Foto bij Scar 104

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
Ik laat ons onderuitzakken en doe het nachtlampje uit. Ze nestelt zich dicht tegen me aan en ik wrijf over haar rug, waardoor ik merk dat ze steeds meer begint te ontspannen. Ik kan haar eventjes voelen glimlachen met haar gezicht tegen mijn borst, maar dan lijkt ze volledig te ontspannen. Loom blijf ik over haar rug strelen, in een haast hypnotiserend tempo.
'Eigenlijk is eentje genoeg,' murmelt ze, vlak voordat ze in slaap valt. 'Want dan kan ik al mijn liefde aan jou geven.'

Die ochtend word ik wakker van Paige die zich kreunend naast me uitrekt. Nog half in slaap rol ik me naar haar toe en geef een kus op haar schouder. Mijn arm vindt als vanzelf weer een weg rond haar lichaam.
'Hey, liefje. Goedemorgen,' mompel ik.
Haar hand gaat naar mijn arm en ze wrijft er slaapdronken overheen, van mijn pols naar net boven mijn elleboog en weer terug.
'Goedemorgen,' murmelt ze.
Ik trek haar iets dichter tegen me aan en ze rolt zich naar me om, zodat ze dicht tegen me aan kan kruipen en haar gezicht in mijn hals kan verstoppen. Gedachteloos geeft ze een paar kusjes in mijn nek.
'Kater?' vraag ik wanneer ik me herinner hoe dronken ze was.
Ze schudt haar hoofd.
'Verassend genoeg niet. Eigenlijk best raar, want ik ben niet vaak zo dronken. Misschien gunt mijn lichaam me eindelijk iets van rust,' mompelt ze.
Ik draai mijn hoofd zodat ik een kus tegen haar haar kan geven.
'Daar ben ik blij mee. Je verdient wel eens wat rust.'
Ze knikt en zucht even. We hebben duidelijk nog geen van beiden zin om al op te staan.
'Ik zat eens te denken..' begin ik.
Ze maakt zich van me los en gaat iets naar achteren liggen, haar hoofd weer op haar eigen kussen, zodat we elkaar aan kunnen kijken. Ik zie een twinkelende nieuwsgierigheid in haar slaperige ogen.
'Vertel.'
Mijn hand vindt die van haar en als vanzelf haken onze vingers in elkaar. Ze glimlacht naar me. Er zit nog een afdruk van het kussen in haar gezicht.
'We zijn eigenlijk niet op veel dates geweest. Ik bedoel... zelfs onze eerste date eindigde in een bijna-doodervaring. Ik dacht dat het misschien wel leuk is als we vanavond eens op een date gaan. Even uit eten, even naar de film. Geen hele vermoeiende dingen, natuurlijk, maar misschien is het wel even leuk,' stel ik voor en ik breng onze verstrengelde handen naar mijn mond om er een kus op te geven. 'Wat denk je ervan?'
Ze glimlacht weer, met een bijna kinderlijk enthousiasme. 'Lijkt me leuk!'
Ik grijns en geef een kus op haar lippen. 'Dan doen we dat.'
Ze rekt zich weer even uit en vlijt zich weer tegen me aan. Mijn hand glijdt een paar keer over de ronding van haar heup.
Ze zucht gelukzalig en mompelt: ‘Ik vind het fijn om naast jou wakker te worden.’
Ik kan een grijns niet onderdrukken en geef een kus op haar voorhoofd. ‘Daar ben ik blij mee, want ik vind het toevallig heel fijn om jou naast me wakker te zien worden.’
Ik buig me iets verder in haar richting, zodat ik een beetje schuin boven haar hang. Nog een beetje loom van de slaap begin ik haar nek te kussen, eerst heel zachtjes en liefkozend, maar steeds inniger. Mijn mond verkent onderzoekend haar hals, niet met echte bijbedoelingen, maar vooral omdat het verslavend is om te kunnen voelen hoe ze ervan geniet. Mijn vrije hand vindt haar bovenbeen, die ik stevig vastpak. Ze slaakt een zucht van verlichting en laat haar vingers door mijn haren gaan.
‘Ik hou van je,’ zegt ze zachtjes, haar stem haast niets meer dan een schorre fluistering.
Ik draai ons om op het bed, waardoor ze een verbaasd kreetje slaakt. Ik kom op mijn rug terecht en ik trek haar bovenop me, mijn armen strak om haar heen geslagen. Ze legt haar hoofd in mijn nek en ik kan haar voelen glimlachen.
'Ik ook van jou,' antwoord ik terwijl ze haar gezicht in mijn hals begraaft. 'En ik wil je gewoon voor altijd vast blijven houden.'
Ze nestelt zich iets dichter tegen me aan en drukt een kus in het kuiltje boven mijn sleutelbeen.
'We hebben misschien net iets te veel verplichtingen voor altijd, maar minstens het komende kwartier ben ik helemaal van jou,' belooft ze me.
Ik wrijf even over haar rug en geef een kus op haar haar. 'Klinkt goed.'
Terwijl ik afwezig wat met een plukje van Paiges haar speel en Paige er steeds meer uit begint te zien alsof ze elk moment in slaap kan gaan vallen, ben ik een beetje aan het nadenken over hoe ik onze date in moet vullen.
'Is er nog een bepaald restaurant waar je graag heen wilt?' vraag ik, net op het moment dat ze bijna wegzakt.
'Huh?' vraagt ze, waarna ze opeens mijn woorden wel verwerkt heeft, want ze antwoordt: 'Oh, ehm... maakt niet uit. Wat jij lekker wilt. Je had het laatst over dat Afghaanse restaurant dat net geopend is. Daar kunnen we naartoe.'
'Is goed, lekker. Ik zal zometeen een reservering maken.'
Ze knikt en het is weer stil.
'En naar welke film wil je?' vraag ik, maar wanneer ik geen antwoord krijg kijk ik op en zie ik dat ze weer in slaap gevallen is.
Ik rol met mijn ogen en leg haar voorzichtig weer op het matras. Zo zachtjes en teder mogelijk geef ik een kus op haar voorhoofd en ik stap uit bed. Nadat ik haar heb toegedekt en nog een kus heb gegeven - ik ben vrij sneu als ik verliefd ben - loop ik de badkamer in om te gaan douchen. Tegen de tijd dat ik terug ben, slaapt ze nog steeds. Ik laat een bijna verontwaardigd lachje horen en loop de slaapkamer uit, naar de keuken.
Terwijl Paige nog vrolijk doorslaapt, begin ik thee te zetten en American pancakes te bakken, wetende dat zij die ondanks haar Russische en Franse koppigheid lekkerder vindt dan ze toe wil geven. Wanneer ik ze klaar heb, schenk ik twee koppen thee in en verdeel ik de pannenkoeken gelijkmatig over twee borden, ook al weet ik nu al dat ze niet alles op gaat krijgen en ik uiteindelijk toch meer dan de helft op moet eten. Door alle medicatie is ze haar eetlust een beetje verloren, en zelfs daarvoor at ze al minder dan ze zou moeten op de dagen dat ze ergens mee zat. Met een dienblad vol ontbijt loop ik de slaapkamer weer binnen en doe met mijn elleboog het licht aan, waar ze uiteindelijk toch wakker van wordt. Haar ogen knipperen open, haar wenkbrauwen gefronst. Ze kijkt me een beetje verbouwereerd aan.
'Je was weer in slaap gevallen,' beantwoord ik haar onuitgesproken vraag. Ik hou het dienblad even wat omhoog om de aandacht erop te leggen. 'Ik heb ontbijt gemaakt.'
Verbaasd komt ze een stukje overeind, zodat ze gaat zitten in bed.
'Oh, Nathan. Dat had je niet hoeven doen.'
'Ja, maar ik wilde het,' zeg ik simpel en ik leg het dienblad neer op het bed, waarna ik weer naast haar ga zitten. 'En ik ga sowieso vandaag de lakens weer wassen, maar probeer niet te knoeien.'
Ze knikt en neemt een slok thee. Wanneer ze een hap van de pannenkoeken neemt, kreunt ze en laat ze haar ogen dichtvallen.
'Ik hou zo veel van je,' verzucht ze.
'Van mij of van de pannenkoeken?' vraag ik.
Ze lacht en rolt met haar ogen. 'Allebei. Vooral jou.'
Ik neem een hap en schud mijn hoofd. 'Nou, heb ik even geluk.'

Die avond om half zeven maken we ons klaar om naar het restaurant te vertrekken. Als de galante gentleman die ik ben, heb ik mijn laatste shirt aangetrokken zonder vlek erin, met daaronder een schone broek. Paige heeft donkere skinny jeans en een donkerblauwe trui met kanten mouwen aangetrokken, waardoor ze er gelijk al duizend keer mooier uitziet dan ik, maar dat is niks nieuws. Ze heeft haar haar opgestoken, met een paar losse plukjes die haar gezicht omlijsten. Aangezien ze haar haar de laatste tijd vaak los draagt, probeer ik niet te lang naar de contouren van haar hals te staren. Voordat we naar buiten gaan, laat ik mijn armen even om haar middel glijden en trek haar tegen haar aan.
'Je ziet er mooi uit,' zeg ik, waarna ik haar een zachte kus geef, gevolgd door een iets minder zachte kus.
'We komen te laat voor onze reservering, knapperd,' mompelt ze tegen mijn lippen.
Ik zucht. 'Ugh, prima. Laten we gaan.'
Rond een uur of zeven komen we aan bij het restaurant en zodra we de menukaart krijgen, zeg ik alvast dat ze niet het goedkoopste op de kaart mag kiezen. Blijkbaar heb ik daarmee gelijk al haar geheime plannetje ontmaskerd, want ze kijkt me vuil aan.
'En het op een na goedkoopste?' vraagt ze voorzichtig
'Nee, dat ook niet.'
'En het op twee na-'
'Kies gewoon wat je lekker vindt zonder naar de prijs te kijken, oké?' druk ik haar op het hart. 'Kijk, schatje, ik ben van plan om je nog wel vaker naar een restaurant mee te nemen, dus wen er maar aan om je geen zorgen te maken over de prijs, oké?'
Ze kijkt me even ellendig aan, maar zucht dan toegeeflijk.
'Oké, maar ik vind het wel moeilijk. Je doet al zoveel voor me,' zegt ze.
'En jij voor mij,' antwoord ik en ik pak over de tafel heen haar hand vast om er een kus op te geven. 'Ik weet dat je het moeilijk vind, maar je hoeft echt niet altijd voor jezelf te zorgen. We zijn een team, nu. En ik doe het graag. Ik heb financieel echt geen problemen. En ik hou van je. Misschien dat ik dat ooit al wel eens eerder gezegd heeft.'
Ze glimlacht scheefjes. 'Ik ook van jou.'
'Het is je geraden,' zeg ik plagerig. 'Ik heb pannenkoeken voor je gebakken.'
'Mijn persoonlijke pannenkoekenbakker,' merkt ze op. 'Bof ik even.'
Na een hele hoop eten en nog een hele hoop half-nutteloze gesprekken, gaan we naar de bioscoop. Paige smeekt me bijna om haar te laten betalen, aangezien ik het eten al voor mijn rekening heb genomen. Na een tijdje geef ik dan toch toe, want ik weet dat ze het fijn vindt om ook een beetje voor mij te zorgen. Ik verstop later wel een briefje van tien in haar portemonnee of zo, zodat ik toch een beetje het terugbetaald, maar ze het niet door zal hebben.
We kopen wat popcorn en drinken en gaan dan naar de bioscoopzaal, die vrij leeg is, wat er waarschijnlijk op wijst dat het niet een hele goede film is. Dat vermoeden wordt vrijwel direct bevestigd zodra de film begint. Ik zou teleurgesteld willen zijn, maar stiekem had ik hier een beetje op gehoopt, want het zorgt ervoor dat Paige en ik meer met elkaar bezig zijn dan met de film. Eigenlijk zitten we gewoon de hele tijd te zoenen, wat ik helemaal niet erg vind, en aan Paiges twinkelende blik in het donker te zien zij ook niet. Telkens dwing ik mezelf om te stoppen wanneer ik me te ver dreig te verliezen in haar mond op de mijne, de zachtheid van haar huid, de geur van de spray die ze in haar haar doet om die soepel te houden, haar hand op mijn been of aan de rand van mijn shirt. En dat wordt telkens iets moeilijker.
Alsof ze er eeuwig op heeft gewacht, springt ze bijna overeind wanneer de credits beginnen te rollen.
‘Kom,’ zegt ze, ‘laten we gaan.’
En ik heb geen idee wat ze van plan is, maar ik kom haast al overeind voordat ze het uitgesproken heeft.

Reacties (2)

  • BethGoes

    De relatie van Paige en Nathan is precies de relatie die ik ieder goed mens gun!

    1 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    leuk stukje!
    snel verder, het is leuk...

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen