Shades deed die nacht geen oog dicht. Deels omdat hij bang was dat Norahs terugkeer een droom was gebleken als hij wakker werd, deels omdat de radartjes in zijn hoofd bleven draaien door alles wat er was gebeurd en gezegd vandaag. Steeds weer herbeleefde hij dat moment dat hij haar zag en schoten dezelfde emoties door hem heen. Dat was ook de reden dat hij dicht tegen haar aan was gekropen vannacht, ondanks dat ze had gezegd dat ze niet aangeraakt wilde worden. Maar na al die jaren om haar gerouwd te hebben moest hij gewoon haar warme lijf tegen dat van hem voelen, moest hij zijn armen om hem heen slaan. En aangezien ze dat niet wilde als ze wakker was – dan maar wanneer ze sliep.
      Zodra ze echter ontwaakte, rolde ze van hem weg en keek hem met een vuile blik aan.
      Een grijns kroop niettemin over zijn lippen. Hij had haar altijd al woest aantrekkelijk gevonden wanneer ze boos was. ‘Kom op schat, het is niet zo dat ik je gewurgd heb in mijn slaap. Het ging gewoon vanzelf. Mijn lijf heeft het jouwe gemist.’
      Hij ging rechtop zitten. Het deken zakte tot aan zijn middel naar beneden en haar ogen geleden over zijn torso. Zijn grijns werd groter toen ze haar bewondering niet helemaal kon verbergen.
      ‘Ik ga douchen,’ zei hij toen. ‘Misschien kunnen we daar ook wat herinneringen ophalen.’ Hij wiebelde met zijn wenkbrauwen.
      Ze rolde met haar ogen. ‘Misschien dat ik ooit om een of andere stompzinnige reden verliefd op je ben geworden, maar dat betekent niet dat het weer gebeurt. Ik ben geen naïeve tiener meer.’
      ‘Dat was je nooit,’ mompelde hij. ‘Oké, misschien op de eerste dag. Je hebt het snel afgeleerd.’
      Met een zucht tuurde Norah langs hem heen. ‘Denk je echt dat er een kans bestaat dat Clive achter dit alles zit? Of er in elk geval bij betrokken is? Ik herinner me niets maar zijn naam laat wel een rilling over mijn rug gaan.’
      Dat verbaasde Shades niet. Wat hij haar had aangedaan had barsten diep in haar ziel geslagen.
      ‘Wat als dit jouw schuld is? Dat mijn hele zogenaamde dood en alle experimenten een manier waren om wraak op jou te nemen? Als jij hem niet vermoord had – dan…’
      ‘Dan had je het zelf gedaan.’
      Overdonderd staarde ze hem aan. ‘Nee – zo was ik niet.’
      Shades’ kaken verstrakten. Sommigen hadden misschien spijt van hun eerste moord, maar hij niet. Clive had veel en veel erger verdiend. ‘Hij maakte je zo,’ antwoordde hij uiteindelijk met een grom.
      De herinneringen aan Clive gaven hem het gevoel dat er ijs over zijn huid kroop. Inmiddels had hij heel wat jaren doorgebracht tussen criminelen, maar geen daarvan veranderde zijn hart in een ware ijsklont. Hij stapte uit bed vandaan en liep zonder wat te zeggen naar de badkamer, waar hij een loeihete douche nam die hopelijk zijn gedachten aan die klootzak verschroeiden.

Na de douche voelde hij zich weer iets kalmer. Hij trof Norah en haar vrienden in de woonkamer aan, die hem nog steeds met scepsis bekeken.
      ‘Wat is nu het plan?’ vroeg Norah.
      Hij ging op de vrije bank zitten. ‘Dat hangt ervan af wat je wilt.’
      ‘In leven blijven is een leuk begin,’ bromde ze. ‘En niet weer in handen vallen van wie dit ons dan ook aangedaan heeft.’
      ‘Dan moeten we dus eerst uitzoeken wie hierachter zit.’ Hij dacht na. ‘Ik moet zo naar Harlem’s Paradise, daar de schade opnemen en een verklaring afleggen. Ik zal een paar compositietekeningen maken die niet naar jullie leiden, jullie gaan naar mijn andere huis en blijven daar totdat ik meer weet. Ik stuur Comanche met jullie mee.’
      ‘Comanche?’ herhaalde Norah met opgetrokken wenkbrauwen.
      ‘Darius.’
      Haar gezicht werd alleen maar verwarder. ‘Heb je daar nog contact mee? Hoe dan? Jullie waren zo onderhand tegenpolen!’
      ‘Lang verhaal. Daar hebben we nu geen tijd voor. Blijf hier binnen, dan ga ik met de politie en Comanche praten en stuur ik de laatste naar jullie toe.’
      En hij moest met Mariah praten. Als ze achter zijn gevoelens voor Norah kwam kon ze weleens heel vervelend worden, maar vooralsnog kon hij de macht die ze had en het geld dat ze bezat goed gebruiken.
      ‘Ben je nu fucking serieus?’ Erebus keek Norah ongelovig aan. ‘Gaan we die klootzak gewoon vertrouwen? Hem alle touwtjes in handen gegeven? Hij heeft één van ons vermoord. Hij jaagt op onze soort!’
      ‘En onze soort jaagt ook op ons,’ kaatste terug. ‘Het was iemand met gaven die mij doodde op mijn trouwdag. Ik durf te wedden dat zij ook voor die van jullie verantwoordelijk zijn.’ Haar vingers balden zich tot een vuist. ‘Of het nu mensen met gaven zijn of niet, we kunnen niemand vertrouwen.’
      ‘Maar hem ook niet,’ hield Erebus stug vol.
      Norahs ogen gleden naar Shades toe. ‘Nee, hem ook niet.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen