‘Je mist het, hè?’ Mila’s hand gleed over die van hem en ze gaf een kneepje.
      Kozik scheurde zijn blik los van het skatende tweetal en draaide zijn hoofd opzij. Zonder erbij stil te staan, reikte hij naar de stomp onder zijn knie.
      ‘Ja,’ gaf hij met een zucht toe. ‘Vroeger skateboardde ik heel veel, ik heb het al jaren niet echt meer gedaan. De laatste keer dat ik Shane had gesproken voordat ik mijn been kwijtraakte hadden we het er nog over dat we samen eens zouden gaan skaten. Een paar minuten voordat ik op die mijn stapte, maakten we zelfs nog grapjes over benen breken.’ Hij beet op de zijkant van zijn lip. ‘Ironisch, dat mijn been vlak daarna opgeblazen werd.’
      Mila was even stil. Haar vingertoppen streken lichtjes over de rug van zijn hand. ‘Wil je liever ergens anders naartoe?’
      Kozik schudde zijn hoofd. Het was zijn eigen idee geweest om naar de skatebaan te gaan die vlak bij het hotel lag dat ze geboekt hadden. ‘Het is veel te leuk om Juice de hele tijd op zijn bek te zien gaan. Ik snap wel dat die knul zich tot computers heeft beperkt.’
      Mila grinnikte zachtjes.
      Met een flauwe grijns keek Kozik weer naar voren. Juice bakte er echt niet veel van. Hij had beweerd dat hij vroeger weleens geskatet had, maar het was niet terug te zien. Hij gaf echter niet op, schaamde zich niet voor de vele keren dat hij viel en het was leuk om de twee verliefden zo samen bezig te zien, zonder dat de club druk op hen uitoefende. Het leeftijdsverschil van dertien jaar leek weg te vallen, alsof ook Juice net van de middelbare school was gekomen.
      ‘Als ik hem zo bezig zie, vraag ik me af of het wel zo verstandig is als hij volwaardig lid wordt,’ peinsde Kozik.
      Mila keek opzij, haar wenkbrauwen lichtjes gefronst. ‘Hoezo?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Kijk dan naar ze. Het zijn net twee jonge honden. Hij is nog zo jong… Hij zou van z’n jonge jaren moeten genieten en over tien jaar eens moeten terugkomen. Ik vraag me af of ik hem weleens zo heb zien lachen.’
      En niet alleen lachen… Hij had Juice en Shane nog nooit elkaars hand zien vasthouden, maar af en toe deden ze dat nu, terwijl Shane hem hielp zijn balans te houden. Hoewel hij zich Juice nooit met een man had voorgesteld, leek het beeld op de een of andere manier te kloppen en hoewel hij doorgaans nou niet echt voor zijn plezier naar twee zoenende mannen keek, had het iets liefs wanneer Juice’s lippen zachtjes die van Shane raakten.
      ‘Ik denk niet dat het door de club komt, voor die tijd lachte hij ook niet veel,’ zei Mila. ’Niet zo gek natuurlijk, als je bedenkt wat hij allemaal heeft meegemaakt.’
      Kozik knikte langzaam, hij herinnerde wat Shane hem had verteld: dat zijn vader was omgekomen bij een auto-ongeluk, zijn moeder zelfmoord had gepleegd en zijn jongere broertje op straat was doodgeschoten. Het was een wonder dat die jongen überhaupt nog kon lachen. Hij bewonderde de knul erom, onbewust was hij al de hele tijd een goede motivator; ondanks het verliezen van zijn been wilde Kozik zich ook niet laten kisten.
      ‘Over zijn oudere broer had hij me nooit wat verteld.’
      Gisteren hadden Jaeden en Alex een paar uur met elkaar opgetrokken, en de jongen leek iets minder gespannen dan de eerste keer dat ze hem zagen.
      ‘Jaeden was nooit thuis,’ zei Mila na een tijdje. ‘Hij zit in het leger, hij is twee weken geleden teruggekomen van een missie en heeft nu een halfjaar verlof. Shane neemt het hem kwalijk dat hij altijd weg was en hem alleen achterliet. Ik denk dat het voor Jaeden de enige manier was waarop hij zelf met zijn verlies kon omgaan, en dat zijn baan kwijtraken zou aanvoelen alsof hij álles kwijtraakte. Maar ja, Shane bleef alleen achter en op een gegeven moment wilde hij gewoon helemaal geen contact meer.’ Ze pauzeerde even. ‘Maar Jaeden probeert het nu weer goed te maken. En Shane realiseert zich ook dat het nog zijn enige familie is…’
      ‘En, voelt hij ook als familie voor jou?’
      Hij wist dat Mila Shane een beetje als haar kleine broertje beschouwde. Mila en Jaeden lagen waarschijnlijk dichter bij elkaar qua leeftijd.
      ‘Ik was nooit zo close met hem als met Shane,’ antwoordde ze schouderophalend. ‘Maar we hebben nooit echt problemen met elkaar gehad.’
      Er viel even een stilte terwijl ze naar de twee jongelingen keken. Mila’s grip werd wat steviger om zijn hand en ze keek naar hem op.
      ‘Zullen we teruggaan naar het hotel? Volgens mij houden de twee zich nog steeds een beetje voor ons in.’ Haar ogen twinkelden toen ze hem aankeek en ze plantte een kusje tegen zijn lippen. ‘En ik heb ook wel zin in een beetje van jou zonder me in te hoeven houden.’
      Kozik grijnsde terwijl hij langs haar wang streek. ‘Nou, daar zeg ik geen nee tegen,’ knipoogde hij.
      ‘Dacht dat ik wel,’ lachte ze, waarna ze opstond en de handvaten van zijn rolstoel beetgreep.
      Hij voelde zich merkwaardig tevreden terwijl ze hem terug naar het hotel reed. Eergisteren hadden ze voor het eerst seks met elkaar gehad. Iets waar hij erg tegenop had gezien, aangezien hij behoorlijk beperkt was in zijn kunnen. Ze was echter heel lief geweest, had ongemerkt zijn zelfvertrouwen opgevijzeld en ergens tijdens de liefkozingen die nacht had hij zich gerealiseerd dat hij van haar hield. En zij van hem. Ondanks het feit dat hij werkloos was, dat hij niet meer kon lopen, niet meer kon motorrijden. In plaats van zich erdoor te laten afschrikken, bleef ze hem vertellen dat het niet permanent was. Dat hij een kunstbeen zou krijgen, weer zou kunnen rijden en misschien zelfs weer in de garage kon gaan werken. En nu, na de gesprekken die hij met de orthopeed had gevoerd, had hij ook weer voor het eerst vertrouwen in een toekomst waarbij hij niet constant aan de zijlaan zou staan.

Kozik probeerde de positiviteit vast te houden toen hij weer terug in Charming was. De eerste weken ging dat goed, totdat hij opmerkte dat zijn huisgenoot stiller werd. Hoe open Shane in het begin ook was geweest, nu haalde hij alleen zijn schouders op als Kozik vroeg of er wat met hem aan de hand was. Af en toe schoot hij volledig uit zijn slof omdat Kozik iets was vergeten op te ruimen of iets anders had gedaan waar hij zich aan irriteerde. Met zowel Mila als Juice sprak hij erover, maar hij zag aan hun ogen dat de prospect ook tegenover hen niet veel losliet. Hij maakte zich zorgen, zeker toen hij zag dat de andere twee dat ook deden. Had het iets met zijn broer te maken? Kozik had niets meer van hem gehoord sinds ze terug in Californië waren. Had Shane het gevoel dat hij weer valse beloften had gemaakt om aan hun relatie te werken? Hij zag niet in waarom Shane dat aan niemand zou kunnen vertellen, maar aan de andere kant – hij had nooit eerder over zijn broer gesproken. Zelfs Juice had er niet van geweten. Misschien wist hij niet beter dan zijn gekwetste gevoelens voor zich te houden en ze te proberen te negeren – wat in woedeaanvallen uitmondde.
      Het was op een woensdagavond dat hij de jongen opeens hoorde schreeuwen. Vlak daarna klonk het gerinkel van glas. Met een naar voorgevoel kwam Kozik overeind, greep zijn krukken en ging op het geluid of. Was er iemand hun huis binnengedrongen? Had Shane al een tijdje een dreiging aangevoeld maar er om wat voor reden dan ook niet over kunnen praten?
      In de keuken pakte hij een mes dat hij onhandig in zijn broekzak wegstak terwijl hij verder door het huis krukte. Het was de badkamer waar het geluid vandaan kwam, er werden dingen om gesmeten, hij dacht tussen het geschreeuw door snikken te horen.
      ‘Shane?’ vroeg hij gealarmeerd. Leunend op zijn krukken bonkte hij op de deur. ‘Shane doe open!’
      Er kwam geen antwoord.
      Had hij een toeval? Was hij in gevecht? Er viel nog steeds van alles op de grond. Met het mes poerde hij aan het slot totdat hij het had opengewrikt, daarna deed hij de deur open.
      Shane was alleen. Hij steunde met zijn handen op de wasbak, die rood van het bloed was. Wonden bedekten zijn knokkels, er glinsterde zelfs stukken glas in. Een groot deel van de spiegel was naar beneden gegleden, en de grond was bezaaid met potjes en flesjes – alles wat binnen de graaiende handen van de jongen was gekomen, lag op de vloer.
      Kozik vloekte. ‘Wat is er in vredesnaam aan de hand?!’
      Alsof de jongen hem nu pas opmerkte, draaide hij zijn hoofd opzij. Zijn ogen waren rood, tranen glommen op zijn wangen.
      ‘Ga weg.’ Zijn stem was slechts een fluistering, maar direct daarna gilde hij: ‘GA WEG!!’
      ‘Jemig, nee man. Kom hier, je bloedt als een rund.’
      Voorzichtig schuifelde hij naar de jongen toe. Om niet te vallen moest hij goed kijken waar hij zijn kruk neerzette.
      Shane gaf hem echter een duw. ‘Ga weg Kozik! Ik meen het, flikker op!’
      Kozik verloor zijn balans, greep de handdoekrek vast om overeind te blijven en keek de ander woest aan. ‘Raak me niet aan.’
      De prospect snoof, in zijn ogen lag nog steeds een beestachtige blik.
      Terwijl Kozik overeind kwam, schoot zijn blik de kleine ruimte door. De bloedstrepen op de gebroken spiegel, de putten in de tegels waar Shane dingen tegen aan had gesmeten, de inhoud van de flesjes die langs de tegels dropen. Hij begreep echt niet wat er in Shane gevaren was.
      Plotseling viel zijn oog op een wit staafje dat op de grond lag. Zijn ogen werden groot als schoteltjes.
      Het was een zwangerschapstest. Een positieve.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Okee lulligg....xD

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh, fuck...

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Woooooooooooow bizar.........

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Wat vind je bizar? 8D

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Nou eerder wat nietxDhahahahahaha

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Hahaha. Ja soms worden vrouwen zwanger weetje. Ook als ze doen alsof ze een man zijn. ;P

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Hahahahaha precies datxDserieus kut probleem dusxD

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Autsj..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen