. . .

Raine drukte zijn sigaret uit op de grond van de lift en keek opzij. Rook kringelde tussen Juice’ lippen door naar buiten. Zonder te weten waarom bleef hij er een tijdje naar kijken. Hij was blij dat de man zich weer een beetje herpakt had, hij moest er niet aan denken dat die knul hier urenlang zat te hyperventileren en wie weet wat ging doen in zijn paniek.
      ‘Hoe komt het?’ vroeg hij na een tijdje.
      Hij verveelde zich stierlijk. Praten hield hem in elk geval bezig – en als Juice geen antwoord wilde geven dan was dat ook niet erg.
      ‘Hmm?’ Juice keek hem niet-begrijpend aan.
      ‘Je paniekaanvallen. Heb je die altijd al gehad?’
      Hij wist dat het hele persoonlijke vragen waren, maar hij haalde meer voldoening uit diepe gesprekken dan uit dom geleuter. Wat ook prima was op zijn tijd – maar hij was daar nu niet voor in de stemming. Bovendien had de man een open blik. Hij was niet iemand die met zijn ziel onder zijn arm liep, maar het leek hem ook niet iemand die overal hardnekkig over zweeg. Het was meer alsof hij wachtte tot iemand de juiste vragen stelde.
      ‘Ja,’ mompelde hij. Hij had zijn knieën opgetrokken en frunnikte aan de veter van zijn laars. ‘Maar pas toen ik veertien was kreeg ik de diagnose OCD.’
      Een dwangstoornis dus.
      De man keek schichtig opzij alsof hij bang was dat hij erom veroordeeld zou worden, maar Raine was wel de laatste die dat zou doen. Eerlijk gezegd had hij juist respect voor hem.
      ‘Levert het nooit problemen met je broeders op?’ vroeg hij. Het was niet makkelijk om altijd te bouwen op iemand die zo makkelijk in paniek kon raken.
      Juice haalde zijn schouders op. ‘Niet echt. Het is vaak ’s nachts dat gedachten door mijn hoofd blijven dwalen, dat ik alles ga overdenken… Of op momenten als nu. Als ik verder niks kan doen. Meestal – meestal gaat het overdag wel goed.’
      Er klonk aarzeling door in zijn stem, alsof hij zich nu begon af te vragen of dat wel echt zo was en of zijn broeders daar niet stiekem anders over dachten. Weer schoten zijn ogen onzeker opzij.
      Op de een of andere manier deed zijn onzekerheid hem wat. Moest de broederschap niet juist zulke aarzelingen wegnemen? Juice leek hem iemand die veel complimenten nodig had, die keer op keer bevestigd moest worden in wat hij deed. Hoelang zou hij al bij de club zijn? Na zijn prospect-periode zou de ergste faalangst toch wel verdwenen moeten zijn.
      ‘Ik vind het knap,’ zei hij eerlijk. ‘Het vraagt om doorzettingsvermogen. Dat je je niet laat tegenhouden door het… gevecht in je hoofd en je je dromen niet opgeeft. Dat je probeert er het beste van te maken.’
      Een rode gloed gleed over de wangen van de jongen, wat een grijns aan Raines lippen ontlokte. Hoewel hij hem achter in de twintig schatte, had hij iets jongensachtigs. Hij vroeg zich af hoe dat zich op andere momenten zou uiten, als hij zich wel op zijn gemak voelde en niet opgesloten zat in een lift met iemand uit een andere MC. De hanenkam en tatoeages op zijn hoofd lieten hem eruit zien als iemand met wie je lol kon hebben.
      ‘Thanks,’ zei Juice zacht. Hij draaide zich iets meer naar Raine toe en liet zijn blik over zijn gezicht dwalen. ‘Hoelang ben je al ingepatcht? Volgens mij heb ik je nog nooit eerder gezien.’
      ‘Zes jaar geleden. Ik zat eerst bij Santo Padre, maar toen mijn zusje ziek werd heb ik me naar Oakland laten overplaatsen.’
      Juice knikte langzaam. ‘Lijkt me best lastig. Ik ken niet veel mensen van de andere charters.’
      ‘Nou ja, ik ben in Oakland opgegroeid. Esai is mijn maatje sinds… we kleuters waren. Dat hielp wel. Ik heb er toen ik jonger ook best vaak rondgehangen. Maar m’n oom zit in Santo Padre en daar waren ze op zoek naar een prospect, dus toen ben ik daar naartoe gegaan.’
      Hij miste het wel – moest hij toegeven. In Santo Padre had hij meer verantwoordelijkheden gekregen en hij was met de meesten erg close geweest. Hier kon hij altijd op Esai steunen, maar doordat zijn gezin zoveel tijd in beslag nam, was het nog niet helemaal gelukt hier zijn weg te vinden. Hij kreeg meestal de simpelste klusjes. Wat hij op het moment niet erg vond, maar hij wist nog niet helemaal hoe hij zijn toekomst hier moest zien.’
      ‘Ben jij in Charming opgegroeid?’
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Aan de oostkust. Queens. Ik ben er weggegaan toen ik twintig was, had de verkeerde mensen kwaad gemaakt. Heb een tijdje door het land gezworven, uiteindelijk kwam ik met de Sons in aanraking. Ik ben nu vier jaar volwaardig lid.’
      Trots klonk door in zijn stem. Voor Raine kon doorvragen, ging Juice’ telefoon af. Het was hem opgevallen dat hij nog met niemand gesproken had; zelf had hij zijn jongste zus al een paar keer aan de lijn gehad om te ondervinden of er al wat schot in de zaak zat.
      ‘Juicy! Je gaat toch niet zeggen dat jij vastzit in die lift hè?’ klonk een ietwat schetterende vrouwenstem, die zo hard sprak dat Raine het woordelijk kon verstaan. ‘De bijles is iets verschoven, ik dacht ik kom Chibbies toch even gedag zeggen maar jij bent helemaal niet geweest!’
      ‘Hé Muis. Eh – ja, eigenlijk wel. Volgens mij zitten we hier al drie uur vast. Ik moet pissen als een nijpaard. Ik hoopte dat niemand erachter kwam. Anders moet ik de rest van mijn leven liftgrapjes aanhoren.’
      Een glimlach spande om zijn lippen en zijn ogen leken levendiger dan even geleden. Toen Juice’ ogen opzij schoten, keek Raine in een reflex weg; hij wilde niet de indruk wekken dat hij de ander aan het afluisteren was. Al was er niet zo veel anders wat hij kon doen.
      ‘Jeetje!’ reageerde de vrouwenstem. ‘Ben je alleen?’
      ‘Nee – met nog iemand.’
      Ze lachte kort. ‘Een leuk meisje misschien?’
      Iets had Raine het gevoel gegeven dat het Juice’ vriendin was, maar dat idee liet hij nu varen.
      ‘Nee. Een man.’
      ‘Een leuke man dan?’
      ‘Een hele leuke man,’ klonk het sarcastisch, en vanuit zijn ooghoeken zag Raine dat Juice met zijn ogen rolde. ‘Maar geen datemateriaal voor jou, Muis.’
      ‘Nee, hou je hem liever voor jezelf?’ Ze schoot in de lach. ‘Gekke dingen kunnen op zulke momenten gebeuren, Juicy. Een beetje experimenteren om de tijd te verdrijven kan geen kwaad.’
      ‘Doe normaal!’ Zijn ogen schoten naar Raine toe. Toen die vragend zijn wenkbrauwen optrok, kleurden Juice’ wangen rood. Gauw zette hij het volume van het toestel lager en werd Raine van het gesprek buitengesloten. Met een grijns pakte hij zijn eigen telefoon uit zijn broekzak vandaan. Hij swipete wat door de foto’s totdat Juice zijn telefoongesprek beëindigde.
      ‘Nee, gaan we niet experimenteren?’ vroeg hij met een grijns toen Juice het gesprek afrondde.
      De jongen keek hem met opengesperde ogen aan. ‘W-wat? W-wil je dat dan?’
      Hij lachte zacht. Hij was geen homofoob, maar het was niet iets wat ooit zelf in hem opgekomen was. Het plotse gestuntel van zijn liftgenoot vond hij echter wel vermakelijk, dus hij vroeg plagend: ‘Wil jíj het?’
      Een paar tellen lang staarde de Son hem aan. ‘Nee man,’ zei hij toen. ‘Ik ben niet… ik ben niet gay.’
      ‘Nou, helemaal weten kun je dat niet zonder dat je het geprobeerd hebt toch?’ Hij gaf hem een knipoog. ‘We zouden wel geschiedenis schrijven. Een Son die met een Mayan gaat.’
      De ander staarde hem zo onthutst aan dat hij grinnikend zijn hoofd schudde. ‘Geintje man. Je lijkt me een aardige kerel maar dat gaat me toch net iets te ver.’
      Juice haalde diep adem. ‘Gelukkig maar,’ zei hij, zijn stem weer iets vaster. ‘Zou toch best zonde zijn als we het zolang samen uithielden in de lift, maar ik je heb moeten neerschieten omdat je je handen niet kon thuishouden.’
      Ze moesten er beiden om grinniken. ‘En dat dan maar uitleggen aan mijn broeders om een bendeoorlog te voorkomen. Lijkt me een interessant gesprek.’
      Een grijns flitste over Juice’ gezicht. ‘Doe me dat maar niet aan.’
      Raine grijnsde terug. ‘Ik zal mijn best doen.’

Reacties (2)

  • FireBrick6

    Hahaha. Ja. Als dat uitkomt, gaat nog wat drama geven geloof ik😹

    6 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Whoop whoop. Ik ship het nog steeds.

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen