Jamie was geen moeilijke slaper. Als ze moe was, kon ze letterlijk overal slapen. In het gras – geen probleem. Zeker niet als ze de gespierde en toch zachte borstkas van een knappe man als kussen kon gebruiken. Zijn arm lag om haar schouder, de andere hand op haar heup. Het was een heerlijke omhelzing, een waar ze zich het liefst niet uit wilde losmaken. Toch brandde haar blaas – ze kon zich de laatste keer dat ze naar de wc geweest was niet eens herinneren. Waarschijnlijk in de gamehall. Langer ophouden ging ook niet lukken en dus maakte ze zich voorzichtig uit zijn armen los. Ze trok haar schoenen aan en keek om zich heen. Ze bevonden zich aan de andere kant van het spoor. Jamie wist niet of er nog toiletten in het station waren, maar ze zouden niet op het water aangesloten zijn en wie wist hoeveel hangjongeren er de afgelopen jaren al boven hadden gehangen. In plaats daarvan liep ze een eind van Esai weg totdat de bomen haar uit zicht hadden genomen. Het was schemerig, dus dat scheelde ook weer.
      Hoewel Jamie nog geen vijf minuten was weggeweest, stond Esai overeind en in de verte te turen toen ze terugkeerde. Vlak voordat ze hem naderde, draaide hij zich vliegensvlug om. Zijn hand rustte op zijn geweer. Zodra hij haar zag, ontspanden zijn schouders.
      'Je liet me schrikken, chiqui.' Hij sloeg zijn armen om haar heen en gaf haar een innige kus voordat zijn blauwe ogen haar weer aanstaarden.
      'Ik was maar heel even weg, ik moest plassen en ik wilde je niet wakker maken.'
      Hij knikte. 'Ik werd wakker en je was weg, ik had geen idee hoelang al. Ik dacht dat je misschien naar huis was gegaan.'
      Ze lachte zachtjes. 'Hoe dan? Ik weet niet eens waar we zijn.'
      'Juice kan je vast wel opsporen.'
      Ze gingen weer in het gras zitten. Esai sloeg zijn armen om haar heen en liet zich achterover zakken terwijl hij haar boven op zich trok. Een nieuw soort spanning kroop door haar lichaam toen ze boven op hem lag.
      'Hoe laat is het?' vroeg ze, haar gezicht vlak boven het zijne.
      'Iets over half vijf. Hoe laat moet je op je stage zijn?'
      'Negen uur. Maar als je me bij Shanty kan afzetten dan kan ik wel met haar meerijden.'
      'Je hoeft het maar te zeggen en ik breng je erheen.'
      De glimlach die daarop volgde verwarmde haar hart. Ze bracht haar lippen naar die van hem toe en begon hem te kussen. Zijn hand gleed door haar haren toen hun tongen elkaar vonden en ze sloot haar ogen, zich heel bewust van zijn lichaam onder dat van haar. Toen de kus intenser werd, verplaatsten zijn handen zich weer naar haar rug en verder naar beneden. Toen ze rond haar billen gleden en hij haar ietsje hoger trok, laaide de hitte daar beneden op. Haar wangen werden er warm van en haar ademhaling werd sneller. Even stopte de kus en keek hij haar aan. De spanning die er tussen haar hen was bijna tastbaar, het maakte haar ademloos en duizelig.
      'Je moet het zeggen als ik moet stoppen,' zei hij. 'Goed?'
      Jamie knikte wezenloos. Zijn handen gleden nog iets verder naar beneden, totdat zijn vingertoppen de huid vlak boven haar knieholten raakten. Langzaam gleden zijn handen weer omhoog langs de achterkant van haar bovenbenen. Het jurkje kroop iets omhoog, de frisse lucht stak scherp af tegen zijn warme strelingen.
      Zijn blik hield die van haar vast terwijl zijn vingers weer terugkeerden naar haar achterwerk, maar dit keer onder haar jurkje. Zijn vingers brandden op de stof van haar slip en toen hij zijn handen samentrok, zakte haar mond ietsje open. Alsof hij de minieme beweging had gezien, draaide hij zijn gezicht iets en liet zijn tong weer naar binnen glijden. Haar hand gleed langs zijn hals en ze kuste hem hartstochtelijk terug. Zijn greep om haar billen verstevigde iets, hij trok haar iets hoger en liet haar weer zakken waarbij hij zijn heupen iets kantelde. Tienduizend kriebels knalden door haar lijf toen ze dwars door zijn spijkerbroek heen zijn erectie kon voelen.
      Toen hij haar er weer langs bewoog trok er van alles samen, waardoor ze zacht kreunde. Even zonken zijn tanden in haar onderlip, daarna gleden zijn lippen naar haar mondhoek en vandaar naar haar hals.
      'Je bent zo heerlijk,' fluisterde hij, zijn toon donkerder dan daarvoor. Haar hart hamerde in haar borst toen hij zachtjes aan haar nek zoog. Ze was bang dat ze het uiterste van haar vitale orgaan vroeg toen zijn handen in haar slip gleden. De ringen die hij droeg voelden koud tegen haar huid. Zijn masserende bewegingen hadden een uitwerking op haar hele lijf, de hitte verspreidde zich onder haar huid en hongerig zocht ze weer naar zijn lippen. Terwijl hun kus zich opbouwden, kneedden zijn vingers haar zitvlees waarbij zijn vingertoppen steeds ietsje verder schoven. Iedere millimeter die hij verschoof deed een duizend explosies afgaan, zeker toen hij haar intiemste warmte naderde. Een deel van haar wilde ook daar zijn vingers voelen, een deel van haar was ook bang voor wat er dan zou gaan gebeuren.
      Esai was uiteindelijk zelf degene zijn hand terugtrok en haar jurk weer naar beneden trok.
      'Je bent te lekker,' fluisterde hij. 'Ik weet niet hoeveel langer ik me daar kan beheersen.' Een grijns spreidde zich over zijn gezicht toen hij haar aankeek. 'En als ik eenmaal op dreef ben wil je niet meer dat ik stop.' Zijn lippen dwaalden naar haar oor. 'Want ik weet precies hoe ik een meisje gek krijg.' Zachtjes zoog hij aan een plekje vlak onder haar oor waardoor ze zachtjes kreunde. Ze geloofde hem op slag.
      'Maar je eerste keer wil je vast niet op een grasveld bij een verlaten station,' grinnikte hij. 'En ook niet bij de eerste date.'
      Ze bloosde een beetje. Wilde hij echt seks met haar? Ze had het nog nooit gedaan, hoe wist ze wat ze moest doen?
      Esai schoof een hand onder zijn achterhoofd en bestudeerde haar gezicht. Zijn grijns vertelde hij dat hij haar blozende wangen wel leuk vond.
      'Als je eraan toe bent, kunnen we wel een hotelletje boeken. Lijkt dat je wat? In mijn clubhuiskamer is er niet zo heel privacy.'
      'En bij je thuis?'
      Natuurlijk – samen in een hotel overnachten klonk romantisch, maar kostte dat niet veel geld?
      Tot haar verbazing zag ze nu een rode gloed over zijn wangen trekken. 'Ik woon nog thuis. Natuurlijk kan ik je daar ook wel mee naartoe nemen, maar ik weet niet. Gewoon ergens helemaal samen zijn klinkt beter dan dat mijn ouders zich ermee gaan bemoeien.' Zijn lippen zweefden boven die van haar. 'Als je me tenminste na vandaag nog wil zien.'
      'Dit was een perfecte date, Esai. Natuurlijk wil ik je na vandaag nog zien. Heel graag zelfs,' bloosde ze.
      'Mooi zo.' In het laatste beetje maanlicht schitterde er een grijns op zijn gezicht. 'Al heb ik nu de lat wel hoog gelegd voor een volgende date hè?'
      In plaats van haar ruimte te geven om te antwoorden, daalden zijn lippen weer op die van haar neer.

Het was zeven uur toen ze opstonden en hun rug strekten. Op de grond slapen kon waarschijnlijk beter geen gewoonte worden. Haar jurkje was een beetje nat geworden van het gras en terwijl ze het schoon probeerde te vegen, besefte ze dat dit niet kon aantrekken bij het opgraven. Ze ging er echter wel vanuit dat haar vriendin wat extra kleren voor haar had, ze waren ongeveer even groot. Het was te laat om terug te gaan naar Charming, ze was nu dichter bij haar stageplaats. Bovendien vond haar oom het altijd moeilijk om haar iets te ontzeggen, dus ze zou waarschijnlijk niet heel erg op haar kop krijgen.
      Ze pakte haar telefoon om Shanty een berichtje te sturen en sperde haar ogen open toen ze zag dat ze meer dan twintig gemiste oproepen had, allemaal van Juice.
      'Jeetje...' reageerde ze verbijsterd. Hoewel er ook tig voicemailberichten waren achtergelaten, besloot ze hem direct te bellen. Misschien was er wel wat met haar broer gebeurd, of met haar moeders... Ze kon zich niet zo goed voorstellen waarom hij haar anders zo vaak had gebeld.
      'Wat is er?' Esai kwam achter haar staan en sloeg zijn armen om haar heen.
      'Juice heeft me honderd keer gebeld.' Ze beet op haar lip. 'Als er maar niets met mijn familie is gebeurd. Mijn telefoon stond op stil...'
      Ze drukte op Juice' naam. Ondanks het vroege uur, werd er bijna meteen opgenomen.
      'Jamie?!' riep hij uit. 'Ben je oké?! Waar ben je??'
      'Ik eh... ben nog in Oakland. Esai brengt me zo naar Shanty toe, dan rijd ik met haar mee naar stage. Wat is er? Waarom heb je zo vaak gebeld?'
      'Ik...' Hij viel even stil. 'Je kwam niet thuis, James. Ik was hartstikke bezorgd.'
      'Maar waarom?' vroeg ze verward. 'Je wist toch dat ik een date had?'
      'Niet dat die tot de volgende ochtend duurde! Ik dacht dat je niet zo'n meisje was. Ik dacht dat er wat met je was gebeurd.' Zijn stem klonk nog steeds hysterisch. Ergens was het wel schattig, al voelde ze zich vooral schuldig nu.
      'Je bent bijna nooit thuis,' zei ze zacht. 'Ik ging er gewoon van uit dat je bij Daphne was. Niet dat je – dat je op me zat te wachten.'
      Ze hoorde hem een diepe zucht slaken. 'Sorry... ik...' Weer een diepe zucht. 'Is alles echt in orde? Ze – ze dwingen je dat toch niet te zeggen?'
      'Ze?' herhaalde ze verward. 'Waar heb je het over Juice? Ik ben alleen met Esai. We hebben pannenkoeken gegeten op een plek waar hij vroeger veel kwam en daarna hadden we geen zin om terug te gaan en zijn we in het gras in slaap gevallen.'
      'Oké,' murmelde hij. 'Sorry. Ik was bang dat – nou laat maar. Ik ben opgelucht dat je in orde bent. Kom je vanavond naar huis?'
      'Ja, vanavond kom ik naar huis. Ik denk dat ik er tegen half zeven ben?'
      'Moet je dan nog eten? Zal ik koken?'
      Verbaasd trok ze haar wenkbrauwen op. Hij was er nog nooit geweest tijdens etenstijd. Maar het vooruitzicht liet haar breed glimlachen; ze had er een hekel aan om alleen te eten. 'Ja, gezellig!'
      'Oké, tot vanavond dan.'
      'Doei!'
      Ze verbrak de verbinding en stopte haar telefoon weg. Esais armen gleden nog wat strakker om haar heen. 'Zo zo, hij gaat helemaal voor je koken? Krijg ik nu nog concurrentie ook?' Plagerig liet hij zijn tanden in het vlees van haar schouder zinken.
      Ze giechelde zacht. 'Nee hoor, hij heeft al een vriendin.'
      'Maar die is vast niet zo leuk als jij.' Zijn lippen verschoven zich langs haar schouder, omhoog naar haar nek.
      Genietend sloot Jamie haar ogen. 'Hmm... maar hij is ook niet zo leuk als jij.' Ze leunde tegen hem aan en liet haar vingers over zijn handen glijden, die zich op haar buik verstrengeld hadden.
      'Mooi zo.' Hij draaide haar om en trok haar tegen zich aan; de kus die volgde was iets ruwer, iets dwingender en het maakte zo'n heftige hitte in haar los dat haar handen onder zijn shirt gleden, langs zijn strakke buik. Zijn ademhaling schoot omhoog, net als die van haar toen zijn hand van haar heup omhoog schoof tot hij rond haar borst lag. Zachtjes kneep hij.
      'Ik wil dat je van mij bent,' zei hij in een donkere toon toen ze haar ogen naar hem opsloeg.
      Haar wangen bloosden en ze beet op haar lip. Een paar tellen staarden ze elkaar aan, toen gleed zijn hand terug naar zijn heup en leek hij zelfs een beetje verward.
      'Sorry.' Hij gaf haar een licht kusje op haar lippen. 'Dat is nog veel te snel. Het mag dan wel niet zo voelen, maar je kent me pas twee dagen.' Hij streek door haar haren. 'Ik kan me de laatste keer dat ik zo hard voor iemand gevallen ben niet eens meer herinneren. Kunnen we volgend weekend weer afspreken?'
      Ze glimlachte breed. 'Ja, dat lijkt me geweldig.'
      Hij streek langs haar wang en glimlachte. 'Mij ook.'

Jamie kon geen genoeg van zijn lippen krijgen toen ze afscheid van elkaar namen voor Shanty's huis. Een week wachten duurde zo lang! Zodra ze zich terugtrok en hij de motor weer aansloeg miste ze zijn aanwezigheid al. Na een knipoog reed hij weg, Jamie keek hem na totdat hij uit zicht verdween. Met een grote glimlach draaide ze zich om en liep naar de deur toe om aan te bellen.
      Zodra Shanty opendeed begroette ze haar vriendin met een stevige knuffel.
      'Jeetje, wat zie jij er gelukkig uit,' grijnsde haar vriendin. 'Je had dus een date? Vertel!'
      'Eerst jij!' antwoordde Jamie, hoewel ze nauwelijks kon wachten om over haar date te vertellen.
      'Nou die van mij stelde weinig voor. Hij nam me mee naar de bioscoop en viel daar in slaap.' Ze lachte zacht. 'Dus nee, daar gaat geen tweede date van komen.'
      Ze liepen de woonkamer in en zakten op de bank neer; ze hadden nog een kwartiertje voordat ze moesten vertrekken.
      'Wat jammer.'
      'Ach ja. Vertel nou maar over de jouwe!'
      Jamie knikte. 'Nou, die vrijdagavond dat ik wegging, liet ik mijn telefoon vallen waardoor hij kapot ging en ik de bus niet meer kon vinden. Dus ik ging op zoek naar iemand die me kon helpen en toen ik langs een motorclub kwam, dacht ik dat ze de Sons misschien wel kenden en dus wilden helpen. En toen bracht een van hen me naar huis, en gisteren hadden we een date en –'
      Het enthousiasme was van Shanty's gezicht verdwenen en ze zuchtte zachtjes. Ze pakte Jamies hand vast en keek haar meewarig aan. 'Zeg me niet dat je met Esai Alvarez aan het daten bent.'
      Jamie sperde haar ogen open. 'Wat – Hoe wist je dat?'
      'Omdat ik Esai ken en hij zo ongeveer de grootste player van de stad is. Heel charmant – maar met in iedere straat een ander liefje.'
      Jamies mondhoeken zakten naar beneden, haar glimlach verdwenen. 'Maar hij zei dat hij mij heel leuk vond,' mompelde ze met neergeslagen ogen.
      'En dat zegt hij waarschijnlijk tegen al die meisjes, lieverd.' Shanty zuchtte. 'We gingen naar dezelfde middelbare school. Ik denk dat er een moment is geweest waarop hij met al mijn vriendinnen is gegaan en allemaal liet hij ze met een gebroken hart achter. Niet alleen omdat hij niet dezelfde interesse in hen had, ook omdat hij vriendschappen verwoestte. Ieder meisje was een overwinning voor hem en zijn vrienden.'
      Jamie boog haar hoofd en staarde naar haar vingers. 'Maar het had zo speciaal gevoeld...'
      Shanty sloeg een arm om haar heen en rustte met haar hoofd tegen dat van Jamie. 'Ja, daar is hij heel goed in. Het is als een spel voor hem, ieder type meisje om zijn vinger proberen te winden.'
      'Maar hij is al heel lang van de middelbare school af. Denk je dan niet dat hij volwassener kan zijn geworden?'
      'Ik ben bang dat zulke jongens nooit echt volwassen worden, lieverd. Ik denk dat als je hem woensdagavond in het clubhuis zou verrassen, je hem aantreft met zijn tong in de mond van een ander meisje.'
      Jamie beet op haar lip en kneep haar ogen dicht om de plotse tranen tegen te houden. Was dat echt waar? Ze dacht weer aan hoe geweldig de afgelopen uren waren geweest en een traan drupte langs haar wang. 'Ik denk dat ik verliefd op hem ben,' fluisterde ze.
      'Oh meisje...' Met een zucht verstevigde Shanty haar greep om haar heen. 'Misschien zit ik ernaast. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik dat tegen heel veel meisjes gezegd en heb ik er nog nooit naast gezeten.' Ze gaf een kneepje in haar hand. 'Misschien moet je woensdag gewoon laat het clubhuis inlopen, ik denk dat je snel zult zien of ik gelijk heb of niet.' Ze haalde diep adem. 'Ik ben eigenlijk een beetje bang voor ze, maar als je het fijn vindt kan ik wel met je meegaan? Dan zeg je hem gewoon dat je bij mij was en hem wilde verrassen...'
      Jamie staarde naar haar knieën. 'Ik weet het niet,' mompelde ze. Het voelde verkeerd om zo over hem te denken, hij was hartstikke lief geweest en had de hele tijd goed in de gaten gehouden of zij dingen fijn vond.'
      'Denk je niet dat hij meer geprobeerd zou hebben dan zoenen?' vroeg ze zich zachtjes af. 'Als het alleen maar daar om te doen was?'
      'Hij heeft echt niets meer geprobeerd?' Nu klonk er ook verbazing in Shanty's stem door.
      Jamie dacht aan zijn handen die in haar slip waren gegleden, zijn hand die op haar borst had gelegen. 'Wel een beetje,' gaf ze toe. 'Maar hij zei dat hij niet wilde dat mijn eerste keer tijdens de eerste date en buiten was.'
      'Precies wat we zouden willen horen,' mompelde Shanty. 'Altijd zo'n gladde prater.'
      Jamie veegde langs haar ogen. Ze had het ook moeten zien aankomen. Waarom zou een man als Esai oprecht interesse in haar hebben? Ze was raar – dat wist ze heus wel. Juist daarom was ze waarschijnlijk een leuke verovering.
      'Ik voel me zo stom,' zuchtte ze. Haar buik deed pijn en ze voelde dat ze ieder moment kon gaan huilen. 'Ik ga me ziek melden, ik wil naar huis.'
      Shanty aarzelde. 'Weet je zeker dat je niet liever wat afleiding wilt?'
      Ze schudde haar hoofd. 'Nee. Ik ben misselijk en ik heb buikpijn. En ik wil niet – ik wil niet huilen waar iedereen bij is.'
      'Oké,' zei Shanty zacht, en ze gaf een kneepje in haar knie. 'Ik zal je naar huis brengen.'
      Jamie staarde vooruit. Hoewel het een lief gebaar was, kon op dit moment niets de teleurstelling wegnemen.



Reacties (3)

  • Long

    Aan de ene kant hoop ik niet dat Shanty gelijk heeft, maar dat zal vast wel.. :-(

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    Ah zie je wel dat er iets niet klopt bij Esai
    De date is te perfect, daar moest gewoon meer achter zitten
    Godzijdank heeft ze geen seks met hem gehad!
    En gelukkig heeft ze zo'n topvriendin die haar waarschuwt.
    Anders was de klap denk ik nog harder geweest
    Ik sta wel achter het idee om Esai eens te verrassen met een bezoekje
    Wel samen met Shanty want anders praat meneer zich er met wat flirten zo weer uit
    Maar nu eerst maar naar Juice toe Jamie
    Ik wil weer wat Jamie en Juice schattigheid

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh arme Jamie..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen