. . .


Nu ze zo vol in zicht zaten, voelde Juice de nervositeit terugkeren. Raine trok vragend zijn wenkbrauwen op toen hij zijn schichtige blik opving. Juice boog zich iets verder over de tafel, alsof anderen zijn woorden anders zouden opvangen.
      ‘Ik dacht gewoon… Ik kom uit Queens, mijn hele club weet dat. Jouw oom is een Mayan, je bent met Alvarez’ zoon opgegroeid… Ze weten dat jij daar in ieder geval niet vandaan komt.’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik ben ooit twee maanden op uitwisseling geweest. Niemand die zich nog herinnert waar naartoe. Maak je niet druk.’
      Juice voelde de hitte naar zijn wangen trekken omdat hij als een angsthaas overkwam. Hij hield er gewoon niet van om te liegen tegen zijn broeders. Maar als Raine niet wilde toegeven dat ze elkaar net hadden leren kennen, dan betekende dat dat hij ook toekomst zag in deze groeiende vriendschap, toch? Iets warms nestelde zich in zijn buik en deed zijn mondhoeken weer omhoog kruipen.
      ‘Je vriendin zei dat je een Rubik’s Cube hebt gekocht. Blij dat het zo goed werkt.’
      Juice weerstond de neiging om zijn ogen neer te slaan. Als hij heel eerlijk was, wist hij niet wat hem echt kalmeerde als hij nerveus was: het ding zelf of de herinnering aan de Mayan. Hij nam een hap van zijn hotdog en veegde met zijn duim een beetje saus van zijn lip toen dat achterbleef. Verwoed zocht hij naar een gespreksonderwerp dat niets met zijn paniekaanvallen te maken had.
      Eerder vandaag was er al een idee bij hem opgekomen, maar een deel van hem was bang dat Raine die mogelijkheid al onderzocht had en dat hij hem dom vond overkomen als hij het suggereerde. De stilte leek hem echter ook te verstikken, dus na een hap brood te hebben doorgeslikt, zei hij: ‘Ik zat te denken… Heb je weleens overwogen om zelf een fundraiser te organiseren? Ik bedoel – als club ofzo? Voor ver weg wonende familieleden van terminaal zieken? Je zusje is vast niet de enige die familie over de grens heeft wonen. Dan kun je geld inzamelen en je familie laten overkomen. Je zusje een kans op een afscheid geven. Ik bedoel – als ze dat zou willen.’ Hij beet even op zijn lip, en zette toen door. ‘Ik weet niet of ik er bij kan zijn, maar ik vind het niet erg om achter de schermen te helpen. Muis bijvoorbeeld doet poppenkasten, voor kleintjes is dat leuk. En Oakland is groot, er komen vast veel mensen.’
      Iets in Raines blik zorgde ervoor dat zijn hart een slag oversloeg en zijn ademhaling heel even haperde. Iets fladderde in zijn buik, iets wat hij wilde doodrammen omdat hij er door begon te blozen.
      ‘Dat is echt een geweldig idee! Ik weet niet – ik heb er nooit bij stilgestaan. Niet dat m’n zusje het niet waard is, maar ik weet niet… Ik zag nooit in waarom ánderen ervoor zouden willen betalen. Maar als het op een wat grotere schaal is en het gewoon een groot evenement wordt… Gast, dat is echt een goed idee man!’
      Zijn enthousiasme trok ook dat van Juice naar voren, en voor ze het wisten waren ze aan het sparren om op zo veel mogelijk ideeën te komen. Juice ging er zo in op dat hij even vergat waar hij was.
      Hij sprong dan ook bijna op van schrik toen er een Mayan naast Raine op de bank plofte, die een arm om hem heen sloeg en nieuwsgierig heen en weer keek.
      ‘Zijn de gasten van onze moedercharter zo saai dat je maar met Sons gaat aanpappen?’ De bruinharige man grijnsde naar hem, maar er lag geen dreigende blik in zijn ogen. Aan zijn motorjack zag hij dat hij van Santo Padre was. Juice schatte hem een paar jaar ouder dan hen, begin dertig.
      ‘Het is moeilijk om een nieuwe bro te vinden, Ang,’ antwoordde hij luchtig. ‘Esai ken ik al door en door. Ik dacht ik ga eens buiten de deur eten.’
      Zijn ogen schoten naar Juice, een grijns speelde om zijn lippen.
      Juice kreeg het er bloedheet van. Zo klonk het alsof hij een of ander exotisch hapje was. Hij wist niet waar hij moest kijken, wat hij moest zeggen.
      De Mayan schoot in de lach. ‘Nou, ’t klinkt niet alsof daar veel uitkomt.’
      ‘Stille wateren hebben diepe gronden, hè?’
      De ander ratelde hij iets in het Spaans waardoor Raine lachend zijn middelvinger opstak.
      ‘Dat is Juice,’ stelde Raine hem voor. ‘Heb hem al jáááren niet gezien. Heb hem ooit tijdens een uitwisseling op de middelbare leren kennen. Goeie gast, ook al draagt ie het verkeerde embleem.’ Hij gaf hem een vlugge knipoog, eentje waardoor het leek alsof zijn hart ieder moment uit zijn borst kon klappen. Man, wat had hij toch vandaag? Hij voelde zich zo zelfbewust… nog veel meer dan normaal gesproken.
      ‘Angel,’ zei de ander en hij stak zijn hand uit. Juice schudde hem.
      Raine richtte zich tot zijn vriend. ‘Dus… ben je hier om mijn nieuwe bromance te verstoren of wat?’
      Grijnzend haalde de ander zijn schouders op. ‘Ik was nieuwsgierig. Je laat Sasha niet vaak alleen en je laat Esai al helemaal niet met haar rondzeulen.’
      ‘Esai? Ik had Sammy gevraagd op haar te letten.’
      ‘Kom op… alsof die ooit nee zal zeggen als Esai haar wat vraagt.’
      Met een zucht stond hij op. ‘Waar zijn ze?’
      ‘Waar denk je? Aan de andere kant van het veld is een watergevecht. Al die dames met natte kleding… waar anders zou hij zijn.’
      Angel kwam ook overeind, stak een sigaret op en knikte even naar hen voordat hij zich omdraaide en naast een meisje ging zitten dat blijkbaar zijn aandacht had getrokken.
      Juice kwam ook overeind en liep een beetje aarzelend met Raine mee.
      ‘Je vertrouwt je beste vriend niet met je nichtje?’ vroeg hij terwijl hij naast hem ging lopen.
      ‘Op de een of andere manier is Esai een chickmagnet als hij met een klein kind rondloopt. Wat ie maar al te goed weet. Vorige week zou hij een paar uur op haar letten, toen bleek dat hij een of andere chick aan de haak had geslagen, die mee naar huis nam en in z’n slaapkamer nam terwijl hij m’n nichtje twee uur lang voor de tv had gezet. D’r stond iets aan waar ze de hele week lang nachtmerries van heeft gekregen. Dus als ie straks een lekker wijf ziet… loopt ie alleen nog maar achter z’n pik aan en let ie helemaal niet meer op Sas.’
      Door de menigte heen liepen naar een afgeschermd gebied waar vooral kinderen rondrenden, die elkaar met supersoakers natspoten en met emmers water gooiden. Juice’ ogen gleden over de gillende kleintjes in een poging om Sasha te helpen zoeken. Plotseling kreeg hij een enorme lading water over zich heen.
      Vloekend draaide hij zich om. Schaterend keek Muis hem aan, een moment later dook Sammy naast haar op en trakteerde haar broer op een emmer water. Gillend stoven de meiden weg.
      ‘Oh wacht maar,’ lachte Raine, die het water uit zijn gezicht veegde. Hij keek om zich heen, leek toen iets te ontspannen. ‘Sas is bij m’n oom.’ Hij knikte opzij. Er zaten een paar Mayans aan de zijkant, het was een man met schouderlang zwart haar die het meisje op zijn schoot had. ‘Dus wat zeg je? Zullen we die meiden eens in dat meer daar gooien?’
      Er glom iets jongensachtigs in Raines ogen, iets wat een grote grijns op zijn gezicht toverde. Heel even was het alsof er geen club was, alsof ze gewoon een stel grote lummels waren die hun kleine zusjes wilden terugpakken.
      Ze vonden de twee meiden aan de rand van het meer waar ze hun emmers vulden en renden erop af. Terwijl Muis voorovergebogen stond om haar emmer te vullen, greep Juice haar vast, tilde haar simpelweg over zijn schouder en rende een stukje de kant op waar het water diep oogde. Hij grijnsde toen Raine hem volgde, zijn zusje gillend en spartelend in zijn armen. Op drie jonasten de twee mannen de meiden in het meer, waarbij ze kopje-onder gingen.
      Nadat de twee van de schrik bekomen waren, haalden ze er hun schouders over op en besloten naar de andere kant van het meer te zwemmen.
      ‘Nou, volgens mij hebben die elkaar ook gevonden.’ Juice beet op zijn wang toen hij zijn eigen woorden hoorde. Ook. Hij voelde de hitte naar zijn gezicht kruipen en durfde Raine niet aan te kijken.
      Raine grinnikte. ‘Waar een kapotte lift wel niet goed voor is. Al ben ik nou wel zeiknat.’ Hij plukte aan zijn natte shirt en trok hem toen over zijn hoofd.
      Juice zoog zijn adem naar binnen toen er steeds meer van Raines lichaam onthuld werd. Zeker nu hij zijn armen geheven had om zijn shirt uit te trekken, kwamen zijn buikspieren er goed uit. Die gast leek wel het lijf van een god te hebben, als uit steen gehouwen, met overal de perfecte lijnen. Hij bezat zelfs V-lines die in zijn broek verdwenen.
      ‘Holy fuck,’ stamelde hij terwijl het zweet hem uitbrak en hij naar het lijf staarde dat hij zelf maar al te graag zou willen hebben en waar hij ook echt zijn best wel voor deed.
      Toen hij zijn eigen woorden hoorde, was het alsof hij tegen een paal was opgelopen. Dat had hij alleen gedacht toch, dat had hij toch niet echt gezégd!’
      ‘Ja, mooi is ie hè?’ Raine had z’n shirt samengepropt en wrong hem uit. Water lekte naar beneden. Toen het meeste water eruit was, legde hij het over zijn rechterschouder. Met zijn vingers gleed hij over de tatoeage die op zijn linkerschouder begon en zich over zijn borst uitspreidde. Het was een enorme octopus, waarvan de tentakels over de linkerkant van zijn borstkast cirkelden. ‘Ik heb hem drie weken geleden laten zetten. Een eigen ontwerp.’
      Hij denkt dat ik het over de tattoo had. Goddank dacht hij dat ik het over de tattoo had.
      Zijn adem brandde in zijn keel, pas na een paar tellen had hij door dat hij ademloos toekeek hoe Raines vingertoppen over het inkt gleden en hoe graag hij dat zelf wilde doen.
      Moeizaam slikte hij.
      Het waren niet alleen zijn ogen die onder de indruk waren, tot zijn verbijstering merkte hij dat het bloed rond zijn middel ook heftig in beweging was en dat het wel erg krap in zijn broek werd.
      No way. No fucking way dat ik opgewonden raak van een vent!
      ‘Je kan goed tekenen dan,’ perste hij eruit; hij wilde er alles aan doen om zijn aandacht af te leiden van wat er dan ook in vredesnaam in zijn broek aan de hand was.
      ‘Ja. Voordat m’n moeder ziek werd was ik bezig om tattoo artiest te worden. Daarna moest er brood op de plank komen en moest ik van m’n pa “echt werk’ vinden.’ Raine zakte in het gras neer, spreidde zijn shirt uit om te drogen en leunde naar achteren.
      Juice wenste dat hij dat niet deed, want daarmee kwamen juist die buikspieren zo goed uit. Hij zakte naast zijn nieuwe vriend neer. Zijn shirt plakte tegen huid en na een korte aarzeling trok hij het kledingstuk ook maar over zijn hoofd zodat het kon opdrogen. Tot vandaag had hij nooit over zijn body getwijfeld, hoewel hij misschien voor Raine onderdeed zag het er heus niet slecht uit.
      Raine trok een mondhoek op toen hij de twee lachende schedels op Juice’ borst zag, met ‘son’ en ‘shine’ eronder. ‘Die zijn ook geinig.’
      ‘Thanks. Wel zonde dan, dat je er nooit mee verder bent gegaan,’ mompelde hij. ‘Je kan het blijkbaar goed.’
      ‘Misschien dat ik het wel weer oppak binnenkort. ’t Laat me nooit helemaal los.’
      ‘Misschien dat ik nog wel een tattoo wil,’ flapte hij eruit. Het idee dat Raines vingers langzaam over zijn lijf zouden bewegen, een stukje pracht op zijn huid achterlieten dat nooit meer weg zou gaan… Hij kreeg het zo verschrikkelijk heet dat hij niets liever wilde dan het water in springen. Wat Raine antwoordde, kon hij niet eens meer verstaan. Het was alsof het bloed in zijn oren ruiste, zijn hart in zijn hoofd hamerde.
      Plotseling kon hij wel janken. Hij begreep niet wat hij voelde, zijn plotselinge verlangens maakten hem opeens doodsbang. Hij griste zijn shirt van de grond en kwam overeind.
      ‘Ik ga terug,’ zei hij kortaf.
      Hij draaide zich om, maar voor hij weg kon benen was ook Raine overeind gesprongen. Zijn vingers gleden om zijn pols en hij trok Juice naar zich toe. Hun lichamen waren slechts een fractie van een centimeter van elkaar verwijderd. Hij voelde de hitte tegen zijn lijf slaan. Zijn handen jeukten, hij wilde ze over dat perfecte lijf laten glijden, hij wilde… Zijn eigen gedachten maakten hem misselijk. Doe normaal. Doe fucking normaal!
      ‘Wat is er, Juice?’
      ‘Ik weet het niet,’ snauwde hij. ‘Ik weet het verdomme niet.’ Hij rukte zijn arm los, tranen sprongen in zijn ogen. ‘Ik kan dit niet. Je bent een fucking Mayan! Waarom trek je met me op? Denk je dat je me kan overhalen om mijn club te verraden?!’
      Juice wist heus wel dat dat helemaal niets te maken had met de strijd die hij vanbinnen voelde, maar hij moest iets zeggen, hij kon moeilijk zeggen dat hij iedere centimeter van dat perfecte lijf met zijn lippen wilden claimen, dat hij hem wilde horen zuchten onder zijn aanrakingen, dat hij zelf wilde trillen van verlangen wanneer zijn lippen langs zijn nek gleden.
      ‘W-wat?’ Raine staarde hem overdonderd aan, verslagen liet hij zijn arm zakken.
      Met een ruk draaide Juice zich om, hij was bang dat hij zou gaan huilen als hij hem nog een seconde langer aankeek. Zonder nog om te kijken beende hij naar zijn motor toe. Muis vond wel een manier om thuis te komen. Hij moest gewoon weg, hij moest zijn gedachten op een rijtje krijgen voordat hij hier als een verwarde puber stond te janken.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    please meer please meer.

    me like this story already so much! its reallllyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy good!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen