Dunya P.O.V.
”Jij klein rot kind! Kom hier! Wat heb je nu weer op school gedaan! He!” De geur van alcohol en wiet drinkt mijn neusgaten in. Het gescheld en getier gaat door. Ik zit in de hoek met mijn handen om mijn oren. Zwaar gehijg hoor ik langzaam aan steeds dichter bij komen. Weer voel ik een klap tegen mijn hoofd aan en weer voel ik de grond niet meer onder mijn voeten. “Pap! Laat me los! Ik krijg geen lucht” Met horten en stoten komt dit uit mijn keel. “Bernard, laat haar los! Bernard!” De vrouw die zich mijn moeder noemt slaat de man op zijn schouders. Hijgend val ik op de grond. Met grote teugen probeer ik de lucht in mijn logen te krijgen. Voor de zoveelste keer deze week ben ik aangevallen door mijn vader. Deze keer kneep hij nog harder dan de keren hier voor.

Ik staar mijzelf aan in de spiegel. De striemen van de avond er voor staan nog in mijn nek. Het begint donker blauw paars te zien. Kak. Op school ben ik al een lachertje. Zonder dat ik door heb wat ik doe, pak ik een zakje met wit spul uit mijn moeders toilettas. Mijn handen mixen het met water. En zonder ergens bij na te denken pak ik een steriel verpakte naald en spuit uit mijn moeders toillettas. Snel bind ik een riem om mijn arm heen. Ik trek hem strak aan en doe hem tussen mijn tanden. De pijn die het in eerste instantie doet als de naald zich een weg door je huid boort en daarna in je aderen terecht komt. Het heeft iets ontspannends. Op het moment dat de vloeistof met mijn bloed mee door heel mijn lichaam gaat. Ontspannen al mijn spieren zich. Even voel ik niet de pijn die die man mij steeds aan doet.

Even voelt het alsof ik zweef, mijn hoofd vol watjes zitten en kan ik de hele wereld aan. Heel even... en voor ik het weet is de roes voorbij.

Voor de zoveelste keer wordt mijn vader door school gebeld dat ik opgehaald kan worden. Voor de 10x dit school jaar heb ik de schuld gekregen van iets wat ik niet gedaan heb. Al tijdens het telefoongesprek met mijn vader hoor ik de ondertoon in zijn stem. Ik heb het weer gedaan.

Ik wordt opgehaald en nog voor we bij de auto zijn heb ik de eerste klap te pakken. Thuis gaat hij helemaal los. Hij trekt mij aan mijn haren door de kamer. Ik wordt overal tegen aan geduwd. Mijn wenkbrauw is gescheurd omdat ik tegen de deurklink ben aangekomen met mijn hoofd. En voor de 6e keer in het uur dat ik thuis ben hang ik 10 cm boven de grond met mijn voeten. Langzaam voel ik alle zuurstof die in mijn longen zit opgemaakt worden. Ik krijg de lucht hap reflexen waardoor ik alleen maar benauwder wordt. Langzaam zie ik allemaal sterretjes en hoor ik gepiep in mijn oren. Voordat alles zwart wordt voor mijn ogen voel ik hoe mijn ribbenkast tegen de punt van de keuken tafel terecht komt. Mijn hoofd slaat met een doffe bonk tegen de grond

De volgende ochtend wordt ik op de zelfde plek wakker. Mijn ribbenkast doet pijn en mijn hoofd is niet veel beter. Met veel moeite schuivel ik naar de keuken waar ik 2 paracetamol uit de lade pak. Met een snelle blik op de klok zie ik dat ik nog snel andere kleren kan aantrekken voor ik weg naar school moet.

De tram reis naar de school is 20 minuten. Bij iedere wissel kruip ik ineen van de pijn. Uiteindelijk op het schoolplein beland kom ik de pestkoppen die bij Dominique in de klas zitten tegen. Met een klap hang ik in de lucht en stoot mijn hoofd tegen het beton van het fietsenhok. Net kan ik met de tippen van mijn tenen hij de grond. Sneller dan ik had verwacht komen de zwarte vlekken voor mijn ogen. Het gepiep wordt snel harder. Op het moment dat ik in paniek wil raken stapt de conciërge het fietsenhok in. De jongen laat me geschrokken los, maar ik ben te slap om op mijn benen te staan en zak door mijn knieën en voor ik de grond raak hoor ik het metaal tegen mijn schedel aan bonken.


Als een goudvis neem ik een grote hap lucht en schiet recht overeind in bed. Mijn hoofd doet minder pijn. Mijn adem piept nog, maar de beweging is minder pijnlijk. Langzaam komt het gepiep binnen van de hartmonitor. Een slanke vrouw ligt met haar hoofd op mijn bed. “Simone?” Zeg ik met een kraakstem terwijl ik haar wakker probeer te schudden. Even kijkt ze op, lacht lief en spert dan baar ogen open!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen