Na bijna geen enkele voorbereiding te hebben gemaakt teleporteerde we naar Zazuar’s troonkamer, waar hij zoals gewoonlijk weer in zijn troon zat.
“Wat willen jullie nou weer, had ik niet gezegd dat Shadow gezellig bij mij blijft? Of komt het niet door.” Hij zat daar maar, verveelt vooruit aan het kijken.
“Shadow hoort niet bij jou, maar bij ons. Dus of je geeft hem aan ons, of we zorgen ervoor dat je hem geeft.” Zazuar leek niet geamuseerd, en stond maar op van zijn troon.
“Wat wil je doen, mij doden? Succes daarmee.” Hij dacht groot over zichzelf, ik wist waarschijnlijk zat manieren hem dood te krijgen, maar dit was niet het juiste moment mijn krachten te vertonen voor Ichie. Daarbij had ik het gevoel dat dingen beter zouden aflopen. Als ik niets van mijzelf liet zien.
“Misschien niet, maar deze plek zal vrij snel kunnen veranderen in ruïnes.” Ichie had maar net gesproken voor ze haar krachten ging gebruiken. Ik had haar krachten nog niet echt gezien, maar het leek op onzichtbare handjes die verschillende kleuren leken te gebruiken als verschillende aanvallen. De ene ontploften, de andere leek planten te groeien, ieder op hun eigen kleuren combinatie. Het was ieder geval, vrij speciaal.
“Beter laat je het nu rusten, ik heb geen zin jullie van de wereld af te helpen.” Zazuar dacht nog steeds groot over zichzelf. Ik had niet het idee dat hij dat nog lang kon volhouden. En aangezien ik niet veel van mijn krachten wilde laten zijn, hield ik het maar bij simpele vuurballen. Ichie daar in tegen. Ze werd alleen maar agressiever en ontweek de aanvallen van Zazuar met gemak. En ik zat maar voornamelijk in een hoekje. Toen bedacht ik mij net dat ik net zo goed Shadow kon gaan opzoeken om hem te bevrijden.
Ik zweefde wat rond, en bedachte mij wel dat hij in een kerker zou zijn. Ik teleporteerde mijzelf wat in het rond en kwam toen uiteindelijk in een kamer dat eruit leek te zien als een kerker.
Er lagen twee draken daar op het moment, Pythius en Shadow. Beide zaten ze in een houding in een hoekje gedrukt. Ze hadden mogelijk elkaar nog niet eens gezien.
“Shadow… Ben je wakker? We moeten weg.” Ik probeerde contact te maken met Shadow, maar er kwam vrij weinig los. Ik liep het hok binnen waar hij in vast zat, aangezien de spijlen ver genoeg van elkaar stonden om voor mij er simpel er tussendoor te lopen, en probeerde nogmaals contact met hem te maken.
“Shadow?” Nogmaals geen reactie.
Aangezien ik geen andere manier wist beet ik maar in zijn klauw, daar moest hij wel reactie op geven.
Shadow gromde zacht en keek mij toen aan.
“Dank je dat ik je aandacht mag, laten we nu gaan.” Hij keek even om zich heen en weer terug naar mij.
“Hoe ben je zelfs hier gekomen?”
“Op dezelfde manier als hoe we weg gaan.” Ik teleporteerde Shadow en mijzelf naar Ichie waar Zazuar kon zien dat ik hem bevrijd had.
“Je weet dat je nog lang niet van mij af zult zijn, Shadow. En jullie ook niet. Ichie, Bijter.” Hij keek ons vals aan en sprak wat duistere spreuken uit om ons weer opnieuw aan te vallen, maar Ichie liet dat niet toe door met haar handen krachten. afdrukken te zetten over heel Zazuar’s lichaam.
“Ik ben je zat.” Zei Ichie simpel voor ze al die handjes af liet gaan. Kort erna knikte ze naar mij toe als een teken dat we konden teleporteerde. En dat was precies wat ik deed, weer terug naar ons huis.
Ichie keek dan Shadow en mij aan, en ging dan maar aan tafel zitten.
“Ik ben hier nog steeds niet blij mee, Shadow.” Shadow keek van haar weg, hij wist niet wat hij moest zeggen. En wandelde ervan weg.
“Nee, Shadow, blijf hier. We moeten echt gaan praten. Anders komen we er echt niet uit.” Ik merkte echt goed dat het er even op leek dat Ichie opgegroeid was. Ook al was dat binnen een paar dagen gebeurd, sinds Shadow een draak geworden was.
“Wat moet ik zeggen? Dat het mij spijt? Want dat doet het mij niet. Ik verzweeg het alleen maar uit angst, en maar goed ook. Zoals ik had verwacht had Zazuar mij nog eens gevangen genomen.” Shadow durfde geen van ons aan te kijken.
“En wij hebben je terug gehaald.” Er heerste stilte na Ichie’s zin. Niemand wist iets nuttigs te zeggen.
“Laat mij vertellen wat er is gebeurd. Als jonge draak leefde ik bij Zazuar, voor jaren lang. Ik vond een manier om te vluchten. En verschool mijzelf met een menselijke gedaante. In de hoop dat Zazuar mij niet kon vinden. En dat werkte, tot die dokter het allemaal moest verpesten.” Ah, zo is hij dus een mens geworden. Hij was aan het vluchten voor Zazuar, maar als hij nu al zegt ‘voor jaren lang’ hoeveel tijd is er dan wel niet gepasseerd.
“Ik hoor niet eens 26 te zijn. Ik weet mijn precieze leeftijd niet eens. Ik weet niet eens wanneer ik geboren ben, maar toen ik in een mens veranderde was ik zeventien.” Ik keek Shadow aan met een scheve kop.
“Je kan trainen, je magie enzo. Ik kan zien dat je een sterke draak kan zijn, anders had Zazuar je vast niet terug gehaald,” zei ik toen.
“Misschien, maar ik weet niet hoe, of wat.” Ik zweefde de lucht in en pakte een paar boeken van de bibliotheek en gaf die aan hem. Hij opende ze, ook al zag dat er best wel grappig uit aangezien die boeken in verhouding best klein voor hem waren.
“Ik kan dit niet lezen…” Pardon? Waarom zou je het niet kunnen lezen?
“De enige taal die ik nu nog kan lezen is draaks, een vrij oude taal waar nog maar amper boeken van bestaan.” Ik keek even naar het boek, en dacht toen na.
“Draaks? Jullie hebben geloof ik wel een boek in die taal. Heb het alleen nog niet gelezen. Even checken of ik de taal ken.” Ik zweefde opnieuw naar de kast en keek door de boeken, pakte er een, en begon erin te bladeren. Deze leek draaks te zijn.
Ik gaf Shadow het boek en hij knikte toen hij de letters zag.
“Ik kan de boeken vertalen voor je, alle boeken die te maken heeft met magie, als je wil?” Shadow keek mij aan alsof ik gestoord was.
“Alle boeken met magie? Gaat dat niet een beetje lang duren?” Ik schudde mijn kop en pakte een aantal boeken.
“Zolang ik genoeg papier en inkt heb, komt het wel goed.” Ik deed maar alsof ik heel enthousiast was, maar ik was eigenlijk ook erg nieuwsgierig hoe sterk een van mijn nakomelingen kon zijn. En het vertalen van het boek duurde voor mij helemaal niet zolang. In een korte tijd had ik al een aantal boeken vertaald en kon Shadow die gaan lezen.
Ondertussen trainde hij maar verder en verder, tot hij uiteindelijk zijn eigen manieren begon te bedenken zijn magie te gebruiken.
En ik moest zeggen, Shadow was zeker erg sterk.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen