Dunya P.O.V.
Na 2 uur zoeken, ben ik nog steeds niet veel verder. Voor de 3e keer loop ik door de zelfde straat. Het moet hier toch ergens zijn? Even zucht ik. Mijn hoofd spat zowat uit elkaar van het gebonk. Zwarte schimmen dwarrelen door mijn gezichtsveld. Nog even en ik geef het op. Op dat moment valt mij een doorgang onder een flat op. Zal het daar zijn? Die heb ik eerder nog niet gezien. Met het laatste sprankje hoop loop ik door de doorgang. Even zoek ik de muur op om mijn hoofd daar op neer te leggen. Het voelt koud aan, even stopt het de gedachten. Even... heel even. Dan begint het riedeltje van voor af aan. De stem die zegt dat ik beter dood kan zijn, mijn gedachten die bedenken wat ik allemaal zou kunnen doen. Zal de rust in mijn hoofd ooit komen? Ik voel de muur trillen. Ik raap mijn laatste energie bijeen. Strompelend loop ik verder door de doorgang.

Mijn oog valt op de straat naam. Ja gevonden... De watjes die mijn lichaam tot een uur geleden hadden gevuld beginnen nu ook uit mijn hoofd te verdwijnen. Uitgeput voel ik mij. Volledig gesloopt. Alsof ik het laatste geluk wat er in mij heeft gerust heb opgemaakt. Ja, de kater zet langzaam in. Met een diepe zucht loop ik naar de deur die voor mij wordt open gehouden. De man lacht naar mij, mijn brein wilt een nare opmerking plaatsen, mijn lijf heeft er de kracht niet meer voor.

Op een groot bord in de hal wordt aangegeven dat ik naar de vierde verdieping moet. 483 zachtjes lach ik. Hahaha... wat een grap. Mijn vuist ramt op het knopje van de lift. Het duurt me allemaal veel te lang. Ongeduldig ramt mijn vuist er nog eens op. Veel te langzaam gaan de deuren open van de lift. Die vervolgens leeg loopt. Als ik eindelijk naar binnen kan lopen zie ik de spiegel die in de lift hangt. Mijn capuchon verbergt een deel van mijn gezicht. Mijn haar hangt in slieren langs mijn gezicht. Donker blauwe wallen sieren mijn ogen. De ogen die mij aankijken zijn leeg, alsof er niemand thuis is. Ik ram op het knopje van de vierde verdieping. Mijn hoofd rust tegen de muur van de lift. Ik zie er uit alsof ik dagen niet geslapen heb. Ik voel me vies en moe.

Bill P.O.V.
Ik kijk naar de tv, maar wat er op de tv gebeurt registreer ik niet. Waar kwam die uitbarsting van vanmorgen nu vandaan? Ik snap er niks van. Tijdens de rit heeft ze ook niet veel gezegd. Ik merk dat mijn ogen zich op het keuken raam hebben gericht. Het raam dat aan de kant van de balustrade zit. Tom zit met mijn vader op het balkon, ze zitten er allebei relaxed bij. Gordon heeft de tv op het nieuws gezet. Af en toe bromt hij wat.

Op dat moment zie ik iemand langs lopen, ik kan het beter strompelen noemen. De persoon kijkt naar het nummerbord en staat dan even stil. Door de capuchon kan ik niet zien wie het is.

De bel gaat, de persoon leunt met zijn hoofd tegen de deurpost. Mijn benen brengen mij naar de gang. Mijn hand rust op de deurklink en voor ik het weet is de deur open. Zonder iets te zeggen loopt Dunya naar binnen. In de keuken ploft ze neer op een stoel en legt haar hoofd op tafel. Afwezig staart ze naar het aanrecht. Wat is er verdomme met die meid! Mijn binnenste wil tegen haar schreeuwen, maar mijn lichaam kijkt enkel met medelijden haar kant uit. Waar is het bij haar mis gegaan.

Dunya P.O.V.
De lift stopt, de deuren glijden open. Mijn voeten struikelen over elkaar als ik de lift uit stap. Even ben ik bang dat mijn hoofd de grond gaat raken, gelukkig loopt het met een sisser af. De pijltjes wijzen aan dat ik naar rechts moet gaan. Langzaam sjok ik richting de deur. Sjok... sjok, je kant het meer strompelen noemen. Ik druk op de bel en leg mijn hoofd tegen de deurpost. Man... mijn hoofd barst. De deur gaat open, zo goed als het gaat strompel ik naar binnen. Op de eerste beste stoel laat ik mij zakken. Mijn hoofd leg ik op tafel en mijn ogen gaan over het keuken blad.

Mijn gedachten slaan weer op hol. Mijn ogen registreren niets, tot... Oxy... ik kreun, draai mijn hoofd zo dat ik recht op de tafel kijk. Bills ogen voel ik in mijn rug branden. Niet alleen die van hem.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen