Brand. De busjes waar eens mensen in zullen hebben gewoond achter het bos, ze branden. Wat is hier gebeurd?
'Daar hebben we ze dan, de voortvluchtigen.'
Die stem komt me op een bepaalde manier bekend voor. Hoewel het heel lang geleden zal zijn dat ik het hoorde. Ik draai me om, net als de anderen, en schrik. Het is een vrouw. Ze heeft een pijnlijke snee in haar borst, wat haar witte jurk roder maakt. Ze grijnst. Haar lange, blonde haren en haar groene ogen die op de mijne lijken.
Mama?
Tony gaat beschermend voor ons staan met Elramel naast zich. Ze halen allebei een wapen tevoorschijn.
'Figaro, breng ze naar de plek.' beveelt Tony zijn draak.
'Welke plek?' vraagt Lizzy verbaasd.
'Agnes, neem jij de leiding.' zegt Elramel tegen mij.
'Wat?!' roept Alex verontwaardigd. 'Waarom zij!?'
'Omdat zij meer ervaring heeft!' snauwt Elramel terug. 'Ga nu op die draak!'
De doden vallen aan, maar komen niet voorbij Tony en Elramel. We springen allemaal op Figaro, maar ik twijfel nog even. Gaan we ze hier echt achterlaten! Ook Figaro kijkt met trieste oogjes naar zijn vrienden.
'Ga Figaro!' roept Tony. 'Alsjeblieft?'
Figaro schudt de gedachten uit zijn hoofd en stijgt op. Elramel kijkt naar me om en glimlacht met ogen vol zekerheid. Ze weet wat ze deed, hoewel het niet helemaal goed voelt.

We landen bijna, want ik zie een huisje in de verte. Het is groot en er lijken genoeg mensen in te kunnen. Is dit "de plek" die Tony bedoelde? Figaro's voeten raken de grond en ik stap als eerste af.
'Hoelang gaat het duren voor de doden deze plek vinden?' vraag ik aan Lizzy.
'Waarschijnlijk duurt het een week om hier te komen met de voet, dus we kunnen hier beter niet langer dan zeven dagen blijven.'
Ik knik en denk na.
'We bereiden ons één week lang voor, hier. Dan kan Figaro kijken of hij wezens kan vinden die ons eventueel kunnen helpen.'
William legt zijn hand op Figaro's kopje die even knort en knikt. Daarna vliegt hij weg.
'En vervolgens vallen we aan.' verklaar ik zelfverzekerd.
'Weet je het zeker?' vraagt William twijfelend. 'Ze zijn met veel meer en we kunnen ze toch niet verslaan aangezien ze al dood zijn.'
'Hij heeft gelijk,' mompelt Lizzy. 'We kunnen ze niet doden.'
'Je hoeft iemand niet te verslaan door hem te doden,' herinner ik hen eraan. 'We moeten alleen een manier te vinden om ze weer terug te sturen naar het Rijk van de Doden en ik weet zeker dat Elramel weet hoe dat moet!'
Eerst kijken ze elkaar twijfelend aan, maar daarna lijken ze er iets zekerder van te zijn. Ze knikken instemmend en we gaan het huis in, klaar om ons voor te bereiden voor de strijd die lijkt te komen.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Mama?

    Oh nee, dat is echt te zielig. Dat kan ik oprecht niet aan.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen