Foto bij Hoofdstuk 1; The first day

Emma's POV:

Het regent. We zijn al 10 uur onderweg vanuit Dalles naar Atlanta. Het is nog een uurtje rijden voor we bij de universiteit aankomen. Na alles wat er gebeurt is ben ik er blij om dat mijn vader ander werk heeft gekregen en dat ik alles achter me heb kunnen laten. Peter zijn overlijden is de boeken in gegaan als een ongeluk. Op de begrafenis zijn tientallen mensen geweest. Sophie heeft me gelukkig altijd bijgestaan en vond het een situatie van overmacht. Het was niet mijn schuld maar toch voel ik me schuldig. Ik heb hem voor de bus geduwd.
'Are you excited Emma?', schrik ik uit mijn gedachten als mijn moeder me wat vraagt. 'Euhm, yeah I think so. I just hope that there are more people like me'. Door dat mijn vader pas eind september kon beginnen bij zijn nieuwe werk, kon ik pas later instromen op de universiteit. Het schooljaar was al een maand aan de gang en ik kwam nu pas.. Ik keek weer uit het raam en zucht zachtjes, waarna ik mijn hoofd tegen de hoofdsteun aanleg en mijn ogen dicht doe.

'Emma we are here! Wake up!', hoor ik mijn vader van achter het stuur zeggen. Ik open knipperend mijn ogen. De zon is gaan schijnen en we rijden het terrein van de school op. Het ziet er prachtig uit. Het is zaterdag, dus er lopen weinig studenten rond op de campus. 'It's beautiful', zeg ik zachtjes. 'It is actually one of the prettiest school in the United States', antwoord mijn moeder.

De campuswoningen liggen een stuk verderop van de campus. Volgens de mail zal ik in campusvilla 'Alpha Kappa' gaan wonen. Er zijn 4 grote campusvilla's voor 10-15 personen, waaronder Alpha Kappa. De andere huizen zijn kleiner, maar waren duurder omdat er minder mensen in kunnen verblijven.
Na een ruime kilometer komen we langs de eerste kleine campuswoningen. Al snel volgt de eerste campusvilla; 'Alpha Vale'.
Dit moet het huis zijn van de Vales. De Vales zijn de meest sportieve jongens van Westvally University, en spelen in het football-team van de school.
'Are all the houses looking like that?', vraag ik mijn ouders verbaasd terwijl mijn mond wat open zakt. De campusvilla's zijn echt heel groot. 'Yes, all the Alpha houses are that big. The Beta's and Delta's are smaller', antwoord mijn moeder terug.
Mijn moeder is heel erg georganiseerd. Ze wil altijd alles tot in de puntjes voorbereiden. Ik en mijn vader zijn totaal het tegenovergestelde en zien alles wel van dag tot dag.
'The Beta's and Delta's?', vraag ik mijn moeder, terwijl ik met mijn hoofd naar haar toe kom. 'Yes, the houses represent a letter of the Greek alphabet. Alpha is the first, so the biggest. Beta is second, so those houses are smaller, and so on. But I don't think you'll have to worry about that', zegt ze een beetje lachend.

Vervolgens komen we langs de 2e grote campusvilla 'Alpha Sigma'.
Het is een prachtige villa met klimop helemaal langs het balkon. 'Wow, this one is so pretty', zeg ik.
Ik ben zo nu ontzettend benieuwd naar hoe mijn campusvilla er uit ziet.

Tussen elke Alpha villa zit ongeveer een kilometer; op de schooldagen en op zaterdag rijden er shuttlebussen van en naar de campus. Bij sommige huizen staan auto's en fietsen. Het weer is inmiddels erg opgeknapt en de zon schijn tussen de bomen door op de weg. Sneller dan ik doorheb staat er ineens een bord met Alpha Kappa langs de weg. 'This is my house!' roep ik spontaan. Het huis is iets kleiner dan de andere 2 Alpha huizen, maar ik vind het perfect. 'What do you think Em?', vraagt mijn vader als hij de auto stilzet voor de villa. 'It looks like a nice place to live in, it's bigger than our home in Dalles!' 'That can happen quite quickly haha' lacht mijn vader terug. 'Come on let's unpack', zegt mijn moeder als ze haar gordel los klikt en de deur opent om uit te stappen.

Ik stap uit de auto en trek snel mijn outfit nog even recht. Het was nog warm voor de tijd van het jaar in dit deel van Amerika. Mijn vader heeft de kofferbak al open gedaan en is al bezig mijn koffers uit de kofferbak te pakken. 'I'll go and ring the doorbell', zeg ik als ik naar de oprit van het huis loop.
DING DING DONG DING, hoor ik de bel in het huis rond echoën. Er klinkt gestommel op de trap waarna gerommel aan de deur klinkt. Een meisje met lang zwart haar doet open. 'Hey I'm Eva! You must be new'. 'Yes I am actually, I'm Emma, nice to meet you!' We schudden elkaar de hand en ze nodigt me uit naar binnen. 'I'll help my parents with my stuff'. Net als ik weer naar mijn ouders wil lopen om mijn koffers te halen komt er een blond meisje aan gestoven. 'Aaaah a new face in tha house! I'm Becky!' 'Emma this is Becky, Becky this is Emma', zegt Eva wijzend naar ieder als ze de namen zegt. 'Hi nice to meet you Becky'. 'You can call my Becks, everyone in Kappa does. Do i need to help you with your stuff?' vraagt ze aardig als ze al richting mijn ouders loopt. 'Yes ofcourse', zeg ik als ik Eva lachten aankijk. 'She does that al the time, don't worry, you'll get used to it', zegt Eva.

'This is your room', zegt Becky als we samen naar boven zijn gelopen om de meest rechtse kamer in de gaan. 'It's not big.. But it is something', zegt Becky bijna beschaamd als ze me de kamer laat zien. Het is inderdaad een kleine kamer. Maar de inrichting is gezellig en past precies bij mij. 'It's perfect for me', zeg ik dan als ik naar voren loop om mijn tassen op het bed te leggen.

Als ik na een paar uur al mijn spullen op zijn plek heb gezet is het tijd om mijn ouders gedag te zeggen. Ze zullen onderweg in een hotel blijven om de lange reis te overbruggen. We lopen de trap af en ik doe de voordeur open. Met z'n drieën lopen we naar de auto. Ik zucht en besef dat dit voorlopig de laatste keer is dat ik mijn ouders zie. 'Goodbye mom', zeg ik en ik geef haar een dikke knuffel. Ik begraaf mijn gezicht in haar nek terwijl ze me stevig terug knuffelt.
'Goodbye dad', en ook mijn vader geef ik een stevige knuffel. Ik wil niet loslaten. Er komen wat tranen in mijn ogen maar ik wil nu niet huilen. Ik knipper ze weg terwijl ik mijn hoofd op de schouder van mijn vader laat rusten.
'We will miss you to Emma', zegt mijn moeder waarna ze me nog een knuffel geeft. 'I love you', zeg ik nog terwijl mijn ouders in de auto stappen. 'We love you too honey', zegt mijn vader als hij de auto start en het raampje naar beneden doet. 'Can you please text me when you get home savely?', vraag ik als mijn ouders op het punt staan om weg te rijden. 'We will, good luck and we will see you again on Christmas Eve!'. De auto rijd van de oprit af en terwijl mijn vader nog een keer goed op de toeter drukt, kijk ik ze net zo lang na tot ik de auto niet meer zie.
Ik zucht diep en staar even naar de grond. Ik moet me nu focussen op school. Ik loop weer naar de voordeur en ga naar binnen.

'Emma are you coming for diner?', hoor ik Becky roepen. 'Yea i'm coming!', roep ik terug. Ik doe mijn schoenen uit en zet ze in de gang. Ik loop naar de keuken waar Eva en Becky aan de tafel zitten. Er zit nog 5 meisjes aan de tafel, die ik nog niet ken. 'Hi i'm Emma', stel ik mezelf aan iedereen voor, waarna ik naast Eva en een meisje met kort haar ga zitten. 'I'm Ashley', zeg ze.

Na het eten help ik Eva met de afwas. 'So what class are you in?', vraag ik aan Eva. 'I'm in business economics class, I know... It sounds very boring but it's actually very cool'. 'No way! I know exactly what you mean! I'm studying that class too!', reageer ik enthousiast op haar. Diep van binnen wou ik eigenlijk muziek studeren. Helaas dachten mijn ouders hier anders over en denken ze dat ik een betere baan kan vinden in de economie. 'I think we're going to spend a lot of time together!', lacht Eva. Haar karakter doet me denken aan Sophie. 'Yes girl', grap ik terug.

'Who is ready for tonight's party!!', onderbreekt Becky ons. Uit de spiekers van het huis klinkt muziek. 'It's only 8 pm Becky', zegt Alshey vanuit de woonkamer. Ik en Eva schieten in de lach en ook de andere meiden komen nu aanlopen. 'It's happy hour somewhere', lacht Becky al dansend.
Ashley komt aangelopen uit de woonkamer en loopt recht naar de voorraad kast. Ze rommelt wat op de grond en draait zich dan al grijnzend om met 2 flessen whiskey in haar handen; 'I think we will need these', en ze zet de flessen op tafel.

Deze eerste dag had niet beter kunnen gaan. Maandag zal de eerste schooldag zijn maar gek genoeg zie ik hier niet tegen op, sterker nog ik heb er zelfs zin in! Becky duwt me een glas whiskey in mijn handen. 'Drink it'. It's for your hazing'. Wacht.. wat? Zei ze daar nou mijn ontgroening? Ik keek haar verbaasd aan. 'Come on Emma! Drink!'. Ik neem een slok en de whiskey brand in mijn keel als ik het doorslik. 'All of it', zegt Becky als ik mijn eerste slok op heb met haar handen wuivend naar mijn glas. Ik kijk haar aan of ze een grapje maakt, maar drink vervolgens het glas in een keer leeg. Ik voel mijn lichaam warmer worden door de alcohol. 'YES!' roept Becky uit; 'Finally someone who can drink as fast as me'.

De muziek gaat nog een tikje harder en langzaam leer ik alle meiden wat beter kennen, terwijl we er met z'n allen een super leuke meiden avond van maken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen