In de dagen na zijn bezoekje aan de kermis, dacht Juice er nog vaak aan terug. Meermaals per dag speelden gesprekken zich opnieuw in zijn hoofd af, dacht hij eraan hoe het had gevoeld om een arm om haar heen te slaan, hoe haar ogen hadden geschitterd, haar lippen had geglimlacht. Iets was die dag veranderd, een stukje warmte was teruggekomen. Een brokje hoop. Hoewel hij Kozik nog steeds niet kon luchten of zien, voelde hij niet constant de behoefte om alles kort en klein te slaan en ook in zijn gedachten was het rustiger, waren er minder zelfverwijten leek hij gewoonweg vrediger.
      Na een week begon het gemis toch te knagen. Hij had gehoord dat ze wel twee uitstapjes had ondernomen met Kip en hun zoontje en hoewel hij wist dat die ook bedoeld waren om vader en zoon samen te brengen, kon hij de jaloezie niet helemaal wegdrukken; hij twijfelde er niet aan dat Kip en Dana ook dichter naar elkaar toe groeiden. In zijn broeders ogen zag hij aanbidding voor de vrouw die hij zelf ook liefhad en hoewel hij al heel vaak tegen zichzelf had gezegd dat hij wilde dat Dana met een ander gelukkig werd, vond hij het nog moeilijk om te zien hoe goed de twee het samen konden vinden. Zelf had hij daardoor meer energie gestoken in zijn relatie met Fye, maar hoe lief ze ook was; hij hield niet van haar op de manier waarop hij van Dana hield en daar baalde hij van. Hij wilde het echter nog niet meteen opgeven; misschien moest hij gewoon meer tijd met Dana doorbrengen waardoor hun omgang natuurlijker werd en hij niet meer de hele dag naar een beetje aandacht snakte. Hun vriendschap moest vanzelfsprekend gaan aanvoelen, misschien dat de hartstocht dan afzwakte. Op dit moment voelde ze nog steeds als de liefde die hij zolang had moeten missen en ieder ogenblik dat ze nog steeds van elkaar gescheiden waren, voelde diep vanbinnen als een kwelling.
      Iedere avond bleef hij tot laat in het clubhuis, hopend dat ze nog even langskwam. De afgelopen dagen had hij haar slechts één keer gezien. Vreemd was dat natuurlijk niet; ze had een klein kind om voor te zorgen. Toen ze op een donderdagavond werkelijk het clubhuis binnenkwam, kreeg hij er niet eens een fatsoenlijke begroeting uit. In plaats daarvan wendde hij zich tot de bar om een drankje te bestellen, waarbij hij net deed alsof hij niet had gezien dat ze binnenkwam. Het was ontzettend kinderachtig, maar opeens was hij zo gespannen als een veer en de plotse zenuwen overvielen hem.
      Toch keek hij vanuit zijn ooghoeken constant naar haar. Ze was bij de prospects op de bank neergezakt en lachte en praatte met wilde handgebaren. Het was duidelijk dat ze aan haar sociale contacten werkte en zoals iedere man hingen ook de nieuwelingen aan haar lippen. Alsof ze zijn gestaar voelde, draaide ze opeens haar hoofd opzij en glimlachte naar hem. Juice voelde zich betrapt en liet bijna zijn drankje vallen; hij greep zijn glas net op tijd steviger beet maar kon niet voorkomen dat de inhoud over de rand klotste. Om een of andere reden durfde hij niet meer om te kijken en hij tuurde een beetje beschaamd naar het hout van de bar. Hij kende haar al zo lang en zo goed het was van de zotte dat hij niet naar haar toe durfde te gaan, dat hij in de stress schoot alsof hij een twaalfjarige was die voor het eerst verliefd was. Hij probeerde zich te vermannen, om gewoon op haar af te stappen en haar te vragen of ze zin had om weer eens wat te gaan doen samen. Vroeger had hem dat ook geen enkele moeite gekost. En vrienden vrienden moesten zoiets gewoon kunnen opperen toch?
      'Hé!' Haar stem rukte hem uit zijn overpeinzing vandaan. Ze hees zich op een barkruk naast die van hem en keek hem vrolijk aan.
      Juice voelde zijn hart wild in zijn borstkas bonken. Hij wilde haar zo graag vasthouden dat zijn hele lijf pijn deed. Zijn verlangen om haar terug te krijgen, om haar weer de zijne te maken was het enige wat zijn gedachten bezighield en hij durfde nauwelijks iets te zeggen, bang dat die woorden eruit zouden rollen.
      'Hé,' dwong hij zichzelf toch te zeggen. 'Je eh ziet er blij uit.' Hij beet op zijn wang toen hij hoorde hoe onbeholpen hij klonk.
      Dana had er echter geen erg in, maar knikte enthousiast. 'Ik heb een baan gevonden! Echt super leuk, we waren drie dagen geleden naar een kindermuseum met allerlei wetenschappelijke projecten en na een tijdje met onze gids gepraat te hebben, zei hij dat ze nog op zoek waren naar extra gidsen. Gisteren heb ik een intakegesprek gehad en een proefronde gedaan, maar ze waren super enthousiast en vanmiddag belden ze dat ik was aangenomen.'
      'Oh wat goed!' Hij was blij dat ze iets had gevonden wat ze leuk vond. 'Gefeliciteerd! Een beetje met kinderen optrekken en ze wat bijbrengen, dat klinkt best wel als iets voor jou.'
      'Ja hè? Ik ben er zo blij mee! Hoe gaat het met jou? Fye vertelde dat jullie twee dagen terug naar het strand geweest?'
      'Ja... Mikey wilde er graag naartoe,' mompelde hij. Hij dwong zijn lippen in een glimlach, hij wilde niet als een chagrijn overkomen, niet nu ze zelf zo straalde. 'Het gaat wel goed, denk ik.' Een beetje zenuwachtig draaide hij aan de ring om zijn duim. Vraag het dan, sukkel. Vraag het gewoon! Hij haalde diep adem en keek haar toen aan. 'Ik ehmm ik vroeg me af of je misschien weer een keer wat wil doen samen? Die dag in Fun Town ehm... dat heeft me erg geholpen.'
      Hij boog zijn hoofd toen hij hoorde hoe onzeker hij klonk. Hoe kwam het toch dat hij zich steeds zo kwetsbaar bij haar voelde? Op sommige momenten vond hij dat fijn, alsof hij zich even niet als iemand anders voor hoefde te doen, maar op dit moment verwenste hij zichzelf omdat hij als een wanhopig verliefde tiener klonk.
      Hij hield zijn adem even in toen haar pink zich langs die van hem haakte. Zijn blik gleed naar boven en ze zag een lichte blos op haar wangen. Een verlammend gevoel trok langs zijn ledematen. Voelde zij zich net zo onzeker als hij?
      'Het hielp mij ook erg,' zei ze zacht. 'Dus ja, ik wil graag meer tijd met je doorbrengen. Als... als Fye het goed vindt.'
      Hij fronste lichtjes zijn wenkbrauwen. 'Wat dan? Heeft ze gezegd dat ze liever niet wil dat we met elkaar omgaan?' Hij wist dat de twee meiden tijd met elkaar doorbrachten, hij had alleen niet verwacht dat ze zúlke dingen zouden bespreken.
      'Nee, maar ik snap wel dat ze het moeilijk vindt. Zij wil er ook graag voor je zijn.'
      'Maar als we samen een vriendschap willen opbouwen zullen we dat toch echt zelf moeten doen,' mompelde hij. 'En ik heb dat nodig. Jou in mijn leven.' Schichtig keek hij haar aan. 'Misschien niet op de manier waarop ik het zou willen, maar het is beter dan helemaal niet. Ze moet dat accepteren of ze moet bij me weggaan.'
      Het was deze week al vaker in hem opgekomen het uitmaken met Fye. Hij bleef steeds denken aan wat Dana had gezegd: dat ze gevoelens voor Kip had maar daar pas wat mee wilde doen als ze over hem heen was. Dat ze het anders niet eerlijk vond tegenover hem. Tegenover Fye was het misschien ook niet eerlijk, zelfs al had ze altijd geweten dat er een andere vrouw in zijn leven was, iemand van wie hij meer hield dan van haar. Toen was het echter om een dode vrouw gegaan misschien was dat makkelijker te accepteren. Hij had er niet veel met haar over gepraat, bang dat ze weg zou gaan. Hij wilde niet dat ze wegging, hij wilde niet alleen zijn. De keren dat hij alleen had gewoond, was het hem niet echt goed afgegaan. Hij wist dat zijn angst om alleen te zijn geen goede reden was om bij iemand te blijven, maar hij hield vast aan zijn hoop dat zijn gevoelens voor Fye wel weer zouden aanwakkeren als hij weer aan Dana gewend was.
      Hij realiseerde zich dat zijn gedachten waren weg gedwaald en dat hij een eventueel antwoord niet eens had opgevangen. Een beetje opgelaten gluurde hij opzij. Dana bestudeerde zijn gezicht, het leed geen twijfel dat ze zich afvroeg waar zijn gedachten naartoe waren gedreven.
      'Je ziet er gespannen uit,' zei ze zacht. 'Komt dat door mij?'
      Hij haalde zijn schouders op en mompelde een paar klanken die zelfs hem onbekend waren. Ze trok haar pink los van die van hem alsof het daardoor kwam en keek de zaal rond. 'Heb je zin om te dansen? Of liever niet?'
      Liever niet? Eigenlijk kon hij niets bedenken wat hij liever deed dan haar stevig vasthouden en langzaam te bewegen op de muziek. Of het ook verstandig was, was een andere vraag. 'Ik wil het heel graag,' zei hij eerlijk. 'Juist daardoor weet ik niet of het slim is. Alleen vrienden met je zijn is nog niet zo makkelijk.' Hij sloeg zijn ogen neer, wetend dat dat zijn eigen keus was geweest. Als het aan haar had gelegen waren ze allang weer bij elkaar geweest en weer vervloekte hij Kozik omdat hij de waarheid verzwegen had, waardoor hij Cherry had vermoord. Ergens maakte het hem ontzettend verbitterd dat die griet er niet alleen voor gezorgd had dat hij zijn dochter en Dana was kwijtgeraakt, maar dat haar dood er zelfs voor zorgde dat Juice nu niet meer met haar samen kon zijn.
      'Ik snap je. Maar aan de andere kant het wordt er ook niet makkelijker op als we niet eens kunnen dansen.' Dana gaf hem een schouderduwtje, een grijns speelde om haar lippen. 'Kom op, het is maar een dansje. Je durft me amper aan te kijken, ik kan me niet voorstellen dat je me gaat proberen te zoenen.'
      'Het zou niet de eerste keer zijn,' mompelde hij.
      'Toen was je hoofd veel chaotischer dan nu en waren het je emoties die je leidden. In Fun Town ging het toch ook goed?'
      Je moest eens weten... dacht hij. Er waren heel wat momenten geweest dat hij zich bijna niet had kunnen bedwingen, al was hij er uiteindelijk wel in geslaagd. Misschien moest hij er nu ook niet zo zwaar aan tillen; hij twijfelde er niet aan dat hij zich weer een stuk relaxter zou voelen als hij op een normale manier met haar kon dansen.
      'Oké dan.' Hij liet zich van zijn kruk afglijden en liep mee naar een hoek waar enkele Croweaters met elkaar aan het dansen waren.
      Juice wist niet zo heel goed wat hij moest doen. Als hij al danste, dan waren het altijd vrij intieme dansen. Dit keer raakten ze elkaar echter niet eens aan. Hij probeerde niet te veel aandacht te schenken aan de manier waarop ze bewoog, maar er waren te veel zinnenprikkelende herinneringen en zelfs los daarvan was ze nog steeds de meest sexy vrouw die hij ooit gezien had.
      Toen ze merkte dat hij haar een beetje verloren aanstaarde ze, grijnsde ze naar hem en begon rare bewegingen met haar handen te doen alsof ze zich in een jaren zeventig disco bevond. Hij grijnsde om haar quasi serieuze gezicht en volgde lachend haar moves. De spanning gleed een beetje weg toen hij ontdekte dat hij ook plezier met haar kon hebben zonder het constante verlangen haar aan te raken.
      De aarzeling kwam terug toen er een langzamer lied werd opgezet. Rondom waren er verscheidene Croweaters die een Son in hun armen trokken en hij slikte moeizaam toen Dana ook haar armen om hem heen sloeg. De blik in haar ogen was kalm en de afstand tussen hun lichamen gepast. Niettemin kon hij nauwelijks ademhalen nu haar gezicht toch vlak bij het zijne was.
      'Casper is zaterdag bij Kip. Misschien dat we dan ergens naartoe kunnen gaan?' vroeg Dana terwijl ze zich langzaam door hem liet ronddraaien.
      Juice voelde zich op een vreemde manier opgelucht toen ze begon te praten en hij ontspande iets meer. Zijn handen lagen op haar onderrug, maar hij kon ze daar laten liggen zonder dat hij er constant op hoefde te letten. 'Ja, dat kan wel.'
      'Heb je al iets in gedachten?'
      Hij schudde zijn hoofd. 'Nee... Ik dacht gewoon een stuk rijden en dan zien we wel waar we uitkomen?'
      'Klinkt goed.' Haar lippen bogen om in een glimlach. 'Ik heb er zin in.'
      'Ik ook,' stond hij zichzelf toe te zeggen. Die ene dag in Fun Town was misschien wel de meest relaxte geweest sinds Mexico en hij wilde er daar graag meer van hebben.
      Een tijdje bleven ze nog met elkaar dansen. Toen Juice een halfuur later naar huis ging, voelde hij zich op een vreemde manier verzadigd, alsof hij net een flinke maaltijd naar binnen had gewerkt. Het voelde als een overwinning, met haar dansen zonder grenzen te overschrijden. Misschien konden ze dit inderdaad, hun gebroken harten omsmelten tot een hechte vriendschap.






Reacties (2)

  • NicoleStyles

    Arme juicey en zn interne tweestrijd.
    Op een of andere manier vind ik nu dat ze wel bij elkaar passen, vooral als juice gewoon ff lekker normaal doet😅🤣
    Ben alleen bang voor dana's reactie als ze er achterkomt wat er met cherry gebeurd is..😅

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh, Juice zit zo in de knoop!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen