Hoofdstuk O3 • Isabella van Dam

Wanneer het puntje van haar pen het belangrijke stuk papier aanraakt en van een handtekening voorziet, is het geluid van foto’s die gemaakt worden duidelijk te horen. Voor het mooie kijkt Isabella even in de camera en tovert ze een glimlach tevoorschijn, waarna ze de laatste handtekening zet. Het pand om haar nagelsalon te beginnen is eindelijk officieël van haar. Het is nu vrijdag 1 maart, ze hebben 2 weken gezocht voor een perfect pand, en eindelijk wanneer ze die gevonden hebben is hij van haar. Ze is razend enthousiast, nu kan haar droom eindelijk beginnen! Een eigen salon, helemaal ingericht naar haar smaak, een eigen klanten kring opbouwen, sparen voor een waanzinnige bolide. Ze is helemaal in haar nopjes, het voelt alsof er een last van haar schouders afvalt. Deze stap wilde ze al zolang maken, en nu is het gewoon werkelijkheid geworden. Ze wordt door haar makelaar en haar ouders gefeliciteerd en er volgt een fles champagme die met een knal open gemaakt wordt. Met een vol glas en het contract in haar hand poseert ze nog voor een laatste foto, waarna ze het glas weer onaangeroerd terugzet op de tafel. Ze drinkt geen alcohol, nooit gedaan ook. Net zoals ze niet rookt en geen drugs gebruikt. Ze wordt soms beu van alle vragen die ze erover krijgt, maar ze heeft er gewoonweg geen behoefte aan en ze heeft een hekel aan groepsdrang, wat ertoe leid dat ze nog nooit iets heeft alcoholisch heeft gedronken. Haar ouders drinken hun glas daarentegen wel gulzig leeg, en nemen zelfs het glas van haar makelaar en haar zelf over. Na nog wat nagepraat te hebben besluiten ze allemaal naar hun eigen huis te gaan voordat ze vanavond samen komen met een etentje inclusief haar broer Samuel.

Tevreden kijkt Isabella naar haar spiegelbeeld. Een satijnen, strakke rode jurk bedekt haar zachte, egale huid. Haar rondingen komen er goed in uit, en daar is ze erg trots op. Haar blonde, middellange haren heeft ze gekruld en geborsteld, waardoor het nu een volle glanzende bos is. Haar make-up is duidelijk gedaan, maar wel subtiel genoeg. Ze brengt een paar spuitjes van haar lievelingsparfum aan en verzamelt nog wat spullen voor in haar clutch mee te nemen. Ze wilt net de deur in het slot laten vallen als ze zich bedenkt dat haar telefoon nog op het aanrecht ligt. Als ze hem oppakt ziet ze dat ze een gemiste oproep en een melding van haar broer heeft, maar aangezien ze al laat is besluit ze het voor nu te laten voor wat het is en haast ze zich naar buiten. De straten worden gevuld met mensen, enkele toeristen, een paar bewoners hier en daar, maar vooral veel bestuuders. Het is voor Isabella maar een paar minuten lopen, wat nu in haar voordeel is omdat de straat geblokkeerd wordt door het verkeer.

Na enkele minuten arriveert ze bij het restaurant. Ze geeft haar naam door aan de man bij de deur, en deze leid haar naar de tafel waar haar familie zit. Eenmaal daar gearriveerd begroet ze iedereen en gaat ze op een lege plek naast haar moeder zitten. Het valt haar op dat er nog een lege plek is, maar ze besluit er geen aandacht aan te schenken. Vast een tafel voor 5 personen omdat er niet meer beschikbaar was.

Wanneer ze in gesprek is met Samuel over zijn baan, merkt ze dat er iemand bij hun tafel is gaan staan, precies naast haar stoel. Die persoon schraapt zijn keel en verrast kijkt ze op, recht in de ogen van een wel heel bekend persoon.

Reacties (1)

  • Schumi

    Is it the bae Charles?(blush)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen