Ik twijfelde geen moment en teleporteerde mijzelf naar Zazuar en keek hem boos aan.
“Wat in vredesnaam heb je met mijn zoon gedaan!” Shadow was niet in deze ruimte, dus ik kon hem dat heerlijk aan schreeuwen.
“Jouw zoon? Och, is dat zo? Hij is een zoon van Enferia, een wezen dat je hebt gemaakt voor mij, zie jij je eigen creatuur als je vrouw? Dat is best zielig, wist je dat.” Hij lachte vermakelijk en was niet blij mij weer eens te zien. Waarschijnlijk sinds ik hem aan het ontlopen was, was hij niet blij hoe dingen zich had ontwikkeld. Hij miste waarschijnlijk gewoon mijn krachten om de wereld te ontdoen van die mensen.
“We hadden een deal, Bijter. En zolang die mensen daar op de wereldbodem lopen, zijn alle nakomelingen van Enferia en Pythius ook van mij. Ik heb Shadows ei jaren geleden geclaimed tot het mijne. En wat ben ik blij met hem zeg. Het deel dat hij niets kon zeggen tegen jou was heerlijk om te doen.” Ik was echt boos, maar ik had geen zin om Zazuars leven te beroven. Sinds ik weer uitvond hoe ik in de toekomst kon kijken nadat Enferia ontstaan was, kon ik prima zien wanneer zijn einde zal komen. En dat einde zal geweldig zijn voor mij. En vrij ironisch.
“Geef mij Shadow terug, of het zal je bezuren.” Hij rolde met zijn ogen en grijnsde.
“Moet ik nou bang voor je zijn? Ik ben een god. Wil je nou echt een god aanvallen?” Nu was het mijn beurt om te grijnzen.
“Je moet eens weten hoe naïef je bent. Te denken dat je een god bent, dus onverslaanbaar. Dacht het dus niet, maar ik ben niet degene die het jou zuur zal maken. Die tijd moet nog komen, maar ik zal je waarschuwen. Het is niet prettig.” Hij was niet blij met mijn woorden en ging weer goed zitten in zijn troon.
“Ik heb geen zin in je spelletjes. Ik heb Shadow nodig voor mijn eigen plannen. Enferia en Pythius doen beide hun werk niet goed. Dus heb ze beide maar een goed plekje gegeven in de onderwereld. Hadden ze maar beter moeten luisteren.” Enferia verdiende het niet, eigenlijk beide verdiende ze het niet, maar er was niet echt iets wat ik kon doen.
“Geef Shadow terug, er zijn dingen die gefikst moet worden.”
“En wat zou die dingen moeten zijn? Je eigen gezin? Ik weet niet, maar die was al gebroken toen je seks kreeg met je eigen creatie. Enig idee hoe goor dat klinkt? Echt jakkes~ Dat jij met jezelf kan leven is mij een raadsel. Doe mij een lol en rot op. Ik heb geen zin in gerotzooi.” Zoals hij mij vroeg, vertrok ik maar uit de onderwereld. Ik moest denken over hoe ik dit het beste kon doen. En aangezien ik dat nog niet wist, ging ik maar even op het gras liggen.
Opnieuw was ik alleen, maar dit keer voelde ik mij heel erg kut.
Misschien moest ik naar Ichie toe en moest ik haar vertellen wat er gebeurde. En ondanks ik precies kon weten waar ze was, wist ik niet wat ik haar precies moest vertellen.
Dat Shadow is ontvoert door Zazuar omdat Zazuar vindt dat mijn creatie. Zijn creatie is? Ik weet niet of het nu de tijd is om te vertellen wat de waarheid is.
Ik bedacht mij dat ik misschien niet eens veel details hoef te vertellen. Ik kon ook gewoon vertellen dat Shadow was ontvoert door de onderwereldse god omdat hij dacht dat Shadow een prima huisdier zou zijn geweest. Ze zou vast hem dat leven niet willen geven. Zelfs dat verdiende Shadow niet. Ieder geval dat was mijn hoop dat ze dat vond.
Ik teleporteerde mijzelf bij Ichie en dat was de eerste keer dat ze mij krachten zag gebruiken. Ze zat in een ondergrondse grot en keek mij geschrokken aan.
“Wat in hell, doe je hier. Hoe kom je hier zelfs.”
“Ik teleporteerde hierheen, er is iets wat ik moet vertellen, en het is heel belangrijk.” Ze zuchtte en verwachtte weer iets over Shadow en hoe belangrijk zij voor hem is. Dat Shadow haar niet kwijt wilt, enzovoort.
“Ik wil niet zorgen voor een depressieve draak, Bijter. Zeker niet eentje die gelogen heeft tegen mij.” Ik moest even kort denken, maar ik kwam snel tot mijn woorden.
“Dat alles kan verklaart worden. Hij was bang dat het zijn leven ging kosten als hij zou vertellen wat hij echt was.” Ze keek mij onbegrijpelijk aan, maar wilde stiekem wel dat ik doorging met spreken.
“De onder wereldse god heeft hem toegeëigend, en heeft hem terug geroepen nu hij weer een draak is… Hij wilt een huisdier van hem maken. Hij was bang als hij zou vertellen dat hij een draak was, dat hij hem zou terug halen om straf te geven. Hij is al die tijd alleen maar bang geweest. En natuurlijk ook bang om jouw reactie, begrijp je dat? Hij heeft ons hulp nodig en wel snel!” Ichie keek mij onbegrijpend aan, mogelijk omdat ik vrij snel tegen haar praatte, maar na een korte tijd kwam de realisatie wel en knikte ze dan.
“Ik ga je helpen Shadow daar weg te halen, maar wat er gebeurt wanneer hij vrij is, is compleet aan hem. Ik ga geen moeite meer doen onze vriendschap te herstellen.” Ik knikte, aangezien dat een goed genoeg antwoord was Shadow te gaan helpen. Het was ieder geval weer een begin.
“Laten we hopen dat we niet te laat zijn dan,” zei ik terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen