Tom P.O.V.

Het lijkt wel alsof Dunya steeds langzamer gaat lopen. Mijn hoofd begint ondanks de ibuprofen steeds harder te kloppen. Zwarte schimmen vullen langzaam aan mijn gezichts veld.

Mijn moeder loopt naar de balie waar zij mij aanmeld. De schimmen worden langzaam aan vlekken en het kost mij ontzettend veel moeite om mijn ogen open te houden. Het piepende adem halen van Dunya, die naast mij zit, houd mij wakker. Haar armen rusten nog steeds in haar nek. De woorden die Bill tegen mijn moeder zegt komen als een gebrom binnen.

“Tom Kaulitz?” Wordt er door een arts geroepen. Met moeite sta ik op. Man... man... man... de vlekken worden steeds duidelijker. De arts bromt van alles en kijkt mij onderzoekend aan. Mijn moeder geeft antwoord en niet veel later zie ik een vel licht met zwarte vlekken. “Duidelijk een hersenschudding. Vannacht ieder uur wakker maken, 2x daags 600mg ibuprofen tijdens de ochtend en avond maaltijd. Dit aanvullen met 3x daags paracetamol” zegt de arts.

Even kijk ik achter mij en zie Bill met Dunya zitten. Om eerlijk te zijn ziet ze er uit alsof ze ieder moment uit haar stoel kan vallen. Ik schud de hand van de arts en het valt mij op dat Dunya met heel veel moeite uit de stoel op staat.

We zijn bijna bij de auto als ik Bill hoor brommen. Dunya staat stil en haar armen liggen in haar nek.

Simone P.O.V.
Bill heeft net gezegd dat we even op Dunya moeten wachten. Mijn bezorgde ogen worden even van Tom af getrokken.

Is ze altijd zo bleek? Wat staat ze raar. Snakte ze nu piepend naar adem? Even gaat er van alles door mijn hoofd, dan zie ik Dunya met enorm veel moeite een stap zetten, zakt ze nu door haar benen heen?

Voor ik goed en wel door heb wat er gebeurt staat Tom naast Dunya en laat hij haar rustig naar de grond zakken. Piepend snakt ze naar adem. Heeft ze nu een scheur in haar lip? Waarom ziet ze zo wit en lijken haar lippen wel blauw te worden.

Langzaam trekt ze haar benen naar zich toe en legt met veel moeite haar handen in haar nek. Zit er nu bebloed verband om haar handen? Ze stopt haar hoofd tussen haar benen. Piepend ademt ze door. Ik kan duidelijk horen dat ze met veel moeite door haar neus in ademt en door haar mond uitademt. Zacht hoor ik haar "fuck" zeggen, waarna ze begint te hoesten. Aan haar houding zie ik dat ze naar 1 kant trekt en langzaam een hand naar haar ribben brengt.

Dunya P.O.V.
De arts bromt van alles tegen Tom. Wat hij precies zegt hoor ik al niet meer. Het enige wat ik zeker weet is dat wij weer moeten lopen. Shit... Het is nog een paar minuten lopen richting de auto, ga ik dat halen? Auw... fuck... mijn ribben, mijn hoofd en die damn vlekken.

Simone kijkt bezorgt Tom zijn kant uit en loopt snel naar de auto toe. Bill kijkt af en toe even over zijn schouder mijn kant op. Het gepiep in mijn oren wordt langzaam aan steeds harder, de vlekken hardnekkiger. Lopen wordt langzaam aan een hele klus. Linker voet, naar voor, de grond, rechter voet naar voor, de grond. Ik hoor vaag iets, nog een stap Dunya, nog 2 minuten en dat zit je in de auto.

Binnen 1 seconde voel ik de handen van iemand onder mijn oksels. "Ga zitten" fluistert iemand in mijn oor. Zonder dat ik werkelijk weet wat ik doe zak ik door mijn benen heen. In slowmotion raakt mijn kont de stoep. Nog langzamer trek ik mijn voeten dichter naar mijzelf toe. Mijn handen leg ik in mijn nek. Ik krijg geen lucht. In door je neus, uit door je mond. In door je neus, uit door je mond. Dit mantra herhaal ik keer op keer in mijn hoofd.

Ik voel een hoestbui omhoog komen. Alles doet pijn, mijn ribben, mijn hoofd, zien doe ik al even niet meer en het gepiep in mijn oren begint oorverdovend te worden. "fuck" zucht ik zacht waarna ik begin te hoesten. Ik voel de ogen op mij branden. Van de pijn grijp ik naar mijn ribbenkast.

Langzaam aan voel ik het getintel in mijn lijf erger worden, mijn brein weigert te werken. De duisternis van voor mijn ogen begint mij langzaam op te slokken, scheiße ik ga out. De wilskracht om bij te blijven overleeft de duisternis niet langer meer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen