Foto bij H49: Plannen tegen de Vijf ~ Halatir

“Halatir, de Vijf willen jou spreken”, zei Uln'hyrr, een van de zwarte elfen die met mij in de onderkeukens werkte. Ik knikte en gooide het vleesmes weg, waarna ik opstond en mijn handen afveegde. “Troonzaal?” vroeg ik neutraal en hij knikte, waarna ik op weg ging. Vanbinnen voelde ik een onaangenaam gevoel groeien, aangezien het bijna nieuwe maan was en ik dus bijna naar buiten mocht. Zou Morchiant mij verraden hebben? Nee, onmogelijk… Ik had geen enkel idee over de reden waarom ze mij wouden spreken, dus besloot ik het te laten rusten en gewoon naar hen toe te gaan. Met een zucht rechtte ik mijn rug en begon met grote passen naar de troonzaal te wandelen.

Het was muisstil. De barguests waren er niet, maar ik hoorde de Vijf ook niet lachen of praten zoals normaal. Er was gewoonweg geen enkel geluid. Mijn geklop op de deur klonk dan ook als een donderslag, maar het bleef verder stil. De deur ging traag open en ik trok mijn dolk al tevoorschijn. Hier klopte iets niet… Voorzichtig duwde ik de deur verder open met mijn dolk in de aanslag en stapte behoedzaam de troonzaal in. Eenmaal binnen, was ik helemaal op mijn hoede: er was niemand. De vijf tronen waren leeg en het voelde er kil aan. Opeens hoorde ik iemand achter mij komen staan en met een soepele beweging draaide ik me om en hield mijn dolk vlak tegen de nek van die persoon. “H… Halatir, laat dat zakken… Ik ben het, Tavar”, zei de zwarte elf toch wat geschrokken voor mij en argwanend liet ik mijn dolk zakken.

“Tavar… wat doe jij hier? Waar zijn de Vijf?” vroeg ik met een lichte grom en hij hield zijn handen in de lucht. “Rustig maar, ze zijn gaan helpen in de slag tegen de dwergen, aangezien we aan het verliezen waren”, vertelde hij en ik trok een wenkbrauw op. Was dit een test van de Vijf om te zien of ik ze trouw was? “Uln’hyrr zei dat ze mij wouden spreken”, zei ik toen en stopte mijn dolk terug in zijn houder. “Hij zit mee in ons complot, we wouden je spreken”, zei Tavar toen en ik keek hem verward aan. Hij grijnsde licht en liet zijn handen zakken, terwijl hij zei: “Volg me maar, we waren op je aan het wachten.” Met mijn hand op mijn dolk volgde ik hem terwijl hij in een kleine zijingang van de troonzaal verdween.

“Halatir”, zei een zwarte elf en meteen keken zijn metgezellen op. Tavar had me naar een kleine kamer gebracht waar nog 6 andere zwarte elfen zaten. “Morchiant?” zei ik en kon de verbazing in mijn stem niet verbergen. Hij grinnikte en gebaarde dat ik moest gaan zitten. Zodra ik dat gedaan had, vroeg ik: “Wat is er allemaal aan de hand?” “Ik heb enkele kameraden gevonden die… wel… niet zo’n fan zijn van de Vijf en jou willen helpen”, vertelde Morchiant met een grijns en ik trok ongelovig een wenkbrauw op. De vijf vreemde zwarte elfen en Tavar keken mij verwachtend aan en ik staarde wantrouwig terug. “En wat staat daar tegenover?” vroeg ik toen en meteen verschenen er 7 grijnzen. “Niet veel hoor… Een hogere positie, dat is alles”, zei iemand gewoontjes en ik snoof. “Ik meen het, wat willen jullie”, zei ik toen iets dreigender en Tavar keek verbaasd. “Dat is het, we willen gewoon onze huidige positie niet meer”, zei hij en ik was totaal in de war. Was dat echt alles? “En wat krijg ik?” vroeg ik toen en Morchiant leunde tegen de muur.

“We zitten allemaal in een bepaalde sector waar veel ontevredenheid is over de Vijf en over het feit dat vrouwen de macht hebben. Wanneer de tijd rijp is en jij het gevecht met de Vijf aangaat, kunnen wij jou bijstaan met onze sectoren. De Vijf moet jij alleen verslaan, maar wij kunnen hun legers en magiërs wel ophouden… Zeker als op dat moment de goblins en trollen ook aanvallen”, vertelde hij met een grijns en ik keek hem verbaasd aan. “We zijn zwarte elfen Halatir, we zijn goed in het smeden van geniepige plannetjes met vijanden”, grinnikte hij en wandelde toen naar mij toe. Hij gooide een zakje naar mij toe en behendig ving ik het op, waarna hij zei: “Dit is het mengseltje van de Papaver somniferum en de Aconitum vulparia. Als je goed hebt opgelet, weet je waarvoor je dit moet gebruiken. Dit telt trouwens ook meteen mee als een examen. Als, en slechts als, je nadien de Vijf overmeesterd, zal ik je als een volwaardige magiër beschouwen en jou inwijden in de geheime magie die enkel door vrouwelijke zwarte elfen beheerst mag worden.” “Halatir, gewoon even voor je om te beseffen: niemand heeft ooit die eer gekregen en Morchiant kent er ook enkel de basis van. Als jij de Vijf verslaat, kan jij van de vrouwelijke magiërs dat eisen”, zei een zwarte elf zeer ernstig en ik knikte. “Dat besef ik”, antwoordde ik en het was even stil. “Laten we terug gaan naar onze werkzaamheden, de Vijf komen over enkele uren al terug”, zei Morchiant toen en we knikten, waarna we opstonden en terug liepen naar onze taken. Met een brede grijns wandelde ik door de gangen: mijn bondgenoten werden steeds talrijker…

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen