Foto bij Scar 103

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
Terwijl ze daar zo ligt, op haar zij, haar handen onder haar hoofd en haar vermoeide ogen dicht, blijf ik met mijn vingertoppen over har haar strelen, want ik weet dat dat haar vaak helpt om in slaap te komen. Zelfs wanneer ik haar ademhaling kan voelen veranderen en weet dat ze slaapt, stop ik nog niet direct. Pas na een tijdje ga ik zelf ook liggen, mijn arm om haar heen geslagen. Ik geef nog een laatste kus op haar voorhoofd en laat mezelf ook wegzakken, met Vanirs of Alines of wie dan ooks dochter in mijn armen.

De rest van de week zijn Paige en ik telkens na werk bij Benjamins huis te vinden om daar schoon te maken en hem op eigen voeten te helpen. Hoewel ik me eigenlijk had voorgenomen om in het weekend ook te komen, is donderdagavond eigenlijk alles al schoon en zegt hij dat hij het weekend met Johanna door wil brengen. Dus vrijdagavond zitten Paige en ik rond een uur of zes gewoon in mijn appartement en wachten we op Marco en Hailey, met wie we die avond afgesproken hebben.
Terwijl ik op de bank zit nog een slok van mijn thee neem, staat Paige even op om bij de ovenschotel te kijken. Wanneer ze terugkomt, gaat ze schrijlings bij me op schoot zitten en geeft me een zacht kusje, uitnodigend, maar niet dwingend. Ze is inmiddels al bijna volledig genezen van al haar verwondingen. De afgelopen week is ze enorm opgeknapt. Ze moet nog steeds rustig aan doen, maar de ravage van blauwe plekken is bijna helemaal weg, op hier en daar nog een vage schim van een bloeduitstorting na. Haar ribben zijn nog wel gevoeliger dan normaal, maar ze heeft er eigenlijk nauwelijks last meer van. Ook haar hersenschudding is bijna helemaal weg en de longontsteking is volledig verdwenen, gelukkig. Ze heeft haar antibioticakuur afgerond, maar moet nog wel eventjes probiotica blijven slikken. En daarna is ze volledig van alles af en kan het leven weer doorgaan. Dus wanneer ik haar vol overgave terug kus, ben ik niet echt bang dat ik haar pijn doe. Na een tijdje trek ik me iets terug en onze lippen strijken nog even langs elkaar, maar dan buig ik verder naar achter zodat ik haar aan kan kijken.
'Ik hou van je,' zeg ik, automatisch zachter dan normaal. Het moment voelt te intiem om te verpesten met harde stemmen.
Ze glimlacht.
'Ik hou ook van jou,' antwoordt ze. 'Zielsveel.'
Ik kus het ontblote deel van haar schouder en ze kantelt automatisch haar hoofd wat opzij om me meer toegang te bieden. Mijn mond glijdt over haar hals omhoog naar haar kaak en tegen de tijd dat ik mijn haar oor aan ben gekomen, heeft ze overal op haar armen kippenvel.
Mijn lippen maken net wel en net niet contact met haar oorschelp en ik fluister: ‘Je hebt geen idee hoe mooi je bent.’
Mijn mond vindt de hare weer en de kus wordt steeds feller en feller. We kussen elkaar en ik wil alleen maar haar, voor altijd en eeuwig. Ik heb altijd al naar haar verlangd, maar ik denk niet dat het ooit zo intens is geweest.
Ik kan het niet laten om even zachtjes op haar onderlip te zuigen, wat een gesmoorde kreun aan haar ontlokt. We zoenen elkaar weer en ik voel onze tongen langs elkaar bewegen. Ik trek haar dichter tegen me aan, met mijn armen om haar middel geslagen. Na een tijdje vinden haar handen de onderkant van mijn shirt en wanneer ik voel dat ze die uit wil trekken, help ik haar daarbij. Het kledingstuk belandt ergens achteloos op de vloer. We kussen elkaar weer, nog intiemer dan eerst, en ik voel haar handen over mijn blote huid glijden. Ik zou willen ontkennen dat het ervoor zorgt dat ik automatisch naar meer en meer verlang, maar vanwege het feit dat ze op mijn schoot zit zijn er bepaalde hints die ik vrij moeilijk kan verbergen. Dat ze zich onbewust iets dichter tegen me aandrukt, helpt niet bepaald, ook al hoor je mij niet klagen.
Ze haalt haar mond van de mijne en onze blikken versmelten. Haar handen gaan naar de rand van haar eigen shirt en zodra ik doorheb wat ze van plan is, worden mijn ogen groot.
‘Weet je het zeker?’ vraag ik, nog steeds een beetje buiten adem, maar ik zie al aan haar blik dat het niet zo is als de vorige keer, toen ze het eigenlijk uit schuldgevoel wilde doen, of door een soort misplaatst plichtsbesef.
‘Ja,’ zegt ze. Haar stem is zacht, en een tikkeltje hees, maar wel zeker van haar zaak.
Ik laat mijn handen naar beneden glijden tot ze haar bovenbenen omvatten en ze trekt haar shirt over haar hoofd, waarna ze hem naast de mijne op de grond terecht laat komen. Haar haren vallen weelderig over haar schouders, maar ik kijk expres eerst naar haar gezicht. Ik weet dat ze dit nog nooit vrijwillig aan iemand heeft laten zien en ik weet dat het een zwaarbeladen moment voor haar is - voor ons allebei. Ik wil niet meteen als een overenthousiaste tiener bovenop haar duiken.
Ze heeft een lichte blos op haar wangen en haar lippen, die ik dolgraag opnieuw zou willen kussen, zijn iets van elkaar geweken. Terwijl mijn handen naar boven schuiven om haar heupen te omvatten, glijdt mijn blik langzaam naar beneden. Mijn ogen nemen haar hals in zich op, met de kleine, schattige moedervlek aan de linkerkant. Ze nemen haar sleutelbeenderen in zich op, met het kuiltje ertussenin waar ik bijna haar hartslag denk te kunnen zien. Ze haalt een beetje hijgend adem, en ik kan haar borstkas op en neer zien gaan. En dan kom ik aan bij haar beha: een zwart exemplaar, bescheiden versiert met kant. Mijn mond wordt droog en mijn handen strijken opnieuw en opnieuw over haar heupen naar boven, tot haar middel en weer terug. Ik brand van verlangen.
Dan vouw ik mijn handen wat steviger om haar blote middel en buig ik me iets voorover om de bovenkant van haar linkerborst te kunnen kussen, een stukje boven de rand van haar beha. Ik slik een verlangende grom in en trek een spoor van vederlichte kusjes omhoog, over haar sleutelbeen naar haar hals, waar ik haar zoen. Ik zuig even kort op de gevoelige huid, te zacht om een zuigzoen achter te laten, maar hard genoeg om haar gedempt te laten kreunen.
Haar ademhaling versnelt en ze vervlecht haar vingers met mijn haar, waarna ze er zachtjes aan trekt. Nu is het mijn beurt om een zachte kreun niet te kunnen onderdrukken.
Ik kus een spoor omhoog naar haar lippen en we zoenen elkaar weer. Ik sla mijn armen om haar middel en buig wat naar haar toe, waardoor ze haar rug iets welft. Ik voel het kant van haar beha tegen mijn borst aan. Na een tijdje breng ik mijn handen omhoog naar haar schouderbladen en ze legt de hare in mijn nek. Onze lippen strijken nog steeds langs elkaar, maar zonder elkaar te kussen. Mijn vingertoppen glijden daarna tergend langzaam en vederlicht over haar huid naar beneden, naar haar onderrug. Ze glijden weer omhoog, maar stoppen nu bij de sluiting van haar beha. Ik trek mijn hoofd een klein beetje terug, zodat ik haar net aan kan kijken, en vraag met mijn blik om toestemming. Ze knikt zachtjes, ademloos.
Net wanneer ik op het punt sta om de sluiting los te maken, gaat opeens de deurbel. Eerst kijken we allebei verschrikt naar de deur, dan naar elkaar, en dan zeggen we in koor: ‘Marco en Hailey.’
Ze schiet van mijn schoot af en pakt snel onze shirts. Ze gooit de mijne naar me toe en trekt haar eigen aan.
‘Fuck,’ mompelt ze. ‘Fuck, fuck, fuck, fuck, fuck.’
Wanneer we ons allebei hebben aangekleed, wil ze naar de deur toe snellen, maar ik onderschep haar heel even en kus haar nog een laatste keer, mijn armen om haar middel geslagen.
'Is het onbeleefd als we hen gewoon buiten laten staan en wachten tot ze vanzelf weggaan?' mompel ik tegen haar lippen.
'Ja.'
Ik grom gefrustreerd en laat haar los om naar de deur te lopen. Terwijl ze haar haar probeert te fatsoeneren, komt ze achter me aan. Vlak voordat ik opendoe wordt Hailey blijkbaar ongeduldig, want ze drukt een keer of twintig op de bel. Geërgerd en met een beetje last van mijn oren doe ik de deur open.
'Ja, ja. We zijn er,' mopper ik.
'Nou, dat werd tijd. Het is koud buiten,' klaagt Hailey terwijl ze prompt naar binnen stapt en haar armen om me heen slaat.
Wanneer ze mij uitgebreid geknuffeld heeft, stapt ze naar Paige en doet hetzelfde.
'Bonjour, bitch,' zegt ze met de meest verschrikkelijke Franse uitspraak die ik ooit gehoord heb. Wanneer ze verder praat, is haar stem weer normaal, voor zover een enthousiaste Hailey normaal kan praten: 'Ik heb goed nieuws. Ik ben inmiddels dusdanig hersteld dat ik weer mag drinken en jouw hersenschudding is ook wel over, denk ik zo. Wij gaan ons dus goed bezatten, vanavond. Het mag van de dokter.'
Paige lacht.
'Oké, prima.'
Ik rol met mijn ogen en kijk naar Marco. 'En wat gaan wij doen, vanavond?'
Hij zucht. 'Tja, ik moet nog naar huis rijden, dus... eh... ik denk dat ik gewoon toe gaan kijken hoe iedereen meer plezier gaat hebben dan ik...?'
'Ik ga denk ik ook niet drinken, hoor,' zeg ik. En ik haal plagerig Paiges haar door de war. 'Ik denk dat er iemand is die aan het eind van de avond een beetje hulp nodig heeft omdat ze zo dronken is, dus ik blijf wel even nuchter.'
Paige kijkt me beledigd aan en haalt een hand door haar haar om het weer te fatsoeneren.
'Overdrijf niet zo,' zegt ze, en ze prikt met haar elleboog in mijn ribben. 'Ik ga echt niet superdronken worden.'

Terwijl ik aan het eind van de avond met één arm een superdronken Paige overeind houd, doe ik met de andere hand de deur achter Hailey en Marco dicht. Niet alleen Paige, maar ook Hailey is ladderzat geworden, wat tot een paar bijzondere gesprekken geleid heeft. In het begin waren ze gewoon een beetje tipsy en giechelig, maar daarna kwamen ze in een fase terecht waarin ze opeens heel serieus werden en hele dure woorden gingen gebruiken, waarna ze weer gewoon onvolwassen en onbenullig begonnen te doen.
Lachend om niets leunt Paige tegen me aan, haar gewicht van been tot been verplaatsend alsof de wereld om haar heen tolt.
‘Gaat het?’ vraag ik grinnikend.
‘Wel als mijn prins op het witte paard erbij is om me te redden,’ zegt ze, waarna ze haar wijsvinger even tegen mijn neus drukt. ‘Boop.’
Ik schud quasi-moedeloos mijn hoofd en zucht overdreven. Ze slaat haar armen om mijn nek en begint half lachend mijn hals te zoenen.
‘Paige, je bent dronken,’ zeg ik en ze maakt een geluidje waarvan ik zelf geen idee heb wat het voor moet stellen.
‘Ja, ja. Je hebt gelijk,’ pruilt ze, waarna ze zich van me losmaakt en richting de slaapkamer begint te wankelen. Ze struikelt, maar ik vang haar op en zet haar weer op haar voeten. Ze lacht weer. ‘Ha, ik zei het toch! Mijn prins op het witte paard.’
Ik zucht en geef haar een kus op haar voorhoofd. ‘Misschien moet je gaan slapen.’
Ze knikt en steekt haar armen met grijpende handjes naar me uit. ’Til me.’
Ik schud lachend mijn hoofd en til haar op. Ze slaakt een kreetje wanneer de benen onder haar lichaam verdwijnen en wiebelt lachend even met haar voeten. Ik til haar de slaapkamer in en laat haar neerzakken op het bed.
'Oké, liefste, luister even naar me. Ik ga het bad voor je vol laten lopen en dan kun je zometeen even lekker in bad. En daarna moet je eens gaan slapen en hopen dat je kater morgenochtend meevalt. Oké?' zeg ik.
Ze knikt en ik sta op om het bad vol te laten lopen. Wanneer ik de slaapkamer weer binnen loop, zit Paige op de rand van het bed met haar benen te wiebelen. Hoofdschuddend pak ik haar pyjama en schoon ondergoed en geef het aan haar. Wanneer het bad vol is, stuur ik haar naar de badkamer en kleed ik mezelf ook om, waarna ik snel alles in de woonkamer even opruim. Dan hoef ik dat morgen tenminste niet meer te doen.
Paige blijft niet heel lang in bad en komt na een tijdje de slaapkamer weer binnen, waar ik zelf alvast in bed ben gaan liggen. Alleen mijn nachtlampje is nog aan. Een beetje wankel loopt ze naar het bed toe en op handen en knieën kruipt ze erop, naar mij toe. Ze gaat op haar knieën voor mij zitten, giechelend als een tiener.
'Ik heb een beetje veel wijn op en nu zie ik er twee van jou,' lacht ze. Maar dan kijkt ze me een beetje beteuterd aan en steekt ze één vinger op. 'Maar eigenlijk wil ik er maar eentje, want ik kan niet met twee Nathans tegelijk zoenen.'
Ik lach en rol met mijn ogen.
'Maak je maar geen zorgen, liefste, er is er maar één van mij,' stel ik haar gerust.
Haar gezicht betrekt opeens.
'Nu je het zo zegt wil ik er eigenlijk twee. Twee van jou kunnen meer knuffels geven dan één,' zegt ze sipjes.
Ik zucht. Aan de ene kant is dit hilarisch, maar aan de andere kant denk ik niet dat ik het vol zou houden als Paige heel veel vaker besluit zo dronken te worden. Het is vrij vermoeiend.
Ik spreid mijn armen en ze kruipt naar me toe, zodat ik haar dicht tegen me aan kan trekken.
'Sorry, schatje. Maar ik zal je zoveel knuffels geven als ik kan. Beloofd.'
Ik laat ons onderuitzakken en doe het nachtlampje uit. Ze nestelt zich dicht tegen me aan en ik wrijf over haar rug, waardoor ik merk dat ze steeds meer begint te ontspannen. Ik kan haar eventjes voelen glimlachen met haar gezicht tegen mijn borst, maar dan lijkt ze volledig te ontspannen. Loom blijf ik over haar rug strelen, in een haast hypnotiserend tempo.
'Eigenlijk is eentje genoeg,' murmelt ze, vlak voordat ze in slaap valt. 'Want dan kan ik al mijn liefde aan jou geven.'

Reacties (2)

  • BethGoes

    Echt super schattig!

    En.... OMG waarom konden Marco en Hailey niet even 10 minuten later komen ofzo????

    1 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    Haha dronken Paige...
    Schattig!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen