Dana stak de sleutel in het slot en ging het huis binnen. Ze was met Fye naar de film geweest, waarna ze een drankje in de bar hadden gedaan. Voor het eerst in wat als jaren voelde had ze weer een beetje geflirt. Ze had er zelfs een nummer aan overgehouden, al was ze niet van plan die te gaan gebruiken. Zo leuk was hij ook weer niet geweest, het was leuk voor een avond.
      Ook Fye had goed in haar vel gezeten. Er was een maand verstreken sinds het meisje haar over haar zwangerschap had verteld. Juice wist nog steeds van niets. Dana probeerde haar te pushen om er toch over te beginnen tegen hem, maar elke keer wanneer het gesprek die richting op ging, raakte Fye in paniek. Dingen gingen net weer goed tussen hen, ze wilde dat niet riskeren. Dat ze het niet voor eeuwig verborgen kon houden en Juice gekwetst zou zijn als hij er zelf achterkwam, kwam maar niet bij haar binnen.
      Dana hoopte dat het echt zo goed ging als Fye zei, maar het feit dat ze haar vriend niet durfde te vertellen dat ze zwanger was, gaf haar bedenkingen. Dana sprak minstens één keer in de week met Juice af, maar hij zocht haar ook steeds vaker op in het clubhuis. Nog steeds verlangde ze naar hem. Iedere keer als hun handen per ongeluk botsten, begon ze te gloeien en als ze in het clubhuis was, zocht ze altijd naar zijn ogen en kon zijn lach haar helemaal van de wereld brengen. Het feit dat het maar niet minder werd, maakte haar een beetje bang. Ze wist niet honderd procent zeker of het door hem kwam, of dat ze het gewoon miste om een vriend te hebben, iemand om tegen aan te kruipen op de bank, om vast te houden in bed. Haar gevoelens voor Kip waren er ook nog steeds, maar die waren altijd beheerster en voelden... volwassener, minder onstuimig.
      Dana bleef in de deuropening naar de woonkamer staan toen ze Kozik zag zitten, onderuitgezakt op de bank, twee lege flessen voor zich op tafel. Hij was niet iemand die zich zomaar bedronk en ze liep verschrikt naar hem toe.
      'Koz? Wat is er gebeurd?'
      Hij staarde haar aan en haalde verloren zijn schouders op.
      Dana zakte naast hem neer, sloeg een arm om zijn schouders en leunde met haar hoofd tegen dat van hem. 'Heb je ruzie met Amy?'
      'Het is uit... Ze heeft het uitgemaakt.'
      'Wat?' Ze staarde hem met grote ogen aan.
      Weer haalde hij zijn schouders op. Hij legde een voet op tafel, waarbij een lege fles om stootte. Dana boog naar voren om hem op te vangen voor hij op de grond kon vallen en schoof hem wat naar achteren. Kozik leunde tegen haar aan en zuchtte. Ze had hem nog nooit dronken gezien, maar het was duidelijk dat hij er vooral erg hangerig van werd en hij had best een groot lichaam.
      'Wat is er gebeurd, Koz? Waarom heeft ze het uitgemaakt? Toch niet vanwege mij?'
      'Ja... Vanwege jou... Omdat je zo mooi bent.'
      'Ik ga morgen met haar praten, oké? Ik zeg wel dat ik ergens anders ga wonen, ik wil niet de reden zijn dat het tussen jullie uit is... jullie zijn zo leuk samen.'
      'Maar wat als ze gelijk heeft Deen? Wat als ik jou wil?'
      'Doe niet zo raar,' antwoordde ze hoofdschuddend, wetend dat het de drank was die nu sprak. 'Je houdt van haar.'
      'Ja... Ik hou denk ik van haar.'
      Ze ging ietsje rechter op zitten en duwde iets tegen Kozik aan in de hoop dat hij zijn balans weer terugvond.
      'Maar zij zegt dat ik van jou hou... En ik kan niet van twee vrouwen houden hè? Dat gaat niet. Nee... dat gaat niet.' Hij draaide zich wat meer naar haar toe, zodat hij meer tegen de rugleuning van de bank leunde dan tegen haar. Met glazige ogen staarde hij haar aan.
      'Het komt wel goed,' verzekerde Dana hem. 'Morgen ga ik weg, ik vraag wel of ik een tijdje bij Kip kan blijven. Dat is ook makkelijker voor Casper.'
      Hij bleef haar aanstaren. 'Je bent lief Deen. Je bent veel te lief.' Hij legde een zware hand op haar knie. Ze droeg een een zomerjurkje dat haar knie niet bedekte; zijn hand was warm en plakkerig, alsof hij de laatste slokken drank had gemorst. Hoewel hij wel vaker een hand op haar been had gelegd, voelde het deze keer veel dwingender en ze vond het niet fijn.
      'Ik ga naar bed.'
      Misschien was het hard om in zijn eentje te laten zitten terwijl hij net gedumpt was, maar als hij zo dronken was kon ze zich niet voorstellen dat er iets goed van kwam.
      'Ja... Misschien moet ik dat ook maar doen.' Hij haalde zijn arm weg. Moeizaam stond hij op, maar hij verloor direct zijn balans en viel bijna boven op haar. Hij grinnikte schaapachtig.
      Het deed haar pijn om haar beste vriend zo te zien. Hij was altijd zo stabiel, had jarenlang voor iedereen klaar gestaan en nu hij er zelf zo doorheen zat, wist ze niet wat ze voor hem kon doen.
      'Kom, ik help je naar je kamer,' zei ze toen hij over de tafel struikelde. Ze sloeg een arm om zijn middel en schuifelde naar zijn kamer toe. Haar rug stak doordat hij zo zwaar op haar leunde. Nog maar een paar stappen, zei ze tegen zichzelf.
      Opgelucht liet ze hem daar los. Direct viel hij om. Zijn hand had nog losjes op haar heup gelegen, maar de greep verstevigde nu zodat ze allebei op het matras neerkwamen.
      Kozik grinnikte. 'Nu... nu zal ze wel ontploffen. Nu ben je tenminste echt in mijn bed geweest.' Hij rolde zich op zijn zij. 'Vind je het niet gemeen Deen? Heb ik ooit iets gedaan waardoor ze me niet kan vertrouwen? Misschien moet ik... Misschien moet ik haar een reden geven om boos te zijn. Dan... dan voelt het misschien beter.'
      'Je kunt beter gaan slapen, Koz.' Ze ging rechtop zitten. Net toen ze overeind wilde komen, greep hij haar arm en trok haar naar zich toe.
     
'Au,' gromde ze toen haar schouder pijnlijk stak door de plotselinge ruk. 'Laat me los.'
      Dat deed hij niet. In plaats daarvan trok hij haar bovenop zich, waardoor haar jurkje omhoog schoof. Eén arm klemde hij om haar rug, zijn andere hand gleed langs haar benen omhoog naar haar billen.
      'Kozik kappen nou!' Haar stem sloeg over.
      Even dacht ze dat hij losliet, maar in plaats daarvan rolde hij haar om en bleef boven op haar liggen. 'Als ze me niet wil vertrouwen... dan geef ik haar er een reden toe.'
      'Nou niet met mij!'
      Hij drukte zijn lippen tegen die van haar. Dana draaide haar hoofd opzij en probeerde hem van zich af te duwen. Ze greep een handvol blond haar toen dat niet lukte en rukte zijn hoofd naar achteren. Hij gromde, greep haar pols en duwde die tegen het matras aan.
      'Je hebt twee jaar lang die klootzak geneukt. Vrijwillig. Waarom stribbel je dan nu zo erg tegen? Ben ik soms erger dan hij? Ik geloof er niks van. Je wilt dit heus wel, je bent jaren verliefd op me geweest.' Hij duwde haar hoofd opzij zodat hij haar nek kon kussen, met zijn zijn andere hand trok hij de bovenkant van haar jurk opzij zodat haar beha ontbloot werd.
      Toen hij dat deed, wist ze dat hij te ver heen was om nog tot hem door te kunnen dringen. Bijna werd ze overrompeld door een gelaten rust, zoals haar vaak overkomen was toen Maddox haar verkrachtte en ze haar baby moest beschermen. Toch vocht ze er tegen. Die tijd was voorbij, Maddox was dood! Dit zou haar nooit meer overkomen! Toen zijn lippen weer op die van haar belandden, beet ze erin zo hard als ze kon. Ze liet niet los, bleef trekken, bleef bijten, zelfs toen ze bloed proefde. Hij liet haar pols los en direct greep ze naar de lamp op het nachtkastje en sloeg ermee tegen zijn hoofd.
      'Ga van me af!!' gilde ze. 'Ga van me af!!'
      Het was een mengeling van gezichten die ze zag, een mix van vingers die over haar huid klauwden. Ze rook Koziks dranklucht, maar dacht ook een vlaag van Maddox' parfum te ruiken. Ze begon te huilen en bleef met de lamp tegen zijn hoofd slaan. Kozik weerde met zijn arm de slagen af, greep het ding onhandig vast en smeet het opzij.
      Toen hij haar weer aankeek, staarde hij haar verbijsterd aan. Ze wist niet wat het was, haar tranen of de klappen met de lamp, maar hij leek tot bezinning te komen en rolde van haar af.
      Dana schoot van het bed af en rende bij hem weg. Snikkend rende ze de voordeur uit, de straat op. Het kon haar niet schelen waar ze terechtkwam, zolang ze maar bij hem weg was.

Ze kon bijna niet meer op haar benen staan. Het hele stuk had ze gerend, steek brandde in haar zij. Met een bonkend hart en wangen die nog steeds nat waren van de tranen staarde ze naar de voordeur.
      Het was midden in de nacht. Moest ze aanbellen of niet?


Reacties (5)

  • NicoleStyles

    Aaah Kozik Why???
    Why?? Maar jaa als Amy hem.niet vertrouwde dan is dat der eigen schuld.
    Bij Welk huis staat ze? Te spannend
    Snel verder:)

    1 maand geleden
  • EvaSalvatore

    KOZIK you idiot! ik stel voor dat we dana verminkenxDis ze niet meer zo mooi en zit niet iedereen achter haar aan! tadaaaa

    nee please ga maar gewoon verder op jou manier! vind je verhaal veel te leuk:)

    1 maand geleden
  • VampireMouse

    O. M. G. Nee lekker dit.......

    1 maand geleden
  • AmeranthaGaia

    NEE!!!!! KOZIK!!!! WAT DOE JE NOU?!?!?!?!?!?!?! JIJ WAS DE HELD VAN DIT VERHAAL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    1 maand geleden
    • Croweater

      Ook de held heeft een breekpunt.;)Ik hou van Kozik maar hij is niet perfect helaass.

      1 maand geleden
    • AmeranthaGaia

      Een breekpunt? Een poging tot verkrachting vind ik eerder onvergeeflijk dan een breekpunt. Ik denk dat het tijd wordt om hem te castreren.

      1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    O nee Deen.. ze staat bij juice voor de deur hoop ik?

    1 maand geleden
    • Croweater

      Ik ben er nog niet helemaal uit bij wie ze staat, daarom stopte ik maar :'D

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen