. . .

'Je was la pajarita bijna kwijt vandaag, hè?' Kevin sloeg een arm om zijn schouder en keek naar de deur waardoor Jamie net was verdwenen. Esai wierp een donkere blik op zijn vriend, niet zeker of het feit dat hij haar 'klein vogeltje' noemde een stompzinnige referentie aan haar kleurige haar was of dat het een of ander nieuw koosnaampje was.
      'Je had haar beter in de gaten moeten houden in plaats van die bitch in je bed te proberen te praten.'
      Kevin rolde met zijn ogen. 'Ik verloor haar nog geen vijf minuten uit het oog. Na al jouw doorzichtige geflirt dacht ik dat ze een paar minuten met Danny ook wel zou overleven. Wist ik veel dat hij een lulverhaal over jou ging ophangen.'
      Esai antwoordde niet. In plaats daarvan keek hij de ruimte rond. De man was nergens meer te zien. Mooi, hij had dus toch nog een paar hersens in zijn kop.
      'Maar goed, zo te zien is alles nu weer koek in ei. Blijkbaar heeft ze het zwaar te pakken. Arme meid. Ze is er waarschijnlijk kapot van als ze ontdekt dat –'
      'Ze hoeft niks te ontdekken,' antwoordde hij ruw. 'Ze hoeft het nooit te weten.'
      Kevin trok zijn wenkbrauwen op. 'Dat klinkt alsof je haar wilt blijven zien als je eenmaal hebt wat we hebben willen.'
      Esai haalde zijn schouders op, al vervloekte hij zichzelf omdat hij zich zo makkelijk op de kast had laten jagen.
      Opeens werd de grijns op het gezicht van zijn vriend groter. 'Wacht eens even vriend... Vind je haar écht leuk?' Hij schoot in de lach. 'Dat zou echt zo fucked-up zijn. Straks breek je niet alleen haar hart maar ook dat van jezelf.'
      Esai klemde zijn kiezen op elkaar. Hij wilde die grijns wel van het gezicht van zijn vriend af slaan, maar hij hield zijn handen naast zijn lijf en keek weer even naar de ingang. Het feit dat Jamie nu met Shanty sprak, maakte hem gespannen. Het was duidelijk dat haar vriendin hem niet mocht en hij had aangevoeld dat hij wist dat zijn motieven niet helemaal zuiver waren. Zou ze Jamie nu proberen te overreden? Hij wilde dit niet verkloten en zeker niet door zo'n stomme griet die hier überhaupt niks te zoeken had. Hoe moest hij dát in vredesnaam aan zijn vader uitleggen? Deze opdracht wilde hij niet al na een paar dagen verknallen vanwege een bijdehante vriendin. Hij hoopte maar dat hij net overtuigend genoeg was geweest.
      Esai ontspande iets toen de twee meiden naar binnen liepen en Jamie naar hem glimlachte. Dat was een goed teken. Zodra ze bij hem was, omringde hij haar met zijn armen en trok haar dicht tegen zich aan. Ondanks alle halfnaakte vrouwen om hem heen was Jamie degene die hem opwond, met zijn shirt aan. Het voelde alsof ze daarmee aan hem toebehoorde, aan hem alleen.
      'Klaar om te gaan?' fluisterde hij in haar oor. Hij kon niet wachten om met haar alleen te zijn, in plaats van onder het toeziend oog van mensen die dachten dat dit allemaal toneelspel was en die hij ook nog even in die waan wilde laten.
      Jamie knikte, haar glimlach zo innemend dat hij haar nog dichter tegen zich aan wilde trekken. Hij hield van die glimlach, die zo eerlijk en onbezonnen was. Zijn hand gleed in die van haar en nadat ze afscheid van Kevin en Shanty hadden genomen, nam hij haar mee naar zijn kamer.
      'Ik heb tegen Shanty gezegd dat ik wel wil dubbeldaten na onze derde date. Vind je dat goed?' Ze sloeg haar armen om zijn middel en keek naar hem op.
      Haar ogen glansden in afwachting. Esai zou nooit iets willen zeggen wat die lichtjes doofden en dus kuste hij haar lichtjes. 'Ik vind het best.'
      Ze kuste hem terug. Al zoenend leidde hij haar zijn bed op. De strelingen van haar tong riepen een diep verlangen in hem op, een die al een paar dagen niet geblust was. Haar gejaagde ademhaling liet zijn hart sneller kloppen en zijn handen jeukten om haar lijf te verkennen. Zou ze dat al te snel vinden? Hij had haar beha in de badkamer te drogen zien hangen, dus hij wist dat ze niets onder haar shirt droeg. Ze lagen op hun zij. Zijn hand rustte hij op haar zij en hij baalde ervan dat zijn shirt zo lang voor haar was dat hij zijn vingers er niet subtiel onder kon schuiven.
      In plaats daarvan bewoog hij zijn hand over de stof totdat hij haar borst gevonden had. In zijn mond snakte ze naar adem toen hij zachtjes kneep. Haar reactie op zijn aanraking wond hem nog meer op, hij wilde weten hoe ze zou reageren als hij haar borsten streelde, als hij zijn lippen erlangs liet glijden en aan haar tepels zoog.
      'Ik krijg het warm van je, chiqui,' fluisterde hij tussen de kussen door. Hij had haar zien blozen toen hij zonder shirt de kamer in was gekomen na het douchen en hoopte die blos opnieuw te zien. Hij kwam iets overeind en trok zijn shirt over zijn hoofd. Verlegen boog ze haar hoofd.
      Hij legde een hand tegen haar wang en dwong haar gezicht weer omhoog zodat ze hem aankeek. 'Je bent schattig als je bloost.'
      Haar wangen werden nog roder en hij grijnsde omdat ze niet wist waar ze moest kijken. Voordat ze zich echt ongemakkelijk begon te voelen, leunde hij weer naar haar toe om haar te zoenen. Deze kus was vuriger en leek zijn hele lijf in brand te steken. Zijn tanden zonken zachtjes in haar lip toen haar vingertoppen zijn borst aarzelend streelden. Haar aanraking was licht, maar toen ze de spierpartijen in zijn buik bereikte drukte ze haar hand er plat tegenaan. Hij spande zijn spieren aan terwijl hij over haar heen boog. Zijn verlangen bloeide op en hij liet een arm rond haar middel glijden en trok haar tegen zich aan. Zijn erectie had ze al eerder gevoeld, toen was ze er ook niet door teruggeschrokken. Zijn lippen verlieten die van haar en hij drukte een spoor van kussen naar haar nek. Haar ademhaling haperde, de zucht die over haar lippen schoot gaf hem kippenvel. Wanhopig verlangend naar meer van haar trok hij haar shirt omhoog en liet zijn hand eronder glijden. Met gespreide vingers gleed hij over haar strakke buik. Even hield hij stil om haar de ruimte te geven te zeggen dat ze dit niet wilde, toen ze dat niet deed bewoog hij zijn hand verder omhoog totdat hij borst bereikte.
      Zodra hij die begon te kneden en daarbij expres druk tegen haar tepel uitoefende, voelde hij haar verstijven. Aarzelend verbrak hij de kus.
      'Ga ik te ver?' vroeg hij.
      Ze ontweek zijn blik. 'Ik weet het niet.'
      'Voelt het vervelend?'
      Haar ogen schoten weer naar die van hem. 'Nee,' fluisterde ze.
      'Als het goed voelt dan is het goed,' zei hij zelfverzekerd. Nu hij haar borsten eindelijk aangeraakt had, wilde hij ze niet zo snel opgegeven.
      Toch merkte hij dat ze gespannen was en hij trok zijn hand een beetje teleurgesteld terug.
      'Je hoeft nergens bang voor te zijn, chiqui. Waarom ben je zo gespannen?' Hij dacht terug aan zondagnacht, toen hij zijn handen in haar slip had laten glijden. Ze leek toen een stuk relaxter dan nu.
      'Het is hier zo gehorig,' murmelde ze. 'Het maakt me – ongemakkelijk.'
      Esai sliep hier al zo lang dat hij de geluiden allang niet meer hoorde. Nu hij erop lette, hoorde hij wel dat zijn broeder in de kamer hiernaast goed bezig was met een van de clubmeiden. Hij grinnikte de plotse schaamte weg en drukte een kus tegen haar mondhoek.
      'Sorry. Ik heb al lang geleden geleerd zulke geluiden te negeren.' Hij grijnsde verontschuldigend, pakte toen zijn telefoon en gaf die aan haar. 'Hier, zet maar iets aan.'
      Nadat muziek de kamer vulde, was het gekreun en gebonk in het kamer hiernaast niet meer te horen. Jamie leek iets te ontspannen toen hij zich weer naar haar toe draaide. Ze klom over hem heen terwijl ze hem weer begon te zoenen, haar knieën aan beide zijden van hem. Hij legde zijn handen op haar bovenbenen en bewoog ze omhoog tot ze weer onder haar shirt waren. Haar lippen verkenden zijn nek, steeds ietsje zelfverzekerder, totdat ze ook vochtige afdrukken op zijn borst en buik achterliet.
      Haar lippen maakten het verlangen in hem zoeter, pijnlijker. Hij was niet gewend aan veel voorspel, meestal had hij daar onvoldoende geduld voor en dat wisten de meisjes. Maar iemand die hem met zo veel zorg kuste, alsof ze geen centimeter wilde overslaan, deed zijn liefde voor dit meisje opvlammen. Hij wilde dat zij zich ook zo voelde en ging rechtop zitten. Met een hand om haar middel keek hij haar aan.
      'Trek je shirt uit.' Zijn stem klonk schor van verlangen en hij beet op zijn wang toen hij hoorde hoe bevelend dat klonk. 'Ik bedoel – als je dat wilt natuurlijk,' zei hij vlug. 'Ik wil gewoon ook iedere centimeter van jouw bovenlijf kussen.'
      Weer verschenen er blosjes op haar wangen. Ze sloeg haar ogen neer, toch bewoog ze haar handen naar de zoom van haar shirt en trok hem over haar hoofd.
      Even nam hij het zicht in zich op. Haar borsten waren wat kleiner dan hij zich had voorgesteld, maar net als alles aan aan haar vond hij ze cute. Toen ze nog steeds zijn blik ontweek, tilde hij haar kin op om haar aan te kijken.
      'Je bent prachtig, preciosa mía.' Zijn vingertoppen streken over haar borsten, langs haar stijve tepels die in het licht leken te glimmen. Zijn ademhaling nam toe terwijl hij het bloed naar zijn kruis voelde stromen. Hij drukte zijn lippen tegen haar schouder en begon vandaar zijn tocht die langs haar borsten leidde, wetend dat hij de eerste man was die dat deed. Voorzichtig legde hij haar op haar rug terwijl hij haar borsten kuste en haar tepel tussen zijn lippen nam.
      Ze kreunde zacht terwijl haar vingers door zijn haren gleden. Terwijl hij links masseerde, zette hij zijn tanden lichtjes om haar tepel en trok zachtjes, waardoor ze een zacht jammergeluidje liet horen. Hij kuste zijn weg weer omhoog naar haar lippen, bleef er toen boven zweven totdat ze opkeek. Zijn lippen trilden een beetje toen hij naar haar glimlachte, hij kon de angst dat ze het niet zo lekker vond als hij gehoopt had niet helemaal van zich af schudden. Ja, het gaf een kick om een meisje te claimen dat nog door niemand anders op deze manier was aangeraakt, maar hij wist ook dat ze als ieder meisje bepaalde verwachtingen had en hoewel hij daar normaal gesproken weinig om gaf, wilde hij wel aan die van haar beantwoorden.
      Ze sloeg haar ogen naar hem op. Een tijdlang staarden ze elkaar alleen maar aan. Hij wist dat ze zijn ogen mooi vond, maar hij was niet minder verliefd op die van haar, die dan weer groen, dan weer blauw leken. Zijn duim streek langzaam langs haar onderlip heen en weer totdat ze haar lippen om zijn vingertop legde en aan zijn duim zoog terwijl haar tong langs de rand van zijn nagel gleed.
      'Fuck baby,' zei hij in een grom toen er andere beelden door zijn hoofd flitsten. 'Die lippen wil ik ergens anders omheen voelen.'
     
Zijn eigen woorden gaven hem een krampend gevoel in zijn buik, dat alleen maar erger werd toen ze verstijfde. Haar wangen waren vuurrood geworden.
      'Sorry,' mompelde hij. 'Je schopt m'n gedachten door de war, querida. Deze had in mijn hoofd moeten blijven. Vergeef me.' Hij rolde van haar af , maar trok haar wel zo dicht tegen zich aan zodat hun bovenlijven hun warmte deelden. 'Ik doe mijn best me te gedragen maar jij maakt me helemaal gek, meisje. Je bent zo fucking mooi, het is onvoorstelbaar dat niemand anders ooit heeft geprobeerd je voor zich te winnen.'
      Ze keek naar hem op. Hij las de twijfel in haar ogen en voelde zich er rot over. Was ze vroeger gepest? Ze had nogal een uitgesproken smaak wat haar uiterlijk betrof. Hij vond dat leuk, maar tijdens zijn middelbare school periode zou hij wel kortzichtig genoeg zijn geweest om er iemand om uit te lachen. Een nog naardere gedachte drong zijn hoofd binnen. Wat als ze de werkelijke reden ontdekte dat hij met haar was gaan daten? Zou ze bang zijn dat het hem alleen om de Sons te doen was geweest? Zou het haar fragiele zelfbeeld nog verder om zeep helpen?
      Ze streek langs zijn wang, waardoor hij zijn blik weer scherp stelde.
      'Wat is er?' vroeg ze, haar ogen groot en bezorgd.
      Ze was zo lief... en zo compleet anders dan zijn twee exen. De een had alleen maar oog voor haar eigen zorgen gehad, bij de ander had hij zichzelf nooit echt durven openstellen omdat hij nooit het gevoel had gehad dat ze op zijn sensitieve kant zat te wachten – een zijde die maar weinig mensen kenden. Ze had vooral van zijn stoere imago gehouden, van zijn arrogantie, zijn maskers die hij zo gewend was om te dragen dat hij niet eens meer wist of het nog maskers waren. Maar Jamie... op de een of andere manier slaagde ze erin hem verder uit te kleden dan een andere meid ooit had gedaan, en dat alleen door simpele vragen te stellen. Maar het was die oprechte, liefdevolle blik in haar ogen die hem zo diep trof.
      Hij schudde zich los uit zijn overpeinzingen en streek door haar kleurige haar. 'Soms voelt het alsof je jezelf niet mooi vindt. Ik vroeg me af – of je vroeger gepest bent.'
      Zuchtend sloeg ze haar ogen neer, hoewel ze wel weer opkeek toen ze begon te praten. 'Ik voelde me altijd anders dan anderen. Dat gebeurde al toen ik heel jong was en andere kinderen ontdekten dat ik geen vader had, maar twee moeders. Ze vonden het raar, en ik wist niet beter. Ik trok me er niet veel van aan, maar ergens voelde het toch... alsof ik er nooit helemaal bij hoorde. Ik weet niet of ik echt werd buitengesloten of dat ik mezelf buitensloot, maar in het laatste jaar van de lagere school had ik helemaal geen vriendinnetjes meer. Ik heb zelfs nog eens een partijtje gevierd waarbij niemand kwam.'
      Esai was niet iemand die heel gevoelig was voor andermans leed, maar toen er een traan langs haar wang gleed had hij het toch even heel moeilijk en hij trok haar dicht tegen zich aan. Geen wonder dat ze zo aan zichzelf twijfelde en dat achter een dosis vrolijkheid probeerde te verbergen.
      'Ging het beter op de middelbare school?' vroeg hij zacht.
      Ze haalde haar schouders op. 'Ik wilde niet meer opvallen. Ik vertelde iedereen dat ik gewoon een vader en een moeder had, ik trok kleren aan die ik niet leuk vond maar waardoor ik er bij paste, ik deed alsof ik dingen leuk vond die de anderen ook leuk vonden...' Ze zuchtte. 'Ik hield het twee jaar vol. Twee jaar lang was ik iemand anders en ik voelde me alsnog alleen en ongelukkig.' Ze beet op haar lip. 'In die tijd was mijn broer ook weg, hij was net afgestudeerd en ging anderhalf jaar reizen. Hij schrok toen hij terugkwam, zei dat ik nog maar een schaduw was van wie ik geweest was.' Haar lippen bogen om in een trieste glimlach. 'Hij smeet al mijn kleren in een vuilnisbak, trok me een hele dag van winkel tot winkel om mijn kledingkast weer te vullen. Ik mocht de kleren alleen kopen als ik straalde wanneer ik ze aan had. Hij zei dat ik nooit voor iemand mocht veranderen, dat ik mooi was zoals ik was en dat het niet aan mij lag als anderen te kortzichtig waren om dat te zien. Hij hielp me om mijn eigen stijl weer te ontdekken, om mezelf weer terug te vinden... en hij bleef tegen me zeggen dat ik vanzelf mensen zou ontdekken die wel dezelfde dingen leuk vonden. Dat gebeurde inderdaad, ik ontmoette een meisje dat precies van dezelfde muziek hield en die zelf haar kleding maakte, en zij introduceerde me aan haar vriendengroep.'
      Esai was even stil van haar woorden. Hij voelde aan dat het een strijd was die nooit helemaal over zou gaan, waar ze misschien wel haar hele leven tegen zou moeten blijven vechten. Hij dacht aan de mensen die hij vroeger zelf had gepest omdat ze anders waren en vroeg zich af of dat ook nog steeds hun leven beïnvloedde. Zijn vader was de baas van een motorclub geweest toen hij op de middelbare zat, hij had zich altijd een hele man gevoeld en schijt gehad aan alles en iedereen. Hij dacht weer aan Shanty's beschuldigingen. Als hij eerlijk was, dacht hij dat ze gelijk had. Als Jamie bij hem op school had gezeten, had hij haar waarschijnlijk inderdaad als een trofee gezien, haar één nacht lang het mooiste meisje op aarde laten voelen en haar daarna keihard laten vallen.
      Met een zucht rolde hij op zijn rug en staarde naar het plafond. Haar hoofd voelde zwaar toen ze die op zijn borst legde. 'Jij hebt je vast nooit anders voorgedaan dan je bent,' zei ze zacht. 'Valt het je tegen dat ik niet altijd mezelf durfde te zijn?'
      Haar woorden lieten hem in de lach schieten, al klonk het hol. 'Ik weet eerlijk gezegd niet eens wie ik ben, laat staan dat ik wel weet of ik mezelf ben.' Hij boog zijn hoofd iets om haar kruin te kunnen kussen. 'Er is ook nooit iemand geweest die me erover na heeft laten denken.'
      Ze draaide zich om en vouwde een arm onder haar kin om haar hoofd te ondersteunen terwijl ze naar hem keek. 'Waarom twijfel je of je wel weet wie je bent?'
      Esai dacht over haar vraag na. Hoewel hij wel met honderd vrouwen had geslapen, was er niet één geweest met wie hij zo'n diep gesprek had gevoerd als hij nu met Jamie deed. 'Ik weet niet. Mijn toekomst was altijd al uitgestippeld. Ik zou monteur worden en later mijn vader opvolgen als voorzitter van de motorclub. Ik heb nooit iets anders gewild... Heb me ook nooit afgevraagd of ik misschien wat anders zou hebben gewild. Daardoor voelt het een beetje... alsof de club bepaalt wie ik ben, in plaats van ikzelf.'
      Tijdens het praten had hij zijn hand opgetild en haar gezicht gestreeld, iedere aanraking leek iets nieuws in hem los te maken.
      'Misschien heb je iemand nodig die je kan laten zien wie je zelf bent. Net zoals mijn broer heeft gedaan.'
      Esai twijfelde er niet aan dat zij hem dat wilde laten zien, maar hij wist dat er voor hem geen andere toekomst was dan een binnen de club. Hij had nooit iets anders gewild en zelfs erover fantaseren voelde verkeerd, alsof hij zijn broeders verraadde. De Mayans... ze waren zijn familie, hij zou er nooit van kunnen weglopen, zelfs als hij het zou willen. De club zou altijd het belangrijkste in zijn leven zijn. Zo niet, dan zou hij alles kwijtraken wat hem lief was.
      Toch voelde hij zich opeens gebonden, minder vrij dan hij de rest van zijn leven had gedaan.
      Hij sloeg een arm om haar heen. 'Ik ben blij dat je broer jou dat heeft laten zien, lief. Je bent er een prachtig persoon door geworden.' Voor het eerst vanavond voelde hij dat hij zelf ook een blos kreeg, maar hij vocht er niet tegen. Bij haar kon hij zichzelf zijn. 'Een prachtig persoon waar ik heel erg verliefd op ben geworden.'
      Hun lippen vonden elkaar weer, en lieten elkaar het komende uur niet met rust.

Esai miste haar zodra hij haar bij Shanty thuis had afgezet. Het was kinderachtig, maar zodra hij terug in het clubhuis kwam trok hij het shirt aan dat ze gisteren had gedragen en dat nog steeds naar haar rook. Er waren vreemde kriebels in zijn buik waarvan hij zich afvroeg of dit nou de befaamde vlinders waren. Hij kon zich niet herinneren ze eerder te hebben gevoeld.
      Met een kop koffie ging hij naast zijn vader aan tafel zitten. 'Hebben Knuckles en Luis het spul gevonden?' vroeg hij.
      Na een bloedige ondervraging had Esai gisteren het adres achterhaald waar ze vermoedden dat een deel van de gestolen drugs was opgeborgen. Niemand verlinkte zomaar een grote drugspartij zonder er zelf wat aan over te houden; ze hadden aangevoeld dat slechts een deel in handen van de politie was beland.
      'Ja. Je hebt goed werk geleverd, zoon.' Zijn vader klopte hem op de schouder.
      Esai voelde zich altijd net een klein kind na een compliment van zijn vader – ze waren gewoon erg zeldzaam.
      'Met het meisje gaat het ook goed, zag ik?'
      Knikkend tuurde hij in zijn koffie. 'Wat vind je van haar?'
      Zijn vader had een hekel gehad aan zijn beide exen. De eerste had hij zwak gevonden omdat ze met een depressie kampte, en nadat ze zelfmoord had geprobeerd te plegen had hij erop aangedrongen dat Esai haar moest dumpen omdat ze nooit een goede old lady zou zijn. Het had hem maanden gekost om die stap echt te zetten, het meisje had gedreigd weer een poging te doen als hij het uitmaakte en op die manier had ze hem lang aan het lijntje gehouden. De vriendin die hij drie jaar later kreeg, was in de ogen van zijn vader veel te bijdehand geweest; ze trok altijd alles in twijfel, had overal een mening over en steunde hem nergens in.
      'Hoezo?' Zijn vaders stem klonk scherp.
      Esai haalde zijn schouders op.
      'Het maakt toch niet uit wat ik van haar vind?' Toen hij in het Spaans overschakelde, wist hij dat zijn vader zich opwond. 'Doe gewoon wat je moet doen.' Hij was even stil. 'Je gaat me toch niet vertellen dat je voor die griet gevallen bent hè? Kom op zoon, moet je nu zelfs de simpelste opdracht gecompliceerd maken?'
      'Ik maak niets gecompliceerd,' antwoordde hij geïrriteerd. 'Ik heb alles onder controle, oké?' Hij keek op om zijn vader van zijn woorden te overtuigen.
      Zijn vader keek hem recht aan. 'Daar reken ik op ja, dat je alles onder controle hebt. Dit is een buitenkans, wees niet zo stom om het te verknallen. Ze is een middel om ergens bij te komen, niet meer en niet minder. Maak jezelf niets wijs, zoon.'
      Esai staarde naar zijn handen. Hij moest en zou een manier vinden om zijn opdracht uit te voeren zónder Jamie op te geven. Het enige wat hij nodig had, was tijd en het vertrouwen van de club om dit op zijn eigen manier te doen. Jamie zou boos worden, maar als ze echt al een tijdje in een relatie waren, geloofde hij dat ze het hem wel zou vergeven en niet het slechtste in hem zien. Zijn gedachten schoten weer terug naar het gesprek van de vorige avond en hij onderdrukte een zucht, hopend dat haar beschadigde zelfbeeld daar geen stokje voor zou steken en haar vertrouwen in hem aan diggelen zou slaan.

Reacties (3)

  • Long

    Oh god nee, ik had nog een sprankeltje hoop maar dat is nu wel weg door dit laatste stukje. Hij mag haar geen pijn doen. :-(

    1 jaar geleden
  • Girlicious

    Oke eerlijk, ik ben zo blij dat ze geen seks hebben gehad.
    Esai verdient Jamie niet want als hij om haar had gegeven had hij dat hele plan afgeblazen en eerlijk geweest tegen Jamie
    Nee ik ben nog altijd team Jamie & Juice
    Sorry Esai maar you messed up
    Verder ga ik niet ranten hahaha. Mijn punt is inmiddels wel duidelijk(lol)

    Kudo en snel verder!

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ugh i dont like him..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen