. . .


Juice staarde haar aan.
      Ze maakte een geintje toch? Een fucking grap?
      ‘Dat slaat nergens op!’ viel hij uit toen hij haar serieuze gezicht zag. ‘Ik ben niet gay!’
      ‘Je zei zelf dat je hem wil kussen,’ antwoordde ze kalm.
      ‘Maar dat wil nog niet zeggen dat – dat…’ Hij kwam simpelweg niet uit zijn woorden. Kon het waar zijn? Had hij gevoelens voor een man? Hij dacht aan de tintelingen die hij voelde, aan hoe hij opgewonden was geraakt, aan het feit dat hij de Mayan maar niet uit zijn hoofd kon krijgen. ‘Zo – zo is het niet. Het is gewoon… Als hij een meisje was geweest dan was ik ongetwijfeld op hem gevallen. Maar… maar…’
      ‘Wat is dan het verschil, lieverd?’
      ‘Wat het verschil is?!’ riep hij uit. ‘Hij heeft een lul! Het is een vent!’ De gedachte alleen al maakte hem kotsmisselijk. ‘Ik ben niet gay.’
      Muis zuchtte zachtjes. ‘Oké schat. Dan niet.’ Ze gaf hem een kus op zijn hoofd, daarna stond ze op en liet hem alleen op het balkon.
      Juice boog voorover. Met zijn ellebogen leunde hij op zijn knieën, zijn hoofd in zijn handen.
      Had ze gelijk? Was hij verliefd op Raine? Maar je kon toch niet opeens gay worden? Hij was achtentwintig jaar, had hij daar dan niet íéts van gemerkt moeten hebben de afgelopen jaren? Zo nu en dan had hij in de studio een glimp opgevangen van gay porn, maar het had hem nooit wat gedaan. Het idee dat hij iemands lul in z’n mond moest nemen of dat hij zelf van achteren genomen werd liet een rilling langs zijn rug kruipen. Nee – dat wilde hij echt niet! Gatverdamme! Hij was gek op vrouwen, hij hield van borsten, van strakke pussy’s.
      Hij stond op en liep naar binnen toe. Muis zat in kleermakerszit op de bank een tijdschrift te lezen.
      ‘Misschien was ik gewoon jaloers,’ zei hij. ‘Omdat hij zo’n perfect lijf heeft.’
      Ze keek op en glimlachte een beetje triest. ‘Oké.’
      Ze geloofde het niet.
      ‘Of ik beeldde het me gewoon in. Misschien kreeg ik niet echt…’ Hij deed er zuchtend het zwijgen toe. Zelfs nu hij terugdacht aan Raines ontblote bovenlijf voelde hij dat zijn bloed sneller begon te stromen en dat er iets in zijn buik fladderde. ‘Ik weet het niet,’ zei hij zacht. Hij zakte op de bank neer en wreef over zijn gezicht.
      Skye kende hem als geen ander. Ieder ander ding zou hij klakkeloos van haar aannemen.
      ‘Als ik denk aan seks met een man word ik misselijk. Dan kan ik dat toch niet willen?’
      ‘Dat hoef je nu toch ook niet te willen? Toen ik voor het eerst verliefd werd, duurde het ook een paar maanden voordat ik toe was aan seks. Dat hoeft bij jou niet anders te zijn. Een verlangen als dat kan groeien.’
      Hij was even stil. ‘Denk je echt dat ik op hem verliefd ben?’ vroeg hij zacht. Hij durfde haar niet aan te kijken, bang voor het antwoord.
      ‘Zelfs voor vandaag had ik het me al een paar keer afgevraagd. Je was… anders na die dag. Stiller. Meer in gedachten. En er was altijd zo’n… lieve glimlach om je lippen als je met de Rubik’s Cube bezig was. Maar zien hoe bang je vandaag was om naar hem toe te gaan, en dat je bloosde toen hij naar je keek… je paniek toen je zijn ontblote bovenlichaam zag… Ja, ik denk dat je verliefd bent, Juice.’
      Hij beet op zijn lip. Heel ergens, diep binnen in hem, wist hij dat ze gelijk had.
      Dat hij op een man was gevallen, hoe afschuwelijk hij dat ook vond.
      Hij wreef in zijn ogen toen die begonnen te jeuken. Die vriendschap waar hij de afgelopen weken zo naar verlangd had, zou er nooit meer komen. Hij durfde Raine echt niet meer onder ogen te komen.
      ‘Hoe is het mogelijk. Dat ik zelfs op zo’n manier een vriendschap kan verkloten.’
      ‘Hé… zeg dat nou niet.’ Muis sloeg haar armen om hem heen. ‘Hij was best wel aangedaan doordat je weg was gelopen. Hij zei dat hij je graag mag… en hij gaf toe dat hij ook iets… bijzonders voelde. Of het vriendschap is of meer dat weet ik niet, maar ik denk dat hij hier sowieso wel mee kan dealen schat.’
      ‘Ik durf hem echt nooit meer aan te kijken,’ mompelde hij. ‘Ik ga het hem echt niet vertellen.’
      ‘Geef jezelf wat tijd om aan het idee te wennen. Daarna…’
      ‘Ik wil er niet aan wennen,’ bromde hij. ‘Ik wil zulke gevoelens niet hebben.’ Met zijn nagels kraste hij zachtjes langs zijn hanenkam. ‘Is dit niet weer typisch wat voor mij? Ik ben al jaren niet verliefd geweest en nu val ik op een man én een Mayan? Het toppunt van onbereikbaarheid? Ik moet hem gewoon vergeten. Laat hem maar denken dat ik hem niet vertrouwde. Dat is beter dan de waarheid.’
      ‘Wil je het niet op z’n minst een kans geven?’ vroeg Skye. ‘Wat als hij je zielenmaatje is?’
      Hij kromp in elkaar. Vanmiddag had hij zich nog afgevraagd of dat zo was – op vriendschappelijk vlak. Wat als het nog een stap verder ging…
      En bestond er een kans dat Raine ook zulke gevoelens voor hem had? Hij dacht terug aan hoe ze samen in de wachtrij hadden gestaan. Op een gegeven moment hadden ze elkaar in de ogen gestaard en hij had gedacht dat hij de ander zag blozen. De herinnering liet tintelingen door zijn hele lijf heen schieten. Zijn hart bonkte wild en plotseling deed de gedachte dat hij hem nooit meer terug zou zien hem vanbinnen verkrampen.
      ‘Ik weet het niet,’ antwoordde hij zacht. ‘Ik denk niet dat ik hem ooit nog durf aan te kijken.’
      ‘Heus wel. Hmm… Ik heb nog een date met hem staan. Hij is all yours nu natuurlijk, maar misschien kan ik wel een beetje polsen of hij biseksueel is? Ik bedoel – ik ben zelf ook biseksueel dus het bruggetje is zo geslagen.’
      Juice klemde zijn lippen op elkaar. Wilde hij dat?
      ‘Oké,’ zei hij toen zacht. Opnieuw voelde hij een blos naar zijn wangen kruipen. Maar hij vertrouwde Muis onvoorwaardelijk en geloofde dat ze zoiets wel onopvallend aan hem kon ontfutselen.

Juice had het gevoel dat zijn zenuwen uit zijn lijf zouden barsten. Al weken had hij Raine niet gesproken. Muis had hem een paar keer mee naar huis genomen, maar Juice zorgde er altijd voor dat hij er niet was.
      Gisteren had hij hem echter gesmst of hij naar de fundraiser kwam die hij voor zijn zusje had georganiseerd. Juice had geen nee durven zeggen – ook niet toen hij ontdekte dat er baantjes gezwommen werden om zo geld op te halen.
      En nu stond hij aan de rand van het zwembad.
      Raine kwam net uit het bad geklommen. Zijn huid glinsterde door het water en de druppels leken de lijnen van zijn spieren te volgen. Zijn zwembroek plakte tegen zijn benen en gaf Juice het vermoeden dat die goed gevuld was.
      De man keek op. Er ging een schok door hem heen toen ze elkaar aankeken. Zijn knieën voelden week, hij was als de dood dat hij ter plekke verlamd zou raken. Het was alsof hij door de bliksem getroffen was.
      Raine gaf hem alleen een knikje, daarna draaide hij zich om.
      Verloren bleef Juice staan.
      Hij deed mee met de activiteiten, zelfs al kende hij niemand. Hij was zich erg bewust van het feit dat hij een zwembroek aan had – en vooral dat Raine dat ook had. Meer dan eens resulteerde het zien van dat perfecte lijf in een stijve, waardoor Juice het gevoel kreeg dat iedereen het kon zien. Mensen fluisterden, wezen.
      Hij begon zich ongemakkelijk te voelen. Wat deed hij hier eigenlijk? Zijn pas versnellend, begaf hij zich naar zijn motor. Hij schrok toen Raine opeens voor hem stond en hem de weg blokkeerde. Nonchalant leunde hij tegen een muurtje rechts van hem. Zijn blik kruiste die van Juice, daarna gleed hij langs zijn lijf naar beneden.
      Juice’ ademhaling versnelde onmiddellijk.
      ‘H-hoi,’ stamelde hij.
      Raine trok een mondhoek op – nu pas zag Juice hoe aantrekkelijk die grijns was. Zijn hartslag schoot omhoog – bijna tot het alarmerende toe.
      ‘Wil je me zoenen Juice?’ vroeg Raine.
      Juice sperde zijn ogen open. ‘W-wat?’
      Hij hield zijn blik vast.
      ‘M-misschien,’ hakkelde hij.
      ‘Zoen me dan verdomme.’
      Juice’ ogen stuiterden bijna uit zijn hoofd. ‘W-wat?’
      Met een snelle beweging duwde Raine hem tegen de muur aan. Hij dacht flauw te vallen toen hij zijn erectie tegen die van hemzelf voelde. Fuck – gebeurde dit echt?
      En toen waren zijn lippen op die van hem.
      Het was een ruwe, hebberige kus. Eentje die hem van top tot teen met vuur vulde. Raines handen schoven over zijn borst, zijn aanraking liet hem zuchten van verlangen. Zijn lippen verlieten die van Raine, hij liet ze langs zijn stoppelige kaak glijden, naar zijn nek. Zijn vingers volden die spieren waar hij zo van onder de indruk van geweest.
      ‘Ga op je knieën zitten,’ klonk het. ‘Ik wil dat je me zuigt.’
      Voor Juice het wist, zat hij op zijn knieën. Hij wist niet of hij het wilde – al gaf zijn kloppende lid weg dat hij het wel wilde. Toch was hij zo zenuwachtig dat hij bijna moest overgeven. Raines vingers gleden naar de rand van zijn zwembroek. Juice kreeg een droge keel. Hij keek over zijn schouder – waren er dan geen anderen aan de buurt?’
      Iets leek er niet te kloppen… Zijn lichaam voelde te zwaar, zijn hoofd te licht. Zijn blik flitste terug naar Raines middel, waar de man met het elastiek van zijn zwembroek speelde.
      Plotseling schoot zijn knie naar voren en raakte Juice vol in zijn oog. Hij klapte naar achteren, viel languit op de stenen.
      ‘Vieze flikker,’ gromde Raine. ‘Je bent een schande voor de motorwereld.’
      Juice probeerde overeind te komen, maar hij kreeg opnieuw een schop tegen zijn hoofd.
      Opeens waren er tientallen mensen om hem heen. Ze droegen kuttes – hij zag Mayans, maar hij zag ook zijn eigen broeders. Allemaal schopten ze op hem, spuugden op hem.
      Juice schreeuwde het uit, probeerde weg te kruipen. Er was echter niets wat hij aan de overmacht kon doen.
      ‘Chibs…’ fluisterde hij tussen gebarsten lippen toen zijn mentor naast hem neerknielde. ‘Chibs help…’
      ‘Je hebt ons te schande gemaakt, knul.’ Er flitste iets, een moment later voelde hij hoe zijn broeder zijn arm vastgreep en er een mes tegenaan zette.
      Juice gilde toen Chibs de Reaper van zijn vlees begon te snijden.

Hijgend schoot Juice overeind. Zijn hart hamerde in zijn borst, zijn hele lijf voelde verkrampt. Hij kon de trappen in zijn zij, in zijn buik nog steeds voelen. De Reaper brandde op zijn arm, hevig alsof het mes er nog steeds langs sneed. Met trillende vingers reikte hij naar het nachtlampje. Een tel later onthulde een fel licht zijn slaapkamer.
      Er was niets aan de hand. Zijn tattoo was ongeschonden.
      Hij was thuis, in bed. Het was maar een nachtmerrie.
      Hij veegde langs zijn ogen, blijkbaar had hij gehuild in zijn slaap.
      ‘Een droom… het was maar een droom Juice,’ zei hij tegen zichzelf en hij haalde een paar keer diep adem.
      Het voelde echter niet als een droom – eerder als een visioen.
      Iets wat zou gaan gebeuren als hij er niet in slaagde om van zijn gevoelens voor Raine af te komen. Hij gleed uit bed vandaan en strompelde naar de badkamer. Daar plensde hij water in zijn gezicht.
      Zijn nachtmerrie kon hij niet van zich afschudden.
      Iets overtuigde hem ervan dat iedereen van hem zou walgen als ze achter zijn gevoelens kwamen.
      Zijn broeders.
      Raine zelf.
      Iedereen die hij kende.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen