Foto bij Hoofdstuk 40: een oud huis

Na even lopen komen we uit bij een vreemd gebouw, dat William en Elramel een huis noemen. Het is oud en duidelijk van vroeger. Het huis is vervallen en er zijn een paar houten planken van het dak verdwenen. De witte muur is vies en de deur staat open. Verschillende planten met groene bladeren hebben het vast zodat het begroeid is. Even kijken we elkaar aan, beseffend dat het uiteindelijk toch niet genoeg kamers zou hebben voor ieder van ons, maar we hebben tenminste een dak boven ons hoofd, toch?
'Oké,' zegt Lizzy. 'We gaan er eerst doorheen lopen om te checken of alles wel goed is en we niet ineens een of ander lichaam treffen, want in dat geval wil ik hier nu weg.'
Elramel knikt instemmend. 'Ik ga wel met William. Marco en Olivia gaan met z'n tweeën, Lily en Jeremy, Aiden en Lizzy, Agnes en Alex.'
'Moet ik echt met haar?' vraagt Aiden wijzend naar Lizzy.
'Ik wil niet met hem!' roept Lizzy geïrriteerd. 'Mag ik niet gewoon met Agnes?'
Elramel schudt haar hoofd.
'Ik ben de baas. Pech gehad. William en ik gaan naar de kelder. Ik wil dat Marco en Olivia de zolder gaan checken terwijl Lily en Jeremy kijken of er genoeg bedden zijn, zo niet, dan moeten sommigen op de grond slapen. Zolang er maar dekens zijn. En controleer ook of er geen lijken zijn achtergelaten. Aiden en Lizzy, jullie lopen door de begane grond heen en Agnes en Alex gaan samen naar de eerste verdieping. Als jullie het hier niet mee eens zijn, dat is niet mijn probleem.'
Ze haalt haar schouders op en loopt naar binnen. Half struikelend over zijn eigen voeten, volgt William haar. De anderen gaan ook naar binnen en Lizzy zucht geërgerd en loopt naar binnen met Aiden achter haar. Alex en ik kijken elkaar ook nog even verontwaardigd aan.
'Te gek,' zucht Alex. 'Waarom moet ik nou weer met jou?! Proberen ze me te laten lijden of iets?'
Zonder te wachten op een antwoord loopt hij naar binnen. Ik imiteer hem nog even als een klein kind zou doen en ga uiteindelijk ook het huis in. Zonder op de rest te letten, lopen we meteen naar boven. Met z'n tweeën checken we eerst de badkamer, die er niet slecht uitziet. Alleen de hygiëne mag wel wat beter. Ook is er een babykamer. Er is een muur die helemaal is onder geschilderd door waarschijnlijk de oude bewoners. In het midden staat er een wieg, die ook al lang niet meer gebruikt is. Ook is er een bed bij, die van een klein meisje geweest moet zijn, te zien aan de knuffels. Om de een of andere reden, voelt het vertrouwd. Zonder erover na te denken pak ik een van de knuffels en bekijk hem. Het is een hond. Een witte hond met een paar bruine vlekken en zwarte oogjes. Ik druk hem tegen me aan en voel me ineens veel veiliger.
'Ah,' zegt Alex met een grijns op zijn gezicht. 'De held heeft een knuffel nodig?'
Ik zucht geërgerd, maar reageer er niet op. De laatste kamer die we moeten checken, is de kamer waar de ouder lijken te hebben geslapen. Grijze muur en een blauwe deken op het tweepersoonsbed. Een wekker en twee kasten, gewoon net zoals de andere kamers voor twee volwassenen zouden zijn. Alleen is de grond bezaaid met glasscherven en lijkt er een spiegel kapot gemaakt te zijn. Ook verschillende foto's zijn op de grond gegooid en er is er nog maar één helemaal heel. Het is een foto van een vrouw en een kind. Het kind is een meisje van zo'n drie jaar oud. Ze lijkt op mij. Ze lijkt te veel op mij. Alex komt meekijken en komt tot dezelfde conclusie. Ben ik dit echt? En is die vrouw dan, mijn moeder? Haar golvende haren zijn blond en haar ogen zijn groen, net zoals de mijne. Haar glimlach straalt pure liefde uit en haar ogen staan vol vreugde. Eens was ze gelukkig. Maar nu, zal ze nu vechten met de andere doden om ons te vernietigen? Weet ze dat ik leef? Weet ze überhaupt wel dat ik haar dochter ben? Of heeft Max haar herinneringen zo afgenomen, net als die van de andere doden, zodat ze niet meer weten wie ze zijn en alleen maar naar hem zullen luisteren?

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Oh God... het zou wel heel erg zijn als haar eigen moeder zich tegen haar zou keren.

    Kan Agnes zich haar ouders niet meer herinneren? Hoe oud was ze toen ze er alleen voor stond? Hoe heeft ze op zo'n jonge leeftijd kunnen overleven?

    1 jaar geleden
    • MissEL

      Vier jaar was ze toen de oorlog begont en vijf jaar is ze in de kelder van haar huis gebleven

      1 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      En hoe heeft ze daar kunnen overleven?

      1 jaar geleden
    • MissEL

      Dat zie je in het volgende hoofdstuk

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen