Hoofdstuk 100! Om dat te vieren, het langste hoofdstuk tot nu toe. ;D

Zelfs al wilde ze diep vanbinnen niets liever dan in zijn armen kruipen, ze wist dat ze hier nu niet kon aanbellen. Niet alleen omdat ze een stap terug had gedaan, omdat ze hem een toekomst met Fye en hun kindje gunde. De twee konden haar ook samen opvangen, konden haar ook samen troosten, veiligheid bieden. Juice kon een vriend voor haar zijn zonder dat de grenzen van vriendschap overschreden werden; nu gewoon door hem vastgehouden worden was alles wat ze wilde. Wat haar echt tegenhield, was het feit dat Juice door het lint zou gaan. Hij kon Kozik de laatste tijd al niet luchten of zien; als hij nu ontdekte wat Kozik had gedaan, vergat hij alle vreselijke dingen die hij zelf in een dronken bui had gedaan en zou hij direct naar Kozik toe gaan. Na haar misbruikverleden zou hij niets van Kozik heel laten, ze wist honderd procent zeker dat Juice ervoor zou zorgen dat hij de volgende ochtend niet meer haalde. En vanzelfsprekend wilde ze dat niet.
      Kozik zou zich morgen verrot genoeg voelen zonder dat iemand hem daarbij hoefde te helpen. Hij was haar beste vriend, zijn relatie was net uit… Hij had te veel gedronken, had dingen gedaan die niet door de beugel konden maar niemand hoefde zich daarmee te bemoeien. Dit was iets wat ze samen moesten oplossen en aangezien Kozik – nuchter – altijd heel kalm en meegaand was, wist ze dat ze er samen wel uit zouden komen.
      Dana draaide zich van het huis af. Er was een andere plek waar ze terechtkon, en na een wandeling van tien minuten stond ze voor de deur waar haar eigen toekomst misschien wel achter lag. Kip had niet zo’n kort lontje als Juice of haar broer, hij zou Koziks gedrag niet goedpraten maar ook niet in het holst van de nacht naar hem toe gaan om zijn hoofd tot pulp te slaan. Hij was stabieler – híj was wat ze precies nodig had op het moment.
      Toch was ze zenuwachtig toen ze op de bel drukte. Naar Juice toe gaan was haar eerste instinct geweest, iets wat als vanzelfsprekend voelde. Er waren talloze keren dat hij haar getroost had, dat hij haar vast had gehouden totdat ze helemaal tot rust gekomen had. Ook Kip had dat vaak gedaan, maar het voelde toch anders. Ze hadden toen alleen elkaar gehad, beiden slachtoffer van dezelfde persoon. Zelfs al hadden ze gevoelens voor elkaar gehad, zonder Maddox’ toedoen waren die nooit gegroeid en ergens voelde het daardoor alsof hun liefde ongezond was. Misschien voelde hij dat ook, zelfs al herinnerde hij zich er niets meer van.
      De deur ging open. Kip droeg alleen een boxershort en zijn blonde haar zat door elkaar; blijkbaar had hij al in bed gelegen.
      ‘Hé,’ zei hij, zijn stem ruw van de slaap. Zijn ogen namen haar onderzoekend op.
      Toen het haar niet lukte om meteen te vertellen wat er gebeurd was, pakte hij haar hand en trok haar zachtjes naar binnen. In de woonkamer hielp hij haar op de bank te gaan zitten. Haar hand hield hij nog steeds vast, zijn duim streek geruststellend over haar huid.
      ‘Je bent helemaal koud,’ zei hij zacht. ‘Ik zal een heet bad voor je laten vollopen en thee zetten.’
      Zijn zorgzaamheid liet haar blozen. Ze had verwacht dat hij direct wilde weten wat er gebeurd was, waarom ze midden in de nacht voor zijn deur stond, maar hij stelde geen enkele vraag. Ze luisterde naar zijn voetstappen toen die van de badkamer naar de keuken gingen, voor hij terugkeerde met een kop dampende thee. Dankbaar pakte ze de gloeiende mok aan,
      Dana staarde in de donkere drank terwijl ze wenste dat hij zijn armen om haar heen zou slaan, maar hij bewaarde gepaste afstand. In plaats daarvan, vertelde hij hoe Casper hem had geholpen met koken en hoe ze daarna samen een legpuzzel hadden gemaakt.
      ‘Ik had zelfs een herinnering toen ik hem naar bed bracht.’ Zijn stem klonk warm en samen met zijn enthousiasme liet het haar glimlachen.
      ‘Wat voor herinnering?’
      ‘Een kinderliedje dat mijn moeder altijd voor me zong. Ik heb haar wel ontmoet… maar ze voelde nooit als mijn moeder. Nu – nu wel.’ Hij was even stil. ‘Ik heb het liedje aan Casper geleerd. You are my sunshine, heet het. Het was… fijn om hem iets te kunnen leren.’ Zijn ogen schoten opzij, alsof hij niet helemaal zeker was of ze wilde dat hij dingen van zijn vader leerde. Maar natuurlijk wilde ze dat. Ze vond het vreselijk dat Kip twee jaar van hun zoons leven had moeten missen en ze kon slechts hopen dat hij de schade kon inhalen. Dit klonk echter als een mooi begin.
      Ze nipte van de thee totdat Kip opstond om te kijken of het bad vol genoeg was.
      ‘Ik heb een handdoek voor je klaargelegd,’ zei hij toen hij terugkwam. ‘Kan ik nog iets voor je doen? Wil je er misschien een glas wijn bij?’ Zijn wangen kregen een rossige gloed. ‘Het is stom dat ik helemaal niet weet hoe je je vroeger ontspande.’
      ‘Nou dit klinkt perfect,’ knipoogde ze. Ze stond op en zette haar mok op tafel. ‘Kom dat glas zo maar brengen.’
      In de badkamer trok ze al haar kleding uit en liet zich langzaam in het ligbed zakken. Er dreef een flinke lading sop in die haar lichaam grotendeels verhulde. Niettemin klopte Kip op de deur in plaats van gewoon naar binnen te lopen.
      ‘Ik heb je glas wijn…’ zei hij. ‘Ik weet niet – of ik binnen kan komen of dat je al…’
      Hij deed er het zwijgen toe. Dana lachte zachtjes. Ze wist dat zijn zelfvertrouwen rondom meisjes geschaad was sinds hij zijn geheugen kwijt was en hoewel ze het schattig vond, hoopte ze dat hij zich snel wat meer op zijn gemak zou voelen.
      ‘Kom maar binnen hoor.’
      Bijna wilde ze eraan toevoegen dat er toch niets was wat hij nog niet gezien had, maar ze slikte die woorden weg, wetend dat hij zich dat allemaal niet meer herinnerde. De deur ging open en de man stapte naar binnen. Zijn wangen werden een tint roder toen hij haar zag. Behalve haar hals en armen was er niet veel te zien, maar evengoed leek hij niet te weten waar hij moest kijken.
      Hij zette het glas op de brede rand bij het voeteneind neer.
      ‘Waarom pak je niet een glas voor jezelf en kom je erbij?’ vroeg ze,
      ‘Uhm…’ Hij wreef in zijn nek en staarde naar de grond.
      ‘Het hoeft niet, Kip,’ zei ze zacht. ‘Het is prima als je dat liever niet doet, ik weet dat onze relatie een beetje ongewoon is. Maar zelf zou ik het fijn vinden. Als jij dat ook vindt.’
      Schichtig keek hij op. Even leek hij in tweestrijd met zichzelf, toen knikte hij en mompelde dat hij een glas ging pakken.
      Een warme tinteling gleed over haar armen en het hele drama met Kozik leek opeens niet meer zo heftig. Ze glimlachte naar hem toen hij terugkwam en zijn glas naast dat van haar zette. Met een snelle beweging trok hij zijn boxer uit. Aan de manier waarop hij zijn hand hield, merkte ze dat hij zijn verminkte geslachtsdeel probeerde af te schermen. Ze voelde een steek van medelijden.
      ‘Je hebt je daar nooit voor geschaamd,’ zei ze, haar ogen op die van hem gericht. ‘Integendeel zelfs…’ Ze lachte kort. ‘Weet je hoe jij je aan mij – en aan vele anderen – voorstelde? Je zei dat je Half-Sack heette, en zodra iemand vragend zijn wenkbrauwen optrok, liet je onbeschaamd je hele zaakje zien en vertelde je een heldhaftig verhaal over je tijd in Irak en hoe je daarbij gewond was geraakt. Blijkbaar was het een goede versiertruc,’ grinnikte ze.
      Kip keek even naar beneden alsof hij zich daar een voorstelling van probeerde te maken. Dana merkte dat hij niet goed wist wat hij daarop moest zeggen en ze schoof naar voren in het bad om plaats voor hem te maken. Het water plonsde toen hij achter haar ging zitten. Zodra ze zijn naaktheid niet meer kon zien, leek hij iets te ontspannen. Hij duwde haar benen langs haar heen en ze leunde naar achteren totdat haar rug tegen zijn borst rustte. Na een korte aarzeling sloeg hij zijn armen om haar heen en kuste haar schouder.
      Dana sloot haar ogen, genoot gewoon even puur van het moment. Ze merkte hoe haar lichaam ontspande, en ook Kip leek wat meer te relaxen.
      ‘Dit was echt een goed idee,’ verzuchtte ze. ‘Hier kan ik wel aan wennen.’ Haar handen gleden over die van hem, die zich onschuldig over haar buik hadden gespreid. Ze reikte naar voren, pakte de glazen wijn en gaf er eentje aan Kip voordat ze zich weer tegen hem aan nestelde.
      Ze nipte van de zoete drank en verstrengelde de vingers van haar andere hand met die van hem.
Ze had gehoopt dat hij de stille hint had begrepen, maar net als iedere man ontging het hem volkomen. Omdat ze het moment nog niet wilde verpesten, bleef ze eerst nog een lange tijd tegen hem aan liggen, totdat hun glazen leeg waren en Kip beide armen weer om haar heen sloeg. Langzaam streelden zijn vingertoppen haar buik, hoger en hoger totdat zijn duimen langs de onderkant van haar borsten gleden. Dana beet op haar lip, het voelde als een eeuwigheid geleden dat iemand haar zo had aangeraakt. Ze draaide haar hoofd opzij en kuste zijn schouder om hem aan te moedigen verder te gaan. Zijn ruwe handen gleden hoger en omvatte haar borsten. De plotseling stevige greep liet haar naar adem happen. Zijn stoppels schuurden langs de huid van haar schouder en hals toen hij die begon te kussen. Ze zuchtte zachtjes toen hij haar gevoelige tepels tussen duim en wijsvinger nam en er zachtjes aan trok. Haar ogen sluitend richtte ze al haar aandacht op zijn strelingen, wensend dat die zich nu weer naar beneden zouden verplaatsen. Dat gebeurde inderdaad, al daalden ze niet zo ver af als ze wilde en bleven ze op haar buik liggen.
      ‘Voel je je alweer iets beter?’ vroeg hij zacht.
      ‘Beter dan ik ooit had kunnen denken toen ik aanbelde,’ murmelde ze. ‘Dankjewel daarvoor.’
Ze kruiste haar armen en streelde die van hem met haar vingertoppen, zo ver ze kon komen. Onderwijl probeerde ze haar moed te verzamelen om hem te vertellen wat ze op haar hart had, maar ze besloot het uit te stellen totdat ze niet meer in bad zaten, zodat ze hem in elk geval aan kon kijken en om te peilen wat er in hem omging.

Een kwartier later lagen ze beiden in zijn bed. Hoewel Dana het hevige verlangen voelde om hem te kussen en zijn handen overal te voelen, hield ze zich in. In het schijnsel van het nachtlampje zag ze dat Kip haar onderzoekend aankeek. Hij was geduldig geweest en ze was hem daar dankbaar voor, maar ze begreep ook dat hij wilde weten waarom ze hier midden in de nacht naartoe was gekomen. Haar vingers verstrengelden met die van hem terwijl ze zich op haar andere elleboog ietsje oprichtte.
      Ze zuchtte zachtjes. ‘Amy heeft het uitgemaakt met Kozik,’ vertelde ze toen. ‘Hij was dronken toen ik thuiskwam, hij is er kapot van.’ Ze aarzelde even, zich afvragend of het echt nodig was om álles te vertellen. Ze besloot het toch te doen. ‘Hij was… nogal aanhankelijk. Ik hielp hem naar zijn bed toe omdat hij bijna niet meer overeind kon staan. Maar toen… trok hij me op bed. Kuste mijn nek, ging boven op me liggen… graaide naar mijn borsten.’ Ze sloeg haar ogen neer. ‘Zei dat ik hem ook wel kon neuken als ik dat vrijwillig met Maddox had gedaan, omdat hij niet zo erg was als hij…’
      Een traan kriebelde langs haar wang. Ondanks dat ze wist dat hij het niet meende, deden zijn woorden pijn. Juist omdat ze zich zo geschaamd had voor haar gevoelens voor Ruben. Kozik had haar ervan overtuigd dat dat normaal was, maar zijn sneer van vandaag gaf haar het gevoel dat hij dat alleen maar had gezegd om haar zich beter te laten voelen.
      ‘Ik sloeg hem met een lamp voordat hij verder wat kon doen. Toen hij bij zinnen kwam, ben ik weggerend.’
      Dana twijfelde er niet aan dat Juice een reeks vloeken had laten horen, haar er daarna van verzekerd zou hebben dat zoiets nooit meer zou gaan gebeuren en vervolgens het huis uit gestormd zou zijn. Kip bleef echter rustig. Zijn duim streek langs die van haar en pas toen ze opkeek, gaf hij een verbale reactie.
      ‘Riep het nare herinneringen op?’
      Dana dacht aan de flitsen van Maddox’ gezicht die ze had gezien, zijn parfum die ze had geroken. ‘Ja,’ zei ze met trillende stem. Ze veegde langs haar ogen, daarna kroop ze dichter tegen hem aan. In plaats van toe te geven aan de woede die hij moest voelen, richtte hij zich helemaal op haar. Hij sloeg een arm om haar heen toen hij merkte dat ze niet voor een aanraking terugschrok en trok haar tegen zijn borst. Zijn lippen raakten haar voorhoofd.
      ‘Maddox is dood,’ zei Kip terwijl hij haar stevig vasthield. ‘Wat Kozik heeft gedaan is niet goed te praten, maar ik denk dat hij morgen bozer op zichzelf is dan iemand anders ooit zal kunnen worden.’ Hij haalde een hand door haar haren. ‘Heb je je weleens vaker onveilig gevoeld bij hem?’
      ‘Nee, nooit,’ mompelde ze. ‘Ik geloof ook niet dat hij eerder naar me verlangde. Maar Amy is zo onzeker over zichzelf dat ze denkt dat hij niet met mij in een huis kan leven zonder met me naar bed te willen… en toen hij dronken was, moeten haar woorden door zijn hoofd hebben blijven spoken waardoor hij zich waarschijnlijk afvroeg of het waar was.’ Ze zuchtte zachtjes. ‘Weet je, het was schrikken, zelfs al is er uiteindelijk niet zoveel gebeurd. Het is gewoon… Ik kan daar niet blijven, Kip. Het is uit vanwege mij, omdat ik me zo aan hun opgedrongen heb – of zo ziet Amy dat in ieder geval.’ Ze was even stil, toen keek ze naar hem op. ‘Ik hoopte… dat ik hier misschien zou kunnen blijven. Bij jou. Met Casper.’
      Zijn blauwe ogen keken die van haar aan. Hij zei nog niets, keek haar alleen maar aan terwijl zijn vingers nog steeds door haar haren streken.
      ‘Ik weet dat ik hier tijdelijk terecht kan. Maar ik… ik hoop dat het voor langer zou kunnen. Jij wist vanavond precies wat ik nodig had, Kip. Ik… Ik wil dat iedere avond. Ik wil samen met jou in bad liggen, een wijntje met je drinken op het terras, luisteren hoe je een slaapliedje voor Casper zingt, ’s nachts door je vastgehouden worden.’ Ze pakte zijn hand en drukte die kort tegen haar lippen voordat ze vervolgde. ‘Ik hou van Juice. Dat weet ik, dat zal waarschijnlijk ook altijd zo blijven. Ik weet echter ook dat ik hem moet loslaten. Fye en hij verwachten een kindje – wat hij nog niet weet – en het voelt… het voelt als het laatste duwtje in de rug dat ik nodig had. Hij moet zich op zijn gezin concentreren en ik wil daar niet tussen zitten. Ik – ik moet me ook op mijn gezin richtten. En dat – dat wil ik doen met degene met wie ik dit gezin gesticht heb. Met de vader van mijn kind, degene die me twee jaar lang in mijn allerergste nachtmerrie gesteund heeft, degene waarvan ik geloof dat hij me kan geven wat ik nodig heb – en andersom. Je hoeft er nu geen antwoord op te geven, ik hoop gewoon… dat je het wilt overwegen. Om met mij aan een serieuze toekomst te gaan werken.’
      Zijn hand gleed uit haar haren en streelde haar wang. ‘Dat wil ik, Dana. Vanaf het moment dat je hier voor mijn deur stond wil ik dat al. Ik was alles kwijtgeraakt, al mijn herinneringen, al mijn gevoelens… maar op de een of andere manier is mijn liefde voor jou gebleven en als jij denkt dat je klaar bent om Juice los te laten, dan geloof ik je en wil ik je daarin steunen.’
      Tranen kriebelden in haar ogen vanwege zoveel liefs. Ze veegde ze niet weg, maar liet ze langs haar wangen glijden terwijl ze hem zachtjes kuste.
      Haar hand gleed over zijn borst toen hij haar terug zoende. Zijn vingers bewogen ook ietsje, maar het was alsof hij zich niet helemaal aan zijn passie durfde over te geven. Even verbrak ze het contact tussen hun lippen zodat ze hem kon aankijken.
      ‘Vrij met me,’ fluisterde ze. ‘Sinds Maddox dood is, heeft niemand me meer bemind. Mijn leven is opnieuw begonnen… en ik wil dat jij nu mijn eerste bent.’ Ze las de aarzeling in zijn ogen en voelde een steek van teleurstelling in haar buik. Ze sloeg haar ogen neer. Misschien wilde hij het niet écht, misschien…
      ‘Ik wil je eerste zijn,’ zei hij toen hij haar pijn voelde. Hij legde een hand tegen haar wang en tilde haar gezicht op. ‘Ik vind het alleen lastig omdat… omdat ik me onze vorige keren niet herinner. Ik weet niet wat je fijn vindt… en wat juist niet. Wat wil je? Ik bedoel – hoe wil je dat…’ Zuchtend sloeg hij zijn blik neer.
      Weer maakten zijn woorden haar emotioneel. Ze streelde de haartjes op zijn wang. ‘Ik wil dat jij het initiatief neemt, dat jij degene bent die vannacht leidt, doet wat goed voelt voor jou. Ik wil de controle uit handen kunnen geven…’ Ze beet even op haar lip. ‘Ik moet weer leren om mijn minnaar te vertrouwen en met jou – met jou kan ik dat. Ik vertrouw jou, Kip.’ Ze drukte zachte kusjes tegen zijn lippen aan. ‘Vertrouw ook jezelf, lieverd.’


Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Ooh gelukkig dat ze niet naar juice ging anders had kozik een bezoekje gekregen van mister mayhem.
    Omg 100e hoofstuk!! Wauw gefeliciteerd!(hoera)
    Nog steeds lees ik met genot dit verhaal_O_

    4 weken geleden
  • VampireMouse

    Omgomg zooook mooi Kip wauw!!!!!
    Gun het ze zo❤️❤️

    4 weken geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh Kip en Dana is echt mega lief!

    Ik ben bang dat Juice Fye gaat verlaten nog en dit dan kapot maakt.. Dana verdient rust en liefde met Kip

    4 weken geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik denk dat Kip heel goed voor haar is. Hij geeft haar instinctief precies wat ze nodig heeft.

    Hoe dronken Kozik ook was, ik denk niet dat ik het hem ga kunnen vergeven.

    4 weken geleden
    • Croweater

      Hij zichzelf ook niet. Ik heb een beetje met hem te doen :')

      4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen