. . .


Juice kon zich niet herinneren dat hij ooit zo makkelijk met iemand gepraat had – Muis niet meegerekend dan. Toen het ijs eenmaal gebroken was en de dreiging was weggezakt, praatten ze over van alles. Echt van álles; familie, favoriete series, superhelden, motors en dikke auto’s, muziek, beschamende momenten. Het enige waar ze over zwegen waren clubzaken, ze deden ook geen enkele poging om informatie bij de ander los te krijgen. Het was alsof de MC’s even alleen uit motorliefhebbers bestonden en er helemaal geen illegale praktijken plaatsvonden.
      Raines stem was iets zwaarder dan die van hem en wanneer hij lachte, trok hij zijn rechtermondhoek iets hoger op dan de ander. Het was raar, wat voor observaties je maakte als je urenlang alleen was met iemand die je niet kende. Natuurlijk, hij had de diamant in zijn oor gezien, en de twee geschoren lijnen halverwege de linkerkant van zijn hoofd. Zijn twee dagen oude baardje, de haren boven zijn lip die net een fractie langer waren. Maar hij had ook gezien hoe hij zijn ogen ietsje toekneep als hij nadacht, hoe hij aan de zilveren schedel rond om zijn duim draaide als hij over zijn zieke zusje praatte en hoe één hoektand zijn lip ietsje naar beneden drukte als hij aandachtig luisterde. Af en toe glipten er een paar Spaanse woorden tussendoor; Juice ontdekte dat ‘chido’ iets als ‘cool’ betekende, en hij zei ‘no manches!’ als hij zijn verbazing uitte.
      Beiden waren ze in de VS opgegroeid; Juice had een Puerto Ricaanse moeder terwijl die van Raine Mexicaans was. Hoewel zijn moeder het niet zinnig had gevonden om haar kinderen Spaans te leren, was Raine wel tweetalig opgevoed.
      ‘Ben je ooit naar Puerto Rico geweest?’ vroeg Raine.
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Nee. M’n ma heeft met haar familie gebroken. Ik heb m’n opa en oma nooit ontmoet. Die van mijn pa ook niet.’ Hij trok aan een velletje van zijn duim. Dat klonk wel heel zielig.
      ‘Heb je nooit overwogen om erheen te gaan en ze zelf te zoeken?’
      Juice haalde zijn schouders op. Echt overwogen had hij het nooit. Hij kon niet eens een normale relatie met zijn moeder en zus onderhouden, hoe moest dat in hemelsnaam gaan bij familie die hij nooit ontmoet had? ‘Ik weet niet,’ mompelde hij. ‘Ik denk dat ik daar toch niet zou vinden wat ik zoek. Als kind had ik… allerlei fantasieën over mijn familie. Soms heb ik die liever nog steeds. In plaats van dat ik teleurgesteld raak. Een soort imaginaire familie.’ Hij trok een mondhoek op. ‘Het is minder triest dan het klinkt. Ik heb mijn familie in Charming gevonden.’
      Raine knikte begripvol. Alleen een biker begreep over wat voor familie hij sprak en hoe die echt de plek van een echte familie kon innemen.
      ‘En jij? Zie jij je familie in Mexico vaak?’
      ‘Tot mam stierf gingen we er eens per jaar naartoe en kwamen ze ook weleens hierheen. M’n vader… vindt het moeilijk hen te zien. Mijn tante lijkt erg op haar zus. Ik ben er drie jaar geleden met Rosa en Sammy naartoe geweest, dat was de laatste keer dat ik ze heb gezien. Ze hebben het niet zo breed. Ze doen hun best te sparen zodat ze Rosa nog een keer kunnen zien, maar het gaat moeizaam.’
      Het was even stil. Juice kon zijn gedachte makkelijk volgen; hij vroeg zich af of het ze zou lukken voordat het meisje stierf. Juice zocht naar een troostend gebaar. Als Raine een meisje was geweest had hij misschien een hand op die van haar gelegd, daarvoor hoefde hij zijn vingers amper te verschuiven, maar hij durfde het niet en vond het ook een beetje raar. Als hij een van zijn broeders was geweest had hij hem een man-hug gegeven, maar dat was hij niet, zelfs al had Juice het gevoel dat de Mayan meer van hem wist dan het merendeel van de Sons.
      Alsof de lift deze conclusie had gehoord en van mening was dat ze genoeg naar elkaar waren toegegroeid, kwam hij opeens weer in beweging. Met een gezamenlijke kreet kwamen ze overeind. Raine slingerde een arm om zijn schouder en keek hem met een brede grijns aan.
      Het was alsof iets Juice’ adem afsneed. De arm voelde loodzwaar om zijn schouders. Bijna wenste hij dat de lift weer zou schokken en tot stilstand zou komen, want hij wist dat hij over een paar seconden de deuren zou moeten doorstappen en dan zou hij hem waarschijnlijk nooit meer spreken.
      En toen kwam hij – die verschrikkelijke ping.
      De lift kwam tot stilstand, de deuren gleden open.
      Juice haalde diep adem en keek Raine aan. Zoekend naar woorden, zonder ook maar een klank te vinden. Het was alsof er iets in zijn keel bleef steken toen ze elkaar aankeken. Bruin als koffiebonen. Hij dacht aan de Rubik’s Cube die de man hem vlak daarna had gegeven en hij reikte in zijn binnenzak.
      ‘Thanks,’ zei hij en hij gaf de kubus aan Raine terug.
      Hun vingers raakten elkaar heel lichtjes toen hij het aanpakte. Hij had geen flauw idee wat er gebeurde, maar er trok een verlammend gevoel door zijn arm en zijn hart leek een fractie van een seconde te haperen.
      Zijn ogen schoten naar die van Raine alsof hij daar in kon lezen of hij dat ook gevoeld had. Toen dat uit niets bleek, kreeg hij het ineens intens warm. Tijd om te gaan.
      ‘Eh… Nou dan ga ik maar,’ mompelde hij.
      Het was alsof Raine opschrok uit gedachten, zijn hoofd schoot ietsje omhoog. ‘Ja…’
      Een opgelaten stilte. Een vreselijk opgelaten stilte.
      Als hij geen cut had gedragen, zou Juice gevraagd hebben of hij nog eens zou willen chillen. Nu kon dat niet en hij had het er moeilijker mee dan hij gedacht had. Hij haalde diep adem.
      ‘Sterkte met je zus en zo,’ zei Juice zacht. Iets in hem wilde de man omhelzen – gewoon als afscheid.
      ‘Ja, thanks. Ik hoop dat je broeder snel opknapt.’ Hij stak zijn hand uit. ‘Ik had met ergere mensen opgescheept kunnen zitten.’ Hij trok een mondhoek op.
      Juice schrok er een beetje voor terug om hem een hand te geven, aangezien het leek alsof hij net een schok had gekregen. Hij kon hem echter moeilijk zo laten staan, dus hij drukte hem vlug de hand.
      Om de een of andere reden bonkte zijn hart in zijn borstkas. Raine drukte opnieuw het knopje in toen de deuren al begonnen te sluiten en Juice gaf een knikje, draaide zich om en liep de lift uit. Zijn schouders zakten naar beneden toen hij de lift weer hoorde pingen.
      Stel je niet aan. Het is niet alsof je geen andere vrienden hebt.
      Maar hij wist dat dit anders was dan zijn andere vriendschappen. Er was een openheid geweest die hij alleen met Muis deelde – en Muis was zijn beste maatje. Nu voelde het alsof hij wegliep van een ander beste maatje, iemand die hem dankzij de club nóg beter begreep dan Muis.

‘Juice… Juice!’
      Hij kreeg een kussen tegen zijn hoofd, waardoor hij eindelijk opschrikte. ‘Muis…’ zei hij geïrriteerd toen het kussen op zijn bord macaroni belandde. ‘Gatverdamme. Dat zijn vreselijke vlekken.’
      ‘Tandpasta doet wonderen. Écht,’ benadrukte ze toen hij met zijn ogen rolde.
      Dat was typisch Skye, met allerlei rare oplossingen komen die gek genoeg ook nog eens werkte. Alsof ze heel Google uit haar hoofd had geleerd.
      ‘Wat is er?’
      ‘Dat vroeg ik aan jou. Ik heb nog nooit een aflevering Big Bang met je gekeken zonder dat je zat te grinniken. Waar zit je met je gedachten? Zelfs na drie keer je naam noemen, hoorde je me niet.’
      Hij haalde zijn schouders op en schoof zijn eten van de ene naar de andere kant van zijn bord. Hij had geen honger. ‘Ik voel me gewoon niet zo fit. Heb bijna zes uur niks gedronken, denk dat het daardoor komt.’
      Hij hield zijn blik op zijn bord gericht. Hij wist niet waar zijn eetlust gebleven was, wel merkte hij dat hij de hele tijd flarden van vanmiddag door zijn hoofd hoorde gaan. Al de hele dag was hij chagrijnig; hij was zelfs niet lang bij Chibs gebleven.
      ‘Wat hebben jullie in die zes uur gedaan?’ vroeg Skye. Zelfs zonder op te kijken kon hij zich haar grijns inbeelden. ‘Je gay-side verkend?’
      Geërgerd keek hij op.
      ‘Wow vriend, chill.’ In overgave stak ze haar handen omhoog. ‘Ik maakte maar een geintje man. Wat de fuck heb jij vandaag. Was het zo kut in die lift? Je zegt er helemaal niks over.’
      Zuchtend streek hij over zijn hanenkam. Hij wist niet eens wat hem tegenhield om erover te praten. Dit was Muis. Hij kon haar altijd alles vertellen.
      ‘Hij was een Mayan.’
      Ze sperde haar ogen wijd open. Bijna gleed haar bord macaroni van haar schoot af. ‘Wát? Jemig. Heeft hij je wat aangedaan? Je bedreigd?’
      ‘Nee. Hij was aardig. In het begin was het fucking ongemakkelijk en hield hij een gesprek af. Toen kreeg ik een paniekaanval en toen hielp hij me erdoorheen. Hij gaf me een Rubik’s Cube.’
      Ze sloeg haar handen ineen. ‘Dat is zo lief! Introduceer me aan hem, ik wil hem daten!’
      ‘Omdat hij me een Rubik’s Cube gaf?’ vroeg hij met opgetrokken wenkbrauwen.
      ‘Ja! Dat is toch zorgzaam? Zorgzame bikers zijn zeldzaam!’ Ze grijnsde breed. ‘Of was het een oud opaatje?’
      ‘Nee, hij is ietsje ouder dan ik.’
      ‘Was hij knap?’
      ‘Jemig – weet ik veel.’
      ‘Hoezo weet je dat niet? Je hebt toch ogen?’
      ‘Ik weet toch niet wat jij knap vindt.’
      ‘Heus wel. Bij elke man die langskom vertel ik je zo onderhand welk cijfer ik hem geef.’
      ‘Je zou ‘m vast leuk vinden. Maar je gaat geen Mayan daten, Muis.’
      ‘Dat was nooit onze afspraak. Geen Sons, maar over andere clubs hebben we nooit wat gezegd.’
      ‘Dan doen we dat nu.’ Hij rolde zijn ogen en richtte zijn aandacht weer op de tv.
      ‘Oké sorry, ik zit je te dollen,’ zei Skye toen ze doorhad dat hem echt iets dwarszat. ‘Waar zit je mee, lieverd?’ Ze schoof opzij tot ze naast hem zat, trok zijn bord van zijn schoot en pakte zijn handen zoals ze altijd deed wanneer ze al haar aandacht op hem wilde richten. ‘Vertel maar. Wat er op je hart ligt.’
      Juice boog zijn hoofd en keek naar hun verstrengelde vingers. ‘We hebben echt uren gepraat, ook echt over serieuze dingen. We hadden een klik…’ Hij zuchtte. ‘Het is gewoon… Als we niet bij verschillende motorclubs hadden gezeten dan denk ik echt dat we nog eens zouden zijn gaan chillen. Dat we vrienden hadden kunnen worden. Goeie vrienden, zoals jij en ik. Het voelde ook een beetje zoals toen ik jou ontmoette, toen wist ik gelijk dat we close zouden worden. Met hem was dat ook zo. En dat heb ik bijna nooit… Jij bent de enige bij wie ik helemaal mezelf kan zijn en ik had het gevoel dat ik dat bij hem ook kon zijn.’
      ‘Hmm…’ Muis kruiste haar benen onder zich. ‘Ja, dat is wel zonde. Een potentiële vriendschap opofferen voor een club. Maar het zou echt niet werken hè?’
      ‘Nee,’ mompelde hij. ‘Door onze clubs zullen onze prioriteiten altijd anders liggen.’ Hij bestudeerde zijn nagels. ‘Ik weet niet. Het idee dat ik hem misschien wel nooit meer spreek ligt als een steen op m’n maag.’
      ‘Dat gevoel gaat wel weer over. Het is nu een teleurstelling, maar over een paar dagen denk je vast niet meer aan die gast.’ Skye liet haar hoofd tegen zijn schouder rusten. Juice glimlachte waterig en drukte een kus tegen haar slaap. ‘En als ik ongelijk heb en je verbiedt me nog steeds met hem te daten… dan moet je zelf maar met hem daten.’
      Juice voelde dat hij een kleur kreeg en dacht weer terug aan dat gekke gevoel vlak voordat hij de lift uitstapte. Nee – dat sloeg nergens op. Hij was niet in mannen geïnteresseerd, dat was hij nooit geweest. Het was gewoon plots verlangen naar een hechte vriendschap geweest, niets meer en niets minder.
      ‘Wat ben je toch een belabberde matchmaker.’
      ‘Helemaal niet! Jij bent gewoon een moeilijk figuur. Zo eenzijdig. Soms moet je voor wat nieuws openstaan.’ Ze wiebelde met haar wenkbrauwen. ‘Een leven zonder risico’s is saai schat!’
      ‘Mijn leven is één groot risico,’ bromde hij en hij zakte naar achteren in de bank. ‘Zeker als ik met jou in een huis woon. Hup, ga dat kussen schoonmaken.’
      Met een grijns kwam ze overeind, griste het kussen bij zijn voeten weg en liep naar de keuken. Juice wierp nog een blik op zijn eten, maar hij had nog steeds geen trek. In plaats daarvan staarde hij nietsziend naar het tv-scherm.
      Het duurde niet lang voordat Raine zijn gedachten weer binnensloop en hij zich afvroeg of hij hem ooit nog zou terugzien – en onder welke omstandigheden dat dan zou zijn.


Reacties (3)

  • FireBrick6

    Vast minder neutrale omstandigheden, vrees ik. Maar ik ben er wel beniwud naar (:

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oké, ze zijn gemaakt voor elkaar. Het is officieel. Ik hoor de wedding bells al.

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    i love it so faaar!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen