. . .

Juice had last van een vreemd enerverend gevoel toen hij de boodschappentas op de tafel zette en die begon uit te ruimen. Hij dacht weer terug aan het enthousiasme dat Jamie had laten horen toen hij gezegd had dat hij vanavond thuis at én zou koken en zijn mondhoeken krulden omhoog. Hij was er niet aan gewend dat mensen hem graag om zich heen hadden. Het was niet zo dat mensen hem vervelend vonden, maar hij had altijd het gevoel dat ze net zo lief iemand anders zagen. En hoewel hij wist dat Jamie blij zou zijn met iedereen die over de vloer kwam, wist hij ook dat ze oprecht blij was met zijn gezelschap. Na de slapeloze nacht die hij achter de rug had, wilde hij niets liever dan helemaal zeker weten dat ze in orde was. Het voelde alsof hij daar pas echt van overtuigd was als hij haar dicht tegen zich aan kon drukken.
      Hij fronste toen hij vanuit zijn ooghoek haar tas bij de tafel zag liggen. Was ze nu al thuis?
      'James?' vroeg hij.
      Er kwam geen antwoord. Ze was niet iemand die zich snel afzonderde. Was ze soms ziek? Hij liep naar haar slaapkamer en klopte aan. 'James?' vroeg hij nogmaals.
      Stilte.
      Of toch niet? Hij dacht een zacht gesnotter te horen en deed de deur op een kiertje. Ze lag inderdaad op bed, haar rug naar hem toegekeerd. Het feit dat ze zich niet naar hem toe keerde, maakte hem meteen bezorgd. Hij zakte op het bed neer en legde aarzelend een hand op haar heup.
      'James? Wat is er?'
      Ze snotterde zachtjes terwijl ze langs haar ogen veegde. Strepen mascara bleven op de rug van haar hand achter. 'Niks. Ik ben gewoon dom geweest.' Ze had haar armen om een grote Pikachu-knuffel geslagen en drukte die stevig tegen zich aan. Haar blik hield ze op de muur gericht, alsof ze niet wilde laten merken dat ze huilde.
      'Is er iets op je stage gebeurd? Of... komt het door Esai?'
      Toen haar schouders zich aanspanden bij de laatste naam, kende hij het antwoord al. Iets donkers zette zich vast in zijn buik. 'Kijk me aan, Jamie,' zei hij, zijn toon gebiedend.
      Met een diepe zucht draaide het meisje zich om. Haar ogen waren gezwollen, haar gezicht een en al vermoeidheid. Hij vermoedde dat ze hier al een tijdje lag en verscheidene huilbuien over zich heen had laten komen. Het zien van haar betraande gezicht liet een ijzige woede in hem oplaaien; er moest heel wat voor nodig zijn om een vrolijk meisje als Jamie klein te krijgen.
      'Heeft hij iets gedaan wat je niet wilde? Ik zweer je – als hij iets tegen je wil in heeft gedaan zoek ik hem op en breek ik al zijn botten.'
      Ze reageerde er nauwelijks op, ze had zich nu op haar andere zij gerold en staarde langs hem heen. Ervan uitgaand dat ze misschien wat tijd nodig had om hem te kunnen vertellen wat er aan de hand was, liet hij zich ook op zijn zij zakken, zijn hoofd op hetzelfde kussen. Hun gezichten waren maar een klein beetje van elkaar verwijderd, maar hij had niet het gevoel dat hij haar personal space binnendrong; ze was altijd knuffelig en iets vertelde hem dat zij hetzelfde had gedaan als hij ergens mee gezeten had. Haar ogen focusten zich op die van hem. Door de tranen leken ze de perfecte mix tussen groen en blauw en hij had het gevoel dat hij er uren in kon kijken.
      'Je kan me alles vertellen, dat weet je hè?'
      Ze sloeg haar ogen neer. 'Ik schaam me.'
      Haar woorden leken doorns in zijn maag te prikken. Hij voelde de neiging om de tranen van haar gezicht te strelen, maar omdat hij niet wist wat er gebeurd was, durfde hij haar niet echt aan te raken.
      'Wat het ook is, ik weet zeker dat jij niet degene bent die zich zou moeten schamen.'
      Schichtig keek ze op. Iets had haar zelfbeeld geschaad en hij haatte Esai erom.
      'Begin anders bij het begin...' moedigde hij haar aan. 'Oké?'
      Toen ze niet reageerde rolde hij een plukje blauw haar tussen zijn vingers, waardoor hij haar weer uit haar gedachten leek te trekken.
      'Denk je dat je dat kan?'
      Ze knikte aarzelend. 'Het was eigenlijk perfect,' zei ze zacht. 'We gingen naar een speelhal en deden daar allemaal van die oude spelletjes... en vlak voordat we weer vertrokken won hij deze Pikachu voor me.' Haar greep om de knuffel verstevigde.
      Het antwoord verbaasde Juice, het was niet echt een doorsnee date en het paste perfect bij Jamie – Esai moest haar beter hebben gekend dan hij dacht.
      'Daarna kochten we pannenkoeken in de supermarkt en stroop, en toen nam hij me mee naar een verlaten treinstation...'
      Juice voelde het bloed in zijn aderen bevriezen. Hij kon maar één reden bedenken waarom iemand haar naar zo'n afgelegen plek zou brengen. Precies om de reden die hem de hele nacht uit zijn slaap had gehouden. 'En toen?' vroeg hij zacht.
      'Hij liet me de graffiti zien die hij daar jaren geleden had gemaakt. Het was echt heel mooi, net alsof we door een museum liepen. Daarna aten we de pannenkoeken en – en daarna kuste hij me.' Een zweem van rood trok over haar kaken. 'We sliepen in het gras en het voelde allemaal zo goed... hij zei zulke lieve dingen...' Haar ogen liepen weer vol tranen. 'Maar toen hij me naar Shanty bracht, vertelde ze dat ze samen met hem op school had gezeten en dat hij een ontzettende player was die al eens met al haar vriendinnen is gegaan. En nu – nu ben ik op hem verliefd en in zijn ogen was ik gewoon een gekke meid die leuk was om te veroveren.' Ze kroop opeens dichter naar hem toe en begroef haar gezicht tegen zijn borst. 'En ik voel me nu zo stom. Hij is zo knap en ik ben... ik had moeten weten dat hij nooit iets met een meisje als mij zou willen.'
      'Hé dat moet je niet zeggen... Ik zei je zaterdag al dat je mooi bent, James. Iedereen die dat niet kan zien is echt stekeblind.'
      'Maar ik ben raar,' murmelde ze tegen zijn borst.
      Hij hief een hand en streek een hand door haar haren. Even hoorde hij Daphnes stem in zijn hoofd toen ze snerpte dat hij het wel érg fijn vond om zo dicht tegen haar aan te liggen, maar hij negeerde het en voelde instinctief aan dat ze nu gewoon een knuffel nodig had. 'Je bent een beetje anders dan de meeste meisjes,' gaf hij toe. 'Maar dat vind ik juist leuk aan je. Je bent altijd fijn gezelschap.'
      Ze keek weer naar hem op. Een traan rolde over de bolling van haar wang tot aan haar mondhoek. Nu hij wist dat ze niet aangerand was, veegde hij de traan met zijn duim weg. Zodra hij de hitte van haar huid voelde, roerde iets zich in zijn binnenste. Zijn blik dwaalde af naar haar lippen; plotseling wilde hij ze ook proeven, wilde hij weten hoe zacht ze waren, hoe haar tong tegen die van hem zou voelen. De hitte kroop naar zijn wangen en het kostte hem de allergrootste moeite om zijn gezicht niet weg te draaien, bang dat ze dacht dat hij niet achter zijn woorden stond als hij haar niet langer aankeek. Zijn gedachten schoten weer naar Daphne en hij wist dat zijn gedachten verkeerd waren en dat hij er als de sodemieter mee moest ophouden, maar ergens tijdens de afgelopen dagen had zijn huisgenootje een plaatsje in zijn hart veroverd.
      'Als ik fijn gezelschap ben, waarom ben je dan zo vaak weg?' vroeg ze zacht.
      'Omdat mijn vriendin het moeilijk vindt dat ik zo'n geweldige huisgenoot heb,' antwoordde hij eerlijk. 'Ze vertrouwt me niet echt met andere mooie meiden, en ze is niet altijd de gezelligste als ze chagrijnig is.' Aarzelend keek hij haar aan. Haar ademhaling streek warm langs zijn lippen en hij begreep nu waar Daphne zo bang voor was geweest. Hij wilde haar ook zoenen. Om zichzelf af te leiden, praatte hij gauw verder. 'Ik hou niet zo van gezeur. Met haar meegaan is soms makkelijker... en ik stond er niet echt bij stil hoe jij je daaronder zou voelen. Sorry.'
      Jamie slaakte een zucht. 'Het is stom dat ze je niet vertrouwt. Ik bedoel – je bent een beetje als een broer voor me toch? Door jou mis ik Roman wat minder.'
      Juice wist niet waarom die woorden als een klap in zijn gezicht aankwamen. Hij had al tegen anderen gezegd dat ze als een zusje voor hem voelde, maar het uit haar mond horen vond hij helemaal niet leuk. Het was alsof hij zojuist gefriendzoned was. Iets wat niet uit zou moeten maken, want zij was tot over haar oren verliefd op Esai en hoewel hij op het moment ruzie had met Daphne, was ze nog steeds zijn vriendin en dacht hij niet dat hij haar kwijt wilde.
      'Ja,' zei hij zacht, hoewel zijn stem lichtjes trilde en verraadde dat hij daar niet helemaal hetzelfde over dacht.
      Even sierde een klein glimlachje haar gezicht, daarna werd de blik in haar ogen weer somber en hingen haar mondhoeken weer naar beneden. 'Weet je... hij leek echt precies te weten wat ik leuk vond. Het was... alsof we dezelfde dingen leuk vonden en daardoor voelde het zo echt.' Haar oogwit werd weer troebel en haar onderlip begon te trillen. 'Ik dacht echt dat ik – dat ik misschien echt een keer een vriendje kreeg. Het voelde alsof we allebei verliefd waren en ik – ik voel me gewoon zo stom.'
      Een traan verliet haar wimpers en rolde naar beneden langs haar wang. Juice haatte het om haar zo verdrietig te zien. Hij had dan wel geen goed gevoel bij Esai gehad en het idee dat Jamie slechts een speeltje voor hem was geweest, paste er wel bij, maar toch gaf iets hem het gevoel dat het misschien niet zo zwart-wit was. Jamie was zo verliefd dat hij betwijfelde of het heel moeilijk was geweest om verder te gaan dan zoenen – zou een eersteklas player zonder fatsoen daar dan niet gebruik van hebben gemaakt? Bovendien vond zelfs hij die date leuk klinken – zou iemand zoveel moeite doen voor iemand waar hij alleen mee wilde neuken?
      'Ik ga je iets zeggen waar je vriendinnen het waarschijnlijk niet mee eens zijn, maar het is niet minder waar. Ik ben ook een player, James. Net als al mijn vrienden. Voordat ik wat met Daphne kreeg, ging ik ook elke nacht met iemand anders naar bed – en soms wel met meerdere op een nacht of zelfs tegelijk.' Hij grinnikte zacht toen haar wangen een tint rozer werden. 'Maar dat betekent niet dat mensen als ik niet verliefd kunnen worden. Ik werd ook verliefd op Daphne en de afgelopen vier maanden heb ik met niemand behalve haar geslapen. Ik weet niet of Esai hetzelfde voor jou voelt – maar dat iemand er een losbandig leven op nahoudt en veel scharrels heeft, hoeft niet te betekenen dat hij niet oprecht gevoelens voor iemand kan hebben. Ik zal eerlijk bekennen dat ik Esai maar een arrogante bal vond toen ik hem ontmoette en dat ik hem om de een of andere reden voor zijn bek wilde stompen, maar als het echt zo goed voelde... moet je het niet meteen opgeven omdat hij op school een player was.' Hij haalde diep adem en keek in haar ogen. Er gloorde zoveel hoop in dat het zijn hoofd in de war schopte en hij even niet wist wat hij had willen zeggen. Zonder dat hij het echt doorhad, verstrengelde hij hun vingers zonder zijn blik van die prachtige kijkers weg te halen. 'Je bent een bijzonder meisje, Jamie. Je bent lief en grappig, en op de een of andere manier veel zachter dan alle andere meisjes die ik ken. Je hebt prachtige ogen en een nog mooiere lach en het is supertof dat je altijd je eigen ding doet zonder dat het je iets kan schelen wat anderen ervan vinden. Je enthousiasme is aanstekelijk en...' zijn lippen krulden om toen haar wangen rood werden en ze hem verlegen aankeek, 'je bent onwijs schattig als je bloost.' Hij gaf haar een knipoog. 'Maar wat ik daarmee wil zeggen... is dat ik zeker weet dat Esai dat ook heeft gezien. En als je hem echt zo leuk vindt... dan moet je hem nu niet laten gaan op basis van wat roddels, dan moet je hem gewoon laten zien dat jij de leukste vriendin bent die hij zich kan wensen.'
      Bij ieder woord dat hij zei, zag hij dat ze een beetje meer zelfvertrouwen kreeg. Hij streek met zijn duim langs die van haar en realiseerde zich hoe fijn hij het vond haar zo vast te houden. Hij leek wel gek dat hij haar zo hard probeerde te overtuigen dat ze voor Esai moest gaan terwijl hij zelf –
      Hij schudde geërgerd de gedachte van zich af. Dat hij ruzie met Daphne had, betekende niet dat hij zich dan maar op iemand moest storten. Hoe leuk Jamie ook was – ze was zijn type niet, ze was niet gemaakt voor het clubleven en daarnaast had ze hem ook nog eens heel duidelijk gemaakt dat hij eerder een broer voor haar was dan iets anders.
      'Dank je wel voor deze peptalk,' zei ze zacht en ze gaf hem een knuffel. Haar borsten drukten tegen zijn borstkas en hij haalde scherp adem, zich er heel bewust van dat er nooit een vrouw was geweest die dat had gedaan waarbij hij zijn hand niet simpelweg onder haar shirt had kunnen laten glijden om de welvingen met zijn palm te omhelzen. Het kostte hem de allergrootste moeite om haar gezicht niet opzij te draaien zodat hij haar nek kon kussen. Het verlangen liet zijn ademhaling trillen en hij wist dat hij als de sodemieter van deze gedachten af moest komen voordat hij het echt een keer deed en daarmee hun hele vriendschap verpestte.
      Na de omhelzing ging Jamie rechtop zitten en wreef onder haar ogen de uitgelopen make-up weg. De glimlach die ze hem liet zien was nog steeds een beetje triest, maar ze straalde weer wat meer energie uit.
      'Shanty zegt dat ik naar het cl- ehm, naar zijn stamkroeg moet gaan om hem te verrassen... en dat ik dan waarschijnlijk wel meteen zal zien hoe hij met andere meisjes zal omgaan.' Ze keek hem aan. 'Denk je dat ik dat moet doen?'
      Juice dacht even na. Bij hem had het waarschijnlijk gewerkt, hij kon nu eenmaal moeilijk van mooie dames afblijven als daar geen reden toe was. 'Het kan geen kwaad, denk ik? Gewoon een beetje kijken of hij net zo met andere meisjes omgaat als met jou? Ik kan wel met je meegaan als je dat fijn vindt?'
      Hij moest er niet aan denken dat ze helemaal alleen naar een kroeg ging, die sukkel daar met een andere griet in z'n bek aantrof en ter plekke instortte.
      Ze leek een beetje te schrikken van zijn vraag. 'Shanty stelde al voor om met me mee te gaan.'
      'Maar ik sla harder,' antwoordde hij met een grijns. 'In het zeldzame geval dat hij echt een zak is.'
      Ze grinnikte zachtjes, er verschenen kuiltjes in haar wangen toen haar lippen weer ombogen. Ze stond op van het bed. 'Dan bel ik je wel op. Ik wil niet van het ergste uitgaan.'
      Haar positiviteit gaf hem een warm gevoel, het was fijn dat ze zo snel kon omschakelen. Ook hij kwam overeind en slingerde een arm om haar schouders. 'En als hij je echt inruilt voor de eerste de beste trien is hij echt een ezel. Dan verdien je zoveel beter, James.'
      In een opwelling kuste hij haar slaap. Haar huid was warm en zacht en zijn lippen tintelden; hij voelde zijn wangen gloeien en keek vlug een andere kant uit. Jamie had het niet door, ze leunde met haar hoofd tegen zijn schouder en streek even langs zijn arm.
      'Je bent echt de beste huisgenoot, Juice. Toen Shanty me over Esai vertelde dacht ik niet dat ik vandaag nog een hap door mijn keel zou kunnen krijgen, maar ik heb nou toch wel trek naar wat je dan ook gaat koken.'
      Hij grijnsde. 'Vis taco's. Ideetje van internet, ik hoop dat het te vreten is. Het klonk wel lekker.'
      'Ik hou van vis, dus dat komt helemaal goed!' Haar stem werd weer levendig en toen ze hem aankeek, had ze meer kleur op haar gezicht dan daarvoor. 'En gaan we daarna een spelletje spelen? We kunnen Carcassone doen, dat deed ik altijd met mijn broer! Misschien win ik dan eens!' Met stralende ogen keek ze hem aan, en Juice wist dat hij haar nooit iets zou kunnen weigeren als ze hem zo aankeek.
      'Nou, dan wordt het tijd dat je dat maar eens aan me leert,' antwoordde hij, zijn arm nog steeds om haar heen.
      'We kunnen Daphne ook uitnodigen?' stelde Jamie voor. 'Misschien vindt ze me dan ietsje aardiger.'
      Juice staarde haar verbijsterd aan. Gisteren had zijn vriendin haar nog als hoer uitgedost, had ze dat zelf dan niet door? Of vond ze het zó belangrijk dat iedereen haar aardig vond? Gauw schudde hij zijn hoofd. 'Nee, Daphne is niet zo van de spelletjes.' Dat was niet onwaar, en het klonk iets minder dramatisch dan toegeven dat hij geen had in zijn eigen vriendin. 'En ik ben nog steeds boos op haar omdat ze je overhaalde om die jurk te dragen. Dat had ze niet mogen doen, dat deed ze alleen omdat ze je voor gek wilde zetten. Ze moet zich eerst maar eens normaal leren gedragen en niet zo bitchy doen tegen je, alleen omdat ze graag zelf hier had willen wonen.'
      'Waarom wilde je dat eigenlijk niet?' vroeg Jamie. Ze hadden de keuken bereikt en Jamie hees zich op het aanrecht.
      Juice haalde zijn schouders op. Het was een vraag waar hij al honderd keer over na had gedacht en nog steeds geen goed antwoord op had. 'Ik weet niet. Het maakt onze relatie zo... serieus en ik ben er nog niet helemaal over uit dat ik dat al wil.' Hij deed de koelkast open om de ingrediënten te pakken terwijl hij vervolgde: 'Voor Daphne ben ik zeven jaar single geweest en het is nog steeds een beetje omschakelen. Ik wil gewoon liever niets overhaasten. Ik vind het wel best zo, dus waarom kans lopen het te verpesten? En stiekem voelde ik gewoon aan dat ik een geweldige huisgenoot zou krijgen.' Hij gaf haar een knipoog, daarna pakte hij de snijplank.
      Jamie grijnsde breed terug. 'Ik ben stiekem ook blij dat je nog niet met haar wil samenwonen. Een leukere huisgenoot had mijn broer vast niet kunnen vinden.' Ze sprong weer van het aanrecht af. 'Heb ik nog tijd om te douchen?'
      'Ik ben nog wel een halfuur bezig, ja.'
      'Oki!'
      Een paar minuten later hoorde hij het douchewater vallen, aangevuld met haar unieke zangstem. Hier en daar was het een beetje vals, maar toch krulden zijn lippen om en betrapte hij zich erop dat hij liever hier naar luisterde dan Spotify aan te zetten.

Reacties (3)

  • Long

    Juice is echt lief voor Jamie, dat verdient ze ook gewoon.(blush)

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Jaimie is zo leuk, wat een karakter heb je weer neer gezet haha!

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    'Ze vertrouwt me niet echt met andere mooie meiden, en ze is niet altijd de gezelligste als ze chagrijnig is.

    Daphne is nooit gezellig.... en zij vertrouwt hém niet? Ik denk dat zij eerder degene is die niet te vertrouwen is... 🤔

    'Hoe leuk Jamie ook was – ze was zijn type niet.'

    Nou je gedachten liegen er niet om hoor Juice... geef er nou maar gewoon aan toe. De groeten met Daphne en Esai. Laat hun maar wat met elkaar beginnen 💁🏻‍♀️

    'Ze moet zich eerst maar eens normaal leren gedragen en niet zo bitchy doen tegen je, alleen omdat ze graag zelf hier had willen wonen.'

    HAHAHHAHA dan kan je lang wachten Juice
    (Veel shade naar Daphne toe want ugh ik haat dat kind)
    Maar AAAAWHHH
    Al met al was dit toch wel een super schattig hoofdstukje!
    Meer van dit soort stukjes graag!
    Ik ben wel benieuwd of ze Esai op heterdaad zullen betrappen...

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen