kwam lopen. Hij had een fles drank in zijn hand en nam een grote slok. Zijn wenkbrauw ging omhoog toen hij haar met haar deken zag.
“Wat doe je hier?' vroeg hij.
“Ik kan niet slapen.” antwoordde ze.
“Dat gebeurt vaker toch? Ik zie je wel vaker rondsluipen.” zei hij, terwijl hij naast haar kwam zitten.
Ze keek hem vanonder haar wimpers aan. Ze had nog nooit een echt gesprek met de man gehad. En nu begon hij over het zwaarste onderwerp van haar leven.
“Bijna elke dag.” gaf ze zuchtend toe. “Sinds dat Leonard dood is.. Ik neem aan dat je vast wel eens van hem hebt gehoord. Nou ja, goed, sinds toen ging het slechter. Nachtmerries, dag in dag uit.”
“En daarom wil je niet meer slapen?” vroeg hij.
Lieke haalde haar schouders op. “Ik slaap toch amper. Als ik al slaap word ik toch weer wakker door de nachtmerries. Ik heb een tijd bij Caitlin Snow gewoond. Bij haar kon ik mezelf zijn en als ik echt niet kon slapen, dan knuffelde ze mij totdat ik sliep. Dat werkte vaak.”
Lieke likte over haar lippen. Ze waren droog geworden van het praten.
“Nu heb ik niemand die dat voor mij doet.”
John hield Lieke de fles drank voor, maar ze schudde haar hoofd.
“Dus, als ik het goed begreep zoek je iemand die bij je is als je gaat slapen. En Raymond doet dat niet voor je. Dat vind ik nou niks voor Ray.”
“Ray.. en ik gaan niet zo goed samen. Op dit moment in ieder geval.” legde Lieke uit.
“Kan jij niet..” begon ze, maar stopte meteen. “Laat maar.”
“Ik wil wel bij je blijven hoor. Knuffelen, als het moet.”
Ze keek verbaasd op en hij glimlachte naar haar. Hij zette zijn fles op de tafel voor hen en pakte haar vast. Het voelde raar, maar al snel kon ze er aan wennen. Het voelde veilig in zijn armen. Als hij uitademde rook ze de drank die hij op had. Hij had zelf al genoeg problemen, maar toch zat hij hier en hielp haar.
Met enige moeite nestelde ze haarzelf tegen Constantine aan, die ook onderuit zakte. Zijn hand aaide over haar arm alsof het altijd zo was geweest. En het maakte dat ze al slaperig werd.
“Dankjewel.” mompelde ze.
“Misschien dat ik nu ook wel makkelijker slaap..” mompelde hij.

Nog geen minuut later waren ze beide diep in slaap. Blijkbaar sliep Constantine ook nauwelijks door was hij zijn vriend aan had gedaan. Nu kon hij eindelijk eventjes goed slapen. Zonder al de dingen in zijn hoofd. De stemmen, het geschreeuw. Het was allemaal eventjes weg.

Ongeveer een uur of zeven later werd Lieke wakker. Verward keek ze om zich heen. Even was ze vergeten waar ze is, maar toen zag ze John naast haar liggen. Zijn hand zat vast in haar haar, en hij ademde uit in haar nek. Zo slapend zag hij er ontzettend schattig uit. Zo had Lieke hem nog nooit bekeken. Stilletjes probeerde ze over hem heen te klimmen. Ze moest nodig naar het toilet.
“Ga je nu al weg?” vroeg John schor. Mislukt.
“Ik wist niet dat je al wakker was.” antwoordde ze.
“Was ik ook niet.” zei hij, terwijl hij kreunend rechtop ging zitten. “Maar je bewoog zo veel.”
Lieke begon te lachen door zijn sarcastische houding. Hij haalde een hand door zijn haar en geeuwde luid.
“Heb je wel geslapen?” vroeg hij toen. Zijn blouse, die hij de hele tijd aan had gehad, zat gekreukeld tegen zijn lichaam. Zijn ogen waren kleine spleetjes.
“Heel fijn zelfs. Voor het eerst in tijden.” zei ze, terwijl ze haar haar in een staart deed met het elastiekje wat ze om haar pols had zitten.
“Ik ook.” zei hij en knikte. Hij stond op en zonder nog iets te zeggen was hij verdwenen.
Lieke besloot naar haar kamer te gaan. Ze plofte neer op haar bed en gooide haar deken naast haar kussen.
Ergens hoopte ze dat John de volgende nacht weer bij haar zou zijn. Maar hoe ging ze dat aan hem vragen zonder haarzelf voor gek te zetten.
Dus zette ze het weer uit haar hoofd en begon aan haar dag.

's Avonds liet Lieke zich op haar bed vallen. Ze had haar boek al gepakt, als het weer zo'n nacht zou worden, zou ze die binnen een paar uur uit hebben. Ze had haarzelf al omgekleed. Ze was bekaf van het vechten van die middag. Ze was samen met Sara op een missie geweest. En ze hadden het eerlijk gezegd maar net gered. Ze was zo moe, maar slaap ging ze niet vatten. En ze haatte zichzelf. Zuchtend pakte ze de foto van haar en Leonard van haar nachtkastje en keek er naar. Ze staarde naar zijn glimlach. Ze mistte hem zo erg.
“Vind je het goed als ik vannacht weer bij je ben?”
Lieke keek op. John stond in haar deuropening. Hij keek haar aan als een gewonde puppy.
“Ik kan niet slapen.” mompelde hij. “Jij?”
Ze begon zacht te lachen en schudde toen haar hoofd.
“Kom maar.” zei ze en klopte naast haar op het bed.
Samen zochten ze hun plekje in het bed. Het was wat groter dan de bank, dus gelukkig hadden ze meer ruimte. John trok Lieke dichter tegen zich aan.
“Vind je dit oké?” lachte hij.
Lieke knikte en sloot blij haar ogen. Ze kon niet beter wensen dan dit.
“Welterusten, John.” fluisterde ze.
Hij antwoordde niet, maar voelde heel zacht, heel licht een kus op haar kruin. Lieke wist niet of hij spijt had nu of dat hij dit expres had gedaan. Maar ze wist wel, dat ze de komende tijd heel goed zou slapen.

Reacties (23)

  • Long

    JA DEZE OS IS ECHT MIJN LEVEN EN IK HOU HEEL ERG VEEL VAN SOFT CONSTANTINE. THANK YOU VERY MUCH!!!!!

    1 jaar geleden
  • Long

    “Welterusten, John.” fluisterde ze.
    Hij antwoordde niet, maar voelde heel zacht, heel licht een kus op haar kruin.

    YEAH i'm dead thank you for that

    1 jaar geleden
  • Long

    John trok Lieke dichter tegen zich aan.

    (bloos)(bloos)(bloos)

    1 jaar geleden
  • Long

    John stond in haar deuropening. Hij keek haar aan als een gewonde puppy.

    THE ONE AND ONLY JOHN CONSTANTINE ASKING FOR HELP HAS ME CRYING IN MY SLEEP

    1 jaar geleden
  • Long

    Zuchtend pakte ze de foto van haar en Leonard van haar nachtkastje en keek er naar. Ze staarde naar zijn glimlach. Ze mistte hem zo erg.

    IK VOEL DIT

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen