. . .


Juice knipperde even met zijn ogen toen hij zijn slaapkamer uitliep en recht tegen Skye’s strakke billen aankeek. Haar yogabroekje spande strak om haar achterwerk, al maakte het allang niets meer bij hem los. Toch was het niet bepaald een straf om naar te kijken, zo ’s ochtends vroeg. In het voorbijgang sloeg hij speels tegen haar kont. ‘Morgeh Muis.’
      Skye kwam overeind en nam vloeiend haar volgende yogapose aan. ‘Goeiemorgen!’
      Hij liep door naar de keuken, waar al een smoothie voor hem klaar stond. Hij bracht het glas naar zijn lippen en draaide zich om. Zoals iedere morgen trok Skye zich niet veel van zijn aanwezigheid aan en werkte ze rustig al haar yogaposes af.
      Routinematig maakte hij een crackers met kaas voor hen beiden klaar, waarna hij de borden op de eettafel neerzette. Inmiddels zat ze op haar knieën, haar bovenlichaam naar achteren gebogen terwijl haar handen op haar hielen rustten. Haar zachtpaarse haar golfde als een waterval tot rond haar voeten. De talloze oorbellen rinkelden toen ze weer overeind ging zitten, opstond en naast hem kwam zitten.
      Waarschijnlijk was hij de enige ter wereld die met zijn ex samenwoonde. Het was een jaar geleden dat ze in goed overleg hun relatie hadden beëindigd. Zonder drama, zonder tranen. Hij had gezegd dat ze toch meer een gewone vriendin voor hem was, en zij had hetzelfde toegegeven.
      Daarna waren ze weer even goede vrienden als voor die tijd. Voordat ze een stel werden, waren ze al jarenlang beste maatjes. Ze waren zo close dat hij had getwijfeld of hij niet meer dan vriendschap voor haar voelde, maar uiteindelijk bleek dat niet zo te zijn.
      Muis was de chillste persoon die hij ooit had ontmoet. Hij kon zich niet eens herinneren dat ze ooit ruzie met elkaar hadden gehad en hij kende haar al meer dan tien jaar. Toen ze hun relatie beëindigden was het niet eens in hem opgekomen dat het misschien raar was als ze een huis bleven delen. Ze waren zo op elkaar ingespeeld, voelden elkaar zo goed aan… Het was niet nodig geweest. Hij vond het fijn om haar om zich heen te hebben en sinds ze alleen nog vrienden waren, hadden ze niet meer met elkaar gezoend.
      ‘Ga je zo naar het ziekenhuis?’ vroeg ze terwijl ze aan haar cracker begon.
      Juice wierp een blik op de klok. Over een halfuur begon het bezoekersuur. Het was niet zo dat hij er niet eerder heen had kunnen gaan; twee prospects hadden er de hele nacht de wacht gehouden, maar hij wilde de anderen niet laten zien dat de hele situatie hem behoorlijk had laten schrikken.
      ‘Ja. Heb je een lift nodig?’
      Ze schudde haar hoofd. ‘Nee, vrijdag doen we pas weer een poppenkast.’
      Skye was vrijwilliger van een organisatie die kinderentertainment in het ziekenhuis verzorgde. Dat deed ze al zolang Juice zich kon herinneren en het was een van de vele dingen die haar tot zo’n mooi persoon maakten.
      ‘Ze weten nog niet wanneer hij naar huis mag, toch?’
      Juice schudde somber zijn hoofd. Zijn broeder was twee dagen terug in zijn borst geschoten. Door wie, wisten ze niet. Het vrat aan Juice – hij was het niet gewend dat ze niet wisten wie het op hun leven gemunt had.
      ‘Arme man. Als hij er vrijdag nog ligt, sleep ik hem mee naar de voorstelling.’
      Juice lachte zacht. ‘Volgens mij is hij maar al te blij met een beetje afleiding.’
      Hij zag Chibs al zitten, tussen alle kleine kindjes. Veel van de poppenspelen bedacht Skye zelf. Ze oefende ze thuis en vaak was hij degene die moest aangeven of het te flauw was of niet. Inmiddels was ze er zo bedreven in dat hij niet veel op- en aanmerkingen had.
      Hij pakte zijn bord op, zette hem in de vaatwasser en trok zijn schoenen en motorjack aan. ‘Nou dan ga ik maar.’
      Hij gaf haar een kus ten afscheid en pakte zijn sleutels en portemonnee.
      ‘Geef Chibbies maar een dikke knuffel van me.’
      ‘Hij verwacht niet anders,’ knipoogde hij. ‘Als je niks te doen hebt, moet je langskomen.’
      ‘Ik zou wensen dat het kon. Maar nee, Max heeft me de hele middag geclaimd. Niks leukers dan wiskundebijles geven.’
      Grijnzend schudde hij zijn hoofd, daarna liep hij de kamer uit. Zijn grijns vervaagde zodra hij buiten stond. Gatver, wat een hondenweer. Het zeek van de regen, hij zag de hemel oplichten en er stond een straffe wind. Even overwoog hij nog om iets warmers dan een shirt aan te trekken, toen schudde hij de kou van zich af. Het was maar een klein stukje naar het ziekenhuis.

Juice kreeg spijt van zijn beslissing toen hij bij het ziekenhuis aankwam. Hij was doorweekt tot op z’n boxer. Er was geen droog stukje kleding waarmee hij op z’n minst de druppels van zijn wangen kon vegen. Met een chagrijnig gezicht liep hij naar de lift toe. Ongeduldig drukte hij op het knopje, veel vaker dan nodig was.
      Het was rustig, hij was de enige die de lift inging. Hij drukte op het knopje voor de derde verdieping en leunde tegen de wand aan terwijl hij wachtte tot het lampje op één sprong. De deur gleed open.
      Juice wierp een vlugge blik op de nieuwkomer en verstijfde toen hij diens motorjack zag. De twee staarden elkaar aan. Duizenden gedachten flitsten door zijn hoofd. Waren het de Mayans die Chibs hadden neergeknald? Was die kerel hier nu om het karwei af te maken? Zijn hand bewoog naar het pistool in zijn broekband.
      ‘Ga je me neerknallen of denk je dat je een paar seconden lang een lift met me kan delen?’ vroeg de man. Zijn stem klonk licht spottend.
      Ongemakkelijk schoof Juice met zijn voet over de vloer. Zo onverschillig mogelijk haalde hij zijn schouders op. De man stapte naar binnen en drukte het knopje van de vierde verdieping in. Juice’ hand week niet van het pistool, en aan de stramme beweging van de ander zag hij dat ook hij op zijn hoede was en elk moment een wapen kon trekken.
      Het leken de langste seconden van zijn leven. Tergend langzaam sloten de deuren zich. Hoewel Juice deed of hij daarnaar keek, bestudeerde hij vanuit zijn ooghoeken de andere biker.
      Hij droeg geen prospect-patch. Hoewel hij van de Oakland charter kwam, kon hij zich niet herinneren hem ooit eerder te hebben gezien. Juice schatte dat ze dezelfde leeftijd hadden. De manier waarop zijn spieren opbolden onder zijn getatoeëerde huid en de alerte blik in zijn ogen lieten Juice echter meteen weten dat hij hem niet voor een groentje moest houden.
      De spanning die tussen hen hing was intens en bijna zichtbaar. Juice was zich bewust van zijn zware ademhaling, van iedere slag van zijn hart. Man – hoelang kon het duren voordat de lift de volgende etage bereikte?!
      Alsof de lift de spanning ook niet langer aankon, ging er een schok door de kleine ruimte heen. Juice’ schouder klapte tegen de wand en ook de Mayan greep zich aan de zijkant vast.
      En toen hing de lift doodstil.
      ‘Dit meen je toch niet man,’ gromde Juice toen de lift niet meer bewoog. Zijn ogen flitsten naar de biker, die hem koud aanstaarde alsof híj de lift tussen twee etages in had laten stoppen.
      Dit kon alleen hem overkomen. Met zijn aardsvijand in een fucking lift opgesloten zitten.

Reacties (1)

  • FireBrick6

    Ghahaha. Mooie toeval door de liftxD

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen