. . .

Zijn borstkas rees en daalde onder haar hoofd. Ze luisterde naar de regelmatige slagen van zijn hart terwijl zijn vingers door haar haren gleden. Iedere keer dat zijn vingertoppen lichtjes haar huid raakten, gingen de haartjes op haar armen overeind staan. Het was al een tijdje geleden dat ze iets tegen elkaar gezegd hadden, maar ze vond de stilte wel fijn. Het maakte haar bewuster van zijn aanrakingen, van zijn geur, zijn aanwezigheid.
      Geklop tegen de deur verbrak het vredige moment. 'Es?' klonk Kevs stem. 'We hebben kleren voor haar.'
      'We?' mompelde hij. 'Danny is blijkbaar niet de enige die vanavond wat nieuws in zijn bed probeert te krijgen.'
      Hij kwam overeind en keek haar aan. 'Wil je je omkleden en nog even naar het clubhuis gaan of bewaar je de kleren voor morgen?'
      'Nee we kunnen nog wel even naar hen toe gaan,' antwoordde Jamie. 'Ze hebben in de stromende regen naar me zitten zoeken.'
      Esai grijnsde. 'Kevin is een prospect. Als ik hem opdraag om de hele nacht in de modder te gaan zitten, zal hij dat doen.' Hij liep naar de deur toe, praatte even met zijn vriend en pakte toen de kleren aan.
      Jamie trok de simpele zwarte joggingsbroek over de boxershort heen en liet Esais shirt aan. Omdat haar schoenen en sokken nog nat waren liep ze houterig op blote voeten naar de deur toe. Haar enkel deed nog steeds pijn, maar als ze rustig bewoog dacht ze het wel even uit te houden.
      Voor ze die bereikte trok Esai haar tegen zich aan. Hij streelde haar wang terwijl hij haar aankeek. Zijn blik was zo intens dat ze een beetje bloosde.
      'Als we straks naar binnen gaan, zeg ik de rest dat je van mij bent. Schrik er niet van, alles komt gewoon op onze tijd. Ik zeg het alleen omdat ik dan zeker weet dat niemand je gaat lastigvallen. Vind je dat goed?'
      Zijn blauwe ogen leken zoveel meer te zien dan haar ogen alleen. Vlinders tolden door haar buik. 'Ik wil het nu al zijn,' fluisterde ze, gehypnotiseerd door het blauw. 'Ik wil van niemand anders zijn dan van jou.'
      'Oh Jamie...' Zijn armen gleden om haar heen en hij kuste haar langzaam. Onmiddellijk liet ze zich meevoeren. Tintelingen schoten als bliksemstraaltjes door haar hele lichaam en bereikten iedere uithoek. 'Je bent veel te leuk.' Hij rustte met zijn voorhoofd tegen dat van haar. 'Praat eerst nog eens met je vriendin, goed? Of kijk hoe je je morgen voelt? Ik wil dat je er helemaal achter staat.'
      Hoe meer hij zei, hoe zekerder ze van haar zaak was. Hij was de perfecte mix tussen lief en stoer, tussen voorzichtig en riskant, tussen mysterie en openheid. Ze wist wat ze wilde, toch knikte ze. Overhaasten was nooit goed. Al had ze in haar hart al een besluit genomen, het kon geen kwaad als ze dat nog even voor zichzelf hield.
      Hij gaf haar nog een klein kusje, daarna pakte hij haar hand vast en gaf haar kneepje terwijl hij naar haar glimlachte. Jamie vergat bijna hoe ze moest ademen en het was alsof haar voeten de vloer amper raakten toen ze de kamer achter zich lieten.
      'Ik zal je eerst aan mijn vader voorstellen,' zei Esai toen ze het clubhuis binnenliepen. De eerste dag had ze zijn vader al gezien, al had ze hun familieband toen niet geweten. 'Dit is Jamie, mi ángel.'
      Ze bloosde toen hij haar zijn engel noemde. Met tegenzin trok ze haar hand uit die van Esai om hem naar zijn vader uit te steken, maar die trok haar meteen in een omhelzing. Zijn snor kriebelde tegen haar wang toen hij die kuste.
      'Ik ben Marcus. Bienvenido a la familia,' zei hij.
      Verlegen keek ze weg. Dat was inderdaad wel erg snel. Ondanks dat hij de voorzitter van een motorclub was, had hij een warme uitstraling. Heel anders dan die van de Sons.
      'Dank u,' zei ze zacht. 'Ik ehm, ik ken geen enkel Spaans woord.'
      'Gracias,' fluisterde Esai in haar oor. De Spaanse fluistering liet haar huiveren, het klonk zó sexy.
      De man glimlachte toen ze het weifelend herhaalde. 'Muy bien, pequena. Gelukkig red ik me ook prima in het Engels.' Hij gaf haar een knipoog.
      Esai sloeg een arm om haar middel en stelde haar aan nog wat van zijn broeders voor.
      'Is je moeder er ook?' vroeg ze nieuwsgierig.
      Hij schudde zijn hoofd. 'Nee, ze is bij Tessa.'
      Zijn zusje, herinnerde ze zich, die pas negen maanden was. Het was gek dat hij zo'n heel jong zusje had, zijn ouders moesten wel heel jong geweest toen ze hem kregen, tieners nog.
      Ze liepen naar Shanty en Kevin toe; de biker leerde haar poolen waarbij hij wel erg dicht tegen haar aan stond, maar haar vriendin scheen dat niet erg te vinden. Zou dat ook iets kunnen worden? Samen dubbeldaten, dat zou echt geweldig zijn!

. . .


Shanty keek op toen het stel hen naderden. Nog steeds niet wist ze wat ze ervan moest vinden. De manier waarop hij in haar oor fluisterde, die hand die steeds omhoog en omlaag gleed langs haar zij, die naar arrogantie neigende grijns van hem... Het kwam haar gewoon allemaal veel te bekend voor.
      Zijn vriend behandelde Shanty niet veel anders, alsof hij vast receptuur volgde. Ergens was het hilarisch. Ze kende Kevin al vanaf haar zevende, al had ze hem sinds haar vijftiende nooit meer gezien. Doordat ze in dezelfde buurt woonden waren ze als kind veel met elkaar opgetrokken. Een druk kind was het geweest, af en toe zelfs een beetje meisjesachtig. Hij was een van de weinige jongens geweest die met haar barbies had gespeeld en zich daar in ieder geval niet voor schaamde. Hoeveel uren ze wel niet samen hadden doorgebracht... Toen hij naar de middelbare school ging was dat veranderd, had hij opeens een stoere jongen willen zijn. En nu... nu was hij bezig zich aan te sluiten bij een motorbende.
      De tijd had hem goed gedaan. Hij was in een knappe jongeman veranderd, eentje die duidelijk elke avond een ander grietje om zijn vinger probeerde te winden. Haar lichaam reageerde heftig op hem, ze betrapte zich erop dat het fijn vond als hij dicht tegen haar aan stond of haar onnodig aanraakte. Hij had haar vanavond ook al twee keer geprobeerd te zoenen, maar zijn charme verblindde haar niet helemaal. Ze wist heus wel dat het niets te betekenen had voor hem en hoewel ze een beetje flirten wel leuk vond, had ze geen interesse om de volgende clubslet te worden.
      'Kunnen wij een paar woorden wisselen?'
      Hoewel zijn woorden een vraag vormden, klonk het absoluut niet als een vraag. Ze keek opzij. Zijn blauwe ogen staarden haar koud aan en Shanty kon wel raden waar dat gesprek naartoe ging. Ze haalde haar schouders op en keek even naar Jamie, die ook een keu had gepakt en met Kevin sprak.
      'Best.'
      Esai liep naar Jamie toe, zei zacht iets tegen haar en drukte daarna een kus tegen haar slaap. De manier waarop haar vriendin naar hem opkeek gaf haar een rare draai in de maag. Ze was smoorverliefd op hem en het was alsof ze de dromerige gezichten van al haar vriendinnen voorbij zag flitsen. Gevolgd door hun betraande wangen, hun zachte gesnotter omdat Esai Alvarez hun hart had gebroken.
      Ze schudde de beelden van zich af en liep met Esai mee naar buiten. Daar leunde hij tegen een ijzeren hek aan terwijl hij een sigaret opstak. Shanty hield niet van sigarettenrook, maar ging niettemin naast hem staan.
      'Waarom vertelde je haar die onzin?'
      'Onzin?' Ze trok haar wenkbrauwen op, ze had niet verwacht dat hij de schone schijn zou ophouden dat hij zo'n onschuldige jongen was. 'Jij en ik weten allebei dat meisjes alleen speeltjes voor jou zijn. Dat is altijd al zo geweest..'
      Fronsend keek hij haar aan. 'Zou ik je moeten kennen?'
      Verongelijkt sloeg ze haar armen over elkaar. Om de een of andere reden stak het dat hij zich haar niet herinnerde; zo erg was ze nou ook weer niet veranderd. Of was ze altijd onzichtbaar voor hem geweest? Ze was geen muurbloempje geweest, ze was gewoon... normaal. 'We hebben vier jaar op dezelfde school gezeten, eikel. Genoeg lessen samen gehad. Je hebt zo ongeveer al mijn vriendinnen afgewerkt, hun harten gebroken en hoe vaak ik ze ook tegen je waarschuwde, het hielp niets. Ken je ze nog? Joyce? Melissa? Ishana? Loïs?'
      Hij kneep zijn ogen ietsje toe alsof hij zich hun gezichten voor de geest probeerde te halen. 'Die laatste twee wel... Was Loïs niet dat lekkere blondje?'
      'Een brunette!' snauwde ze.
      Een grijns flitste over zijn gezicht. Shanty balde haar vuisten, hij was geen steek veranderd.
      'Sorry. Ik ben gewoon niet zo goed in namen en gezichten.'
      'Omdat jij gewoon een stuk vlees zag waar je je pik in kon steken!'
      Nog steeds lag er een domme grijns op zijn gezicht. Shanty wilde hem er wel af slaan. Zoveel van haar vriendinnen hadden hun maagdelijkheid aan die eikel verloren, ze wilde niet dat dat ook voor haar nieuwe vriendin gold.
      'Ben je jaloers omdat ik nooit interesse in jou had?'
      Shanty ontplofte bijna. De arrogantie op zijn gezicht vertelde haar dat hij nog dacht dat dat waar was ook! 'Nee,' gromde ze.
      Het was niet helemaal waar. Het had haar weleens dwarsgezeten. Niet omdat ze er behoefte aan had om door hem aangeraakt te worden, maar wel omdat het aan haar zelfvertrouwen vrat dat hij haar nooit een blik waardig gunde. Alsof zij zoveel lelijker was dan al haar vriendinnen.
      'Ik snap het, oké? Ik heb al je vriendinnen gekwetst en nu ben je bang dat met Jamie hetzelfde gebeurt. Maar ik vind haar echt leuk. Ik weet ook hoe kwetsbaar ze is en dat ze nog maagd is. Als ik haar alleen voor een wip wilde had ik dat allang kunnen doen, ik weet dat ze verliefd op me is en dat haar grenzen vervagen als ik haar aanraak. Maar ik weet dat ze er diep vanbinnen nog niet klaar voor is en dat respecteer ik. En ik geef toe – er zijn heel veel keren dat ik daar weinig respect voor had. Maar bij haar wel. Ik geef om haar.'
      Shanty snoof. 'Mooie woorden allemaal, maar geen ervan overtuigt me ervan dat je haar niet gaat kwetsen.'
      Hij beet op zijn wang en staarde even naar de grond.
      Esai Alvarez zijn blik zien neerslaan... Dat was iets nieuws.
      'Je weet dat ik gelijk heb!' viel ze uit. 'Je weet dat je haar gaat kwetsen!'
      Toen hij zijn ogen weer opsloeg, leek het blauw donkerder. 'Als ik haar al kwets is het niet om de reden die jij denkt. Niet omdat ik haar ga inruilen voor een ander wijfie.'
      'Waarom ga je er dan mee door?! Als je weet dat je haar toch gaat kwetsen!'
      'Omdat ik haar ook kwets als ik er nu mee kap!' Zijn stem klonk snauwerig. 'En noem me een egoïst, maar ik wíl haar en ik ga haar niet opgeven omdat ik haar misschien ooit eens kwets. Ik zal er alles aan doen om dat niet te laten gebeuren. Het zijn je fucking zaken niet, Shanty. Ze is geen spelletje voor me, dat is alles wat je hoeft te weten. Stop met stoken. Ik kan mijn vriendin geven wat ze nodig heeft, dat is alles wat telt.'
      'Je vriendin?' Ze trok haar wenkbrauwen op.
      Tot haar verbazing schoot er een roze gloed over zijn wangen. Verbijsterd knipperde ze met haar ogen. Had ze de grootste player van de stad nu echt zien blózen?
      'Ze is het nu misschien nog niet,' zei hij met een grom. 'Maar ik ga haar de mijne maken. Of jij nu blijft stoken of niet. Maar weet wel, Shanty, dat jíj vanavond de reden was dat ze urenlang heeft gehuild en aan zichzelf twijfelde. Jij mag mij dan wel niet het ideale vriendje vinden, maar je bent zelf ook een behoorlijk beroerde vriendin.'
      Na die woorden trapte hij zijn peuk uit en beende naar binnen toe.
      Shanty zuchtte. Ze rilde, plotseling voelde ze hoe koud het was buiten. Zijn woorden staken. Ze had nooit gewild dat Jamie aan haar zelf ging twijfelen, het was haar bedoeling geweest dat ze aan Esai ging twijfelen. Ze voelde gewoon dat er meer speelde dan zijn gevoelens alleen, anders had hij zijn blik niet neergeslagen. Maar hoe ze Jamie daarvan kon overtuigen zonder haar pijn te doen...

. . .


Hoe charmant Kevin ook mocht zijn, hij bleek niet het type dat meisjes liet winnen. Dat zij het spel pas een paar keer had gespeeld, deed niets af aan zijn fanatisme. Jamie maakte het niet veel uit, ze kon heel goed tegen haar verlies, al hoopte ze toch dat ze opeens de smaak te pakken kreeg en er vijf ballen achter elkaar in stootte. Ze had net de keu aangelegd toen er van achter twee armen om haar heen gleden die haar stevig vasthielden. Hij hield haar anders vast dan hij eerder had gedaan, bijna alsof hij bang was dat het de laatste keer zou zijn.
      'Ben je aan het winnen?'
      Zijn stem klonk een beetje gespannen, alsof hij nonchalant wilde klinken maar dat niet helemaal lukte. Ze schoof de keu op de tafel en draaide zich om in zijn armen. Haar vingers streken langs zijn stoppelige wang, ze voelde aan dat iets hem dwarszat. 'Wat is er?' vroeg ze zacht.
      'Niks.' Hij zuchtte. Zijn ogen rustten even in die van haar. 'Ik vind het gewoon kut dat mijn losbandigheid er bijna voor heeft gezorgd dat je me niet meer wilde zien. Als ik je niet gevonden had... Ik weet niet, ik schrok van mijn eigen paniek. Ik besef zelf nog niet eens half hoeveel je voor me betekent, laat staan dat ik jou of je vriendin ervan kan overtuigen.'
      Ze leunde dichter tegen hem aan en streek met haar lippen langs die van hem. 'Ik vind je anders best overtuigend.'
      Toen hij haar terug kuste, voelde ze dat zijn lippen weer zijn normale zelfverzekerde grijns vormden. Ze giechelde toen hij haar opeens optilde en op de pooltafel zette. Hij kwam tussen haar benen staan en begon haar te zoenen. Zijn vingers gleden aan de achterkant onder het shirt dat ze droeg en bleven op haar onderrug liggen, zijn vingertoppen net onder de rand van haar joggingsbroek. Ze omvatte zijn gezicht met beide handen terwijl ze hem terug kuste, teder maar vol overgave. Even vergat ze dat ze in een vol clubhuis was, dat Esais vader in de buurt was, dat haar vriendin nog altijd niet naar binnen was gekomen.
      Pas toen een bal zachtjes tegen haar heup rolde, keerde ze terug naar het clubhuis en keek opzij. Ze werd begroet door Kevins brede grijns.
      'Hier hebben we dus clubkamers voor, tortolitos.'
      'Dat klinkt als chips,' fluisterde ze giechelend tegen Esai. 'Dat bedoelt hij vast niet hè?'
      'Nee.' Grinnikend streek hij zijn neus langs die van haar. 'Tortelduifjes.' Hij kuste haar vlak onder haar oor en fluisterde toen: 'Wat denk je? Is het tijd voor ons eigen feestje?'
      De manier waarop hij haar aankeek, liet haar even haar adem inhouden. Haar hoofd maakte al een knikkende beweging, haar hart gaf haar echter iets anders in. Ze keek om zich heen, haar vriendin was nergens te bekennen. 'Is Shanty al naar huis?'
      'Kweenie. Misschien is ze nog buiten?'
      Jamie liet zich van de tafel glijden. Aangezien Esai nogal gespannen was teruggekomen van hun gesprek, vroeg ze zich af waarom haar vriendin haar gezicht niet meer had laten zien.
      'Ik ga even kijken.' Ze gaf hem een kus, verbaasde zich erover hoe vanzelfsprekend dat voelde en liep toen tussen de feestende mensen door naar buiten.
      Shanty stond aan de zijkant van het terrein, haar hoofd gebogen. Ze zag er eenzaam uit. Jamie versnelde haar pas totdat het weer pijn begon te doen. De pijn verbijtend, ging ze bij haar vriendin staan.
      'Hé! Waarom sta je hier?'
      Shanty keek op en toonde haar een beetje een trieste glimlach. 'Ik had even een momentje voor mezelf nodig.'
      'Waar hadden jullie over gepraat?'
      Ze zuchtte. 'Hij wilde weten hoe ik erbij kwam dat hij een player was. Blijkbaar ben ik hem vier jaar lang nooit opgevallen, want hij meende me nog nooit gezien te hebben.'
      Jamie vlocht haar vingers in elkaar. 'Denk je nog steeds dat ik een... verovering voor hem ben?'
      Shanty bestudeerde haar gezicht een tijdje alsof ze haar woorden afwoog. 'Hij zei dat hij je leuk vindt en om je geeft... hij noemde je zelfs per ongeluk zijn vriendin toen hij boos werd. Misschien zat ik er deze keer echt naast en zijn z'n gevoelens oprecht. Maar het voelt gewoon alsof hij iets achterhoudt, ik zag dat hij bang was dat hij je inderdaad zou gaan kwetsen, maar niet door vreemd te gaan. Ik weet niet wat er is, maar er speelt meer. Het voelt alsof...' Zuchtend deed ze er het zwijgen toe. 'Laat maar, Jamie. Ik haal me weer allerlei rare dingen in mijn hoofd en ik wil niet dat ik je daar weer pijn mee doe. Ik zat ernaast toen ik zei dat hij geen oprechte gevoelens voor je had, ik wil niet dat ik weer allerlei bizarre theorieën in je hoofd stop. Blijkbaar is de player nu ook eens verliefd geworden en zit er niet meer achter.' Shanty sloeg haar armen om haar heen en gaf haar een knuffel. 'Het spijt me dat ik al deze drama vanavond heb veroorzaakt.'
      'Het is oké,' zei Jamie. 'Ik snap wel dat je me wilde waarschuwen, en jij had ook niet kunnen weten dat Danny precies wist hoe hij me op de stang moest jagen.' Ze glimlachte waterig. 'Esai was echt heel lief voor me.'
      Shanty wreef over haar schouder. 'Ik ben blij dat te horen. Het mag dan wel niet iemand zijn die ik graag mag, maar als hij je goed behandelt...' Ze glimlachte. 'Daar gaat het om.'
      Jamie glimlachte van oor tot oor. 'Hoe zit het tussen jou en Kevin? Zag ik daar wat opbloeien?'
      'Alsjeblieft niet zeg,' lachte ze. 'Ik ken hem al uit de tijd dat we nog kinderen waren en met barbies speelden!'
      'Volgens mij ziet hij jou anders best wel zitten.'
      'Hij ziet elke vrouw zitten.'
      'Dat zei je ook over Esai. Misschien zit je er wel weer naast.' Enthousiasme bruiste opeens door haar aderen en ze klapte verrukt in haar handen. 'We moeten echt dubbeldaten, Shan! Dat lijkt me zo leuk!'
      Ze schoot in de lach. 'Ik wil best met je dubbeldaten, maar niet met Kevin.'
      'Waarom niet? Gewoon voor de fun! Onze laatste date was zo leuk!'
      Shanty sloeg een arm om haar heen terwijl ze weer richting de ingang van het clubhuis liepen. 'Ik weet heel zeker dat Esai eerst nog een paar keer alleen met jou wil daten voor hij zijn irritante vriend en jouw nog irritantere vriendin erbij wil hebben.'
      'Na drie dates,' hield Jamie vol. 'Na drie dates en dan gaan we dubbeldaten! En dan gaan we karten! Of nee, paardrijden! Zou dat niet romantisch zijn?!' Ze beeldde het zich al helemaal in, zij voorop, Esai achter haar met zijn armen om haar heen.
      Shanty proestte het uit. 'Als jij die twee op een paard krijgt, beloof ik je dat ik meega.'
      Jamie grijnsde breed. 'Oh dat lukt vast wel. Ik vertel ze gewoon niet wat we gaan doen. Ik kan me niet voorstellen dat ze voor elkaar willen onderdoen als ze eenmaal voor zo'n paard staan. Ik mag wel een beetje misbruik maken van hun machogedrag, toch?'
      Shanty grijnsde terug. 'Oh ja, zoveel je wilt.'











Reacties (2)

  • Long

    Oké maar als Esai in de ogen van andere beschreven wordt weet ik niet zo goed meer wat ik van hem vind hmm

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    Ik kan een hele rant beginnen over Esai en zijn houding in dit hoofdstuk maar ik hou de eer aan mezelf.
    Voordat mijn bloeddruk en hartslag weer stijgt. En daarbij is hij het niet waard
    Maar omg ik zat mezelf echt op te vreten man. Ik vertrouw hem voor geen meter.
    Verliefd, yeah right.. waarom bekent hij dan niet dat hij wat van plan is met haar?
    Nope geef mij maar Jamie en Juice als 'tortelduifjes.'
    Juice vertrouw ik zoveel meer dan Esai de vage dodo.
    Dan mag Esai Daphne hebben. Er zal dan vast een hele wereld voor hem open gaan.
    En dan alsnog Jamie in je kamer proberen te krijgen. Zeker om haar te claimen of iets. Of om boven Shanty te staan...
    Omg nu begin ik alsnog te ranten...
    Oke, abort mission, abort mission
    Ik wil Jamie en Juice als stelletje en dat Esai lekker ophoepelt, het liefst met Daphne.. dat ruimt lekker op en het maakt plaats van Juice en Jamie cuteness(A)

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen