Het duurde niet lang voordat Kip voor hen neerknielde, een hand over die van Dana legde en de ander op Caspers knie liet rusten.
      De rechterkant van zijn gezicht begon al op te zwellen en er liep een bloedspoor langs zijn kin. Casper zag het niet. Snikkend liet hij Dana los en sloeg zijn armpjes om de nek van zijn vader.
      ‘Ssh,’ suste hij. ‘Niet huilen, er is niets aan de hand met papa. Het was allemaal een misverstand.’
      Hij ging naast Dana op de picknicktafel zitten. Casper hield hij stevig in zijn armen terwijl hij kusjes tegen zijn haargrens drukte totdat de jongen ietsje gekalmeerd was en weer rustig ademhaalde. Toen hij vermoeid zijn ogen had gesloten, draaide Kip zich naar haar toe, tilde haar gezicht ietsje op en streek teder een paar tranensporen van haar wangen. De aanraking verdreef de verontwaardiging ietsje en ze schoof dichter tegen hem aan, zodat hun bovenarmen contact maakten.
      ‘Misverstand?’ vroeg ze zachtjes.
      ‘Ja.’ Hij zuchtte. ‘Blijkbaar heb je op mijn laptop naar verlovingsringen gezocht, een paar dagen geleden. Samen met Kozik. Toen Juice het ding afgelopen vrijdag aan de praat probeerde te krijgen, stuitte hij erop en toen ik net mijn veter wilde strikken dacht hij blijkbaar dat ik je ten huwelijk ging vragen.’
      Jeetje. Het was zo absurd dat ze niet wist wat ze moest zeggen.
      Het was geen excuus voor wat Juice had gedaan, maar op zijn minst verklaarde het zijn gedrag wel. Ze zuchtte zachtjes en streek langs zijn wang. ‘Ik ga ijs halen.’
      Ze gleed van de picknicktafel af en liep naar binnen toe, naar de keuken. Net toen ze er een zak ingevroren groente uit had gehaald en daar een theedoek om had gewikkeld, kwam er iemand de keuken binnen.
      Het verbaasde haar niet. Ze draaide zich om en keek Juice met gemengde gevoelens aan. Hij staarde naar de vloer, zijn schouders hingen verslagen naar beneden.
      ‘Het spijt me,’ zei hij zacht. ‘Ik dacht – ik dacht dat hij je ten huwelijk ging vragen. Ten overstaan van iedereen. En dat je – dat je daarom geen nee zou durven zeggen.’
      Ze snoof. ‘Ken je me zo slecht? Denk je nou echt dat ik zou instemmen met iemand te trouwen als ik dat niet wilde?’
      ‘Nee,’ murmelde hij. ‘Ik – ik weet niet wat ik deed.’
      Gespannen sloeg hij zijn ogen op. In zijn ogen zag ze dat hij naar een omhelzing verlangde, naar de woorden dat ze het hem niet kwalijk nam. Maar dat deed ze wel.
      ‘Dat is juist het erge, Juice. Dat je niet weet wat je doet. Waar kinderen bij zijn.’
      Pas voor het eerst begreep ze écht waar Fye zo mee worstelde. Ze twijfelde er niet aan dat Juice net zo gehandeld had als zijn eigen kind erbij was geweest.
      Hij murmelde iets wat ze niet kon verstaan.
      Dana zuchtte. Ze wist niet wat ze verder moest zeggen, dus pakte ze de theedoek met ijs en stapte langs hem heen. Het was aan Fye om ervoor te zorgen dat hij zich beter vertelde. Al dacht ze dat haar vriendin zelf ook wat afstand nodig had na deze actie. Maar zij moest haar eigen gezin vooropstellen. Hoeveel ze ook van Juice hield.
      Buiten gaf ze Kip het ijs. Casper was in slaap gevallen in zijn armen.
      ‘Wil je nog naar binnen?’ vroeg ze na een tijdje. De sfeer was omgeslagen, maar het was nog steeds zijn verjaardagsfeestje.
      ‘Nee,’ antwoordde hij kortaf. ‘Laten we naar huis gaan. We moeten praten, Deen.’
      Dana knikte stilletjes en hield haar hand uit. ‘Geef mij de sleutel maar.’

Het was nogal een domper op wat een leuk feestje had moeten zijn. Kips eerste verjaardag als stel – als gezin. Kip droeg Casper naar boven, in de tussentijd schonk Dana voor hen beiden een borrel in. Die konden ze wel gebruiken.
      Tien minuutjes later zakte Kip naast haar op de bank neer en sloeg een arm om haar heen. Zijn stoppels schuurden over haar huid toen hij haar een kus gaf. Met een diepe zucht liet hij zich daarna terug in de bank vallen.
      ‘Ik heb er genoeg van, Deen. Juice kan het niet. Ons samen zien. Misschien dat het op een misverstand berustte, maar hij is alsnog veel te ver gegaan. Voor hetzelfde geld ziet hij ons straks zoenen en vliegt hij me weer aan. ’
      Dana boog haar hoofd. Ze begreep het volkomen.
      ‘Ik heb ook tegen hem gezegd, dat ik er klaar mee ben. Hij gaat weg of ik ga weg.’
      ‘Weg?’ herhaalde Dana verdwaasd. Ze wist dat er iets moest veranderen, maar dat een van hen weg zou gaan uit Charming… dat had ze nooit verwacht.
      ‘Waarheen dan? Juice heeft verder niets… ik weet niet eens of Fye na vandaag nog bij hem blijft. Ik ben bang voor wat hij doet als hij helemaal niets meer heeft.’
      ‘Ik denk ook niet dat het Juice goed zal doen. Daarom… dacht ik erover om zelf een overplaatsing aan te vragen. Misschien naar Tacoma, dat is de dichtst bij zijnde charter. Koz en Hap hebben daar allebei gezeten, ze kennen de stad…’
      Dana was er stil van. Naar Tacoma verhuizen? Jeetje. ‘Je speelt al langer met dat idee, niet waar?’ vroeg ze zacht.
      ‘Heel eerlijk, Deen? Ik heb geen moment gedacht dat Juice het écht kon. Jou zien met iemand anders. Zelfs als ik het ben, zelfs als hij weet dat ik goed voor je zal zorgen. Dus ja, sindsdien… heb ik naar oplossingen gezocht. En ik weet dat je broer en je beste vrienden hier wonen… maar ik geloof dat wij makkelijker ergens anders kunnen aarden dan Juice. Ik zoek hier nog steeds mijn draai, misschien is ergens opnieuw beginnen juist wel prettiger.’
      Dana overdacht zijn woorden. Ja, als er iemand weg moest gaan dan was het het meest logisch als Kip en zij die stap maakten. Juice woonde hier al vanaf z’n zeventiende en hij was helemaal niet goed in met veranderingen omgaan. Bovendien konden Kozik en Happy hier een oogje op hem houden. Hoewel het moeilijk liep met beiden, wist ze wel dat de twee om Juice gaven.
      Bovendien was Tacoma niet aan de andere kant van de wereld. Ze kon nog geregeld afspreken met haar broer en de anderen. Het was ver genoeg om elkaar niet dagelijks te hoeven zien, maar tegelijkertijd konden ze in geval van nood ook redelijk snel heen en weer reizen.
      ‘Ik denk dat het een goed idee is,’ zei ze toen, en ze kneep even in Kips hand.
      ‘Echt?’ Hij leek verbaasd.
      Ze knikte. ‘We hebben het geprobeerd. Als vrienden door te gaan. Maar als hij dat niet kan… dan houdt het op. Misschien is dit onze kans om écht opnieuw te beginnen.’
      Kip tilde haar hand op en drukte er een kus op. Daarna zochten zijn ogen die van haar. Ze zag dat hij naar woorden zocht. Toen hij die niet kon vinden, drukte ze zachtjes haar lippen tegen die van hem.


Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Het is wel een goed idee maar toch zielig..

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik denk dat dit inderdaad het beste is.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen