Foto bij 9.

Zaterdag 22:00

De dagen vliegen voorbij, ik heb naar Jace geluisterd en heb geen contact gezocht met Harry.
Maar ik krijg hem niet uit mijn gedachten, hij verward me elke keer weer.
Zelfs als ik aan hem denk krijg ik mijn gedachtes niet op een rijtje Ik weet namelijk niks van hem af, alleen wat Jace mij verteld heeft. Ik heb serieus mijzelf aan iemand gegeven die ik niet ken, ik weet niks over hem. Behalve hoe hij eruit ziet en afgaand op zijn accent dat hij ergens uit Engeland komt. Hou houd misschien ook van lezen, hij kon het boek al wat ik hem adviseerde, dus dat zou nog kunnen.

"Ga je nog mee de stad in of blijf je de hele avond op dat potlood kauwen?" Het potlood wat ik tussen mijn tanden heb leg ik snel neer en loop. Daisy en Anna zien er goed uit, ze zijn helemaal opgetut voor een avondje in de stad. Ik ben nog niet overtuigd, maar daar hebben ze geen boodschap aan, ze trekken me mee. Expres hard zuchtend loop ik met de meiden mee.
Dit keer heb ik een mij voor de verandering eens in een spijkerbroek met daarin een zwart topje met spaghetti bandjes gehesen, Anna en ik zijn samen gaan winkelen vanmiddag en ik ben zeer tevreden met de simpele outfit.
De kroeg is al behoorlijk vol, achterin is nog een tafeltje te vinden.
"Ik haal de wijn, ben zo weer terug".
Daisy verdwijnt tussen de mensen, "wat denk je, zullen we hier nog leuke jongens vinden?" Anna kijkt me lachend aan het speelt verder met de viltjes die op tafel liggen. Zoekend kijk ik tussen alle mensen, "die daar bij de automaat, die is wel knap". De jongen bij de automaat heeft een prachtige gebruinde huid, zwart kroes haar en hij draagt een grote gouden bril. "Oe ja, hij is zeker leuk!"
Anna staat op en loopt op hem af, ze gaat met hem in gesprek en tot mijn verbazing loopt hij met haar mee naar ons tafeltje. Hoe doet die meid dat toch, ik ben nooit zo zeker van mijzelf om recht op jongens af te lopen, al helemaal niet ze mee te vragen.
"Hey schoonheid, hoe mag jij heten?" ik geef Anna mijn, 'serieus, een setup? blik'. Waar ze blijkbaar heel erg van geniet en met haar hand onder haar kind onbeschaamd naar ons kijkt. Daisy is ondertussen terug gekomen en geeft mij grijnzend mijn glas wijn.
"Kahty, en wie ben jij als ik vragen mag?" Hij lacht naar me, een prachtige oprechte lach.
"Mijn naam is Jazz, je snapt wel waar mijn ouders gek op zijn". Lachend om de slechtste zin die ik ooit gehoord heb, kijk ik naar hem, "de bril staat je goed."
"Wil je eens proberen, staat vast mooi bij dat gezichtje van jou", hij geeft me een knipoog en zet de bril op mijn neus. Ik begin het warm te krijgen en er lol in te hebben omdat Jazz heel relax is. Met een serieuze blik zet ik de bril beter op, en trek en zuur gezicht. Hij begint te lachen en ik raak even zijn arm aan, zijn blik volgt die van mij en hij grijnst.
"Mag ik het volgende drankje voor je kopen?"
Hij staat op en ik loop met hem mee, ik draai me snel om naar Anna en Daisy mijn lippen vormen de woorden, 'hij is leuk', ik wijs naar zijn rug en giechelend loop ik met hem mee.

De rest van de avond ben ik bij Jazz, hij is erg leuk en ik flirt voor het eerst met een jongen. Ik maak schuine grapjes, raak hem steeds voorzichtig aan en zit aan mijn haar. Zover ik weet is dat een beetje de definitie van flirterig, hopelijk doe ik het een beetje goed. Maar aan Jazz te zien zit het wel goed, want hij geeft me zijn volledige aandacht.
Als we later door de stad lopen houd hij me tegen, zijn hand om mijn pols trekt me voorzichtig terug. hij zet me tegen hem aan en pakt heel voorzichtig en met zachte vingers mijn kin vast.
Hij strijkt een pluk haar achter mijn oor en dan komt hij dichter bij, wetende wat zo gaat gebeuren maakt me nerveus, dan kust hij me.
'Harry kan zo veel beter zoenen', mijn ogen vliegen even open van die gedachte. Ik zie de gesloten ogen en voel dat Jazz meer druk uitoefend op mijn lippen. Dan sluit ik mijn ogen weer en ik sluit de gedachten uit en kus hem terug.
Het moment duurt niet lang, ik verstijf van de stem die ons stoort.
"Zo wie had dit verwacht, word je een slettebak, kleintje?"
Instinctief duw ik Jazz van me af en draai me om, Harry loopt naar ons toe met 2 meisjes aan zijn armen.
Jaloers kijk ik naar ze, over slettebakken gesproken.
"Zo praat je toch niet tegen een vrouw? Doe eens chill gast", Harry kijkt naar Jazz met een minachtende blik.
"Ik zou je bek maar houden jochie." Boos kijk ik Harry aan, hoe kan hij.
"Momentje goed?" ik wil weglopen maan Jazz pakt me bij mijn hand, "negeer hem gewoon, hij ziet er niet echt uit alsof hij een praatje wil maken". Ik trek mijn pols los uit zijn grip, ik wil dit eindigen, ik wil niet dat Harry mijn leven kan verstoren.

"Rustig maar, ik ken hem", Jazz houd Harry in de gaten als ik naar hem toe loop.
"Zouden jullie alsjeblieft ons even alleen willen laten?" tijdens het praten sla ik mijn armen over elkaar en kijk op mijn beurt de meisjes minachtend aan. Harry stuurt de ze weg, waar ze snibbig op reageren, dan ga ik voor hem staan,
"moet je altijd zo grof doen?" Grijnzend kijkt hij me aan, hij haalt zijn schouders op en bekijkt me van top tot teen.
"Die broek staat je verdomd goed, man die billen van jou. Nog steeds je rode lippen, heerlijk". Hij klemt al pratende mijn lip tussen zijn vingers en trekt er zacht aan. Mijn lichaam is niet instaat hem tegen te houden, haast gehypnotiseerd staar ik naar hem, de rest van de wereld lijkt voor even stil te staan.
"Je staart schatje, dat vind je date vast niet leuk".
Hij haalt me terug naar het hier en nu, ik realiseer me waarom ik voor hem sta en stap met een beetje achteruit.
"Ik wil dat je me met rust laat, ik walg van je sinds". Ik maak mijn zin niet af maar wuif wat met mijn hand, hij weet huis wel wat ik bedoel. "Walg je van mij of van je zelf?" Zijn ogen boren hard in die van mij, ik voel mijn wangen gloeien, ergens weet ik dat hij gelijk heeft. Harry zijn vinger pakt een pluk haar en draait deze om zijn vinger, "maar zo te zien heb ik je wel los gemaakt, kijk jou nu eens gaan met hem, je kunt wel beter krijgen hoor". Even kijk ik naar Jazz, die mij heel geirriteerd aan kijkt, ik kan het hem ook niet kwalijk nemen. Harry zijn indringende stem trekt mijn aandacht weer en door mijn winpers kijk ik heel voorzichtig naar hem op. "Maar we hebben geneukt, nou en? Ga nu niks verwachten kleintje, ik ben niet jou type". Ik slik even, dat is waar, helemaal waar. "Dat klopt, die zijn meer jou type." Ik knik naar de 2 meisjes die fluisterend naar ons kijken, "maar ik laat me jou niet mijn avond verpesten, dag Harry".
Direct draai ik me om naar Jazz die totaal niet blij lijkt met de situatie, maar Harry pakt me vast en trekt me terug.
"Niet zo snel kleintje", ik bots door de kracht waarmee hij mij terug trekt tegen hem op. Zijn geur dringt mijn neus in en ik merk dat ik even diep adem haal. "Waar komt dat vandaan? kleintje?" Zeg ik met een zachte stem tegen Harry.
"Je bent de kleinste die ik ooit geneukt heb", meteen beginnen mijn wangen te branden om de woorden die er uit zijn mond komen, hij tilt mijn kin op zodat ik hem moet aankijken, zijn geur overwelmd me als de wind zacht tegen ons aan waait en ik geniet van dit kleine, maar vooral foute moment.

"Hey, blijf van haar af man. Ga naar die 2 meiden daar, maar blijf van haar af". Jazz duwt Harry van me af, Harry struikelt een beetje naar achteren. Even gaat een verbaasde blik over zijn gezicht, hij was blijkbaar even niet bewust van zijn omgeving, dat idee laat mij stiekem een beetje trots voelen.
Maar meteen veranderd Harry zijn hele houding van een zekere ontspannenheid naar vijandigheid.

"Wat? Wat deed jij nou net?"
Snel ga ik er tussen staan, maar Harry trekt me tussen hun vandaan.
"Harry, hij bedoelde het goed, wij gaan. Veel plezier met Jut en Jul", ik kijk naar de meisjes die nog steeds op een afstandje staan te kijken. Maar Harry lijkt me niet te horen, hij doet een dreigende stap in de richting van Jazz.
"Jij verdient een klap op je bek man, als ik godverdomme met Katherina wil praten, doe ik dat. Als ik haar wil aanraken doe ik dat godverdomme, niemand trekt dan zijn bek dan ook maar open, begrepen?".
Hij doet nog een stap naar voren en spant dreigend zijn spieren aan, die zijn goed te zien door alleen het t-shirt dat hij aanheeft op deze warme zomer avond. Jazz daar in tegen stapt achteruit, blijkbaar zich heel goed bewust van de man die tegenover hem staat. "Rustig man, ik heb een leuke avond met haar, dat willen we graag nog voortzetten".
Maar daar heeft Harry totaal geen boodschap aan, snel stap ik voor Harry en leg mijn handen op zijn borst voor hij een klap kan uitdelen. Mijn kleine handen liggen op zijn borst en ik voel deze op en neer gaan en de warmte die zijn lichaam uitstraalt laat een rilling over mijn lichaam gaan.
Harry zijn blik is gefocust op Jazz, ik pak zonder aarzelen zijn gezicht vast en dwing hem naar me te kijken.
Mijn duimen glijden over zijn jukbeenderen en mijn ogen zoeken die van hem.
Ik zie zijn gezicht even ontspannen als hij mijn ogen gevonden heeft, ook al duurt dit moment maar kort.

"Harry? Ga weg alsjeblieft, laat ons, mij, met rust, alsjeblieft". 2x alsjeblieft in 1 zin, dat is toch niet normaal, hij is zo ingewikkeld. Maar het moment dat we elkaar aankijken lijkt eeuwen te duren, maar als hij eindelijk zijn blik los scheurt kijkt hij Jazz nog eens aan. Ik voel zijn vingertoppen even over mijn rug gaan, ze glijden van boven naar benenden. Ik probeer heel hard mijn gezicht in de plooi te houden, maar dat lukt me maar slecht.
"Als je haar ook maar iets aan doet, nog met 1 vinger aanraakt, vind ik je en maak je helemaal kapot".
Hij duwt me van hem af en kijkt ook mij dreigend aan, "denk erom kleine, het is niemands anders zijn taak om jou aan te raken dan ik gedaan heb." Ik slik en knipper even mijn mijn ogen, die ondertussen met volle verbazing over zijn woorden hem aankijken.
Harry loopt naar de meisjes toe, natuurlijk niet zonder Jazz hard aan te stoten dat hij even zijn evenwicht moet vinden."Kom schatjes, let's fuck" hij kijkt me nog even aan, steekt zijn middelvinger naar ons op en loopt dan weg, zijn armen om de meisjes heen.

"Wat was dat?" Ik kan er niks aan doen maar ik begin te lachen, waarschijnlijk de spanning die ik gevoeld heb, die er nu uit komen. Boos kijkt Jazz me aan, "vind je dat grappig? Wie was die zak?" Ik pers mijn lippen op elkaar, wetende dat het inderdaad niet grappig is. "Dat was Harry Styles".
Zijn uitdrukking word gespannen, "Harry Styles als in, de Harry Styles? Waar ken je hem van? In mijn buurt is hij nogal populair, dat niet perse in het goede van de zin."
Ik haal mijn schouders op, "Ja, gewoon Harry, zover als ik weet, hij is de ex van een vriendin van mij."
Nu is het Jazz zijn beurt om te lachen, maar zijn lach klinkt spottend. "Het zag er eerder uit als jou ex, waarom reageert hij zo op je, als hij de ex is van een vriendin?"
Even weet ik niet wat ik moet antwoorden, hoe bedoelt hij, hoe reageert Harry op mij?
"Harry doet wat hij wil, zo simpel is het. Denk niet dat iemand daar ooit wat aan heeft kunnen doen, accepteer het maar". Even twijfelt hij, niet goed wetende wat hij wil doen. "Dus jullie hebben niks?" Ik zucht diep, het beeld van Harry diep wegstoppend. Maar Jazz is niet overtuigd, "sorry maar als ik hem mag geloven, hebben jullie echt wel iets". Nu raakt mijn geduld op, "dus ik ben het eerste meisje dat jij ooit versierd heb? Kom op". De laatste woorden herhaal ik boos, "hij volgt ons echt niet hoor, loze dreigementen, van een grote eikel".
Dan pakt Jazz mijn hand vast en trekt me naar hem toe, "je hebt gelijkt, ik stel me aan"
"Dat heb ik niet gezegd". Met een glimlach kijk hij me aan, dan trekt hij me mee. "
Hopelijk kunnen we nu rustig ons gang gaan, niet nog meer jongens waar ik vanaf moet weten?" Lachend schut ik mijn hoofd, "nee hoor, dit was het wel".
De avond veranderd in de nacht en ik besluit na 3e naar huis te gaan, halve wegen kwamen we Daisy en Anna weer tegen in de kroeg, Jace en Ben hadden zich ook bij hun gevoegd, Jazz past perfect bij ons, maar ik voel geen gespannen kriebels, zoals Harry ze mij geeft. Maar misschien hoort dat ook wel niet, misschien zijn dat alleen maar verkeerde spannings-kriebels.

Als we afscheid nemen, geef ik Jazz mijn nummer. Als afscheid zoent hij me. Zijn lippen zijn zacht en warm, teder kust hij me, niet wild, geen ruwe zachtheid. Geen tanden die aan mijn onderlip knabbelen, geen tong die over mijn lip likt voor meer spanning. Gewoon een nette zoen, wat bij een net meisje als mij past.
Dat 1e moment met Harry in de winkel, dat heeft alles voor mij veranderd, haast verpest.
Waarom kan ik niet zoiets voelen voor een jonge als Jazz, hij is lief, zorgzaam en zacht. Voordat ik Harry heb leren kennen had ik een totaal andere kijk op dit vlak, maar hij heeft iets in mij los gemaakt, iets wat diep verborgen zat, waardoor ik me nu zo anders voel.
Dit allemaal beseffend na 1 kus, weet ik wat er gebeurd is, ik heb verdomme echt gevoelens voor een angstaanjagend persoon, iemand waar iedereen met een afstandje om heen loopt, geen ruzie of confrontaties mee zoek.
Maar ik heb het voor elkaar gekregen gevoelens voor hem te krijgen, voor Harry Styles, nu besef ik dat ik al die tijd dat ik het vermoede had dat het zo zou kunnen wezen, meer dan echt was.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen