Ik schrik op uit mijn gedachten wanneer Elramel ons allen roept dat we moeten komen. De foto stop ik in mijn zak en de knuffel hou ik ook nog bij me. Ik wil hem houden, het voelt fijner als ik hem bij me heb. We lopen de trap af en zien iedereen al bij elkaar staan.
'Dit huis is prima voor een nachtje,' meldt Elramel met een glimlach. 'Geen lijken, geen ongedierte, alleen zullen sommigen op de grond moeten slapen. Er zijn maar drie bedden en twee banken.'
'I-Ik zal wel op de grond slapen.' stamelt William zelfverzekerd. Lizzy knikt. 'Net als ik. Ik heb wel eens op hardere dingen geslapen.'
'Beneden zijn er voor jullie in ieder geval dekens waar je onder kan liggen. Ook is er daar in de kelder een koelkast, maar ik wil niet dat jullie dat eten. Het is verrot.'
Ze knikken en gaan vast naar de kelder om hun bedden klaar te maken.
'Ik ga uiteraard ook in de kelder slapen,' zegt Elramel. 'Als Marco en Olivia meegaan, kunnen de anderen in de bedden en op de banken slapen.'
We knikken en ook zij gaan naar beneden. Even pak ik nog Elramels hand en kijk haar smekend aan.
'Elramel, ik vond deze knuffel, mag ik hem alsjeblieft houden? Dit blijkt dus mijn ouderlijk huis te zijn en zo. Please?'
Elramel zucht. 'Natuurlijk. Zolang je het maar bij je houdt. Wij zijn geen pakezels, dus wij gaan het zelf niet bij houden. Dat is je eigen taak.'
Ik knik, blij erover en geef haar een dikke knuffel voor ze de duistere kelder in verdwijnt.
'Oké,' zeg ik uiteindelijk. 'Ik ga slapen in het bed in de kinderkamer, Lily en Jeremy slapen samen in het tweepersoonsbed boven en Aiden en Alex slapen op de bank.'
'Wat?!' roept Alex woedend.
'Waarom moet ik op de bank slapen?' snauwt Aiden.
'Omdat jullie twee hele vervelende jongetjes zijn.' antwoord ik kalm. 'Dus als jullie niet op de grond willen slapen, slapen jullie lekker op de bank.'
Allebei zuchten ze verontwaardigd, maar ze gehoorzamen en gaan vast liggen. Jeremy, Lily en ik gaan naar boven en ook allemaal in onze bedden liggen. Ook ik. Ik gooi de dekens helemaal over me heen en sluit mijn ogen om naar dromenland te gaan.

De zon schijnt en de lucht is helderblauw. Een paar wolkjes zijn te zien, maar verder ziet alles er prachtig uit. Het is begroeid met verschillende soorten bomen, maar ik heb geen idee hoe dat dan mogelijk is. Duizenden tulpen strekken zich uit over het weiland die tussen de bomen staan en in het midden staat een paard. Het heeft een witte vacht en gouden manen. Wat een mooi beest! Ik loop ernaar toe en het draait zich om. Blauwe ogen. Helderblauwe ogen en een vriendelijke blik. Ik leg mijn hand op haar snuit en ze sluit haar ogen. Wat een mooie droom. Helaas wordt die al snel verpest wanneer een kogel door de arm van het dier geschoten wordt. Ik hoor geschreeuw, van zowel help als waarschuwingen. Ik kijk naar de kant waar de pijl vandaan komt en zie ze daar staan. De doden. Ze staan er. Waarom moeten ze mijn droom verpesten?

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Het is wel heel schattig dat ze die knuffel bij zich wil houden.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen