Juice wist dat hij het verkloot had.
      Deze keer voorgoed.
      Hij had de blik in Dana’s ogen gezien toen hij haar net tegenkwam in de keuken. Dit zou ze hem niet zomaar vergeven. De vriendschap waar ze de afgelopen weken zo hard aan gewerkt hadden was kapotgeslagen in een paar tellen onbeheersbare woede.
      “Jij gaat weg of ik ga weg.”
      Kips woorden bleven maar door zijn hoofd spoken.
      Waarschijnlijk was het het beste voor haar. Een leven zonder hem.
      Zijn lichaam verkrampte bij de gedachte voor altijd zonder haar te moeten, maar dat was zijn eigen keuze geweest. Sniffend haalde hij adem, hij wreef langs zijn ogen. De klotetranen bleven maar komen. Terwijl hij helemaal het recht niet had om te janken, híj had dit verdomme veroorzaakt.
      Het was alsof hij op een grazen brug liep boven een ravijn en de scheuren door het glas zag schieten. Hij kon ieder moment vallen, de dodelijke diepte in. De leuningen waarop hij al die tijd gesteund had vielen weg. Niet alleen Dana, ook Fye.
      Hij had de blik in haar ogen gezien, voordat ze Mikeys hand vastgreep en hem het clubhuis optrok. Zij kotste hem ook uit. En terecht.
      Naar huis ging hij daarom niet, hij was naar zijn clubkamer gegaan, had een tas gepakt en daar in zijn woede een aantal stukken kleding in geworpen. Maar wat dan? Waar moest hij heen? Hij wist het niet.
      Maar hij had geen keuze. Hij was zo verknipt, híj was degene die het weinige wat hij nog had moest opgeven. Hij schoot rechtop toen de deur openging. Als een zwijgende geest verscheen Happy in de deuropening.
      Een tijdlang zei hij niets, staarde hij alleen maar naar de kleren op zijn bed.
      ‘Ga je ergens heen?’ klonk het spottend.
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Je hoorde wat Kip zei. Hij gaat of ik ga. En aangezien ik degene ben die het verkloot…’
      ‘Waar ga je heen dan?’ snoof Happy. ‘Je hebt een zevenjarig kind waar je voor moet zorgen.’
      Juice boog zijn hoofd. Ergens had hij gehoopt dat Fye daarvoor zou willen blijven zorgen, zelfs al wilde ze hem niet meer.
      Er viel een diepe stilte, die zo lang voortduurde dat Juice schichtig opkeek om te zien of de man überhaupt nog in zijn kamer stond. Hij werd door twee alerte ogen aangestaard.
      ‘Je moet het haar vertellen.’
      ‘Wat?’ Juice fronste zijn wenkbrauwen iets, probeerde te bevatten waar hij het over had.
      ‘Dat je Cherry hebt vermoord.’
      Juice’ lippen weken een paar keer van elkaar, maar hij was niet in staat om iets te zeggen. ‘Dat – dat kan niet,’ mompelde hij uiteindelijk.
      ‘Waarom niet?
      ‘Dat weet je,’ bromde hij. ‘Omdat het haar kapot zal maken.’
      ‘Ze zal je vergeven.’ Happy zuchtte, zijn gezicht werd ietsje zachter. ‘Jij bent degene van wie ze houdt, Juice. Met wie ze samen wil zijn. Niet Kip. Ze doet haar best om die schijn op te houden en misschien kan ze zichzelf af en toe ervan overtuigen, maar ze kijkt nooit naar hem zoals ze naar jou keek.’
      ‘Haar dochter is voor haar ogen vermoord. Natuurlijk kan ze niet meer op dezelfde manier liefhebben als vroeger.’
      ‘Jij hebt het lijk van je pasgeboren dochter gevonden. Je hebt twee vrouwen vermoord om wie je ooit gaf. En tóch zie ik dezelfde liefde in je ogen als je naar haar kijkt. Als jij dat kan voelen, kan zij het ook.’
      Juice boog zijn hoofd. Hij staarde naar de pijl tattoo. ‘Ik kan haar niet geven wat ze verdient.’
      ‘Ze verdient wat ze wil en ze wil jou,’ antwoordde Happy simpel. ‘Ze is sterk. Ze dwingt zichzelf om door te gaan, dwingt zichzelf om zich gelukkig te voelen. Maar diep vanbinnen is ze dat niet. Omdat ze van jou houdt en niet begrijpt waarom je niet met haar samen wil zijn. Je breekt haar hart, Juice. Je breekt haar hart, iedere dag dat je naast iemand anders wakker wordt. Ja – ze zal in alle staten zijn wanneer ze hoort wat er met Cherry is gebeurd. Maar het was niet alleen jij, Juice. Het was een clubbesluit, iedereen stemde ermee in. Ík had ermee ingestemd – hel, als ik niet in een fucking cel zat had ik haar strot zelf doorgesneden. Zelfs met de wetenschap dat Dana nog leefde. Ze was een fucking rat en ze verdiende wat ze kreeg.’
      Juice veegde lang zijn ogen. Het was de eerste keer dat iemand hem het gevoel gaf dat hij geen monster was, dat hij juist gehandeld had.
      ‘Waarschijnlijk wil Dana je een tijdje niet zien. Maar als ze Cherry’s lot eenmaal heeft aanvaard, kun je haar zelf laten kiezen wat ze wil. Dan geef je haar een echte, eerlijke keus.’
      Na die woorden draaide Happy zich om en liep zijn kamer uit.
      Met een zucht liet Juice zich achterover op het bed zakken. Alles wat er vandaag gezegd en gebeurd was, bleef door zijn hoofd gonzen tot hij uiteindelijk uitgeput in slaap viel.

Juice kwam kreunend overeind toen er op de deur werd geklopt. Zijn kleding zat oncomfortabel om hem heen; hij was met zijn kleren aan in slaap gevallen. Niet in zijn allerbeste humeur opende hij de deur, en hij was een beetje overdonderd toen hij Dana daar zag staan.
      ‘Hé,’ zei ze zacht. ‘Kunnen we even praten?’
      ‘Ja….’ Juice keek over zijn schouder, naar de half gevulde tas die op het bed lag. ‘Vind je het hier binnen ongemakkelijk?’
      ‘Nee hoor.’
      Juice stapte opzij om haar door te laten.
      ‘Hoe – eh – hoe gaat het met Casper?’ vroeg hij zacht.
      ‘Wel oké,’ antwoordde ze. ‘In ieder geval zolang hij jou niet ziet.’
      Juice boog zijn hoofd, hij wist niet wat hij moest zeggen.
      Dana zuchtte zachtjes, wierp een blik op het bed en ging toen op het uiterste randje zitten. ‘Kip gaat een overplaatsing aanvragen naar Tacoma.’
      Met een ruk keek Juice op. ‘W-wat?’
      ‘Het lijkt ons de beste beslissing. Ik had graag bevriend met je willen blijven Juice. Maar als je dat niet kunt…’
      Juice sloeg zijn blik weer neer. Tranen brandden in zijn ogen. ‘Wil je nog meer zijn dan vrienden?’ vroeg hij zacht. Als ze ja zou zeggen… als ze ja zou zeggen dan volgde hij Happy’s advies op. Dan vertelde hij haar over Cherry. Zo niet… dan wilde hij haar ook geen extra pijn doen.
      ‘Ik heb het fijn met Kip,’ antwoordde ze. ‘Onze tijd is voorbij, Juice. Jij had dat eerder door dan ik.’
      ‘Ik loog,’ fluisterde hij. Een traan kriebelde langs zijn wang.
      ‘Of je nu loog of niet, je hebt je keuze gemaakt. Ik moet ook mijn keuze maken en ik geloof dat het beter is als Kip en ik uit Charming weggaan. Dat wilde ik je persoonlijk vertellen, voor je het straks aan de tafel hoort.’
      ‘Laat mij degene zijn die weggaat,’ zei hij. ‘Niemand zal mij toch missen.’
      ‘En dan? Waar ga je heen? Je bent niet goed in je eentje, Juice, dat weten we allebei. Mikey, Fye en SAMCRO zijn de enige houvasten die je nog hebt. Kip en ik redden ons wel. Een frisse start zal ons goed doen.’
      Juice kneep zijn lippen op elkaar. Diep vanbinnen wist hij dat ze gelijk had. Als zij geloofde dat een frisse start hen goed zou doen, dan ging hij het niet tegenhouden. Al helemaal niet door haar te vertellen wat er met Cherry was gebeurd. Het was de goede tijd niet – misschien was dit wel een betere oplossing.
      ‘Wanneer gaan jullie weg?’ vroeg hij zacht.
      ‘Vanmiddag al. Kip wil een tijdje met de jongens optrekken voordat hij officieel overgeplaatst wil worden.’
      ‘Vanmiddag al,’ herhaalde hij overdonderd. Een zeurend gevoel trok door zijn borst.
      ‘Ja. Ik ben hier nu om afscheid van je te nemen.’
      Met een ruk keek hij op. Het was alsof al zijn botten tot stof vergruisden. ‘Betekent… betekent dat dat we elkaar niet meer zullen zien?’
      ‘Wie weet, ooit. Maar voorlopig lijkt het me beter van niet. We hebben het geprobeerd Juice. Om weer in elkaars leven te passen. Blijkbaar kunnen we dat niet. Dan rest ons niets anders dan alleen verder te gaan. Écht verder te gaan.’
      Juice wreef over zijn gezicht. Hij wilde het niet zeggen, maar de woorden ontglipten hem toch. ‘Ik wil niet zonder je.’
      ‘En dat spijt me voor je, Juice. Maar ik ben een moeder, ik moet de behoeften van mijn kind vooropstellen en niet die van mijn ex-vriend. En ik geloof dat het beter is als jij niet in zijn leven bent.’
      Ex-vriend. Het voelde alsof ze hem met een dolk in zijn hart ramde. Hij slikte zijn pijn echter weg, diep vanbinnen wist hij dat ze gelijk had, dat dit het beste was.
      ‘Oké,’ fluisterde hij, starend naar de grond. ‘Ik snap het. Sorry. Sorry voor alles wat ik verpest heb.’
      Er kwamen geen troostende woorden, geen verwarmende omhelzing. Ze stond op en drukte haar lippen tegen het kaalgeschoren deel van zijn hoofd. ‘Dag, Juice.’
      In een soort wanhopige poging naar een laatste aanraking hief hij zijn hand. Haar vingertoppen streken er even langs, toen draaide ze zich zonder nog iets te zeggen om en verliet zijn kamer.
      Verliet zijn leven.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Nooo dit eind soo saaad😭

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Wait what? Ha ha ha? No? Ohboy

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Nee Juice, waarom luister je niet naar Happy en zeg je niet gewoon eerlijk wat er speelt. Man, man man..

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Hij had haar zo ontzettend moeten vertellen over Cherry. Ze verdient de waarheid.

    Kijk, ik weet dat Dana nog van Juice houdt en Juice van Dana, maar ik denk toch dat het het beste voor haar is als ze bij Kip blijft. Op een gegeven moment passeer je het punt dat je niet meer terug kunt.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen