. . .


Skye sloeg haar armen van achteren om zijn nek en kuste de tattoo rechts op zijn hoofd. Eindelijk lieten zijn vingers de Rubik’s Cube met rust en keek hij op.
      ‘Ben je zenuwachtig?’
      Hij haalde zijn schouders op en ontweek haar blik.
      Ja dus.
      ‘Denk je dat hij er zal zijn?’
      Het was bijna twee maanden geleden dat hij in de lift had vastgezeten en Raine had ontmoet. Op de een of andere manier had het hem veranderd, hij was stiller en meer in zichzelf gekeerd. Na een paar dagen had hij een Rubik’s Cube gekocht. Of dat was omdat hij daarmee zijn stress kon beteugelen of omdat het een stil aandenken aan een verloren vriend was, kon ze niet zeggen.
      ‘Kweenie. De Mayans zullen er wel zijn maar misschien is hij bij zijn zusje…’
      Skye knikte. Iedere keer dat ze een voorstelling in het ziekenhuis moest geven, glipte ze even naar de oncologieafdeling om te zien of er een man met een motorjack rondliep, maar tot nu toe had ze hem steeds gemist. Wat ze jammer vond – want ze was eigenlijk wel nieuwsgierig wat voor type zo’n grote invloed op haar vriend kon hebben dat hij zichzelf niet meer leek.
      ‘Ik hoop dat hij er niet is,’ mompelde Juice. ‘Dat wordt vast fucking awkward.’
      ‘Heus niet.’ Ze kneep even in zijn schouders. ‘Ik ben erbij, weet je nog? Awkwardness is onmogelijk in mijn buurt. Kom op, let’s go!’
      Juice kwam met een zucht overeind. Zijn vingertoppen streken even over de gekleurde kubus, daarna liet hij zijn handen in zijn zakken glijden.

Op evenementen als deze keek Skye altijd haar ogen uit. Motors – zo ver als ze kon zien. Ze keek er graag naar, het herinnerde haar altijd aan het feit dat ze zelf ook haar motorrijbewijs wilde halen. Ooit. Als ze daar geld voor had.
      Ze vond het altijd mooi, hoe alle clubs op een dag als deze hun rivaliteit aan de kant schoven. Ze ging graag naar fundraisers. Deze werd georganiseerd door een organisatie die zich inzette voor gehandicapte bikers; of ze nu zo waren geboren of door een ongeluk invalide waren geraakt. Door het gevaar dat ze allemaal kenden, was het iets wat de mannen met elkaar verbond.
      Vrolijk haakte ze haar arm door die van Juice terwijl ze achter de andere Sons aan het terrein opliep. Het duurde niet lang voordat ze de clubleden van de andere charters hadden gevonden. Juice begroette wat mensen die hij kende en Skye deed enthousiast mee. Toen ze iedereen die ze weleens gezien had gedag had gezegd, zakte ze in het gras neer. Ze zette haar zonnebril op en smeerde haar armen en gezicht met zonnebrand in.
      Toen ze het flesje in haar tas had gedaan, keek ze om zich heen. Niet zo ver bij haar vandaan zat een groepje Mayans. Ze gluurde opzij en een glimlachje speelde om haar lippen toen ze zag dat ze ook Juice’ aandacht hadden getrokken. Ze liet hem maar even, aan zijn ademhaling merkte ze dat hij gespannen was.
      Nieuwsgierig bekeek ze de Mayans. De meesten waren een stukje ouder dan hen. Er was er eentje aan de zijkant die opviel, aangezien hij bellen aan het blazen was. Een klein meisje stond vlak naast hem te dansen en te springen terwijl ze de bellen probeerde te vangen.
      Het was waarschijnlijk het schattigste wat ze ooit had gezien. Toen hij zijn hoofd hun kant opdraaide, glimlachte ze. Hij leek het niet te zien, hij keek net langs haar heen.
      Haar ogen schoten opzij naar Juice, die zijn hoofd had gebogen. Er lag een blos op zijn wangen.
      Skye had zich weleens afgevraagd of haar vriend eigenlijk niet een beetje verliefd op de Mayan was. Het zou verklaren waarom hij hem zo moeilijk uit zijn hoofd kreeg. Toch had ze het maar als onzin afgedaan – voor zover ze wist had hij nooit gevoelens voor iemand van hetzelfde geslacht gehad. Ook nu zocht ze er niet te veel achter; ze wist dat Juice sociaal erg onhandig kon zijn, of het nou bij mannen of vrouwen was.
      Ze boog zich naar hem toe. ‘Het is die met de bellenblaas hè?’
      Met een ruk draaide hij zijn hoofd opzij.
      Ze grinnikte bij het zien van zijn grote ogen.
      ‘Hoe wist je dat?’
      ‘Ik zag hem naar je kijken.’
      ‘E-echt?’ stamelde Juice. Zijn ogen schoten weer naar de groep mannen.
      Ze lachte zachtjes. Of hij nou verliefd was of wanhopig graag vrienden met die jongen wilde worden – schattig was het wel.
      ‘Is het zijn dochtertje?’ vroeg ze nieuwsgierig.
      Juice schudde zijn hoofd en antwoordde zacht: ‘Nee, zijn nichtje. Het dochtertje van zijn zieke zusje.’
      ‘Ga met hem praten zo,’ moedigde ze aan.
      ‘Is dat niet stom?’ mompelde hij. ‘Het is twee maanden geleden dat we elkaar hebben gesproken. Ik zou niet weten wat ik tegen hem moest zeggen.’ Zijn hoofd had hij weer gebogen, met zijn duim trok hij de inktlijnen op zijn linkeronderarm over. ‘Misschien was ik wel de enige die die klik voelde. Misschien ben ik wel de enige die vrienden wil zijn.’
      ‘Lieverd, je bent de beste vriend die iemand zich kan wensen. Natuurlijk wil hij vrienden met je zijn.’
      Hij zuchtte. ‘Maar ik kan er niet gewoon heen lopen. Ik zet mezelf waarschijnlijk alleen maar voor schut.’
      Juice kennende als hij nerveus was… ja, daar was best een grote kans op.
      ‘Zal ik hem mee uit vragen?’ peinsde ze. ‘Hij ziet eruit als een leuke vent. Dan neem ik hem daarna mee naar huis voor een drankje. Hebben jullie een smoes om elkaar af en toe te zien zonder dat je broeders argwaan krijgen.’
      Juice keek haar schichtig aan. ‘Is dat niet stom?’ mompelde hij.
      ‘Nietsdoen is stom, Juice.’
      ‘Maar wat ga je doen dan? Gewoon op hem aflopen en vragen of hij met je uit wil?’
      ‘Waarom niet? Denk je dat hij, omringd door zijn vrienden, nee durft te zeggen tegen zo’n lekker wijf als ik?’
      Hij grinnikte zachtjes. Skye was blij dat ze hem weer zag glimlachen.
      Haar ogen gleden weer naar Raine. Hij pakte een bakje friet van een meisje aan dat daarna naast hem ging zitten. ‘Hé, dat is Sammy,’ reageerde ze verbaasd.
      Juice keek op. ‘Ken je zijn zusje?’
      ‘Ja, ze helpt weleens bij de poppenkast.’
      Ze had haar eens overstuur op de gang aangetroffen toen haar zus net in het ziekenhuis lag. In een poging haar af te leiden, had ze gevraagd of ze het leuk vond om mee te helpen met de poppenkast. Ze had zelfs eens voor haar partner ingevallen.
      ‘Nou dat komt mooi uit! Ik ga hoi zeggen, blijf even bij hen chillen en dan kun je er straks heus wel bij komen zitten. Niemand van je vrienden vindt dat raar.’
      Ze klopte even op zijn knie, stond op en liep naar de groep Mayans toe.
      ‘Hé Sam! Wat leuk om je hier te zien!’ Ze plofte naast het meisje neer.
      ‘Oh, hoi! Ehm, dit is mijn broer, Raine.’
      Met een grijnsje die iets te veel losliet, keek Skye de biker aan terwijl ze hem de hand schudde. Zijn armen waren gespierd, zag ze, de tattoos glansden. Er lag een berekenende blik in Raines ogen; hij moest haar naast Juice hebben zien zitten.
      ‘Hoi,’ zei ze. ‘Wat leuk je te ontmoeten. Ik wou eigenlijk vragen of je eens zin hebt om met me uit te gaan.’
      Zo, plan B was in gang gezet. Voor het geval Juice te chicken was om bij hen te komen zitten. Waar ze – stiekem – wel van uitging.

. . .


Raine keek het meisje een beetje overdonderd aan. Zo… die was niet op haar mondje gevallen. Ze zag er eigenlijk iets te excentriek uit naar zijn smaak, maar ze leek niet onaardig.
      ‘Hoe dat zo?’ vroeg hij, zijn mondhoek iets opgetrokken. Hij had haar net wel naast Juice zien zitten en was benieuwd of ze daar wat over zou zeggen.
      ‘Je lijkt me echt een leukerd,’ knipoogde ze. ‘Juice heeft me verteld hoe je hem geholpen hebt met de Rubik’s Cube. Dat ding is nu z’n nieuwe hobby, dus ik dacht: misschien kan je mij ook aan een nieuwe hobby helpen.’
      Hij grijnsde. Ze was wel geinig. ‘Waarom ook niet?’
      Zijn ogen dwaalden even naar de Son – wat niet de eerste keer was vandaag. Hun ontmoeting had hem nooit helemaal losgelaten; iedere keer dat hij in de lift stapte dacht hij even aan de biker. Het leek hem best leuk om hem weer even te spreken, op een plaats als deze kon dat ook makkelijk. Maar niet als hij bij zijn broeders bleef zitten.
      ‘Top!’ reageerde ze enthousiast. Ze reikte haar telefoon naar hem uit. ‘Zet je nummer er maar in!’
      Hij grinnikte om haar doortastendheid en zette zijn nummer erin. Hij was eigenlijk wel nieuwsgierig naar deze vriendin van Juice.
      ‘Gaat alles goed met hem?’ vroeg hij. ‘Geen paniekaanvallen meer gehad?’
      ‘Niet dat ik weet! Je Rubik’s Cube doet wonderen.’
      ‘Mij helpt het ook altijd heel goed!’ zei Sammy.
      De twee verwikkelden in een gesprek waarvan zijn aandacht algauw weggleed. Hij draaide zich iets meer naar zijn broeders toe. Het was tof om zijn vrienden uit Santo Padre weer te zien. Hij had niet echt de behoefte om zich in de conversatie te mengen, maar het was fijn om hun vertrouwde stemmen om zich heen te horen.
      Naar een tijdje dwaalden zijn ogen weer naar de Son. Hij wist niet precies waarom, om de een of andere reden zag de jongen er een beetje verloren uit, alsof hij niet was waar hij wilde zijn. Toen hij na een tijdje zag dat hij opstond en in de rij voor een voedselkraampje ging staan, besloot hij dat dat wel neutrale grond was.
      ‘Ik ga een hotdog halen,’ zei hij tegen zijn zusje. ‘Hou jij een oogje op Sasha?’
      Ze knikte en hij kwam overeind.

. . .


Juice vond het maar niets dat Muis naar Raine toe was gegaan. Wat zou hij wel niet denken? Ze was nogal een opvallende verschijning, als hij werkelijk naar hem had gekeken dan zou hij ook weten dat ze bij hem hoorde. Waar zouden ze over praten? Zou ze zeggen dat hij over Raine verteld had? Zijn handen werden klam bij het idee en veegde ze aan zijn spijkerbroek af.
      ‘Hé,’ klonk opeens een stem achter hem.
      Juice had het gevoel dat hij opeens geen adem meer kreeg. Dat was hem. Hij zou die stem uit duizenden herkennen. Maar sprak hij tegen hem? Of tegen iemand anders? Hij durfde zich niet om te draaien, staarde naar voren en deed alsof hij het niet gehoord had.
      Het duwtje tegen zijn schouder was zo onverwacht dat hij bijna omviel. Verwilderd keek hij opzij, recht in Raines grijns.
      ‘Zit je over die chick achter de toonbank te dromen?’
      Juice voelde zijn oren gloeien. Tjee, wat was het warm vandaag. Hij vermande zich en antwoordde: ‘Ja, jammer dat je me uit mijn dagdroom haalt.’
      Hij trok een mondhoek op om te laten merken dat hij dat niet meende.
      Juice merkte dat zijn handpalmen nog klammer aanvoelden en zijn hart bonkte in zijn keel. Eerst begreep hij niet waar de plotselinge stress vandaan kwam, daarna bedacht hij dat ze beter niet samen gezien konden worden. Nerveus keek hij om zich heen.
      ‘Relax,’ zei Raine met een grijns. ‘Dit is een dag van verbroedering, niet?’ Hij sloeg een arm om hem heen. ‘We geven gewoon het goede voorbeeld. Als iemand vraagt waar we elkaar van kennen, zeggen we gewoon dat we high school buddies zijn die elkaar al tien jaar niet hebben gezien. Als ze denken dat we elkaar hooguit sporadisch zien gaan ze heus niet moeilijk doen.’
      Juice haalde scherp adem toen ze zo dicht bij elkaar stonden. Opeens voelde hij zich een beetje misselijk. Hij haatte zijn zenuwen – hij had echt geen idee waar ze vandaan kwamen, waarom hij zo bang was voor wat zijn broeders zouden denken. Raines smoes zou werken.
      ‘Doe je nog mee aan de races?’ vroeg Raine terwijl hij zijn arm weer liet zakken. Zijn handen gleden in zijn broekzakken.
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Nee, motorrace is niet zo mijn ding.’
      ‘Mijne ook niet. Twee van m’n broeders wel, ik geloof dat ze over een halfuurtje moeten. Zin om mee te gaan kijken?’
      Juice slikte moeizaam. Een onbekend gevoel stroomde door zijn aderen, overweldigend maar prettig. Het feit dat ze hier nu samen stonden te praten, betekende dat dat Raine die klik ook had gevoeld? Dat hij ook die behoefte aan een vriendschap voelde? Voor het eerst in dagen wisten zijn lippen weer hoe ze oprecht moesten glimlachen. ‘Ja, best.’
      Hij zette een paar stappen naar voren omdat daar een gat was ontstaan. Raine liep met hem mee. Toen ze weer bleven staan, raakten hun ellebogen elkaar aan. Weer was daar dat elektrische schokje. Raine trok zijn arm direct opzij. Juice’ ogen schoten opzij, en hij vergat bijna hoe hij moest ademen toen de Mayan zijn blik ving. Direct daarna schoten Raines ogen een andere kant op, alsof hij ook niet wist wat dit was.
      Verward tuurde Juice naar beneden. Hij voelde zich zo opgelaten dat hij niet wist wat hij moest zeggen. Toen Raine ook niets meer zei, vroeg hij zich af of voor hem hetzelfde gold.
      Stilletjes schoven ze verder en verder naar de voorkant van de rij. Juice beet op zijn lip, zoekend naar iets wat hij kon zeggen. Straks had hij zijn hotdog – moest hij dan op hem wachten of weglopen? Wilde hij nog wel met hem naar de races kijken? Of vond hij dat Juice zich maar raar gedroeg en had hij dat gekke gevoel zelf helemaal niet ervaren?
      Voorzichtig gluurde hij opzij. Raine staarde voor zich uit. De frons in zijn voorhoofd vertelde hem dat hij diep in gedachten was. Juice vroeg zich af waar hij aan dacht, maar hij durfde het niet te vragen. Wel was hij aan de beurt.
      Hij schraapte zijn keel. ‘Uh – wil jij ook wat?’
      Raine schudde zijn hoofd lichtjes alsof hij zijn gedachten van zich af wilde schudden. ‘Hmm?’
      ‘Uhm… ik ben aan de beurt. Dus ehm – wil jij ook iets?’ hakkelde hij.
      Een vluchtige grijns gleed over Raines gezicht. ‘Nou ik sta niet voor mijn lol in de rij, dus ik was wel van plan wat te halen.’
      Juice voelde zijn wangen gloeien. Opgelaten plukte hij aan de ketting die aan zijn broek hing. ‘Ja, tuurlijk.’ Het was nou niet alsof hij hier voor hem was komen staan, natuurlijk. Hij voelde zich opeens fucking dom. ‘Ehmm wat wil je, bedoel ik? Ik bedoel – een hotdog natuurlijk, maar met saus? En ook nog drinken?’
      ‘Oh, dat bedoel je.’ Hij haalde een hand over zijn hoofd en glimlachte zoals Juice glimlachte wanneer hij zich niet helemaal op zijn gemak voelde. ‘Nee ik bestel zelf wel joh.’
      ‘Ik vind het niet erg,’ zei hij zacht. ‘Zeg maar wat je wilt.’
      Hun ogen ontmoetten elkaar even. Vanuit zijn borst spreidde zich een verlammend gevoel door zijn buik en armen. Hij wist niet precies waarom, maar hij kon niet wegkijken. Het was alsof hij zo veel dingen zag in zijn ogen, dingen waar hij naar verlangde, die hij nodig had… zonder te weten wat voor dingen dat waren.
      Raine was degene die zijn blik losscheurde en naar de prijslijst keek. Juice dacht een zweem rood op zijn wangen te zien, al was hij er niet zeker van. Ergens stelde het hem gerust dat hij niet de enige was die zich… overweldigd voelde. Was dit wat ze een zielsverwantschap noemden? Het was een concept waar hij nooit eerder bij stil had gestaan, maar hij wist niet hoe hij zijn vreemde gevoelens anders moest verklaren.
      ‘Doe maar met mayo en een blikje sinas,’ haalde Raine hem uit zijn gedachten.
      Juice knikte, richtte zich tot de verkoopster en somde de bestelling op. Een paar tellen later namen ze die aan. Ze stapten uit de rij vandaan en keken een beetje onwennig om zich heen.
      ‘Zullen we daar gaan zitten?’ Raine knikte naar een paar lange picknicktafels. Er zaten mensen met verschillende motorjacks, ze zouden er niet uit de toon vallen.
      ‘Oké.’
      Ze schoven naast een paar andere mensen, maar met voldoende ruimte ertussen om zich niet aan hen op te dringen. Raine zat tegenover hem.
      Toen niemand hen raar aankeek, voelde Juice zich ietsje ontspannen en hij begon van de hotdog te eten.
      ‘Ik moet je nog bedanken,’ begon Raine na een tijdje. Er lag een vermaakte glans in zijn ogen. ‘Ik geloof dat je me een date hebt bezorgd.’
      ‘Met Muis bedoel je?’
      ‘Muis? Ik geloof dat ze zei dat ze Skye heette.’
      ‘Ja, Skye. Ik weet niet, ik noem haar altijd Muis.’
      ‘Omdat ze zo klein is?’
      Hij haalde zijn schouders op. Hij wist het eigenlijk niet eens.
      ‘Anyway. Ik kaap nu niet een leuke chick voor je neus weg, hè?’
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Nee, Muis en ik hebben onze tijd gehad.’
      ‘Hmm.’ Hij grijnsde. ‘Mooi.’
      Juice wist niet waarom, maar hij werd een beetje verlegen van de blik in Raines ogen en richtte zich gauw op zijn broodje. Hij hoopte maar dat Raine er niet te grote verwachtingen van had. Het zou nogal een faal zijn als hij straks op Skye verliefd werd en ontdekte dat ze hem alleen wilde daten omdat Juice zo graag vrienden met hem wilde zijn…

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Het zou nogal een faal zijn als hij straks op Skye verliefd werd en ontdekte dat ze hem alleen wilde daten omdat Juice zo graag vrienden met hem wilde zijn…

    Ik heb toevallig een vermoeden dat Skye niet degene is waar hij verliefd op zal worden, if you know what I mean.;)

    6 maanden geleden
  • VampireMouse

    Heerlijk. Ik voel me akward doordat zij dat zijn haha.
    Goed geschreven!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen