Foto bij 1.

De heerlijke geur van de rook die van de trein afkomt glijd in mijn neus, dit ruikt naar thuis. Nu weet ik dat ik bijna weer op de plek ben die ik zo koester, zonder strenge ouders, verplichte feesten en vooral zonder dat ik mijzelf anders hoef voor te doen dan ik echt ben. Ik ben geen meisje die je stil op de bank zet, met netjes mijn benen tegen elkaar en een boek op de schoot legt. Ik gehoorzaam mij niet aan ‘de man’, laat me geen idiote regels opleggen en maak al helemaal geen kniksje naar Draco Malfoy of welke man dan ook. Dat word me dan ook zeker niet met dank afgenomen en word hiervoor dan ook vaak genoeg gestraft. Nu weet ik dat ik op de bank kan ploffen, kan stoeien met mijn beste vrienden zonder aan idiote regels te moeten voldoen.
      “Jonge dame, hier komen jij”. Mijn moeder wenkt me met één enkele vinger, met een diepe zucht loop ik naar haar toe. “Ja mama?”
      Ze pakt mijn kin vast en duwt deze omhoog zodat ik haar vernederend moet aankijken, ik wil wedde dat dit veel kijks oplevert. “Waag het niet je te misdragen, je zussen houden je in de gaten, net als elk jaar. Nu je dit jaar 18 word betekend het niet dat je van ons af bent, begrepen?”
      "Ja mama, ik zal me gedragen”.
      Ze knijpt haar ogen tot spleetjes, "wees ons niet ten schande Violetta Hope. Bovenal, wees bovenal gehoorzaam en       Het vuur vlamt nog net niet uit haar ogen, met mijn liefste lach kijk ik haar aan. Kus mijn moeder op de wang en beloof dat ik mij goed zal gedragen. Rustig loop ik de trein in, wacht tot deze begint te rijden en mijn moeder uit het zicht verdwijnt. Dan ga ik opzoek naar mijn vrienden, kan niet wachten tot ik ze zie. In mijn vakanties mag ik ze niet schrijven of bezoeken, dus dit moment is zo belangrijk.

Eindelijk zie ik een meisje met een idiote bril 1één van de coupes in lopen. Dat kan niet anders dan dat dat Loena Leeflang is, mijn beste vriendin. Ik snel me naar de coupe toe, “Hey schatjes”. Arrogant grijnzend leun ik tegen de zijkant van de deur aan en kijk iedereen overdreven uit de hoogte aan.
      “O o is het ze eindelijk gelukt om een zielloos, arrogant monster van je te maken?”
      Meteen begin ik hard te lachen en sla mijn armen eerst om Loena heen, “ik heb je zo gemist, wat heb je nu dit keer op       “Een kakelbontbril, hiermee kun je alle Knarkloppertjes zien”.
      We staren haar allemaal wat verbaast aan,
      “een onzichtbaar wezentje dat via de oren binnenvliegt en het brein on-gefocust maakt”. Ze zegt het zo serieus dat we allemaal instemmend knikken.
      “Ooit van een knarkloppertje gehoord?” Met een oogverblindende glimlach kijkt Carlo Kannewasser me aan.
      “Nee nog nooit, maar he, het is Loena. Ze weet veel van zulke dingen." Ik neem het altijd voor Luna op, ook al weet ik dat het de grootste onzin is , die er bestaat. “Beetje een goede vakantie gehad Carlo?”
      "Zeker, samen met mijn vader ben ik naar Noorwegen gegaan, daar hebben we veel interessante tovenaars ontmoet. Ook de familie Kruml. Ze leven denk ik echt in de donkerste delen van Schotland. De Kruml ken je wel. Victor was 1 van de deelnemers van het toverschooltoernooi”.
      “Ja die vergeet je niet snel, o wat zag Hermelien er met hem knap uit he. Ik denk dat bijna elk meisje wel jaloers was hoor”.
      Carlo grinnikt, “geloof me Hopen niet alleen de meiden waren jaloers”.

Verder in de coupe zitten Harry en Marcel, glimlachend kijk ik ze aan en omhels ze alle 2. “Waar zijn Ron en Hermelien?”
      "Dit jaar zijn ze klassenoudste, dus ze zitten in de 2 aparte coupes voorin de trein”.
      Ik plof tussen Harry en Loena in en leun tegen Loena’s schouder en kijk mee in de Kibbelaar, echt dat hele blad staat vol met de grootste onzin die er maar is. Als het lunch karretje geweest is en we met z’n alle pompoentaartjes eten, word onze coupe deur hard open geschoven. O nee, ik schuif wat weg achter Loena en probeer niet op te vallen.
      “Dacht je nu echt dat ik je niet zie? Je lach was maar al te goed te horen in het looppad”.
      De koude, arrogante lijzige stem van Draco Malfoy sneert door de coupe.
      “Wees maar blij dat ik nog zo lach”, een kleine nutteloze poging aardig te doen.
      “Sta op en ga bij je zusters in de coupe zitten, bij mensen waar je thuis hoort Violetta Hope”.
      Boos kijk ik hem aan. Harry en Carlo komen meteen in actie. “Oprotten Malfoy, bemoei je met je eigen zaken”.
      Grijnzend kijkt hij naar Harry, “het leuke, Potter. Is dat ze mijn zaak is, ik zit verdomme met dat wicht opgescheept. Berg je stok op Kannewasser, en jij”. Dreigend kijkt hij me aan. Ik wil in de bank wegsmelten en er voorlopig niet meer uitkomen.
      “Ga naar de andere coupe” hij kijkt zelfvoldaan, te zelfvoldaan.
      “Nee, ik ga daar niet zitten, dat doe ik nooit”.
      Hij zucht en pakt me vast, instinctief trek ik mijn stok. “Blijf van me af”
      Hij begint te lachen. “Dom wicht, 50 punten aftrek voor Ravenklauw, om de klassenoudste van Zwadderich te bedreigen”.
      Dan pas valt mij de spelt op die op zijn borst glimt, dit kan niet waar zijn toch? Daarom had hij die zelfvoldane grijns op zijn gezicht.
      "Zeg maar gedacht tegen je vriendjes”, met een mond vol tanden staar ik hem aan. “Hiervoor mag je helemaal geen punten aftrekken, dat kan niet kloppen”.
      Hij trekt me tegen zich aan en streelt me over mijn wang, “dit jaar zal je je afdeling heel veel punten kosten als je niet naar mij luistert. Dus nu luisteren en loop met me mee”.
      Carlo pakt mijn hand vast, “we vinden hier wel wat op, tot straks Hope”. Malfoy trekt me van hun weg en neemt me mee naar een andere coupe.

“Kijk eens welk verloren zieltje ik gevonden heb tussen bloedverraders, halfbloedjes en nu nog net geen modderbloedjes”. Spottend word er gelachen in ik krijg 2 boze blikken van mijn zussen, “ga zitten en gedraag je”.
      Zuchtend ga ik op de bank zitten naast Estella, mijn oudste zus.
      "Hoe haal je het in je kop om meteen al alle regels die ma je had gegeven in de wind te slaan?”
      “Over een paar uur ben ik van jullie af en ga ik verder met mijn leven, nu Malfoy misbruik maakt van zijn positie als klassenoudste betekend dat niet dat ik als een puppy achter hem aanloop. Dus wees niet zo stom dat te denken, ik ben slim genoeg hier en uitweg voor te vinden”.
      Spottend lacht Crestilla, mijn andere zus, “ja en dom genoeg, maar hij pakt het dit jaar totaal anders aan. Wacht maar zusje”.
      Zwijgend zit ik tussen de vrienden van mijn zussen, die paar uur kunnen er ook nog wel blij. Ik ben een positieve denker, wat ik net al zei, hier vind ik wel een oplossing voor.Maar dat idee word steeds een stukje meer weggevaagd als ik hoor dat ook Tom van Beest uit Huffelpuf klassenoudste is, hij is het loophondje van Draco en speelt altijd alle informatie door. Dat alleen maar omdat hij bang is dat Malfoy hem iets aandoet.

De rit is saai en duurt daardoor erg lang, als het er bijna opzit kleed ik me snel om.
      “Gatver, dat je alleen al zo’n kleur wilt dragen”, Crestilla kijkt me walgend aan.
      “Past mooi bij mijn haar en ogen, kun jij niet zeggen met dat groen bij je blauwe ogen is het niet?” De trein stopt en ik sta te popelen om de coupe te verlaten, maar Malfoy heeft andere plannen. “Iedereen oprotten, Violette Hope, hier blijven”.
      Vloekend laat ik me terug op de bank glijden, Malfoy doet de deur op slot en het rol gordijntje dicht. “Zo, nu hebben we geen last van die vervelende vriendjes van je”. Hij trekt me omhoog en duwt zijn stok tegen mijn keel, “nu even goed luisteren Violette Hope”. Om zijn woorden kracht bij te zetten duwt hij hard tegen de deur van de coupe aan, “vorig jaar heb je me flink voor schut gezet bij je ouders en verdomme ook bij mijn ouders. Als je dit jaar niet naar me luistert trek ik niet alleen punten af, je vriendinnetje Leeflang zal een zwaar jaar krijgen en voor iedere zware fout die je maakt, zal ik je persoonlijk straffen. Mijn reputatie word verdomme niet door zo’n kleine slet als jou verpest, daarom wil ik niet zien dat je bij Kannewasser of Potter in de buurt komt”.
      Met opgetrokken wenkbrauwen kijk ik hem aan, “wat nou? Jaloers op Carlo en Harry, Malfoy?”
      Hij knijpt zijn ogen even dicht, “serieus, dat is wat je opmaakt uit wat ik net allemaal gezegd heb? Denk je dat ik het niet meen? We moeten verdomme met elkaar leven en ik kan je niet meer verafschuwen dan ik al doe. Maak dit simpel voor ons, voor mij. Gehoorzaam mij, zoals je een man hoort te gehoorzamen en drijf vooral niet de spot met me”.
      “Het is niet netje de hele tijd zo te vloeken en ik zal niet veranderen, al helemaal niet voor jou. Je verdient me niet, jij bent alles wat slecht is, als ik me niet vergist is jou linker arm niet zo gaaf als hij er nu uit ziet. Hoe moeilijk is het mij gewoon mijn gang te laten gaan, jij stoort mij niet, ik stoor jou niet, probleem opgelost”.
      Hij begint hatelijk te lachen, hij grijpt me vast en als hij zit trekt hij me over zijn knieën.
      “Gek, laat me los. Je gaat hier spijt van krijgen, laat me los”.
      Hij trekt ruw mijn rok omhoog "je krijgt spijt van die woorden. Waag het om daar over ooit tegen iemand over te beginnen en ik zal er voor zorgen dat jij je linker arm nooit meer kan gebruiken". Dan tot mijn afschuw vuurt hij de striemvloek op mijn billen af. “Wie niet luistert moet op de blaren zitten schatje, neem me dit jaar serieus. Ik zal geen lieverdje meer zijn”.
      Met tranen in mijn ogen duw ik me van hem af, “dat was je al niet. Je bent gek, helemaal gek”. Ik open de coupe deur en ren weg, zoeken naar mijn vrienden. Dit is een slecht begin van een nieuw jaar, Malfoy heeft veel te veel macht.
Ze hebben op me gewacht en Loena rent op me af, “wat is er gebeurd?” Huilend val ik in haar armen, “hij is gestoord. Hij is totaal de weg kwijt, die achterlijke klootzak heeft iets van blaren of brandwonden om mijn billen getoverd”. Loena strijkt over mijn haar en sust me,
      “kom, in het rijtuig zal ik ze wel proberen te verlichten”. Maar Loena krijgt het niet voor elkaar. Vol schaamte laat ik Harry het proberen,
      “Vulnera Sanentur”. Zijn spreuk geeft verlichting, het is niet over maar te doen. Ik bijt op mijn lip bij elke hobbel in de weg, nadat ik alles verteld heb wat hij tegen me gezegd heeft spreken we af hier een oplossing voor te vinden. Want ik ben niet het eigendom van Draco Malfoy, nog niet tenminste.




Dit was het eerste hoofdstukje, hopelijk vinden jullie het leuk.
Geloof me, het word leuk:)Draco is niet zo'n lieverdje en ook niet snel bang in dit verhaal, haha.

Fijne avond X

Reacties (2)

  • X_Tina

    Lijk me echt een leuke story!!

    11 maanden geleden
  • eldavia

    😍

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen