HET VERLEDEN


Er zat een prop zenuwen in zijn buik toen hij achter haar kwam staan, zijn handen op haar heupen legde en haar via de spiegel aankeek. Ze veegde met een wattenschijfje de make-up van haar ogen weg. Hij wist niet honderd procent of ze het wilde. Hij kon niet goed bedenken waarom ze het niet zou willen, maar hij had zich daar al vaker in vergist.
      ‘Ik denk dat ik nog even ga douchen. Het chloor van me afspoelen enzo.’
      ‘Oké.’ Ze haalde haar oorbellen uit haar oren vandaan en legde ze op een plankje. Via de spiegel glimlachte ze naar hem toen hij haar een beetje onbeholpen aanstaarde.
      Ze begreep de hint niet.
      Oké dan. Zijn handen gleden omhoog langs haar zijden, zijn handpalmen drukte hij iets steviger tegen haar vlees dan hij normaal deed. Hij kuste haar schouder, veegde haar haren opzij en bewoog zijn lippen naar haar nek.
      ‘Kom met me mee.’
      ‘In de douche?’ Haar stem klonk een beetje schril.
      Hij grinnikte zachtjes. ‘Ja, in de douche. We hebben onze zwemkleding toch nog aan, dus waarom niet?’
      Ze leek ietsje te ontspannen toen ze besefte dat hij niet vroeg of ze naakt met hem wilde douchen. Hij wilde het wel, hij wilde dat al maanden, maar voor haar was dat nog steeds een grens die ze niet wilde overschrijden.
      ‘Uhm, oké.’
      Ze bloosde, waardoor hij scherp ademhaalde. Vaak waren haar rossige wangen al voldoende om hem opgewonden te krijgen. Hij pakte haar hand en trok haar zachtjes bij de wastafel vandaan. Zijn lippen vonden die van haar terwijl hij haar jurkje oprolde, even verbrak hij het contact van hun lippen om het over haar hoofd te trekken. Zijn eigen shirt volgde. Daarna pakte hij haar hand weer en leidde haar in de smalle douchecabine. Hij duwde de douchekop ietsje opzij zodat ze niet onder koude straal stonden en zette het water aan.
      Zijn armen gleden om haar heen terwijl hij haar weer kuste. Ze voelde gespannen, alsof ze aanvoelde dat dit geen plotse ingeving was geweest.
      ‘Relax,’ fluisterde hij terwijl hij haar nek kuste. ‘Dit is toch niets wat we nog niet eerder hebben gedaan?’
      ‘Dit niet,’ mompelde ze. ‘Maar in het zwembad zei je dat je… alles wilde.’
      ‘Ik liet me meeslepen.’ Zijn vingers gleden over haar buik, langs haar zijden. ‘Ik weet dat je daar nog niet klaar voor bent. Ik heb niet eens condooms dus daar hoef je niet bang voor te zijn, lieverd. Vannacht gaat het niet gebeuren.’
      Haar schouders ontspanden zich iets. Ze hief haar hoofd om hem te kussen, waarbij haar handen over zijn borst en buik gleden. Haar aanraking liet hem zachtjes zuchten.
      Hij maakte de touwtjes van haar bikinitopje los en nam haar borsten in zijn handen. ‘Je bent zo mooi,’ fluisterde hij. ‘Zo vreselijk mooi.’
      Zachtjes kneedde hij haar vormen. De manier waarop hij met haar tepels speelde wond haar op, hij merkte het aan de manier waarop ze hem terugkuste, vuriger, hongeriger. Het liet de hitte in hem opvlammen. Zijn lippen trokken zich terug van de hare en hij kuste haar kaak, haar nek, haar hals, likte de druppels weg, zoog zachtjes haar huid. Zijn tong gleed langs haar tepel, heel voorzichtig legde hij zijn tanden eromheen en hij trok zachtjes.
      Ze kreunde. Haar handen gleden over zijn rug, over zijn billen en ze trok hem dichter zich aan. Zijn erectie drukte tegen haar schaambeen, het klopte en bonsde en smeekte om aandacht. Hij probeerde het nog even te negeren, kuste haar lippen weer totdat ze buiten adem raakten. Haar hand streek nu over zijn buik, langs de rand van zijn boxer.
      Wilde ze het zelf ook?
      Die gedachte liet hem slikken.
      ‘Streel me,’ fluisterde hij. Zijn stem klonk hees.
      Haar vingers streken langs zijn buik, over zijn borst, zo lichtjes dat hij even zijn ogen dichtkneep. Alleen dit was al heerlijk, maar juist daarom wilde hij meer.
      Hij keek naar haar op, drukte kusjes tegen haar lippen. Probeerde zijn verlangen non-verbaal te communiceren. Ook zij sloeg haar ogen op.
      ‘Ik wil zo graag dat je me aanraakt.’ De woorden flapten eruit en hij voelde zijn wangen warm worden. ‘Waar je me nog nooit hebt aangeraakt.’
      Hij durfde haar bijna niet te blijven aankijken, maar hij deed het toch. De aanraking verstilde op zijn huid en hij haalde diep adem om de teleurstelling de baas te blijven.
      ‘Waarom wil je het niet?’ vroeg hij zacht. Nu sloeg hij wel zijn ogen neer. ‘Waar ben je bang voor? Het is niet – niet dat ik jou daar ook meteen moet aanraken. Ik wil wachten tot je klaar bent. Maar ik – ik ben nu klaar.’
      ‘Ik weet niet,’ mompelde ze. Toen hij opkeek, zag hij dat ze naar zijn middel staarde. ‘Het voelt als zo’n grote stap. En ik – ik ben bang dat ik iets verkeerd doe.’ Ze drukte een kus tegen schouder.
      ‘Ik hou van je, June. Ik hou zo allemachtig veel van je. Daarom… daarom wil ik dit. Niemand heeft daar ooit aan me gezeten.’ De leugen stak, en met meer spijt dan ooit dacht hij terug aan de stripper die Mateo voor hem had gehuurd. ‘Ik wil van je genieten. Ik wil dat je van mij geniet. Op manieren die we alleen voor elkaar bewaren.’
      Ze keek op, haar hand streek langs zijn wang. ‘Oké,’ zei ze zacht. Even beet ze op haar lip. ‘Maar vind je het niet erg dat ik… dat ik zelf nog even wil wachten? Ik bedoel – voordat je mij… zo aanraakt?’
      ‘Natuurlijk vind ik dat niet erg. Jij moet aangeven wanneer je er klaar voor bent. Maar ik moet – ik moest ook aangeven wanneer ik klaar ben voor meer.’
      Ze knikte. Haar neus streek even langs die van hem toen ze dichter naar hem toeleunde en hem kusjes gaf. Haar hand daalde langzaam af naar zijn zwembroek. Aarzelend verkenden haar vingers de stof.
      Zijn ademhaling werd dieper en hij wond zijn vingers door haar natte haar. Haar vingers, hij wilde haar vingers voelen… Hij kuste haar schouder, haar nek, met zijn andere hand streelde hij haar borst. Zijn duim drukte tegen haar tepel.
      Ze trok haar vingers weer terug tot aan zijn navel, daarna gleden ze onder de elastiek van zijn zwembroek door. Een kreun ontlipte zijn lippen toen ze hem eindelijk aanraakte. Haar vingertoppen gleden langs zijn stijfheid.
      ‘Je uhm, je mag hem eruithalen als je wilt.’
      Plotseling zenuwachtig drukte hij zijn gezicht tegen haar schouder. Oh wat klonk hij stom.
      De vingers van haar andere hand gleden langs zijn nek, op de een of andere manier stelde het hem gerust en hij ontspande iets. Ze deed wat hij vroeg, trok zijn zwembroek omlaag over zijn heupen en keek naar hem op.
      ‘Zo… vind je het zo fijn?’ vroeg ze aarzelend. Haar vingers maakten lange halen langs zijn erectie.
      Hij knikte bijna wezenloos. Hij schudde een beetje met zijn been om de plakkende zwembroek naar beneden te krijgen en stapte er daarna uit. Nu was hij helemaal naakt.
      ‘Vind jij het fijn?’ vroeg hij nerveus.
      ‘Ik vind het fijn als jij het fijn vindt.’ Haar vingers gleden naar zijn ballen, omvatten ze. Zijn lid klopte hevig, verlangend naar frictie.
      ‘Ik… ik vind het fijn als je me… je weet wel.’ Blozend keek hij naar beneden. Ondanks dat dat deel van hem nauwelijks zonlicht had gezien, was haar huid lichter dan dat van hem. Haar hand vouwde zich nu helemaal om zijn geslachtsdeel. Kippenvel verspreidde zich over zijn hele lijf.
      ‘Ik weet niet zo goed wat ik moet doen,’ fluisterde ze.
      Oh, lieve, onschuldige June… Hij legde zijn hand om die van haar, kneep hem ietsje dichter en bewoog hem naar achteren en naar voren. ‘Z-zo.’
      Haar greep was stevig maar voorzichtig. Eerst aarzelend, maar toen hij zachtjes begon te kreunen nam haar zelfvertrouwen toe. Hun lippen vonden elkaar weer, zijn hand masseerde haar borst terwijl ze het tempo versnelde.
      ‘Oh June…’ Hij verborg zijn gezicht in de holte van haar nek en bad dat hij niet zo vlug klaar zou komen bij hun eerste keer seks als hij nu deed.
      Hij wilde het afremmen, wilde niet nu al komen maar hij kon er niets tegen doen. Hitte stormde door hem heen, hij greep zich stevig aan haar vast en kuste haar waar zijn lippen haar raken konden, op een trillerige, emotionele manier. Zijn lijf schokte, tintelingen joegen door al zijn zenuwen.
      ‘Oh fuck, oh fuck,’ fluisterde hij tegen haar huid. Hij kromde zijn rug, voelde hoe de druk onmogelijk werd en vervolgens was het alsof er ergens een stop uit schoot.
      Hijgend bleef hij tegen haar aan leunen. Haar lijf voelde warm tegen het zijne. Ze had hem losgelaten en haar armen stevig om hem heen geslagen. Een beetje verloren bleef hij in de omhelzing staan, zich vastklampend aan een stukje intimiteit dat langzaam wegebde.
      ‘Dank je,’ fluisterde hij.
      Het was geen bedankje voor het allereerste orgasme dat ze hem net had gegeven – het was voor zoveel meer, voor alles wat ze hem gaf.
      ‘Ik hou van je, Juan Carlos.’
      Hij keek naar haar op. ‘Ik hou ook van jou. Zo veel.’
      Zijn blik gleed naar beneden, naar zijn krimpende geslachtsdeel. Gauw checkte hij haar benen en zwemkleding om te zien of zijn zaad niet daar was achtergebleven, maar het douchewater had alles meegevoerd.
      Hij streek langs haar zij en kuste haar weer, stilletjes wensend dat hij haar ook al zo had kunnen laten genieten.
      ‘Dat was heerlijk,’ zei hij blozend.
      Ook zij bloosde.
      ‘Weet je zeker dat je het zelf nog niet wilt?’
      Even zag hij twijfels in haar ogen, toen schudde ze haar hoofd. ‘Nog niet,’ zei ze zacht.
      ‘Oké liefje. Als je het wilt hoef je het maar te vragen.’ Hij grijnsde lichtjes. ‘Of het te tekenen.’
      De blos op haar wangen werd donkerder.
      ‘Wil je dat ik dit ook teken?’ vroeg ze zacht.
      Hij streek met zijn duim langs haar lip. ‘Daar weet je het antwoord dondersgoed op. Maar alleen als je je er comfortabel bij voelt.’ Hij kuste haar. ‘Maar ja, ik denk dat het fucking opwindend zal zijn.’ Zijn handen gleden rond haar borsten. ‘Alle tekeningen met jou erop zijn fucking opwindend.’
      Ze lachte zachtjes, het geluid liet zijn buik kriebelen.
      ‘Ik denk niet dat het door mij komt, maar door jou.’ Haar handen streken langs zijn buik en hij spande automatisch zijn spieren iets aan.
      ‘Door ons samen,’ antwoordde hij met een grijns. ‘We hebben gewoon de perfecte chemie.’ Plagend beet hij haar in haar lip, daarna greep hij de zeepfles beet. ‘Tijd om te gaan doen waarvoor we onder de douche stapten. Tot nu toe heb ik je alleen maar smeriger gemaakt in plaats van schoner.’ Hij spoot de zeep in zijn hand en verdeelde het daarna over haar lichaam.
      Hij mocht dan wel niet óveral toegang tot hebben, maar iedere andere centimeter van haar heerlijke huid zou hij vanavond wel gaan aanraken.

. . .


‘Zo, someone was lucky tonight,’ grijnsde Mateo toen Juan naast hem in de auto ging zitten. ‘Heb je haar eindelijk naakt gezien?’
      Juan kon de immense grijns niet van zijn gezicht krijgen. ‘Dat nog niet. Maar zij mij wel, toen we na het zwembadfeestje gingen douchen.’
      Mateo bracht de auto in beweging en keek tevreden opzij. ‘Toe maar. Heeft ze je afgetrokken?’
      ‘Uhu.’ Juan deed zijn gordel vast.
      Zijn broer grinnikte. ‘Ondeugend meisje.’ Hij gaf hem een knipoog. ‘Nee maar goed man. Eindelijk. Begon me al af te vragen of ze niet wat voor vrouwen voelt. Geintje,’ vervolgde Mateo met rollende ogen toen Juan hem een boze blik toewierp. ‘Maar hopelijk heeft ze de smaak nu een beetje te pakken. Of wil ze de volgende keer in elk geval wat meer smaak erbij.’ Hij schoot in de lach.
      Juan haalde zijn schouders op. Gisteren was al een hele stap voor haar geweest, hij dacht dat het wel even zou duren voordat ze hem zou willen pijpen. Maar, wie weet… Misschien was haar nieuwsgierigheid nu ook wel een beetje geprikkeld.
      ‘Hoeveel huizen staan er op de planning? Drie toch?’
      ‘Ja, twee in de buurt. Eentje verder.’
      Juan knikte langzaam en staarde uit het raam. Toen Mateo in de bak zat had hij gewenst dat zijn broer een eigen woonruimte zou gaan zoeken, maar nu hij dat daadwerkelijk ging doen vond hij het helemaal niet leuk. Niet dat hij dat zou zeggen – het was beter voor iedereen. Maar de gedachte dat hij zo vaak alleen thuis zou zijn – of alleen met zijn moeder, hij wist niet wat erger was – kneep zijn keel dicht.
      Toch vond hij het fijn dat zijn broer hem er zo bij betrok dat hij hem zelfs had gevraagd om mee te gaan om de appartementen te bekijken. Doordat hij nu op zaterdag werkte, bleven de zondagen over, maar Mateo had alsnog een bezichtiging weten te regelen.
      Een kleine tien minuten later liepen ze door het eerste appartement. Het zag er modern uit, met grote ramen waardoor de kamers lekker licht waren. Het rook er fris – hoewel hij thuis zijn best deed om alles schoon te houden, bleef het er door de versleten meubels toch muf ruiken. Er waren twee slaapkamers die een stuk groter waren dan die van hemzelf, en de woonkeuken was ook een stuk groter dan die van zijn moeder.
      Een tijdje bleef hij voor de ramen staan. In de verte kon hij het park zien, waardoor er een lome glimlach rond zijn lippen kwam. Daar had hij mooie herinneringen aan.
      ‘En? Wat vind je ervan?’ Mateo sloeg een arm om zijn schouder.
      ‘Ja, mooi man.’
      ‘Zie je jezelf er al wonen?’
      Juan stelde zich even voor dat hij zoiets zelf kon bekostigen, over een paar jaar. Samen met June hier voor het raam staan, kijkend naar de plek waar het allemaal voor hen begon. Misschien zelfs wel met een kleintje… Hun eigen gezinnetje.
      ‘Ik mag mezelf gelukkig prijzen als ik me zoiets op mijn negentiende kan veroorloven,’ antwoordde hij. ‘Zeker omdat ik nog wil gaan studeren.’ Hij zuchtte. ‘Het duurt waarschijnlijk nog wel een lange tijd voor ik op mezelf kan wonen.’
      Mateo trok zijn arm terug en draaide zich iets meer naar hem toe. ‘Je hoeft niet zo lang te wachten als je dat niet wilt.’ Mateo frunnikte aan een schakeltje van zijn zilveren horloge. Toen keek hij op, recht in Juans ogen. ‘Kom bij mij wonen, Juan. Er is ruimte zat, ik kan een driekamerappartement betalen.’
      Juan staarde zijn broer overdonderd aan. ‘Maar…’ Hij liet zijn schouders hangen. Het deed hem veel dat zijn broer hem dat aanbood. Toch… Hij wilde hem niet tot last zijn. Hij moest zijn eigen boontjes doppen.
      Mateo keek weg. ‘Ik snap het.’
      Zijn teleurstelling verwarde Juan een beetje. ‘Wil je niet alleen wonen?’ vroeg hij zacht.
      Misschien was hij niet de enige die daar tegenopzag.
      ‘Het zijn altijd jij en ik geweest. We hebben altijd voor elkaar gezorgd. Je bent nog minderjarig, en ma geeft je verdomme niet eens geld om te eten. Ík heb altijd voor je gezorgd, Juan.’
      ‘Dat wéét ik!’ Plotseling sprongen de tranen in zijn ogen en hij veegde ze ruw weg. ‘Je hoeft het er niet in te wrijven. Dat ik zelf niks kan dat…’
      ‘Hé, dat zeg ik helemaal niet.’ Mateo greep zijn arm beet. ‘Dat is helemaal mijn punt niet.’ Hij zuchtte diep en liet zijn hand zakken. ‘Je bent mijn kleine broertje Juan. Je bent de enige persoon om wie ik ooit gegeven heb. Ja – ik wil weg uit dat krot, weg bij dat kutwijf. Maar ik wil jou er niet achterlaten. Ik wil dat je bij mij komt wonen zodat je gewoon als een normale tiener kan leven en je niet druk hoeft te maken of er ’s avonds wel eten is, of je wel een nieuwe broek kan kopen als deze scheurt…’
      ‘Maar ik kan ook gaan werken, of…’
      ‘Als je gaat werken dan zet je dat geld op een spaarrekening, dan spaar je voor een studie of dan ga je er wat leuks van doen. Dan ga je niet ma’s rekeningen betalen of de boodschappen doen. Je bent zestien Juan, je hoort je helemaal niet druk over zulke dingen te maken.’
      ‘Jij deed dat ook toen je zestien was,’ mompelde Juan.
      Hij zuchtte. ‘Ja, en daarom wil ik het niet voor jou. Je hebt een goed stel hersens, Juan, en je hebt een hartstikke lief meisje dat misschien wel voor haar achttiende haar moeder kwijtraakt. Zet geld opzij voor een toekomst met haar, en niet voor een toekomst voor ma. Zorg dat je straks voor haar kan zorgen.’
      Juan beet op zijn lip. Zo had hij er nog niet naar gekeken. ‘Ik wil het graag,’ zei hij zacht. ‘Bij jou wonen. Maar ik voel me zo tot een last…’
      ‘Dat ben je niet. Je bent de beste huisgenoot die ik me kan wensen.’
      Juan hoorde aan zijn stem dat hij het meende. Hij haalde een paar keer diep adem terwijl Mateo’s argumenten door zijn hoofd schoten. Hij kon er niet echt iets tegen inbrengen – diep vanbinnen was het een hele opluchting.
      In een opwelling omhelste hij zijn broer. ‘Thanks.’
      Mateo sloeg zijn armen om hem heen en drukte een kus in zijn haar. ‘Samen staan we sterk, dat is altijd al zo geweest. Denk niet dat ik jou niet nodig heb. Jij bent mijn morele kompas – dat ben je altijd al geweest.’
      Juan wist niet zo goed wat hij daarmee bedoelde, maar het klonk als iets waar hij trots op kon zijn.
      Mateo tikte even tegen zijn achterhoofd. ‘Nou, loop nog maar een rondje door het huis. Nu je er zelf misschien gaat wonen, kijk je er vast anders tegen aan.’
      Juan maakte zich los uit de omhelzing en knikte. Een paar onverwachte tranen streek hij gauw weg en hij glimlachte opgetogen. Opnieuw liepen ze een ronde door het huis, waarbij ze overlegden waar de zithoek en de tv zou komen, welke kamers ze het mooist vonden en of ze misschien nog ergens een voetbaltafel kwijt konden.

. . .


Het vooruitzicht om bij zijn broer te gaan wonen, bracht Juan in een goed humeur. June vond het een goed idee, Emilio vroeg al om een permanente logeerkamer en Riley had al bedacht dat ze dan meteen een goede plek hadden om te chillen als het te koud was om bij Jordy bij het zwembad te hangen. Op de een of andere manier had Jordy zich onopvallend in hun vriendengroep gedrongen en hoewel Riley altijd had gezegd dat ze one of the guys was, merkte Juan dat ze het toch wel fijn vond als er soms een ander meisje was. Zelfs Emilio leek stilzwijgend met haar aanwezigheid te hebben ingestemd.
      Het enige wat zijn humeur steeds weer naar beneden trok, was Erik. Hij kon er niets aan doen. Zelfs de wetenschap dat June van hem hield, veranderde er niets aan. Het was gewoon de manier waarop hij soms naar June keek… Hij bleef er een naar gevoel over houden – hij vertrouwde de knul gewoon niet.
      Hij bleef altijd uit Juans buurt. Toen hij met June samen huiswerk maakte tijdens een tussenuur, zag hij dat de knul een eindje bij hen vandaan ging zitten. Eriks ogen dwaalden echter de hele tijd naar June af, hij werd er helemaal kriegel van.
      Toen het steeds vaker voorkwam, bleef de irritatie zich opstapelen tot het punt dat hij echt naar de jongen toe wilde lopen om hem te zeggen dat hij moest stoppen met naar zijn vriendin staren.
      Niet iets wat hij zou doen waar June bij was. Toen zij echter naar muziekles was en Erik beloofd had om op haar te wachten zodat ze daarna aan de strip konden werken, zag Juan zijn kans schoon. Hij vond de jongen in de studieruimte. Hij zocht nog naar een goede aanpak toen de jongen richting de toiletten liep. Zijn tas liet hij achter.
      Juan liep ernaartoe, zakte op de stoel neer en wierp een blik in de tas. De jongen drukte het ding altijd dicht tegen zich aan, alsof hij bang was dat er iets gestolen werd. Nu vroeg Juan zich af of hij soms wat te verbergen had. Hij trok de tas op zijn schoot en rommelde erdoorheen tot hij op een klein schrift stuitte zonder opschrift. Hij leek op het schrift waar hij doorgaans zijn verhalen in schreef en die June dikwijls van hem leende, al was deze zwart in plaats van groen. Hij trok het eruit en bladerde erdoorheen. De eerste pagina’s waren leeg. Hij wilde het alweer wegstoppen toen hij een inktvlek halverwege zag. Toen hij het daar opensloeg, zag hij dat er pagina’s volgeschreven waren. Fronsend begon hij te lezen, zich afvragend waarom iemand midden in een schrift zou beginnen te schrijven. Dat kon alleen maar als je niet wilde dat iemand het las, toch?
      Juan zag al snel in waarom. Een knoop trok zich strak in zijn buik, plotseling werd hij misselijk. Zijn ogen schoten over de regels.

Mijn vingers glijden over haar borsten, mijn lippen volgen. Ze hijgt zachtjes. Haar handen begraven zich in mijn krullen terwijl ze mijn hoofd verder naar beneden duwt.
      ‘Lik me.’ Ze kreunt. ‘Lik me, Erik.’
      Ik doe wat ze wil. Ik zou alles voor haar doen. Ik buig mijn hoofd en kus haar schaamlippen, lik aan haar clit, duw mijn tong bij haar naar binnen.
      ‘Oh ja! Dieper! Mijn vriend doet dit nooit, hij wil altijd alleen maar dat ik hem pijp.’
      Het verbaast me niet. Hij verdient een mooi meisje als haar niet.


Juan voelde een steek in zijn buik. Nee, dit ging niet over hem, dit ging niet over June… Dat sloeg nergens op. Hij blikte over zijn schouder. Hij moest het wel zeker weten.
      Met het schriftje kwam hij overeind en verliet de studiezaal. Hij zou Erik er direct mee kunnen confronteren, maar hij dacht niet een eerlijk antwoord te horen. Misschien kwam hij er zelf achter, noemde hij haar naam nog ergens.
      Hij ging het computerlokaal in, startte de pc op alsof hij daarop ging werken en opende het schriftje weer, op een andere bladzijde.

‘Weet je zeker dat je dit wilt?’
      Bezorgd kijk ik naar de boeien om haar polsen. Ik had niet verwacht dat ze het type meisje was dat dat zou willen. Misschien weet ze wel niet beter, haar vriend is zo dominant dat hij dat vast ook in bed is.
      ‘Ja.’ Ze lacht zenuwachtig. ‘Ik geef graag de controle uit handen.’
      Haar lach laat mijn hart sneller slaan. Ik kruip naar haar toe, begin haar te kussen. Eerst wil ik de herinneringen aan die klootzak wegnemen. Degene van wie ze zich maar niet durft los te maken, die haar dreigt pijn te doen als ze bij hem weggaat.
      Ze kust me terug.
      ‘Wat moet ik doen?’ vraag ik aarzelend. Zelf heb ik nog niet zoveel ervaring met boeien en dat soort dingen.
      Ze knipoogt naar me. ‘Wat je maar wilt dat ik doe, Erik. Je mag alles met me doen wat je wilt.’
      Ik denk na. Ik zou van alles met haar willen doen. Maar misschien eerst een opwarmertje. Ik laat mijn broek en boxer zakken en kruip naar het hoofdeinde. Met twee kussens help ik haar ietsje omhoog, daarna pak ik mijn piemel en strijk die langs haar lippen.
      ‘Wil je dit echt? Wil je me proeven?’ Ik strijk langs haar gezicht, kijk naar de talloze sproetjes.


Juan verstijfde. Sproetjes. Talloze sproetjes. Gal borrelde op in zijn slokdarm. De rest wilde hij niet eens lezen. Maar hij moest het zeker weten. Zijn ogen scanden de pagina’s, op zoek naar haar naam.
      Ze had rood haar, ontdekte hij een paar pagina’s verder.
      En ja, toen vond hij haar naam.

Zo hebben we het nog nooit gedaan. Maar ze wil alles proberen, als ik maar voorzichtig doe. Ze heeft zich voor me neergebogen. Mijn handen glijden over haar heupen, ik kan haar borsten zien hangen. Met een beetje glijmiddel bereid ik haar voor. Eerst laat ik één vinger naar binnen glijden, daarna een tweede.
      Ze kreunt, ontspant iets.
      ‘Ah, dit is al zo lekker Erik.’
      ‘Wacht maar,’ antwoord ik. Ik pak mezelf beet, trek er een paar keer aan en duw me dan zachtjes tegen haar ingang. Langzaam duw ik mezelf haar aars in, terwijl mijn vingers haar andere ingang in glijden.
      Ik begin te pompen. Zonder condoom, voor het eerst. Het voelt heerlijk, zeker omdat ik weet dat die klootzak van een vriendje van haar dit nog nooit gedaan heeft.
      Ze kreunt als ik dieper in haar kom, aan beide kanten.
      ‘Kreun mijn naam,’ moedig ik haar aan terwijl ik dieper in haar stoot. ‘Kreun mijn naam.’
      ‘Oh Erik! Dit is zo lekker. Harder! Harder!’
      En ik ga harder, grijp haar heupen stevig beet en stoot in haar tot ik niet verder kan. Ze trekt haar kringspier samen. Ik begin te zweten, begin ook te kreunen.
      ‘Kreun ook mijn naam,’ zegt ze. ‘Ik weet zeker dat ik dan kom.’
      ‘Aaah. June je voelt zo lekker. Je…’


Juan sloeg het schriftje weg. Tranen prikten in zijn ogen. Wat een klootzak. Wat een gore gore klootzak. Hij beet op zijn knokkels, hij wilde niet huilen midden in het computerlokaal maar hij had nog nooit zoiets walgelijks meegemaakt. June zou het echter nooit geloven, en hij ging haar dit echt niet laten lezen.
      Maar hij moest íéts doen, hij zou al zijn botten breken, zou ervoor zorgen dat hij nooit meer kon schrijven, nooit meer kon dénken.
      Met een ruk stond hij op van de tafel, liep naar het lokaal waar Emilio scheikunde had en rukte hem open. Hij negeerde de ogen die hem aanstaarden, met een hoofdknik gebaarde hij Emilio naar buiten toe en zijn vriend pakte gelijk zijn tas op, negeerde het protest van de leraar en verliet het lokaal.
      ‘Hé bro, wat is er? Je kijkt alsof je een geest hebt gezien.’
      Juan kreeg er geen woord uit, hij voelde zich kotsmisselijk. Weer verdrongen de tranen zich in zijn ogen. Het schriftje beefde in zijn hand.
      Emilio trok hem een beetje opzij zodat ze uit het zicht waren en keek hem met een zeldzame bezorgdheid aan.
      ‘Hij – hij heeft over haar geschreven,’ bracht hij uit. ‘Hij heeft walgelijke dingen over haar geschreven. Het is – het is echt ziek.’
      Met een frons pakte Emilio het schrift aan, sloeg hem open en liet zijn blik over de regels glijden. Toen keek hij weer op, zijn blik donker.
      ‘Weet je zeker dat dit over haar gaat?’
      ‘Ja. Haar naam staat er in.’
      Emilio drukte het schrift je terug in zijn handen en draaide zich om. ‘Die fucking klootzak,’ gromde hij.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Juice, vertel het alsjeblieft gewoon eerlijk aan June voordat je zelf het recht in eigen handen neemt. Alsjeblieft. Doe voor deze ene keer wat een of andere random persoon op het internet tegen je zegt. Je moet altijd alles geloven wat op het internet staat. Dat weet iedereen.:P

    1 jaar geleden
    • Sunnyrainbow

      Jaaaa!! Anders wordt June zo boos op hem..

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Ik denk dat jullie nog wat harder moeten smeken:')

      1 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Oké, prima. Ik heb geen waardigheid. Ik zal smeken tot ik erbij neerval.

      alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft
      Heb je enig idee hoe ongemakkelijk het is om zo vaak "alsjeblieft" te moeten typen?

      Nee, maar serieus. June gaat er zo weinig aan hebben als Juice een paar van Eriks tanden eruit slaat en gaat lopen schelden. Hij moet het haar gewoon eerlijk vertellen, haar even uit laten huilen in zijn armen en zeggen dat hij het heel erg vindt dat Erik zo'n klootzak bleek te zijn.

      Nogmaals:
      alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Eerlijk gezegd denk ik dat Erik in zijn handen mag knijpen met alleen een paar tanden eruit :')

      Maar ik zal je smeekbede doorgeven.;)

      1 jaar geleden
    • NicoleStyles

      Haha jaa echt wel. Erik is zoo de lul😵😵

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen