Naar aanleiding van deze prompt:

Person A is someone who doesn’t like/is too lazy to tie their shoes but loves wearing laced sneakers. Person B always complains about this, repeatedly telling A to tie their shoes so they don’t trip and fall.
One day while on a date, B notices A’s sneakers are untied yet again. A kneels down as if to tie their shoe, but instead takes out a box and proposes to B.
Bonus: A accidentally trips on their shoelaces once they get up.

Terwijl de regen viel op de daken van huize Palmer, zocht Esmée Morgan haar mooiste outfit uit. Ze zou vandaag op date gaan met Raymond Palmer, omdat ze dat al een jaar niet hadden gedaan. Het klonk raar, maar Esmée en Ray waren aan elkaar gewend geraakt. Ze woonde al een tijdje bij elkaar en gingen amper op date in verband met werk. Maar een maand terug had Ray er op gestaan Esmée mee uit eten te nemen. Ze zouden naar Esmée haar favoriete Italiaanse restaurant gaan en daar de avond kletsen over niks bijzonders. Esmée had er zin in. Ze werd genoeg verwend door Ray, maar had al vaak genoeg gezegd dat ze weer eens iets wilde doen.
Vandaag was dat dan eindelijk zover. En Esmée kon niet wachten. Ze koos voor een zwarte jeans met daarboven een zwarte blouse met vogeltjes erop geprint. Het was casual, maar toch een beetje chique. Vooral met de lichte make-up en de oorbellen die ze er later aan toe had gevoegd. Ze had een paar hakken uit de kast gehaald, die ze normaal nooit droeg. Ondanks dat ze zelf niet heel klein was, was ze naast Ray toch niet zo heel groot. Daarom hield ze ervan om af en toe hakken aan te doen.

Tot Esmée haar grote verbazing zat Ray al klaar op de bank. Natuurlijk had hij zijn favoriete schoenen aangetrokken en de veters niet gestrikt. Ray was te lui om ze te strikken. Iets wat Esmée nooit zo goed had begrepen. Het was dan ook vaak genoeg dat hij viel als hij over straat liep. Maar hoe vaak Esmée er ook iets van zei, het leek hem niet te deren.
“Zou je ze alsjeblieft vast willen maken?” zei Esmée. Ze was bezig een glas water in te schenken, maar wist dat Ray naar haar luisterde. Hij wist ook precies waarover zij het had.
“Oké, maar ik kan ze ook gewoon in mijn schoenen stoppen.” hoorde ze hem mompelen.
Toen Esmée terug kwam met haar glas water in haar hand, zag ze ook dat dat precies was wat hij had gedaan.
“Echt, als je vandaag valt maak ik je af. Je bent al een reus, iedereen kijkt op als je een klapper maakt.”
Ray lachte zacht. Esmée had ook zeker gelijk, maar hij had er gewoon vaak geen zin in. Een uitzondering maakte hij meestal als hij moest werken.
“Zullen we gaan?” vroeg hij, om haar preek te negeren.
“Ja, laten we dat doen.” zei ze, terwijl ze haar water snel opdronk en haar glas op de keukenbar zette. Ray pakte haar hand en begeleidde haar naar de auto.
“Je ziet er trouwens prachtig uit. Zoals altijd.” deelde Ray mee, waardoor Esmée zoals altijd een beetje moest blozen. Ze kon niet zo goed met complimentjes om gaan.
“Dankje, Ray.” zei ze snel, voordat ze op de bijrijdersstoel kroop en wachtte tot Ray naast haar zat.

De weg naar het restaurant was een stille rit. Esmée had het idee dat Ray een beetje zenuwachtig was, maar ze snapte niet zo goed waarom. Ze keek af en toe op naar hem, maar de lachte hij alleen maar. Hij vroeg wat ze ging eten en zij vertelde hem dat ze het nog niet wist en straks even op de kaart zou kijken.
Esmée speelde met haar vingers en checkte af en toe haar telefoon. Maar er gebeurde niets belangrijks.
Na een rit van tien minuten arriveerde de twee bij het restaurant. Ze werden naar het tafeltje geleid en tot Esmée haar ergernis ging Ray net voor het tafeltje onderuit.
Wat Esmée niet doorhad was dat er honderden kaarsjes leken te branden om haar heen. Alsof er een speciale gelegenheid was.
“Ray, alsjeblieft. Ik heb je nog gewaarschuwd en-”
Door het geraas heen zag ze niet dat Ray op één knie was gaan zitten en iets had gepakt. Hij keek haar aan en Esmée werd even heel stil. Was dit een grap?
Hij opende het kleine doosje, waar een prachtige ring tevoorschijn kwam. Zo eentje waar je alleen in je mooiste dromen aan kon denken.
“Ray...” fluisterde ze. Hij pakte haar hand, om haar rustig te laten worden.
“Lieve Esmée Morgan. We zijn nu al een tijdje bij elkaar. We wonen samen, doen eigenlijk samen. Onze volgende stap was een kat. Wist je nog? Maar ik wilde even wachten, omdat ik eerlijk gezegd al iets had gepland.”
Esmée begon te lachen door zijn speech. Tranen vormde zich in haar ogen.
“Esmée Morgan.” lachte hij blij. “Wil je met mij trouwen?”
Esmée begon meteen te knikken en legde haar armen om zijn nek. Ze knielde en kuste hem.
“Dat je dit hebt gebruikt om mij ten huwelijk te vragen.” fluisterde ze lachend. “Door te vallen over je veters!”
“Ik heb wel een romantische plek uit gezocht. Overal staan kaarsjes, kijk maar.”
Esmée ging rechtop staan en zag tot haar verbazing dat er inderdaad heel veel kaarsjes rond haar stonden. Hij had dit op zijn manier wel heel goed geregeld.
“Je bent een lieverd. En ik wil heel graag met je trouwen, als je je veters voortaan gewoon strikt!”
“Als dat de enigste voorwaarde is, dan kan ik daar wel mee leven.” zei hij en stond op.
Om vervolgens weer voorover te vallen recht in Esmée haar armen.
“Raymond!” riep ze hard.
“Sorry! Ik had niet door dat ze los zaten. Ik deed net alsof en nu.. niet.” probeerde hij zich te verontschuldigen. Esmée rolde haar ogen en besloot maar niet naar de overige gasten te kijken. Ze hadden net hard voor geklapt, nu leken ze allemaal om hem te lachen.
“Laten we maar snel gaan eten, dan kan er niks gebeuren.” zei Ray snel, waarna hij bukte om zijn veters vast te maken.

“Hoe zit het nou met onze kat?” vroeg Esmée, waarna ze een hap van haar overheerlijke pasta had genomen.
“Over een paar maanden. Ik wil eerst een aantal dingen regelen voor de bruiloft.” legde Ray uit.
“Wanneer gaan we trouwen?” vroeg Esmée nieuwsgierig.
“Het kan mij niet lang genoeg duren, schat, maar als de meeste dingen zijn geregeld dan kunnen we echt beginnen. Ik wil er geen jaar over doen, maar als het moet.. dan moet het.”
Esmée was heel blij dat hij zo betrokken was bij het idee. Ze wilde altijd al trouwen, maar had nooit alle klusjes willen doen. Ook al hoorde dat dan leuk te zijn.
“Ik kan nog steeds niet geloven dat je dit hebt gedaan. Het gene wat ik meeste haat..” gromde ze.
Ray spuugde bijna zijn water uit, waarvan hij net een slok had genomen.
“Hij leek mij gewoon een geniaal idee. Ik moet zeggen dat Oliver mij wel overtuigd heeft om het echt te doen.”
Oliver Queen was een goede vriend van Ray, hij zou ook zeker op de trouwerij zijn.
“Ik ga nog even een hartig woordje met hem spreken dan.” verzekerde ze Ray.
Ray kon er alleen maar om lachen. Hij hield ervan als Esmée zo deed. Normaal was ze vaak verlegen en stil, maar af en toe kroop ze uit haar schelp en dan kon ze best scherp uit de hoek komen.
“Wist je dat ik van jou hou?” vroeg hij zachtjes, terwijl hij haar hand pakte. Hij aaide er zacht overheen.
“Wist je dat ik ook van jou hou?” antwoordde Esmée, waarna ze voorover boog en hem een kus gaf. “Ik ben blij dat ik je straks mijn man mag noemen. Eerlijk waar. Je bent het beste wat mij ooit is overkomen.”
“Gelukkig denk ik precies hetzelfde over jou.”
Ja, dacht Esmée blij, gelukkig wel.

Reacties (4)

  • Long

    DIT IS ECHT TE SCHATTIG VOOR WOORDEN

    1 jaar geleden
  • AckIes

    Also ging ik stuk om Ray HAHAHA

    1 jaar geleden
  • AckIes

    ZO CUTE AAAH

    1 jaar geleden
  • AckIes

    Love it dat je deze prompt hebt gekozen YASH

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen