We hadden besloten om op zondag in de namiddag het vliegtuig terug te nemen naar New York. Iedereen was het wel een beetje beu aan het worden en de storm had niemand een goede nachtrust opgeleverd. We hadden alle spullen weer ingepakt en de tenten weer afgebroken. Langzaamaan was alles weer verdwenen in tassen. Alles werd in de grote taxi gepropt toen deze eenmaal voor de deur stond. We vertrokken in stilte naar het vliegveld en liepen daar weer met alle spullen naar het privé vliegtuigje dat op ons stond te wachten. De spullen werden weer in de opslag gelegd en iedereen stapte aan boord van het vliegtuigje. Louis en Lottie zaten naast mekaar, ietwat in gesprek, en dus nam ik plaats naast Gemma.
“Hoe gaat het met de regelingen treffen voor je nieuwe baan? Heb je al iemand van NYU gesproken?” vroeg Gemma me plotseling.
Ik schudde mijn hoofd “ik ben er nog niet aan toe gekomen om het gesprek daadwerkelijk te voeren. Ik heb wel al gemaild om er eentje te plannen. Het ziet er naar uit dat het gesprek aan het eind van komende week plaats zal vinden”.
Gemma knikte maar gewoon bevestigend “vind je het niet spannend? Risky? Een grote stap?”
“Jawel, dat wel. Maar ik volg liever gewoon mijn dromen dan dat ik verplicht ergens blijf werken. Het moet wel goed komen lijkt me. Ik denk dat ik binnenkort maar eens ga kijken naar panden op het internet”.
Gemma’s gezicht lichtte op, waarna ze over een specifiek pand begon te praten dat ze altijd al prachtig gevonden had. Ze had al een gehele visie voor de binnenkant, inclusief kantoorruimte, expositieruimte en lounge bar. Ze had al een bepaald thema voor ogen en noemde diverse producten op die heel handig zouden zijn. Er had tenminste iemand nog energie in dit vliegtuig.
“Heel leuk dat je me zojuist de gehele IKEA catalogus opgesomd hebt, maar ik ben het echt al lang vergeten tegen de tijd dat we een pand hebben” zei ik lachend.
Gemma schudde grinnikend haar hoofd “ik ben wel weer de brains in deze samenwerking”.
“Wat maakt dat mij?” vroeg ik, ietwat verward.
“De beauty, duh” antwoordde Gemma.
“Maar dat is Louis altijd al” merkte ik op, waarna ik automatisch keek naar de stoelen tegenover ons.
Zowel Lottie als Louis had de ogen gesloten. Louis was tegen Lottie’s schouder aan gevallen zo te zien. Ik keek naar zijn ietwat gesepareerde lippen, inclusief een beetje kwijl.
Ik trok een vies gezicht “oké, momenteel ben ik de beauty wel”.
Gemma begon te lachen. “Het is wel cute” gaf ze toe.
Ik haalde mijn schouders op “ja hoor, sure”.
Ik boog me vervolgens naar Gemma toe, wat me een frons opleverde.
“Siblings who nap together, stay together” fluisterde ik.
Gemma gaf me een por “ga nu niet je eigen grappen herhalen”.
Ik zuchtte verslagen “oké sorry”.
“Ik heb echt zin in het kerst diner” gaf Gemma enthousiast toe.
Ik knikte ook “ik ook wel. Gewoon lekker eten met een gezellige groep. Even geen verplichtingen. Een paar glaasjes alcohol voor de gezelligheid. Wellicht kun je Niall uitnodigen!”
Gemma keek me aan alsof ik zojuist verteld had dat ik zwanger was. “Niall uitnodigen? Zo goed ken ik hem echt nog niet. Vind je dat niet een beetje random?”
“Valt mee, toch? Hij heeft ons al ontmoet in de kroeg gisteren dus hij weet in principe waar hij aan begint”.
“En je denkt niet dat hij een eigen familie heeft waar hij bij moet zijn?” vroeg Gemma verward.
Ik haalde miin schouders op “ik ben toevallig niet helderziend”.
“Niet? Goh, dat dacht ik” antwoordde Gemma grinnikend.
“Soms wou ik dat het zo was, moet ik toegeven. Maar helaas, je zult het gewoon met deze saaie beauty moeten doen”.
Gemma lachte “voor zolang jij jezelf de beauty mag bestempelen”.
We keken beide weer even naar Louis. Ja, voor zolang ik het mocht doen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen