. . .


Er was niet veel van Jamies nagels over tegen de tijd dat de bel ging. Juice was nog steeds niet teruggekomen, al wist ze niet of ze dat vervelend vond of juist niet. Ze had zich voorgesteld hoe hij zou reageren als hij straks binnenkwam en Esai op de bank aantrof, maar ze dacht niet dat het erg zou verschillen van de reactie die hij zou tonen als Esai voor de deur stond.
      Het was hoe dan ook een slecht idee.
      Maar Esai had een punt – ze moesten er een keer doorheen. Dan waren ze er maar vanaf. Ergens voelde ze zich schuldig omdat Esai overkwam terwijl ze wist dat Juice dat niet wilde, tegelijkertijd vond ze hun hele vijandschap heel erg overdreven en daar gaf ze vooral Juice de schuld van.
      Ze zwaaide de deur open. Onmiddellijk keerde de glimlach terug naar haar lippen. Direct raakte ze gevangen in zijn mooie blauwe ogen, pas daarna zag ze de bos rozen die hij in zijn hand hield. Ze bloosde.
      ‘Hé, vriendinnetje,’ zei hij met een halve grijns. Zijn vrije arm gleed om haar middel en hij trok haar tegen zich aan en kuste haar lippen.
      Jamie voelde haar knieën knikken nu hij zo dichtbij stond en zijn parfum haar omringde. Hij rook zo lekker… Hij proefde net zo lekker, schoot door haar hoofd toen haar tong die van hem aftastte. Het was alsof er overal in haar lijf kleine vuurtjes brandde. Zonder van zijn lippen weg te bewegen stapte ze naar achteren. Zijn voeten stootten tegen die van haar en hij grinnikte zachtjes terwijl hij naar binnen stommelde.
      ‘Het verbaast me dat Juice niet met een knuppel naast de deur staat,’ fluisterde hij.
      Hoewel de situatie helemaal niet grappig was, moest ze toch om die opmerking lachen. Ze vond het gewoon heel fijn dat hij er was, ze voelde zich gelijk een stuk beter.
      ‘Hij is nog niet terug,’ zei ze.
      Hij boog zijn hoofd, kuste haar aan de zijkant van haar nek. Zijn adem kietelde tegen haar huid en gaf haar over haar hele lijf kippenvel. ‘Nou, daar moeten we dan maar even goed gebruik van maken hè?’ mompelde hij.
      Jamie was als willoze klei in zijn handen, het kwam niet in haar op om te zeggen dat dit misschien niet de beste timing was. Ze zuchtte van verlangen toen zijn hand langs haar zij gleed, haar heup omvatte, vandaar weer omhoog bewoog tot hij zijn vingers rond haar borst legde. Zijn lippen zogen zacht aan haar huid. Dat er straks een zichtbare plek zou achterblijven, realiseerde ze zich niet. Haar handen gleden over zijn shirt, waardoorheen ze zijn harde borstkas kon voelen. Hij kneep zijn hand samen rond haar borst, en toen een kreun tegen haar lippen brandde was het alsof hij die met zijn lippen weg wilde nemen. Hij trok een spoor van kussen naar haar oor en fluisterde: ‘Ik kan niet wachten om vannacht alleen met je te zijn.’
      Haar hele lijf tintelde. Iedere fluistering, iedere aanraking van zijn lippen, van zijn vingers, van alleen maar zijn adem maakte haar licht in haar hoofd. Ze was bang dat ze straks flauw zou vallen. Kon ze Juice maar laten voelen wat ze nu ervoer, ze wist heel zeker dat dit geen spelletje van Esai was, het was alsof zijn liefde voor haar door zijn poriën droop.
      Alsof hij aanvoelde dat ze het bijna niet meer aankon, trok hij zich ietsje terug en streelde haar wang.
      ‘Het is maar goed dat ik een bos rozen heb gekocht, anders had ik je hier waarschijnlijk ter plekke uitgekleed,’ zei hij met een grijns die alle vlinders in haar lijf liet opfladderen. Hij hield zijn hand omhoog en reikte haar de bloemen aan.
      Jamie had het gevoel dat haar gezicht dezelfde kleur had als de rozenblaadjes dankzij zijn woorden. ‘Uhm, dank je. Dat – dat is lief.’
      Vlug liep ze naar de keuken, liet de gootsteen vol water lopen en stak het boeket er schuin in. Haar duim gleed even langs de zachte blaadjes. Ze had nog nooit een bos rozen van iemand gehad. Ze draaide zich om. Esai slenterde door de woonkamer, zijn handen in zijn zakken.
      ‘Ik heb nog nooit zo’n opgeruimd huis gezien zeg. Ik durf amper wat aan te raken.’ Niettemin pakte hij een fotolijstje op.
      ‘Dat komt door Juice. Die is heel netjes.’ Jamie liep naar hem toe en sloeg haar armen van achteren om hem heen. Als ze op haar tenen ging staan kon ze net over zijn schouder kijken. Het was een foto van Roman en haar vlak voor de piramiden van Gizeh.
‘Je broer ziet eruit als een toffe gast. Ik zie er naar uit om hem te ontmoeten.’
      Ze sloeg haar armen wat steviger om hem heen. Het was vast niet Juice’ bedoeling geweest, maar hun relatie voelde opeens een stuk serieuzer. ‘Hij wil jou ook graag ontmoeten.’
      ‘Heb je hem al over me verteld?’ Hij keek over zijn schouder.
      Ze knikte. ‘Juice belde hem in paniek op, die zondagnacht. En toen ik hem gisteravond belde toen we waren opgepakt, zei ik ook dat ik met jou was.’
      Hij zette het fotolijstje terug. ‘Nou, mooie indruk maak ik. Een zogenaamde ontvoering en een arrestatie in één week. Ik krijg straks niet alleen je huisgenoot op m’n dak maar ook nog je broer.’
Hij drukte een kusje tegen het puntje van haar neus. ‘Maar de held krijgt de prinses nooit zonder een reeks aan obstakels te overwinnen.’

. . .


‘Ben je fucking serieus Juice?’ snauwde Daphne toen hij aanstalten maakte om de deur te openen. ‘Ben je hier echt alleen voor een blowjob naartoe gekomen?!’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik moest even stoom afblazen. Doe niet zo moeilijk. Je hebt m’n lul maar al te graag in je mond.’
      Ze moest niet zeiken en blij zijn dat hij naar haar toe was gekomen, in plaats van naar een van de vele clubsletten. Dat deed hij voor haar. Hem maakte het op het moment niet uit welk wijf hem pijpte.
      ‘Ik ben toch geen hoer? Ik vind het best om je met seks af te leiden, maar zo voel ik me wel heel goedkoop! Waarom moet je weg?’ Ze kneep haar ogen tot spleetjes. ‘Bang dat Jamie het huis afbrandt als ze een uur alleen thuis is? Jemig Juice, huur een babysitter.’
      Juice ging er niet eens op in, met een klap sloeg hij de deur dicht.
      Hij kon verdomme wel weer een pijpbeurt gebruiken, hij voelde zich nauwelijks beter dan daarvoor. Hij kon het gewoon niet hebben dat Jamie hem niet wilde maar Esai wel. Stom als hij was had hij gehoopt dat Jamie een plotselinge openbaring zou krijgen toen hij zei dat hij verliefd op haar was, dat ze tot de conclusie kwam dat haar vlinders niet door Esai veroorzaakt werden maar door hem. Het was dan ook een klap in zijn gezicht geweest toen ze zei dat ze niet zulke gevoelens voor hem had. Godzijdank had hij zich eruit kunnen lullen, hij wilde niet dat dingen awkward tussen hen zouden gaan worden.
      Tijdens de rit naar huis probeerde hij weer tot zichzelf te komen. Hij wilde geen ruzie met haar maken. Vroeg of laat zou ze inzien hoe Esai werkelijk was en dan wilde hij de schouder zijn waarop ze zou uithuilen. Heel lang zou dat waarschijnlijk ook niet duren.
      Zijn kalmte was ver te zoeken toen hij zijn motor parkeerde en al een andere motor zag staan. Een reeks grove vloeken rolden over zijn lippen en hij balde zijn vuisten. Had die klootzak het nu serieus in z’n botte harses gehaald om nú naar zijn huis te komen? Wie dacht die hufter wel niet dat hij was?!
      Gewelddadig ramde hij de sleutel in het slot, het stemmetje negerend dat hem toefluisterde dat het beter was als hij nog even een blokje omging. Met een klap sloeg hij de deur achter zich dicht zodat ze wisten dat hij eraan kwam. Het laatste wat hij wilde, was die twee zien zoenen.
      In de deuropening bevroor hij. Ze zaten op de bank, Esais hand lag op bovenbeen – en veel te dicht bij haar kruis. Even ontmoetten Esais blauwe ogen die van hem. Ze waren net zo spottend als die van zijn vriend waren geweest. Alsof Juice er niet was, boog hij zich naar Jamies oor en fluisterde iets waardoor ze begon te blozen.
      Juice voelde zich misselijk worden. ‘Mijn huis uit!’ snauwde hij.
      ‘Ook hallo Juice.’ Esai leunde naar achteren in de bank en sloeg een arm om Jamie heen. ‘Het leek me goed om eens met elkaar te praten. Er moet toch een manier zijn waarop ik gewoon bij mijn vriendin thuis kan komen, toch?’
      ‘Je vriendin?’ blafte hij.
      Nu pas keek Jamie op, weer met die vervloekte blos op haar wangen. Ondanks haar onzekerheid straalden haar ogen. Haar blik was bijna smekend, alsof het iets was dat ze met hem zou willen delen.
      ‘Ja… Ik heb gevraagd of ze mijn old lady wil zijn.’ Zijn duim streek op en neer langs Jamies schouder en het tedere gebaar vulde hem met koude haat. ‘En dat wilde ze.’
      ‘Je kent haar net één week?!’
      ‘Geloof me, dat is meer dan genoeg om te ontdekken dat ik haar niet meer wil laten gaan.’
      Zijn vingers balden zich tot een vuist. ‘Best,’ gromde we. ‘Dan praten we. Ga naar je kamer, Jamie.’
      Hij wilde Esai zeggen waar het op stond en hij dacht dat de waarheid hem makkelijker zou ontglippen als Jamie er niet bij was.
      ‘Maar…’ protesteerde Jamie. ‘Jullie… Jullie kunnen…’
      ‘Het komt goed, lief. Ik zal hem niets doen, en Juice mij ook niet.’
      Juice snoof. Dat bepaal ik zelf wel.
      Het was voor Jamie echter genoeg reden om na een aarzelende blik de kamer te verlaten. Juice sloot de tussendeur en liep naar de Mayan toe. Hij zat onderuitgezakt op de bank alsof híj hier woonde, zijn voeten op de rand van de tafel. De spottende grijns om zijn lippen joeg de woede weer door zijn lijf. Voor hij het wist, greep hij de man bij zijn kraag, trok hem op zijn voeten en ramde hem tegen zijn kaak.
      Esai was zo overrompeld dat hij op de bank viel. Zijn ogen schoten vuur, maar hij vloog niet overeind en wreef alleen over zijn kaak.
      ‘Nu blij?’ gromde hij.
      ‘Nog lang niet. Laat haar met rust.’
      Esai lachte schamper. ‘We weten allebei dat ik dat niet ga doen. Ze is fucking mooi, ze heeft humor, is lief… ik zou wel gek zijn als ik iemand als haar laat gaan.’
      ‘Ze verdient beter dan jij.’
      Weer dat brutale lachje dat zijn hart verkrampte. ‘Ja? Verdient ze jou?’
      ‘Ze verdient iemand die haar leuk vindt om wie ze is, niet omdat ze met mij samenwoont.’
      Esai rolde zijn ogen. ‘Jij bent haar enige minpunt, idioot. Denk je dat ik blij ben met zo’n bemoeizuchtige huisgenoot die allerlei crap over me zit te vertellen?’
      ‘Ach schei toch uit! Ik weet dondersgoed waarom je met haar hebt aangepapt.’
      Esai kwam overeind en ging recht tegenover hem staan. Zijn blauwe ogen boorden zich in die van Juice. ‘Het maakt niet uit wat de reden was voor ons eerste gesprek. Ze is nu mijn vriendin en ik zal haar nooit in gevaar brengen. Dat is alles wat je hoeft te weten, grote broer.’
      Juice klemde zijn kaken op elkaar.
      Esai trok een mondhoek op. ‘Oh, vind je dat niet leuk, om grote broer genoemd te worden? Had je het liever anders gezien, hmm? Ben je soms zelf een beetje op haar verliefd?’ Hij grinnikte. ‘Heb je geprobeerd haar hartje te winnen? Door voor haar te koken, door haar haren te vlechten.’
      Juice kon het niet helpen – hij voelde zijn wangen gloeien.
      Esais grijns werd er alleen maar groter door. ‘Moet pijn doen hè, dat ze een Mayan boven jou verkiest.’
      Het was alsof de man bewust in een pijnlijke, pulserende wond duwde. De jaloezie schoot door hem heen en voor hij het wist, haalde hij opnieuw naar Esai uit. Deze keer zag de man het aankomen, hij boog naar achteren en duwde hem weg. Zijn lippen waren nog steeds in een spottende grijns getekend.
      ‘Ze weet het niet hè? Dat je je zit te rukken terwijl je aan haar zit te denken?’ Plotseling dook Esai naar voren en duwde hem met veel geweld tegen de muur. Zijn vingers klemden zich om Juice’ keel. ‘Ze is nu van mij. Ík ben degene die haar vanavond gaat uitkleden, die aan haar tepels zuigt, die binnenkort dat strakke kutje gaat claimen. Dus flikker op met je fantasieën en bewaar die voor je eigen vriendin, in plaats van de mijne.’
      Juice trilde van woede, van onmacht, van jaloezie. Hij rukte Esais handen bij zijn keel vandaan en gaf hem een knietje. ‘Praat niet zo over haar!’ schreeuwde hij. ‘Ze is geen hoer.’
      Esai was iets naar achteren gestapt, de pijn flitste over zijn gezicht. ‘Oh, ik weet maar al te goed dat ze geen hoer is. Dat ik haar allereerste ben. De eerste met wie ze zoende. De eerste die haar borsten heeft bevoeld. Ik zal voor alles haar eerste zijn.’
      Juice klemde zijn kaken weer op elkaar. Hij wilde de man weer aanvliegen, maar eindelijk kreeg zijn verstand de overhand. Als hij Esai in elkaar sloeg, joeg hij Jamie weg.
      ‘Misschien dat je haar eerste bent,’ antwoordde hij op koele toon. ‘Maar denk maar niet dat je haar laatste bent. Vroeg of laat verknal je het en dan zal ik degene zijn die haar troost. Ik hoef alleen maar af te wachten. Ik weet honderd procent zeker dat je het zelf verkloot.’
      Er flitste iets in Esais ogen, zijn schouders leken te verkrampen. Hij weet het ook. Hij weet zelf ook dat hij het vroeg of laat zal verkloten.
      Dreigend boog Juice zich weer naar Esai toe. ‘Als je haar pijn doet, breek ik alle botten in je lijf.’ Hij liep langs de man heen en beukte tegen zijn schouder in het voorbijgaan. ‘En je komt niet meer onaangekondigd langs, zodat ik die rotkop van je niet meer hoef te zien.’ Hij draaide zich om. ‘Dat is de enige manier waarop dit gaat werken.’
      Daarna liep hij door naar Jamies kamer. Ze zat op de rand van haar bed. Haar gezicht was bleek en ze had oordopjes in alsof ze zich van hun geschreeuw had willen afsluiten. Ze trok ze uit haar oren en stond op toen ze hem zag. Onzeker keek ze hem aan, haar armen voor haar borst gekruist.
      ‘Het is oké,’ zei hij zacht. Hij stapte naar voren en trok haar in zijn armen. Even sloot hij zijn ogen, ademde hij haar geur in. Fuck – hoe graag wilde hij haar voor zichzelf. Hij voelde hoe zijn hele lijf naar haar verlangde. ‘Ik vertrouw hem nog steeds niet,’ zei hij eerlijk. ‘Maar het is jouw keus, jouw relatie. Wees alsjeblieft voorzichtig, lieverd. Geef hem niet te snel te veel van jezelf.’
      Ze liet hem niet los, maar keek wel naar hem op en knikte.
      Hij gleed met zijn hand door haar mooie haar, zijn duim streelde lichtjes de rand van haar oor. ‘Ik ga zo weg. Ik heb er geen behoefte aan om hem te zien, dus vertel me voortaan wanneer hij langskomt, dan zorg ik dat ik er niet ben.’
      Hij zuchtte inwendig toen teleurstelling haar ogen vulde. Maar wat had ze dan gedacht, dat ze gingen dubbeldaten?
      ‘James… dit is de enige manier waarop ik hiermee kan dealen, oké? Ik vertrouw hem niet, zo simpel is het. Niet met jou, niet met mezelf. Aan het eerste kan ik niets doen, aan het tweede wel. Het klinkt hard, maar ik wil niet met een pistool onder mijn kussen hoeven slapen omdat er een Mayan in mijn huis slaapt. En ik wil dat je broer hem ontmoet. Jouw blik is vertroebeld omdat je verliefd bent, die van mij omdat ik hem haat. Maar je broer… die kijkt er met een neutrale blik naar. En als hij ook zegt dat er iets niet pluis is… luister dan alsjeblieft naar ons, James.’
      Hij boog zijn hoofd en kuste haar voorhoofd. Daarna liep hij weg, stiekem hopend dat die woorden nog een tijd lang in haar slaapkamer zouden ronddwalen en ervoor zouden zorgen dat ze zich niet meer bij hem op haar gemak voelde.

Reacties (2)

  • Long

    Ja ik vind dat wel een goede dat die broer hem eerst ook maar is gaat keuren...

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Lekker kennismaking!
    Ben benieuwd wat dr broer zegt!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen